Prepared by Hassan Zamanzadeh for  www.eHolyQuran.com   

     

Qur'an is the Message (Communication) of Almighty God to Humanity - My God, please accept my thanks and gratitude for The Holy Quran 

سوالات زيادی دارم، از که بايد پرسيد؟ جواب چه کسی صد در صد قابل اطمينان است؟
بيائيد قرآن را باز کنيم و بسادگی و مستقيما  از خداوند بزرگ و يکتا سوالاتمان را بپرسيم

     

   

دوستان ... تمام نوشته های من اظهار نظر من و يا هيچ انسان ديگری (چه زنده، چه مرده) نيست
مطالبی که در اختيارتان ميگذارم هميشه همراه آيه ای و يا آيه هائی از قرآن است
دليل آن اين است که من و تمام افراد بشر اشتباه ميکنيم، ولی هرگز اشتباهی در فرمايشات صاحب اختيار مردم،
فرمانروای مردم، و معبود مردم، خداوند بزرگ و يکتا نيست
در ضمن بخاطر اينکه من تا حد زيادی با يک يک آيات قرآن آشنا هستم، بخوبی با خبرم که اگر مطلب نادرستی را بيان کنم و بگويم اين را خداوند فرموده
چه بلائی در اين دنيا و در روز رستاخيز که شکی در آن نيست در انتظار من خواهد بود - حسن زمان زاده
 

   
از کودکی تا زمانيکه ترجمه قابل فهمی از قرآن بدستم رسيد و آيات بی نظير، آموزنده، و انسان ساز قرآن را خواندم،
ماه رمضان برايم ماه غم، اندوه، سوگواری، و روزه گرفتن بود.

در اين ماه  قرآن مجيد نازل شده،
در اين ماه خداوند بزرگ و يکتا راه راست و هدايت را بطور کامل به وسيله قرآن به ما ياد داده،
آيا شادی و نشاطی بالاتر از اين برای انسان کوری وجود دارد که بينا شود؟
بدون قرآن من کور بودم، قرآن مرا براه راست هدايت کرد.
اين کتاب الهی، اين نور چشم من در ماه رمضان نازل شده.
آيا من در اين ماه که در آن به من نابينا بينائی داده شده، بايد خوشحال و سپاسگزار باشم، يا اينکه غمگين و عزادار؟
من که کور بودم، با درک آيات قرآن بينا شدم - برای اين موهبت الهی، برای اين سرنوشت ساز که در اين ماه نازل شده و در دست من است
خوشحالی، نشاط، تشکر و سياس لازم است، يا عزاداری، گريه، و مصيبت خوانی؟ 

برای راحت کردن خيال تمام افرادی که دين را وسيله امرار معاش خود کرده اند،
و يک يک افرادی که بخاطر دوری از قرآن، متاسفانه پيرو اين افراد هستند، اين نوشته را با آيات
169 تا 171 از سوره آل عمران (سوره سوم) شروع ميکنم.
       "كسانی را كه در راه خدا كشته شدند مرده نپنداريد، بلكه زنده‌اند و پيش خداوندشان روزی دارند؛
        به آنچه خدا از لطف خودش به آنها داده شاد هستند و درباره كسانی كه هنوز به آنها نپيوسته‌اند دلشاد هستند،
        و ميدانند كه ترسی بر آنها نيست و غصه‌ای ندارند؛
        به نعمت و لطف خدا و اينكه خدا پاداش افراد باايمان را ضايع نميکند ، خوشحال هستند. "

به من کمک کنيد، آيا من اين آيات را بدرستی فهميده ام؟
من در اينجا ميخوانم که خداوند ميفرمايد: آن افرادی که در راه خداوند شهيد شده اند،
      1- در پيش خداوندشان روزی دارند
      2- به آنچه خدا از لطف خودش به آنها داده شاد هستند
      3- درباره كسانی كه هنوز به آنها نپيوسته‌اند دلشاد هستند
      4- شکی ندارند كه ترسی بر آنها نيست و غصه‌ای ندارند.
      5- به نعمت و لطف خدا و اينكه خدا پاداش افراد باايمان را ضايع نميکند ، خوشحال هستند.

اگر اين شهيدان تا اين حد راضی و شاد و خوشحال هستند، چرا بعضی ها برای آنها سينه ميزنند، گريه و زاری ميکنند و مصيبت ميخوانند؟
برای شهيدی که از صميم قلب شاد و خوشحال است و در باره من که اگر سعادتی داشته باشم که باو بپيوندم دلشاد است، چرا من برايش عزاداری ميکنم؟

از دو حال خارج نيست، يا من اين آيات روشن و واضح را بدرستی نفهميده ام و درک نکرده ام، يا عده ای واقعا گرفتاری دارند!

استاد بختياری نژاد مينويسد:
     "اما امروزه برای افرادی كه در راه خدا كشته شده و از فضل خدا دلشادند گريه و زاری ميكنند."

خداوند در 185 سوره بقره (سوره دوم) ميفرمايد:
     "ماه رمضان ماهی است كه قرآن كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل است در آن نازل شده."

خداوند در ماه رمضان به من و شما لطف فرموده، برای من و شما مرجع کاملا کامل راهنمائی را به صورت کتابی نازل فرموده،
کتابی که خود خداوند ميفرمايد دليل روشنی از هدايت است - توجه کنيد که خداوند نميفرمايد يکی از دلايل روشن - ميفرمايد دليل روشن،
خداوند اين کتاب را جدا کننده حق و باطل ناميده و اين معجزه هميشه زنده را، در ماه رمضان نازل فرموده.
ولی عده ای بجای خواندن و درک آيات آن، در اين ماه برای شهيدی که در پيشگاه خداوند روزی دارد و شاد و خرم است

به جای شادی ، نشاط، تشکر، و سپاس از درگاه ايزد يکتا، مجلس عزاداری برای آن شهيد تشکيل ميدهند، و تا سحر گريه ميکنند.

کاملا روشن است که با اين اعمال، مردم را از هدف اصلی که خواندن و درک آيات قرآن،
عبادت بدرگاه ايزد يکتا، و خداپرستی نه انسان پرستی است منحرف کرده و ميکنند.

در آيه 18 سوره 72 (سوره جن) خداوند ميفرمايد:
"مسجدها مال خداست، کسی را در كنار خدا به كمك نخوانيد."   

و ما توی مسجد ها چکار ميکنيم؟

فريادهای "يا حسين" ... "يا ابولفضل"  ... "يا قمر بنی هاشم" ... "يا علی" ...

ديوارهای مسجد ها را ميلرزاند.

ما را چه شده؟

   

خداوند بسادگی و شديدا واضح و روشن به من و شما دستور ميدهد:

" کسی را در كنار خدا به كمك نخوانيد"

آيا کدام قسمت از اين دستور بسيار ساده و روشن بايد یرای من قابل فهم نباشد، وقتی من بعد از خواندن اين دستور خداوند،

دستم را به آسمان بلند ميکنم و ميگويم "يا حسين بدادم برس" و يا ميگويم "يا علی مدد" من با اين عملم چه کرده ام؟   

آيا من در قرآن نخوانده ام که اگر از دستورات خداوند سرپيچی کنم و با کمک خواستن از غير او و دعا کردن بدرگاه غير او،

به او شرک بورزم، چه بلائی در اين دنيا و در روز واپسين، در جهنم  سوزان در انتظار من است؟

پس تکليف "اياک نعبد و اياک نستعين" يعنی "(خداوندا) فقط بندگی تو را ميکنيم، و فقط از تو کمک ميخواهيم." 
که در هفده رکعت نمازها، هر روز، حداقل ده بار من و شما در پيشگاه خداوند ايستاده و ميگويم چه ميشود.


ما را با تمام وسايلی که در اختيارشان است، از قرآن مجيد دور نگاه داشته اند و با روضه خوانی،
مصيبت خوانی، و نوشته های ديگری بجز قرآن ما را مشغول کرده اند، و به اين ترتيب عده ای را از خداپرستی به انسان پرستی تبديل و منحرف کرده اند.
چون زمانی که من قرآن را بخوانم، اين دستور روشن و واضح ايزد يکتا را خوانده ام،
و هرگز با بدرگاه معبود ديگری غير خداوند دعا کردن، و از آن معبود کمک خواستن به او شرک نميورزم.


خداوند در سوره فرقان آيه
68 و در سوره شعراء آيه 213 و در سوره کهف آيه 102 ميفرمايد:
     "افراديکه با خدا معبود ديگری را به کمک نميخوانند ... کسی که چنين کاری کند مجازات کار خود را می بيند."
    "( ای پيغمبر )
با خدا معبود ديگری را بکمک نخوان، چون از كسانی ميشوی كه دچار عذاب شده‌اند."

    "آيا افراد بی‌ايمان خيال كردند كه ميتوانند بجای من، بندگان مرا اولياء خود بگيرند؟
    
ما جهنم را برای افراد بی‌ايمان آماده كرده‌ايم. "
 

اگر حضرت محمد (ص) معبود ديگری را غير خداوند به کمک بخواند، خداوند در اين آيه ميفرمايد که اين پيغمبر برگزيده خداوند، دچار عذاب ميشود،
شما فکر ميکنيد سر من و شما چه ميايد اگر چنين کنيم؟
اگر با "يا علی" و "يا ابولفضل" و "يا قمر بنی هاشم" و مقربان ديگر ايزد يکتا را بکمک بخوانيم،
و يا باور داشته باشيم که حتی يکی از اين مقربان درگاه خداوند قادرهستند به ما کمک کنند.

از افرادی که کوچکترين شکی دارند دعوت ميکنم آيات زير را بخوانند:

در آيه 73 سوره 22 (سوره حج) خداوند برای من و شما مثلی ميزند، اين مثل در مورد بت ها و بت پرستی نيست،
خداوند ميفرمايد "کسانی" يعنی افرادی که ما غير خدا بدرگاهشان دعا ميکنيم و از آنها برای اجابت دعاهايمان کمک ميخواهيم:
  
     "ای مردم، مثلی زده شده به آن گوش دهيد:
      کسانی را که غير از خدا به کمک ميخوانيد هرگز مگسی را خلق نميکنند،
     
اگر چه برای آن متحد شوند و اگر يک مگس چيزی را از آنها بربايد نميتوانند آن را از چنگ مگس درآورند.
      طالب و مطلوب هر دو ضعيف هستند."

در آيات 56 و 57 سوره 17 (سوره اسراء) خداوند به رسول اکرم ميفرمايد:
     "بگو: هر كسی غير از خدا را كه فكر ميکنيد به كمك بخوانيد
  
   آنها توانائی اينکه ضرر را از شما برگردانند يا تغير دهند ندارند.
      كسانی را كه اين افراد به كمك ميخوانند هر كدامشان كه به خدا نزديک ‌ترند
      و اميد رحمتش را دارند و از عذابش ميترسند، دنبال وسيله ‌ای برای تقرب به خدا ميگردند؛

      چون بايد از عذاب خدا ترسيد و حذر كرد. "

لطفا توجه کنيد، خداوند ميفرمايد "هر کسی غير از خدا" آيا اين برای ما نبايد کافی باشد؟ 

خداوند بزرگ و يکتا در مورد بت و بت پرستی صحبت نميکند. خداوند ميفرمايد "هر کسی"

خداوند در مورد انسان هائی صحبت ميفرمايد که يک عده دکاندار مذهبی قران نخوانده آنها را بصورت بت برای من و شما ساخته اند.
خداوند به وضوح و خيلی روشن ميفرمايد که هيچ کدام از مقربان درگاه خداوند قادر نيستند هيچ گونه ضرری را از من و شما برگردانند.

در آيه های 20 و 21 و 22 سوره 16 (سوره نحل) خداوند ميفرمايد:
     "كسانی را كه غیر از خدا به كمك میخوانند چیزی خلق نمی ‌كنند و خودشان هم خلق شده‌اند ( مخلوق خدا هستند).
      مرده‌اند و زنده نیستند و نمیدانند چه وقت برانگیخته ( زنده ) میشوند.
      معبود شما معبودی یگانه است".


با استناد به آيه بالا، قدرت هر موجودی غير خدا (بدون استثناء) تا چه حد است؟

خداوند در آيه های 17 و 18 سوره انعام به رسول ميفرمايد:
      "اگر خدا ضرری بتو برساند كسی جز خود او نمی‌تواند آن را برطرف كند، و اگر خيری بتو برساند، او قادر به هر كاری است،
       او بر بندگانش تسلط دارد و حكيم و آگاه است. "

لطفا به معنی آيه بالا توجه کنيد. برداشت شما از اين آيه چيست؟

خداوند در آيه های 187 و 188 سوره اعراف ميفرمايد:
        "از تو ميپرسند كه قيامت چه وقت برقرار ميشود؟
          بگو: علم آن فقط پيش خداوند من است، و خداوند آن را فقط در وقت خود آشكار ميسازد.
          قيامت بر آسمانها و زمين سنگين است، ناگهانی سراغ شما می‌آيد.
          از تو ( درباره قيامت) سئوال ميكنند
مثل اينكه تو از آن خبر داری.
          بگو: فقط خدا از آن اطلاع دارد، ولی بيشتر مردم اين را نميدانند.
        
 بگو: من مالك نفع و ضرری برای خودم نيستم مگر تا آنجا كه خدا بخواهد.
        
 اگر غيب ميدانستم نفع بيشتری بدست می‌آوردم و آسيبی به من نميرسيد؛ من فقط بيم دهنده و مژده دهنده افراد باايمان هستم."
  
پيغمبر (ص) مسلمان و تسليم محض حكم و نظر خدا بود، هرگز و هيچ وقت حرفی برخلاف قرآن نميزد، و هرگز و هيچ وقت كاری برخلاف آن نميكرد.
پيغمبر خداوند غيب نميدانست و مالك نفع و ضرری برای خودش نبود، و نمی توانست آسيبی را حتی از خودش دور کند.
وقتی پيغمبر خدا قدرتش باين حد است، بقيه افرادی که ما صبح و شب بدرگاهشان استغاثه ميکنيم قدرتشان به چه حد است؟
اين قرآن مجيد و آيات خداوند است، اين دکانداران مذهبی قرآن نخوانده از چه کتابی پيروی ميکنند؟

حضرت ... که حتی در زمان حيات مالک نفع و ضرری برای خودش هم نبود، چطور قادر است حالا که قرن هاست مدفون شده بتواند مشگل مرا حل کند.
اگر ايشان مشگل گشا بود، اول مشکل خودش را ميگشود. فقط و فقط تنها مشکل گشا خداوند بزرگ و يکتا است.

   

در آيات 194 تا 197 سوره 7 (سوره اعراف) خداوند به رسول اکرم ميفرمايد:

      "كسانی را كه غير از خدا ميخوانيد، بندگانی مثل شما هستند.

       اگر راست ميگوئيد آنها را بخوانيد تا دعای شما را اجابت كنند.  

       آيا پائی دارند كه با آن راه بروند؟  

       يا دستی دارند كه با آن كاری بكنند؟  

       يا چشمی دارند كه با آن ببينند؟

       يا گوشی دارند كه با آن بشوند؟ بگو: شريكانی را كه برای خدا قائل هستيد، دعوت كنيد      

       بعد هر نقشه‌ای كه از دستتان برميآيد برای نابودی من بكشيد و مهلتی بمن ندهيد. 

       مولا و ياور من خدا است كه قرآن را نازل كرده و او يار و ياور افراد درستكار است.    

       كسانی را كه غير از خدا به كمك خود ميخوانيد،

       توانائی ياری شما را ندارند، خودشان را هم نميتوانند ياری كنند." 


خداوند ميفرمايد: يک
يک افرادی را که بعضی ها بدرگاهشان دعا ميکنند و به کمک ميخوانند:

     1- بندگانی مثل من و شما هستند

     2- حتی توانائی ياری خودشان را هم ندارند، چه برسد به من و شما.   


در آيه 107 سوره 10 (سوره يونس) خداوند ميفرمايد:

    "اگر خدا ضرری بتو برساند، هيچكس جز او نميتواند آنرا برطرف كند

      و اگر خيری برايت بخواهد، هيچكس جلوی لطفش را نميتواند بگيرد.

      لطفش را به هر يك از بندگانش كه بخواهد ميكند.

      او آمرزنده مهربان است. "     

بسيار واضح، بسيار روشن، و به راحتی قابل فهم برای هر فردی با هر درجه از ادراک.

من گيج و مات و مبهوتم که با چه جرأتی بعضی ها بعد از درک اين آيات، غير از خدا را به کمک ميخوانند؟


در آيه 14 سوره 13 (سوره رعد) خداوند ميفرمايد:

        "دعوت حقيقی متعلق به خداست.

         كسانيكه غير او را به كمك ميخوانند، ذره‌ای از دعاهايشان را اجابت نميكنند.

         كار آنها شبيه كسی است كه كف دستش را باز و بسوی آب دراز كند كه آب را بدهانش برساند،

         در صورتيكه آب بدهانش نميرسد.

         دعای افراد بی‌ايمان كار بيهوده‌ای است."
 

اگر چه عده ای بعد از خواندن اين آيه متوجه ميشوند که همانطور که خداوند فرموده هيچ کس بجز خداوند اجابت کننده دعای آنها نيست،
هنوز اين عده، دست به آسمان دراز ميکنند و از غير خدا کمک ميطبند و درخواست اجابت دعا دارند!!!
بنظر شما بعد از خواندن و درک کردن اين آيات در قرآن اگر هنوز چنين کنند، اسم اين افراد چيست؟   

   

اجازه بدهيد مثلی بزنم.

اگر من در کاليفرنيا دستم را به آسمان بلند کنم و بگويم "يا علی"

و فردی در اصفهان دستش را بلند کند و بگويد "يا علی"

و فردی در تهران دستش را بلند کند و بگويد "يا علی"

و فردی در پاريس دستش را بلند کند و بگويد "يا علی".

اگر ما فکر کنيم حضرت علی (ع) دعای همه ما را که در يک لحظه در تمام اين نقاط که او را به کمک خوانده ايم ميشنود، آنوقت ما،
يکی از صفاتی را که فقط و فقط اختصاص به خداوند دارد (خداوند همه جا هست و همه را ميشنود)

را به حضرت علی (ع) داده ايم و با اين عملمان ندانسته به خداوند شرک ورزيده ايم.

   
اين افرادی که مردم را از قرآن خدا دور نگاه ميدارند و آنها را با چرندياتی مشغول و گيچ ميکنند،
جواب خداوند را در روز رستاخيز که شکی در آن نيست چه ميدهند؟

    
در آيه 6 سوره 41 (سوره فصلت) خداوند ميفرمايد:

" بگو: من فقط انسانی مثل شما هستم.
   به من وحی ميشود كه معبود شما معبودی يگانه است.
  
مستقيما بطرف او برويد و فقط از او طلب آمرزش كنيد.
   وای بر مشركين."

   

توضيح از اين واضح تر و روشن تر امکان پذير است؟
خداوند ميفرمايد: پيغمبر برگزيده اش، حضرت محمد (ص) فقط و فقط انسانی مثل من و شماست؛
اگر پيفمبر خدا انسانی مثل من و شماست، چرا بعضی ها اين همه امام و امامزاده را تا اين حد بزرگ کرده و ستايش ميکنند؟
آيا نميدانند که خداوند دستور فرموده که ستايش و بزرگداشت فقط و فقط اختصاص با ذات مقدس او دارد.

خداوند دستور ميدهد که مستقيما بطرف خداوند برويم و به درگاه او دعا کنيم و از او طلب آمرزش کنيم، و عده ای سی جور معبود ديگر،
امام و امامزاده برای اين کار که خداوند در موردش به ما دستور اکيد فرموده تراشيده اند و بواسطه دوری از قرآن،
عده ای به درگاه آنان دعا ميکنند و از آنان طلب کمک و آمرزش ميکنند - جای تاسف است.

در آيه های 2 و 3 سوره 39 (سوره زمر) خداوند ميفرمايد:
"ما قرآن را بحق بتو نازل كرديم. بنابراين خدا را در حالی كه دين را برای او خالص ميکنی بندگی كن.
بدانيد كه دين خالص برا
ی خدا است و كسانی كه اوليائی غير از خدا برای خود گرفته‌اند
ميگويند: ما اينها را فقط برای اين عبادت ميكنيم كه ما را به خدا نزديك كنند.
خدا بين آنها در مورد چيزهائی كه در آن اختلاف دارند حكم ميكند، خدا آدم دروغگوی كافر را هدايت نميكند."

که ما را به خدا نزديک کنند!؟؟؟

خداوند بين من و قلب من قرار دارد.

خداوند از رگ گردن به من نزديکتر است.

خداوند به من دستور داده که فقط مستقيما از او کمک بخواهم و فقط بدرگاه او دعا کنم.

بعضی ها مثل ميزنند و ميگويند، اگر ميخواهی با رئيس اداره ای صحبت کنی و او را ببينی، اول منشی آن رئيس را بايد ببينی؛

بعد معاونش را بايد ببينی، و بعد اگر امکان داده شد رئيس را ميبينی.

اين افراد يک سازمان مخرب اجتماعی که از انسانهائی رشوه گير و باج بگير تشکيل شده، يک اداره ای مثل اداره ثبت اسناد در قديم را

با سازمانی و تشکيلاتی که خداوند برای ما ايجاد کرده مقايسه ميکنند.

سازمانی و تشکيلاتی بسيار پاک، منزه از هر دروغ و دو روئی و ناپاکی. اين بنظر من توهين بسيار بزرگيست.

کدام واسطه ميتواند از رگ گردن من به من نزديکتر باشد؟  

وای بر بی توجهی و بی اطلاعی افراد از قرآن.

   

در آيه های 13 و 14 سوره 35 (سوره فاطر) خداوند ميفرمايد:

اين خداست كه صاحب اختيار شما است و فرمانروائی هم مال او است

و كسانی را كه غير از او به كمك ميخوانيد اختيار‌دار چيزی حتی باندازه پوست هسته خرمائی هم نيستند.

اگر آنها را صدا بزنيد صدای شما را نميشنوند و اگر بشنوند جوابتان را نميدهند

و روز قيامت منكر شرک شما ميشوند و هيچكس مثل خدای آگاه تو را خبردار نميكند. "

   

لطفا خودتان آيه بالا را برای خودتان تشريح کنيد.

در آيه 186 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد:
"وقتی بندگان من درباره من از تو سئوال ميكنند، من به ايشان نزديكم.
دعای دعا كننده را وقتی مرا به كمك بخواند اجابت ميكنم.
 
پس آنها بايد دستورها و نظرهای مرا قبول كنند و به من ايمان بياورند تا هدايت شوند." 

آيا ما هنوز دنبال واسطه و شفيع ميگرديم؟

  

در آيه 57 سوره 18 (سوره کهف) خداوند ميفرمايد:
      "کيست ظالم ‌تر از كسی كه آيات خدا به او گفته شود و او از آن روگردان باشد"

خداوند در سوره مزمل دوبار به ما ميفرمايد:
            "تا آنجا که ميتوانيد قرآن بخوانيد"
 

خداوند در سوره يونس آيات 57 و 58 به ما ميفرمايد:
          " ای مردم موعظه‌ای از خداوندتان برای شما آمد و برای افراد باايمان شفای سينه‌ها و هدايت و رحمت است.
            بگو بايد به فضل و رحمت خدا خوشحال باشند.
            فضل و رحمت خدا از تمام چيزهائی كه جمع ميكنند بهتر است. "

خداوند قرآن را که در ماه رمضان نازل فرموده، شفای سينه‌ها و هدايت و رحمت برای افراد باايمان ناميده.
آيا شما کتاب ديگری را می شناسيد که اين خصوصيات را داشته باشد؟
خداوند به ما ميفرمايد که خوشحال باشيم به فضل و رحمت او.
 
ولی عده ای ما را بر آن ميدارند و شديدا اصرار دارند که ما مصيبت نامه بخوانيم، روضه بخوانيم، گريه کنيم، سينه بزنيم، زنجير بزنيم، قمه بزنيم،
من در هيچ کدام از اينها خوشحالی نميبينم!
ولی فراموش نکنيد که هميشه تصميم با ماست، فرمايشات خداوند، يا ...

در اينجا ياد موردی افتادم، لحظه ای فکر کنيد، چند جمله از مصيبت نامه ... و يا روضه ... را شما واقعا ميفهميد و معنای آن را درک ميکنيد؟
اگر مطلبی را من نميفهمم، برای چه گريه ميکنم؟
اگر مطالبی را من نميفهمم، برای چه اصلا به آن گوش ميکنم؟ 
اسم اين کار را شما چه ميگذاريد؟

با آيات 1 تا 5 سوره قدر (سوره 97) اين نوشته را خاتمه ميدهم:
       "ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم، تو چه ميدانی شب قدر چيست؟
        شب قدر بهتر از هزار ماه است.
        در اين شب فرشتگان و جبرئيل (روح الامين) به اذن خداوندشان برای هر كار و فرمانی نازل ميشوند.
        آن شب تا طلوع سپيده‌ دم سلامتی است."

عده ای در آن شب تا طلوع سپيده دم، گريه ميکنند و مصيبت نامه ميخوانند!
وای بر ما بخاطر دوری از قرآن.

افرادی که قرآن خدا را وسيله عزاداری کرده اند و ميکنند از آيات قرآن بی خبر هستند و از اين کتاب الهی پيروی نميکنند
و از دين بعنوان وسيله ای برای امرار معاش استفاده ميکنند.
   
دين را خداوند برای راحتی و آسايش من و شما فرستاده - خداوند در دين، مشکل و انحرافی قرار نداده.
   
ماه رمضان ماه تشکر، عبادت، و سپاس هر چه بيشتر به درگاه خداوند است بخاطر نزول قرآن - غم و غصه جائی در ماه رمضان ندارد.
ماه رمضان ماه پيروی کردن از مکتب رسول خداوند حضرت محمد (ص)، و شاه مردان حضرت علی (ع) است که کاتب قرآن بود
سالار مردانی که هرگز و هيچ وقت حرفی بر خلاف قرآن نميزدند - و هرگز و هيچ وقت کاری برخلاف قرآن نميکردند
ماه رمضان ماه پيروی کردن از مکتب اين سالار مردان است که دستور روشن و واضح خداوند را اجرا ميکردند و هر چه بيشتر قرآن ميخواندند

ماه رمضان ماه شادی و نشاط است که با نزول قرآن چشمان نابينای ما بينا شد.
 

دين و حكم و نظر خدا چيزی است كه از آيات قرآن بدست می ‌آيد.
فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند،
در دست ماست چرا به نظريات و دستورات ديگران توجه ميکنيم؟
بنظر شما اسم اين چيست؟

    

قول خداوند به من و شما برای آمرزيده شدن، رهائی از آتش جهنم، و اقامت هميشگی در بهشت

  يادتان باشد که خداوند بما قول داده که همه گناهان من و شما را ميبخشد، اگر قبل از اينکه فرصت از دستمان برود،
      توبه کنيم و در راه اصلاح اشتباهات و گناهانمان تا آنجا که ميتوانيم بکوشيم.  (آيات 53 و 54 سوره زمر)
"بگو ای بندگان من كه بضرر خودتان زياده روی كرده‌ايد، از رحمت خدا نااميد نشويد چون خدا همه گناهان را ميبخشد.
او آمرزنده مهربان است.
به اطاعت خدا برگرديد (توبه كنيد) و قبل از اينكه عذاب بر شما وارد شود و کسی نتواند شما را ياری كند، تسليم حكم و نظر خدا باشيد.
"

خداوند در آيه 82 سوره طه به من و شما ميفرمايد:
"من كسی را كه توبه كند و ايمان بياورد و كار صحيح بكند و راه صحيح را بشناسد می ‌آمرزم. "

خواندن و درک کردن قرآن، عمل کردن به دستورات خداوند بزرگ و يکتا در قرآن، بسادگی از يک آدم يک انسان ميسازد.
لطفا بياد داشته باشيد که امروز، همين لحظه يک يک ما، با هر گذشته ای ميتوانيم به عملی دست بزنيم که بدون هيچ گونه واسطه ای، و يا وسيله ای و يا ...
همانطور که خداوند فرموده بخشيده، آمرزيده و پاک شويم - برای رسيدن به اين موهبت الهی قسمت  تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار
که دستورات خداوند در اين مورد در آن است را در اين سايت بخوانيد.
حسن زمان زاده - آگست
2009 - لوس انجلس کاليفرنيا

 برگشت

    

خداوندا، سرور من تمنا ميکنم سپاس مرا بخاطر قرآن بپذير، قرآنی که خودت فرموده ای:
کامل است، آياتش را برای اينکه من آنرا درک کنم، ساده نموده ای، تشريح کرده ای و توضيح داده ای  

Hassan Zamanzadeh
www.eHolyQuran.com