دوستان چون متاسفانه در ايران با روش و طريقه مخصوصی بزرگ شده ايم، برای تعداد کثيری از ما تقلب کردن و دروغ گفتن زياد مهم نيست.
يادم ميايد که در دوره دبيرستان، بعد ازامتحانات دوستان دور هم جمع ميشدند و در مورد اينکه به چه طرز تقلب کرده بودند صحبت ميکردند.
قسم دروغ خوردن به طريقه های مختلف شديدا رايج بود.
به چه طرز اکبر آقا سر جعفر را کلاه گذاشت و دار و ندارش را بالا کشيد - حتی زن اکبر آقا را هم طور زد، داستانی بود که ساعتها باعث خنده بعضی از شنوندگان بود.

اجازه بدهيد که خيال همه را کاملا راحت کنم و با آيه ای از قرآن، توسط خود خداوند اين بحث را شروع کنم.
در اين آيه، مخاطب خداوند انسانی است بسيار والا مقام -
در آيات 43 تا 46 از سوره حاقه  خداوند در مورد پيغمبر برگزيده خود، حضرت محمد (ص) ميفرمايد:
        "نزول آن از طرف صاحب اختيار جهانيان است.
          اگر بعضی حرفها را از قول ما ميگفت، ما با دست خودمان او را ميگرفتيم، و شاهرگش را قطع ميكرديم."

اگر اين سرنوشت پيغمبر برگزيده خداوند باشد، اگر از قول خداوند حرف نادرست و دروغی را بزند،
شما فکر ميکنيد چه آينده ای در انتظار من و شما خواهد بود اگر چنين کنيم؟
آيه ای در اينجا ذکر ميکنم تا حدی جواب اين سئوال را روشن ميکند:

خداوند در آيه 21  سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:      
          "كيست ظالمتر از كسی كه دروغی را سر هم كند و از قول خدا بگويد يا منكر آيات او شود؟
           ظلم كنندگان رستگار نميشوند."

برداشت من از اين آيه اين است که انسانی که از قول خداوند دروغ ميگويد، خداوند او را يکی از ظالمترين افراد ناميده - آيا شما برداشت ديگری داريد؟
بعد از خواندن اين آيات، تصور و فهميدنش برای من غيرممکن است که چطور بعضی ها بی توجه هر مطلبی را که به هر طريقی به آنها فايده ای ميرساند بيان ميکنند
و ميگويند: "خداوند فرموده: ..." آيا از عذابی که در انتظارشان است اطلاع دارند؟

بعد از اين مقدمه همراه هم قرآن مجيد را باز ميکنيم و مطلع ميشويم خداوند در اين مورد چه فرموده.

خداوند در آيات 75 تا 80  سوره 3 (سوره آل عمران) ميفرمايد:
          " افرادی از اهل كتاب هستند كه اگر پول زيادی پيش آنها امانت بگذاری آن را بتو بر‌ميگردانند،
          و عده‌ای از آنها هستند كه اگر يك دينار پيش آنها امانت بگذاری، آن را بتو پس نمی دهند مگر اينكه دائما سر راهشان بايستی.
          اينكار بعلت اين است كه ميگويند ما در مقابل مشركين مسئوليتی نداريم.
          از قول خدا دروغ ميگويند؛ خودشان هم اين را ميدانند.
          آری كسانی كه به عهدشان عمل كنند و پرهيزكار باشند (بدانند كه) خدا افراد با تقوی را دوست دارد.
          كسانی كه عهد و پيمان الهی و قسم‌هايشان را به قيمت كمی ميفروشند در آخرت بهر‌ه‌ای ندارند
          و روز قيامت خدا با آنها حرف نميزند و به آنها نگاه هم نميكند و پاكشان نمی‌سازد و عذاب پر دردی دارند.
          عده‌ای از آنها بنام بيان كتاب خدا طوری حرف ميزنند كه شما خيال كنيد حرفهايشان از كتاب الهی است،
          در صورتيكه از كتاب الهی نيست و ميگويند اين حرفها از جانب خدا است؛ در صورتيكه از جانب خدا نيست.
          از قول خدا دروغ ميگويند و خودشان هم اين را ميدانند.
          هيچ بشری نبوده كه خدا به او كتاب و حكم و پيامبری بدهد، بعد او بمردم بگويد غير از خدا بنده من باشيد.
          بلكه ميگفتند خداپرست باشيد بدليل همان كتابی كه درس ميدهيد و درس ميگيريد؛
          و بشما دستور نميدهد كه فرشتگان و پيغمبران را ارباب خود بگيريد.
          آيا شما را به كفر دستور ميدهد آنهم بعد از اينكه تسليم خدا (مسلمان) شديد؟! "

شکی ندارم که يک يک ما سخنرانی افرادی که "بنام بيان كتاب خدا طوری حرف ميزنند كه شما خيال كنيد حرفهايشان از كتاب الهی است" را شنيده ايم
در حاليکه شديدا "ع" و "غ" ها را غليظ تلفظ ميکنند.
حرف زدن به زبان عربی که کسی را مسلمان نميکند، شمر هم بسيار خوب عربی حرف ميزد -
اجرای دستورات خداوند در قرآن است که از يک آدم، يک مسلمان ميسازد.

خداوند در آيات 92 تا 95  سوره 3 (سوره آل عمران) ميفرمايد:
          هرگز به نيكی نميرسيد مگر اينكه از آنچه دوست داريد انفاق كنيد، و هر چيزی كه انفاق كنيد خدا آن را ميداند.
          هر غذايی برای بنی‌اسرائيل حلال بود غير از غذاهايی كه اسرائيل (يعقوب) قبل از اينكه تورات نازل شود بر خودش حرام كرده بود.
          بگو: اگر راست ميگوييد تورات را بياوريد و بخوانيد.
          كسانی كه بعد از اين به خدا افترا بزنند ظالم هستند.
          بگو خدا راست گفت، بنابراين از آيين ابراهيم كه موحد بود و مشرك نبود پيروی كنيد. "

خداوند در آيات 48 تا 50  سوره 4 (سوره نساء) ميفرمايد:
           "خدا شرك بخودش را نمی ‌آمرزد، ولی غير از آن را برای كسی كه بخواهد می ‌بخشد.
           كسی كه شرك به خدا داشته باشد گناه بزرگی را بهم بافته و مرتكب شده‌ است.
           آيا كسانی كه خود را پاك ميشمارند نديدی؟
           خدا هر كس را كه بخواهد پاك ميسازد و ذره‌ای به آنها ظلم نميشود.
           نگاه كن چگونه دروغهايی را به هم ميبافند و به خدا افترا ميزنند.
           همين يك گناه آشكار برای شخص كافی است."

خداوند به روشنی و کاملا واضح به ما ميفرمايد که اگر دروغی را به او نسبت بدهيم، اين عمل ما گناهی است که برای ما کافی است.
شما فکر ميکنيد که منظور خداوند وقتی ميفرمايد "همين يك گناه آشكار برای شخص كافی است" چيست؟
يعنی شما فکر ميکنيد چه بلائی به سر آن "شخص" ميايد؟

خداوند در آيات 41 تا 42  سوره 5 (سوره مائده) ميفرمايد:
        "ای پيغمبر، كسانی كه در كفر بر هم پيشی ميگيرند و زبانی ميگويند ايمان آورديم
         ولی قلبشان ايمان ندارد تو را غمگين نكنند.
         عده‌ای از يهوديان به حرفهای دروغ گوش ميكنند.
         به حرفهای كسانی گوش ميكنند كه پيش تو نيامده‌اند و معنی سخن را از جای خود تغيير ميدهند،
         و ميگويند اگر چنين چيزی بشما گفته‌ شد قبول کنيد و اگر گفته نشد از قبول آن خودداری کنيد.
         آنها كسانی هستند كه خدا انحرافشان را خواسته پس تو نميتوانی در مقابل خواست خدا كاری برای آنها بكنی.
         آنها افرادی هستند كه خدا نميخواهد دلشان را پاك كند.
         آنها در دنيا خواری و در آخرت هم عذاب بزرگی دارند.
         به حرفهای دروغ گوش ميكنند و مال حرام ميخورند.
         اگر پيش تو آمدند بين آنها حكم كن يا از حكم كردن بين آنها خودداری كن.
         اگر از حكم كردن بين آنها خودداری كنی ذره‌ای بتو ضرر نميزنند.
         و اگر حكم كردی، بعدالت حكم كن چون خدا افراد عادل را دوست دارد. "

مثل اينکه اين آيات همين ديروز نازل شده بود "معنی سخن را از جای خود تغيير ميدهند" ... "به حرفهای دروغ گوش ميكنند و مال حرام ميخورند" 

خداوند در آيات 101 تا 105  سوره 5 (سوره مائده) ميفرمايد:
          "ای افراد باايمان، از چيزهائی كه اگر برای شما روشن شود شما را ناراحت ميكند سئوال نكنيد.
          اگر موقع نزول قرآن درباره آنها سئوال كنيد برای شما روشن ميشود.
          خدا از آنها درگذشته؛ خدا آمرزنده بردبار است.
          قبل از شما عده‌ای درباره اين چيزها سئوال كردند و بعد منكر آن شدند.
          خدا “بحيره” و “سائبه” و “وصيله” و ”حام” قرار نداده؛ ولی افراد بی‌ايمان حرفهای دروغی را سر هم ميكنند و به خدا نسبت ميدهند.
          بيشتر آنها عقل خود را بكار نميبرند.
          وقتی به آنها گفته شود بسوی آنچه خدا نازل كرده و پيش پيغمبر بيائيد،
          ميگويند همان چيزهائی كه پدرانمان را بر آن يافتيم برای ما كافی است، اگر چه پدرانشان چيزی نميدانستند و راه صحيح را نشناخته بودند.
          ای افراد باايمان، وظيفه شما است كه خودتان حقيقت را بشناسيد.
          در صورتيكه راه صحيح را شناخته باشيد، كسانی كه گمراه شده‌اند ضرری بشما نميزنند.
          بازگشت همه شما پيش خداست و خدا شما را از كارهائی كه ميكرديد با خبر ميكند. "

خداوند ميفرمايد که من مثل گوساله دنباله رو افراد نباشم و اين وظيفه من است که حقيقت را بشناسم - حالا انسانهائی را عده ای مرجع تقليد کرده اند.
بجای اطاعت و پيروی کردن از فرمايشات خداوند در قرآن مجيد، ما را شستشوی مغزی کرده اند که از آقای ... تقليد کنيم.
ببينيد دوری از قرآن ما را به کجا برده و به کجا ميبرد؟!

خداوند در آيات 20 تا 24  سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
           "كسانی که به آنها کتاب داده ايم پيغمبر را می‌شناسند؛ همانطور که بچه هايشان را می شناسند.
          كسانيكه خودشان را دچار ضرر كرده‌اند ايمان نمی‌آورند
          كيست ظالمتر از كسی كه دروغی را سر هم كند و از قول خدا بگويد يا منكر آيات او شود؟
          ظلم كنندگان رستگار نميشوند.
          روزيكه همه آنها را جمع كنيم، به آنانكه برای خدا شريك ساختند ميگوئيم شريكانی كه گمان ميكرديد كجا هستند؟
          حرف آنها فقط اين خواهد بود كه به خدا كه مالك ما است قسم كه مشرك نبوديم.
          ببين چگونه بخود دروغ گفتند و شريكانيكه برای خدا می‌بافتند گم شدند."

اگر من به هر دليلی باور داشته باشم صفاتی که فقط و فقط اختصاص به خداوند دارد، از قبيل:
  - قادر بودن به شنيدن دعا و شنيدن تقاضای کمک من، در هر زمان و در هر مکانی،
  - اجابت کردن دعا و تقاضاهای من، در هر زمان و در هر مکانی،
  - چاره ساز گرفتاری ها و درمان دردهای من،
را کس ديگری (چه مرده، چه زنده) و يا معبود ديگری ميتواند اجرا کند، من با اين عمل و باورم شريکی برای خداوند قائل شده ام.

به زبان فارسی سليس، من با مشرکی که بدرگاه غير خداوند دعا ميکند، و يا از غير خدا (بت های انسانی، و يا بت های سنگی و چوبی) درخواست اجابت دعا ميکند،
و يا باور دارد معبود ديگری حتی يکی از صفاتی را که فقط و فقط به خداوند اختصاص دارد را ميتواند داشته باشد، به هيچ عنوان هيچ فرقی ندارم.
به زبان ساده تر يک يک اين افراد مشرک هستند - اين نظر و برداشت من و يا هيچ انسان ديگری نيست، آيات قرآن را در مورد شرک بخوانيد تا متوجه شويد
چطور عده ای دکاندار مذهبی از دور بودن ما از قرآن استفاده کرده و ميکنند و برای ما انواع و اقسام بت های انسانی را ساخته اند و ما بدرگاه آن بت ها
دعا ميکنيم، ضريح و بارگاهشان را ميبوسيم، از آنان تقاضای کمک و اجابت دعا ميکنيم.   

خداوند در آيات 27 تا 32  سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
            "اگر وقتی كه آنها را كنار آتش نگه داشته‌اند ببينی ميگويند ايكاش برگرديم و آيات خداوندمان را انكار نكنيم و از مؤمنين باشيم.
           برای آنها آنچه قبلا مخفی ميكردند آشكار شد.
           اگر برگردانده شوند حتماً به آنچه از آن نهی شده‌اند برميگردند؛ آنها دروغ ميگويند.
           گفتند چيزی غير از زندگی اين دنيا وجود ندارد و ما دوباره زنده نميشويم.
           اگر وقتی را كه در مقابل خداوندشان نگهداشته ميشوند ببينی كه خدا به آنها ميگويد: آيا اين حق نيست؟
           ميگويند آری، به خدا قسم. خدا به آنها ميگويد به علت كفری كه داشتيد عذاب را بچشيد.
           كسانی كه منكر ديدار خدا شدند ضرر كردند.
           وقتی كه قيامت ناگهانی فرا رسد ميگويند: افسوس كه ما در دنيا كوتاهی كرديم و آنها بار گناهان خود را بر دوش ميگيرند.
           باری كه برميدارند بد است.
           زندگی دنيا فقط بازی و سرگرمی است و مسلماً خانه آخرت برای افراد با تقوی بهتر است؛ آيا نمی‌فهميد؟ "

خداوند در آيات 92 تا 94  سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
          "اين قرآن كتاب مباركی است كه ما آن را نازل كرديم كه كتابهای قبلی را تصديق ميكند.
            برای اينكه اهالی مكه و اطرافش را از عواقب كارهای بد بترسانی.
            افرادی كه به آخرت ايمان دارند به آن ايمان ميآورند و مواظب نمازشان هستند.
            كيست ظالم تر از كسی كه دروغی را به خدا نسبت دهد؟
            يا بگويد بمن وحی شده، در صورتيكه چيزی به او وحی نشده باشد؟
            يا بگويد من هم مثل آنچه خدا نازل كرده نازل ميكنم؟
            كاش ستمكاران را در موقع جان ‌كندن ببينی كه فرشتگان دستهايشان را برای گرفتن جان آنها گشوده‌اند ميگويند جانتان را بيرون كنيد؛
            امروز، به سبب اينكه بنا حق از قول خدا حرف ميزديد و از پذيرفتن آيات خدا خود داری ميكرديد، عذاب خوار كننده‌ای جزای شماست.
            يكی ‌يكی پيش ما ميآئيد همانطور كه بار اول شما را يكی ‌يكی آفريديم، و نعمتهائی كه بشما داديم پشت سر خود جا گذاشتيد،
            و شفيعانی را كه می ‌پنداشتيد درباره شما با ما شريكند با شما نمی‌بينيم؛
            رابطه بين شما پاره شده و شفيعانی كه می‌ پنداشتيد گم شده‌اند."

خداوند در آيات 111 تا 115  سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
           "اگر ما فرشتگان را برای آنها نازل ميكرديم، و مرده‌ها با آنها صحبت ميكردند، و هر چيزی را مقابل آنها جمع ميكرديم،
             بازهم ايمان نمی ‌آوردند مگر اينكه خدا بخواهد، ولی بيشتر آنها اين را نميدانند.
             ما به اين ترتيب برای هر پيغمبری دشمنانی از شياطين انسانی و جنی قرار داديم كه بعضی از آنها برای فريب دادن،
             سخنانی زيبا به بعضی وحی ( القاء) ميكنند.
             اگر خداوندت اين را نميخواست آنها اين كار را نميكردند.
             آنها را با دروغهائی كه بهم ميبافند بحال خود واگذار.
             تا دلهای كسانی كه به آخرت ايمان ندارند به آن سخنان متمايل شود و آن را بپسندند و كاری را كه ميخواهند بكنند.
             آيا غير از خدا داوری بجويم؟
             در صورتيكه او وجودی است كه كتاب را به تفصيل برای شما نازل كرد.
             كسانی كه به آنها كتاب داديم ميدانند كه آن بحق از طرف خداوند تو نازل شده، پس از كسانی كه دچار شك هستند نباش.
             سخن خداوند تو از روی راستی و عدالت به پايان رسيد؛ كسی كه آن را تغيير دهد وجود ندارد.
             او شنوا و دانا است."

خداوند در آيات 137 و 138 سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
           "بدين ترتيب شريكان آنها (شريكانی كه برای خدا ساختند) كشتن فرزندانشان را برای عده زيادی از مشركين زينت دادند،
             تا آنها را هلاك كرده و دينشان را بر آنها مشتبه كنند.
             اگر خدا ميخواست چنين كاری نميكردند.
             آنها و دروغهائی را كه بهم ميبافند، بحال خود بگذار.
             به خيال خود گفتند (خوردن) اين چارپايان و اين كشتزارها (برای همه) ممنوع است، مگر كسانی كه ما بخواهيم از آن بخورند.
             و چهارپايانی كه حرام بود سوار آن شوند، و چارپايانی را بدون ذكر نام خدا (ميكشتند) و به خدا افترا ميزدند.
             خدا آنها را بخاطر افترائی كه ميزدند مجازات ميكند."

خداوند در آيه 140 سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
              "كسانی كه بچه‌هايشان را از روی كم عقلی و از روی نادانی كشتند
            و چيزهائی را كه خدا روزی آنها ساخته بود با افتراء به خدا حرام كردند، ضرر كرده‌اند و گمراه شده‌اند و راه صحيح را نشناخته‌اند."

خداوند در آيات 144 و 145 سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
             "و از شتر دو تا و از گاو دو تا، آيا خدا نرهای آنها را حرام كرده يا ماده‌ها را، يا بچه‌هائی كه در شكم ماده‌ها است؟
           آيا وقتی خدا چنين سفارشی بشما كرد، حاضر بوديد؟
           چه كسی ظالم‌ تر از كسی است كه بدون علم به خدا افترا بزند برای اينكه مردم را گمراه كند؟
           خدا كسانی را كه ظلم ميكنند، هدايت نميكند.
           بگو در آنچه بمن وحی شده حرامی بر خورنده آن نمی بينم.
           مگر اينكه گوشت حيوان مرده يا خون ريخته شده يا گوشت خوك باشد، چون آن پليد است.
           يا نافرمانی خدا باشد كه حيوانی را بنامی غير نام خدا سر بريده باشند.
           كسی كه ناچار شد، بدون علاقه ‌مندی و زياده روی، از آن بخورد اشكالی ندارد.
           چون خدا آمرزنده مهربان است. "

برای گمراه کردن من و شما و پر کردن جيبشان و بسته نشدن دکانشان، به خداوند افترا ميزنند.

خداوند در آيات 35 تا 37  سوره 7 (سوره اعراف) ميفرمايد:
           "ای فرزندان آدم، وقتی پيغمبرانی از خودتان كه آيات مرا بشما ميگويند پيش شما آمدند بدانيد كسانی كه پرهيزكار شدند
            و كار خود را اصلاح كردند ترس و غصه‌ای ندارند.
            و كسانی كه آيات ما را انكار كردند و تكبر ورزيدند اهل آتش جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود
            چه كسی ظالم‌ تر از انسانی است كه دروغی را به خدا افترا بزند (از قول خدا دروغ بگويد) يا منكر آيات خدا شود؟
            سهم آنها از آنچه برای ايشان مقرر شده به آنها ميرسد.
            وقتی كه فرستادگان ما برای گرفتن جانشان پيش آنها بيايند به آنها ميگويند كسانی را كه غير از خدا ميخوانديد كجا هستند؟
            ميگويند آنها را گم كرده‌ايم، عليه خود شهادت ميدهند كه كافر بودند."

خداوند در آيات 51 تا 53  سوره 7 (سوره اعراف) ميفرمايد:
             "ما امروز افراد بی‌ايمانی را كه دينشان را سرگرمی و بازی پنداشتند و زندگی دنيا آنها را فريب داد فراموش ميكنيم،
           همانطور كه ديدار امروزشان را فراموش كردند و منكر آيات ما ميشدند.
           ما كتابی برای ايشان آورديم و با آگاهی آن را توضيح داديم.
           كتابی كه برای افراد با ايمان هدايت و رحمت است.
           آيا انتظار تاويل آن را دارند؟
           روزی كه تاويل آن بيايد افرادی كه قبلا آن را فراموش كردند، ميگويند: پيغمبران خدای ما حقيقت را برای ما آوردند.
           آيا شفيع‌هائی وجود دارند كه شفاعت ما را بكنند؟
           يا ما را برگردانند تا عملی غير از آنچه ميكرديم بكنيم؟
           آنها خودشان ضرر كردند و شفيعانی را كه به دروغ ميتراشيدند پيدا نميكنند."

خداوند در آيات 88 و 89  سوره 7 (سوره اعراف) ميفرمايد:
          "سران متكبر قومش گفتند: ای شعيب، تو را و تمام كسانی را كه با تو ايمان آورده‌اند از شهرمان بيرون ميكنيم، يا به دين ما برميگرديد.
           شعيب گفت: حتی اگر از اين كار بدمان بيايد؟
           بعد از اينكه خدا ما را از شرك نجات داد اگر به دين شما برگرديم دروغی را به خدا افترا زده‌ايم.
           سزاوار ما نيست كه به آئين شرك برگرديم مگر اينكه صاحب اختيار ما، خدا بخواهد.
           دامنه علم خداوند ما شامل همه چيز ميشود بر خدا توكل كرده‌ايم.
           خداوندا، بين ما و قوم ما بحق داوری كن تو بهترين داور هستی."

خداوند در آيات 151 و 153  سوره 7 (سوره اعراف) ميفرمايد:
             "موسی گفت خداوندا، من و برادرم را بيامرز و ما را مشمول رحمت خود ساز.
            تو بهترين رحمت كننده‌ای.
            خشم خداوند و خواری در زندگی دنيا افرادی را كه گوساله را خداوند خود ساختند، فرا ميگيرد.
            ما كسانی را كه افترا می‌زنند اينطور مجازات ميكنيم.
            و خداوند تو افرادی را كه كار بد كردند و بعد از آن توبه نمودند و ايمان آوردند ميآمرزد چون خدا آمرزنده و مهربان است. "

خداوند در آيات 107 تا 109  سوره 9 (سوره توبه) ميفرمايد:
           "افرادی كه مسجدی برای ضرر زدن و بی‌ايمانی و تفرقه انداختن بين مسلمانان،
             و كمينگاهی برای افرادی كه قبلا با خدا و رسولش ميجنگيدند ساخته‌اند، قسم ميخورند كه جز خير چيزی نمی خواستيم.
             در صورتيكه خدا شهادت ميدهد كه آنها دروغ ميگويند.
            هيچوقت در آن مسجد نماز نخوان.
             سزاوار است در مسجدی كه از روز اول بر پايه تقوی ساخته شده است نماز بخوانی.
             در آن مردانی هستند كه دوست دارند پاك باشند و خدا پاكان را دوست دارد.
             آيا كسی كه اساس كار خود را بر پايه تقوی ( نگرانی از نافرمانی ) خدا و رضايت او گذاشته كارش بهتر است
             يا كسی كه اساس كار خود را بر كنار پرتگاهی نهاده كه در حال فروريختن است و با آن در آتش جهنم می‌افتد؟
             خدا كسانی را كه ظلم ميكنند هدايت نميكند."

خداوند در آيات 15 تا 18  سوره 10 (سوره يونس) ميفرمايد:
              "وقتی آيات روشن ما بر آنها خوانده ميشود، كسانی كه اميد ديدار ما را ندارند، ميگويند: قرآنی غير از اين بياور يا آن را عوض كن.
             بگو: من حق ندارم از طرف خودم آن را عوض كنم.
             من فقط از آنچه به من وحی ميشود پيروی ميكنم؛
             من از عذاب روز بزرگ ميترسم كه كاری بر خلاف دستور خداوندم بكنم.
             بگو: اگر خدا ميخواست من قرآن را بر شما نميخواندم و خدا شما را به آن آگاه نميكرد.
             من قبلا سالهائی بين شما زندگی كرده ‌بودم، آيا نمی‌ فهميد؟!
             چه كسی ظالم‌ تر از كسی است كه به دروغ به خدا افترا بزند يا منكر آيات خدا شود؟
             مطمئناً گناهكاران رستگار نميشوند.
            غير از خدا چيزی را بندگی ميكنند كه ضرری به آنها نميزند و نفعی به آنها نميرساند، و ميگويند: اينها شفيعان ما پيش خدا هستند.
             بگو: آيا خدا را از چيزی خبردار ميكنيد كه در آسمانها و زمين از آن اطلاعی ندارد؟
             او دور از اين حرفها و بالاتر از چيزهائی است كه شريک او ميسازند."

خداوند در آيات 54 تا 61  سوره 10 (سوره يونس) ميفرمايد:
              "كسی که ظلم كرده، اگرچه تمام چيزهائی كه در زمين است داشته باشد، حاضر است بدهد تا عذاب نشود و چون عذاب را ببينند،
             پشيمانی خود را پنهان ميكنند و بين آنها از روی عدالت حكم ميشود و به آنها ظلمی نميشود.
             بدانيد آنچه در آسمانها و زمين است مال خدا است.
             بدانيد كه وعده خدا راست است ولی بيشتر مردم اين را نميدانند.
             او زنده ميكند و ميميراند و شما را پيش او برميگردانند.
             ای مردم موعظه‌ای از خداوندتان برای شما آمد که برای افراد باايمان شفای سينه‌ها و هدايت و رحمت است.
             بگو: بايد به فضل و رحمت خدا خوشحال باشند؛ فضل و رحمت خدا از تمام چيزهائی كه جمع ميكنند بهتر است.
             بگو: نظر شما درباره خوردنيهائی كه خدا برای شما نازل كرده، و شما قسمتی از آن را حرام و قسمتی را حلال كرده‌ايد چيست؟
             بگو: آيا خدا چنين اجازه‌ای به شما داده است؟ يا بخدا افترا ميزنيد؟
             تصور كسانيكه كه بدروغ بخدا افترا ميزنند درباره روز قيامت چيست؟
             چون خدا نسبت به مردم لطف دارد ولی بيشتر آنها سپاسگزاری نميكنند.
             مشغول هيچ كاری نيستی و چيزی از قرآن نميخوانی و هيچ عملی را انجام نميدهيد،
             مگر اينكه ما شاهد كاری كه شروع ميكنيد هستيم و اندازه ذره‌ای در زمين و آسمان نيست كه از نظر خداوند تو مخفی باشد
             و هيچ چيزی كوچكتر يا بزرگتر از آن وجود ندارد، مگر اينكه در كتاب روشنی است. "

خداوند در آيات 69 و 70 سوره 10 (سوره يونس) ميفرمايد:
               "بگو: كسانی كه بدروغ به خدا افترا ميزنند (چيزی كه خدا نگفته از قول او ميگويند) رستگار نميشوند؛ آنها بهره كمی در دنيا دارند.
             بعد بازگشت آنها به پيشگاه ما است، آنوقت بعلت كفری كه ميورزند عذاب سختی به ‌آنها ميچشانيم."

خداوند در آيات 17 و 18 سوره 11 (سوره هود) ميفرمايد:
              "آيا كسی كه بر دليل روشنی از خداوندش ميباشد و شاهدی از خودش آن را ميخواند و قبل از او كتاب موسی امام و رحمت بود دروغ ميگويد؟
             آنان (که در جستجوی حقيقت اند) به آن ايمان می‌آورند.
             هر كس از دستجات كه قبول نكند جهنم وعده ‌گاه او است.
             از درستی آن در ترديد نباش؛ آن حقيقتی از خداوند تو است ولی بيشتر مردم ايمان نمی‌آورند.
             چه كسی ظالم‌ تر از كسی است كه دروغی را به خدا نسبت دهد (افترا بزند)؟
             چنين افرادی به خداوندشان عرضه ميشوند و شاهدها ميگويند اينها كسانی هستند كه بر خداوندشان دروغ بستند.
             بدانيد كه لعنت خدا بر ظالمين است. "

تصور کنيد انسانی را که در روز رستاخيز در پيشگاه خداوند ايستاده و شاهدها ميگويند: "اين يکی از كسانی است كه بر خداوندشان دروغ بسته بود"
حالا فقط برای لحظه ای فکر کنيد، آن فرد شما هستيد - چه احساسی ميکنيد؟
در ضمن يادتان باشد که خداوند ميفرمايد " بدانيد كه لعنت خدا بر ظالمين است " آيا مصيبتی از اين بالاتر وجود دارد که خداوند کسی را لعنت کند؟ 

خداوند در آيات 53 و 56 سوره 16 (سوره نحل) ميفرمايد:
              "هر نعمتی كه دارید از جانب خداست و وقتی آسیبی به شما برسد بدرگاه او ناله میکنید.
             و وقتی آسیب را از شما برطرف كرد، عده‌ای از شما برای خداوندشان شریکهائی میسازند، تا منكر آنچه به آنها دادیم شوند.
             بهره‌ مند شوید، حقیقت را خواهید دانست.
             و سهمی از آنچه روزیشان کردیم برای بتها قرار میدهند؛ به خدا قسم از این افترائیکه میزنید باز خواست میشوید. "

خداوند در آيه 62 سوره 16 (سوره نحل) ميفرمايد:
             "برای خدا چیزی را كه دوست ندارند قرار میدهند و زبانی دروغ پردازی میکنند كه بهره نیکوتر مال آنان است.
            آتش جهنم مال آنهاست و هر چه زودتر به جهنم فرستاده میشوند."

خداوند در آيه 101 سوره 16 (سوره نحل) ميفرمايد:
             "وقتی آیه ای را جایگزین آیه دیگری کنیم كافران میگویند تو به خدا افترا میزنی،
            در حالی كه خدا بهتر میداند كه چه چیزی نازل میکند، ولیکن بیشتر آنها نمیدانند.

خداوند در آيات 102تا 107 سوره 16 (سوره نحل) ميفرمايد:
           "بگو روح القدس ( روح پاك، جبرئیل) قرآن را بحق از طرف خداوندت نازل كرده تا افراد با ایمان را ثابت‌ قدم كند
            و هدایت و مژده‌ای برای مسلمان‌ها ( كسانی كه فقط تسلیم حكم و نظر خدا هستند) باشد.
            ما میدانیم كه آنها میگویند كسی این حرفها را به او ياد ميدهد، زبان كسی كه اينها را به او نسبت ميدهند عربی نيست
           در صورتيكه قرآن به زبان عربی فصيح است.
           كسانی كه به آيات خدا ايمان نمی‌آورند، خدا آنها را هدايت نمیکند و عذاب پردردی دارند.
           كسانی كه به آیات خدا ایمان نمی‌آورند، فقط دروغ را به هم می‌بافند؛ آنها دروغگو هستند.
           كسانی كه بعد از ايمان آوردنشان كافر (منكر خدا) شوند، مورد غضب خدا قرار میگیرند و عذاب بزرگی دارند؛
           غیر از كسی كه مجبور شده و قلبش به ایمان مطمئن باشد.
           اما كسانی كه سینه خودشان را برای كفر باز كرده باشند عذاب بزرگی دارند.
           اینکار بعلت این است كه آنها دنيا را بر آخرت ترجیح داده‌اند و برای اين است كه خدا كافران را هدایت نمیکند.

خداوند در آيات 115  تا  117 سوره 16 (سوره نحل) ميفرمايد:
           " خدا فقط گوشت حيوان مرده و خون و گوشت خوك و آنچه را كه بنام غير خدا كشته شده باشد بر شما حرام كرده است.
             اما كسی كه ناچار شود و بدون علاقه و زياده روی از آن بخورد بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است.
              به هر چيزی كه بزبانتان می‌آيد نگوييد اين حلال است و اين حرام است، تا دروغی را كه بافته‌ايد به خدا نسبت دهيد.
              كسانی كه از قول خدا دروغ ميگويند رستگار نميشوند،
              در دنيا بهره كمی دارند و عذاب پردردی در پيش دارند. "

خداوند در آيات 1  تا  5 سوره 18 (سوره کهف) ميفرمايد:
           "ستايش ( بزرگداشت ) فقط برای خداست كه قرآن را بر بنده‌اش ( محمد) نازل كرد و هيچگونه انحرافی در آن قرار نداد.
            قرآن كتابی است راست و استوار تا مردم را از عذاب سختی بر حذر دارد، و به افراد باايمانی كه كار درست ميکنند مژده بدهد كه پاداش نيکوئی دارند؛
            و هميشه در آن (در بهشت) ميمانند.
            و كسانی را كه گفتند خدا فرزند دارد بيم دهد.
            آنها و پدرانشان به حرفی كه ميزنند علمی ندارند؛ حرفی كه ميزنند گناه بزرگی است.
            آنها فقط دروغ ميگويند."

خداوند در آيات 13  تا  15 سوره 18 (سوره کهف) ميفرمايد:
              "ما خبر آنها را به درستی بتو ميگوئيم:
            آنها جوانانی بودند كه به خداوندشان ايمان آوردند و ما هدايت آنها را زياد كرديم.
            وقتی از خواب برخاستند به آنها قوت قلب داديم، در نتيجه گفتند خداوندِ ما خداوند آسمانها و زمين است.
            معبود ديگری را غير از او بكمك نمی‌خوانيم، چون در آنصورت حرفی دور از حقيقت زده‌ايم.
            اينها قوم ما هستند كه برای خود معبودهائی غير از خدا درست كرده‌اند.
            چرا دليل روشنی برای حرف خود نميآورند؟
            چه كسی ظالم ‌تر از كسی است كه از قول خدا دروغ بگويد؟"

خداوند در آيات 60  و  61 سوره 20 (سوره طه) ميفرمايد:
            "فرعون رفت و نقشه‌های خود را كشيد، بعد آمد.
             موسی به ساحران گفت وای بر شما، بر خدا به دروغ افترا نزنيد كه خدا شما را با عذابی نابود ميكند.
             هر كه افترا بزند در كار خود نوميد ميشود."

لطفا يادتان باشد که هر کس در هر زمانی بر خدا به دروغ افترا بزند چنين عاقبتی را خواهد داشت.

خداوند در آيات 33  تا  41 سوره 23 (سوره مومنون) ميفرمايد
           "سران کافر قومش که منکر آخرت بودند و در زندگی دنيا آنها را به ناز و نعمت رسانده بوديم گفتند: اين آدمی مثل شماست،
          از آنچه شما ميخوريد ميخورد و از آنچه مينوشيد مينوشد.
          اگر از آدمی مثل خودتان اطاعت کنيد ضرر کرده ايد.
          آيا به شما وعده ميدهد که پس از اينکه مرديد و خاک و استخوان شديد دوباره زنده ميشويد؟!
          امکان وعده ای که بشما داده ميشود بسيار کم است.
          غير از اين زندگی دنيا چيزی نيست، ميميريم و زنده ميشويم، و برای پس دادن حساب دوباره زنده نميشويم.
          او مردی است که بخدا افترا ميزند و ما به او ايمان نداريم.
          پيغمبر گفت خدايا مرا در مقابل انکاری که ميکنند ياری کن.
          خدا گفت بزودی از کارشان پشيمان ميشوند.
          پس بحق دچار رعد شدند و آنها را مثل خاشاک کرديم.
          کسانی که ظلم ميکنند از رحمت خدا دورند."

خداوند در آيات 90  و  91 سوره 23 (سوره مومنون) ميفرمايد:
          "ما حق را برای آنها آورديم و آنها دروغ ميگويند.
          خدا فرزندی نگرفته و خدای ديگری با او نبوده، چون آنوقت هر خدائی مخلوقات خود را به سوئی ميبرد
          و بعضی از آنها بر بعضی برتری می جستند.
          خدا بالاتر از اين چيزهائی است که ميگويند. "

خداوند در آيات 110  تا  105 سوره 23 (سوره مومنون) ميفرمايد:
         "وقتی در صور دميده شود، در آن روز هيچگونه خويشاوندی ميان آنها وجود ندارد و از حال همديگر هم سئوال نميکنند.
          کسانی که ميزانشان سنگين باشد موفق و رستگار هستند.
          و افرادی که ميزانشان سبک باشد اشخاصی هستند که خودشان ضرر کرده اند و هميشه در جهنم خواهند بود.
          آتش صورتشان را ميسوزاند و در آنجا صورتشان درهم است.
          آيا شما نبوديد که وقتی آيات من بر شما خوانده ميشد ميگفتيد اين حرفها دروغ است؟ "

خداوند در آيات 2  تا  6 سوره 26 (سوره شعراء) ميفرمايد:
         "اين آيات كتاب روشن است.
          شايد خودت را بخاطر اينكه مردم ايمان نمی‌آورند هلاك كنی.
          اگر بخواهيم آيه‌ای از آسمان نازل ميكنيم كه گردنها در برابر آن از روی تواضع خم شود.
          هيچ تذكر جديدی از طرف خدا برای آنها نيامد مگر اينكه از آن روگرداندند.
          گفتند اين حرف دروغ است.
          خبر چيزيكه مورد تمسخر آنان قرار ميگرفت برايشان خواهد آمد. "

خداوند در آيات 11  تا  13 سوره 29 (سوره عنکبوت) ميفرمايد:
           "خدا افرادی را كه ايمان می‌آورند ميشناسد و منافقان را هم ميشناسد.
            افراد بی ايمان به افراد باايمان گفتند: كه از راه ما پيروی كنيد و ما گناهان شما را به گردن ميگيريم.
            آنها ذره‌ای از خطاهای ايشان را بگردن نميگيرند، آنها دروغ ميگويند.
            آنها بار گناهان خود را علاوه بر بار گناه منحرف ساختن ديگران را برعهده دارند
            و روز قيامت درباره اين دروغهائی كه بهم می ‌بافتند مورد بازخواست قرار ميگيرند. "

خداوند در آيات 17  و  18 سوره 29 (سوره عنکبوت) ميفرمايد:
              "شما بجای خدا بت‌هائی را بندگی ميكنيد و با دروغ آنها را ميسازيد.
            اين افرادی را كه غير از خدا بندگی ميكنيد صاحب رزقی برای شما نيستند.
            بنابراين رزق را از خدا بخواهيد و فقط بندگی او را بكنيد (بنده و مطيع محض و بی چون و چرای هيچكس جز او نباشيد)
            واز او شكرگزاری كنيد چون پيش او برگردانده ميشويد.
            اگر قبول نكنيد، امتهای قبل از شما هم قبول نكردند، وظيفه پيغمبر فقط رساندن آشكار پيام الهی است."

خداوند در آيات 68  و  69 سوره 29 (سوره عنکبوت) ميفرمايد:
             "چه کسی ظالم ‌تر از کسی است كه به خدا به دروغ افترا ميزند يا وقتی حق برای او بيايد منكر آن ميشود؟
            آيا در جهنم برای افراد بی ايمان جا نيست؟
            ما به كسانی كه در راه ما كوشش كنند راه‌های خودمان را نشان خواهيم داد؛ بدون شك خدا با افراد نيكوكار است. "

خداوند در آيات 57  تا 60 سوره 30 (سوره روم) ميفرمايد:
             "در چنان روزی معذرت خواهی برای كسانی كه ظلم ميكنند فايده‌ای ندارد و از آنها نميخواهند كه عذر خواهی كنند.
           برای مردم در اين قرآن هر گونه مثلی زده‌ايم.
           اگر معجزه‌ای برای آنها بياوری حتماً افراد بی‌ايمان ميگويند شما دروغ ميگوئيد.
           خدا اينطور بر دل افراد نادان مهر می نهد.
           صبر كن چون وعده خدا حق است و كسانی كه (به آخرت) يقين ندارند تو را كوچك نسازند."

خداوند در آيات 6  تا 8 سوره 34 (سوره سبا) ميفرمايد:
         " دانشمندان متوجه هستند كه قرآنی كه از خداوندت بتو نازل شده حق است، و به راه خداوند توانا و ستوده راهنمائی ميكند.
           كفار گفتند آيا مردی را به شما نشان بدهيم كه به شما خبر ميدهد كه وقتی از هم متلاشی شديد دوباره در خلقت جديدی در خواهيد آمد؟
           (ميگويند او) دروغهائی را بهم بافته و از قول خدا ميگويد يا ديوانه است.
           اينطور نيست، بلكه كسانی كه به آخرت ايمان ندارند در عذاب و گمراهی زيادی هستند. "

خداوند در آيه 43  سوره 34 (سوره سبا) ميفرمايد:
           " وقتی آيات روشن ما بر آنها خوانده شود ميگويند
           اين مردی است كه ميخواهد شما را از آنچه پدرانتان ميپرستيدند باز دارد
            و ميگويند اين حرفها دروغی است كه سر هم شده.
            كافران وقتی حق برای انها بيايد ميگويند اين فقط سحر واضحی است."

خداوند در آيات 11 تا 17 سوره 36 (سوره يس) ميفرمايد:
         "تو فقط کسی را هشدار ميدهی كه از قرآن پيروی كند و در نهان (از صميم قلب) از ( نافرمانی) خداوند رحمان بترسد،
        بنابراين به او مژده آمرزش و پاداش گرانقدری را بده.
        ما مرده‌ها را زنده ميكنيم و كارهائی كه كرده‌اند وآثار آنها را مينويسيم و هر چيزی را در كتابی روشن به حساب آورد‌ه‌ايم.
        برای آنها مثلی بزن، مثل مردم شهری كه فرستادگان پيش آنها آمدند.
        وقتی كه دو نفر را پيش آنها فرستاديم آنها را بدروغگوئی متهم كردند،
        ما آن دو نفر را با فرستادن سومی تقويت كرديم و گفتند ما برای هدايت شما فرستاده شده‌ايم.
        اهالی شهر گفتند شما آدم‌هايی مثل ما هستيد و خداوند رحمان پيامی نفرستاده است، شما دروغ ميگوئيد.
        آنها گفتند خداوند ما ميداند كه ما فرستادگان او هستيم.
        وظيفه ما فقط رساندن پيام واضح خداست. "

خداوند در آيات 1 تا 3 سوره 39 (سوره زمر) ميفرمايد:
          "نازل شدن قرآن از طرف خداوند توانا و حكيم است.
         ما قرآن را بحق بتو نازل كرديم.
         بنابراين خدا را در حالی كه دين را برای او خالص ميکنی بندگی كن.
         بدانيد كه دين خالص برای خدا است و كسانی كه اوليائی غير از خدا برای خود گرفته‌اند
         ميگويند ما اينها را فقط برای اين عبادت ميكنيم كه ما را به خدا نزديك كنند.
         خدا بين آنها در مورد چيزهائی كه در آن اختلاف دارند حكم ميكند، خدا آدم دروغگوی كافر را هدايت نميكند."

همين هفته پيش بود که يکی از افراد فاميلم به من ميگفت که مردم بدرگاه اهل بيت دعا ميکنند و آنها را عبادت ميکنند که اهل بيت آنها را به خدا نزديک کنند،
و واسطه ای باشند - اين هم جواب اين افراد بوسيله خود خداوند - در قسمت غير از خداوند را بکمک خواندن در اين سايت آيات بسياری در اين مورد ذکر شده؛
خواندن انرا شديدا برای افرادی که دوست دارند از آتش جهنم دور باشند، توصيه ميکنم.

خداوند در آيات 29 تا 37 سوره 39 (سوره زمر) ميفرمايد:
           "خدا مثل مردی را زد كه چند ارباب دارد كه با هم سازش ندارند و مرديكه تنها يك ارباب دارد، آيا اين دو با هم مساوی هستند؟ "
          ستايش و بزرگداشت فقط اختصاص به خدا دارد ولی بيشتر مردم اين را نميدانند.
          تو مردنی هستی و آنها هم مردنی هستند.
          شما روز قيامت پيش خداوندتان بگومگو ميكنيد.
          چه کسی ظالم ‌تر از کسی است كه از قول خدا دروغ بگويد؟
          يا وقتی حرف راستی به او گفته شد منكر آن شود؟
          آيا در جهنم برای افراد بی ايمان جا وجود ندارد؟
          کسی كه حرف راستی برای مردم آورد و كسانی كه آن را تصديق كردند افراد پرهيزكار هستند.
          هر چه بخواهند پيش خداوندشان دارند؛ پاداش نيكوكاران چنين است.
          تا خدا بدترين كارهائی را كه كرده‌اند از آنها دور سازد و پاداش آنها را مطابق بهترين كارهائی كه كرده‌اند بدهد.
          آيا خدا برای بنده‌اش كافی نيست‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌؟
          تو را از كسانی غير از خدا ميترسانند.
          هيچكس نميتواند کسی را كه خدا گمراه كرده (مطابق قانونش بی راه گذارده) هدايت كند.
          و هيچكس نيست كه بتواند کسی را كه خدا هدايت كرده گمراه كند.
          آيا خدا توانا و انتقام گيرنده نيست؟ "

خداوند ميفرمايد " ستايش و بزرگداشت فقط اختصاص به خدا دارد ولی بيشتر مردم اين را نميدانند " آيا من و شما يکی از اين افراد هستيم که نميدانيم؟
آيا من و شما ستايش کننده حضرت ... هستيم و اين حضرت ... را بزرگ ميداريم؟
خداوند خودش ميفرمايد که اين صفات فقط اختصاص به او دارد، آيا من و شما با دادن اين صفات به يک بشری که مخلوق خداوند است به خداوند شرک نميورزيم؟

خداوند در آيات 53 تا 63 سوره 39 (سوره زمر) ميفرمايد:
          "بگو ای بندگان من كه بضرر خودتان زياده روی كرده‌ايد، از رحمت خدا نااميد نشويد چون خدا همه گناهان را ميبخشد.
           او آمرزنده مهربان است.
           به اطاعت خدا برگرديد (توبه كنيد) و قبل از اينكه عذاب بر شما وارد شود و کسی نتواند شما را ياری كند، تسليم حكم و نظر خدا باشيد.
           قبل از اينكه عذاب بطور ناگهانی و بدون اينكه توجه داشته باشيد سراغ شما بيايد،
           از بهترين چيزی كه از طرف خدا برای شما نازل شده (از قرآن) پيروی كنيد.
           قبل از اينكه کسی بگويد وای بر من، كه در حضور خدا در كار خود كوتاهی كردم.
           من از كسانی بودم كه عذاب خدا را مسخره ميكردند.
           يا بگويد اگر خدا مرا هدايت ميكرد حتماً از افراد پرهيزكار ميشدم.
           يا موقعی كه عذاب را ببيند بگويد كه اگر عمر دوباره‌ای داشته باشم از نيكوكاران ميشوم.
           (به او گفته خواهد شد كه) آری، آيات من برای تو آمد ولی تو منكر آن شدی و تكبر داشتی و منكر بودی.
           روز قيامت میبينی كه صورت كسانی كه از قول خدا دروغ گفتند سياه است.
           آيا در جهنم برای افراد متكبر جا نيست؟
           خدا افراد پرهيزكار را بعلت كارهائی كه موجب رستگاری آنها شد نجات ميدهد.
           بدی به آنها نميرسد و غصه‌ای نميخورند.
           خدا خالق و وكيل هر چيز است.
           خزانه‌های آسمان‌ها و زمين مال او است؛ و كسانی كه منكر آيات خدا شدند ضرر كرده‌اند."

بيايد تمام کوشش خود را بکنيم که در روز رستاخيز که شکی در آن نيست صورت من و شما سياه نباشد - يعنی هرگز و به هيچ عنوان از قول خدا دروغ نگوئيم.

خداوند در آيات 26 تا 28 سوره 40 (سوره مومن) ميفرمايد:
             "فرعون گفت بگذاريد من موسی را بكشم و او خداوندش را بكمك بخواند؛ من ميترسم دين شما را عوض كند يا در زمين فسادی بوجود آورد.
            موسی گفت من از هر متكبری كه به روز حساب ايمان ندارد به خداوند خودم و خداوند شما پناه ميبرم.
            مرد مومنی از خاندان فرعون كه ايمانش را مخفی ميكرد گفت،
            آيا ميخواهيد مردی را بكشيد كه ميگويد ( فقط) خداست كه صاحب اختيار من است و دلائل روشنی از خداوندتان برای شما آورده؟
            اگر دروغگو باشد، دروغگوئی او بر ضرر خودش ميباشد و اگر راست بگويد.
            بعضی از عذابهائی كه بشما وعده ميدهد بشما ميرسد.
            خدا کسی را كه متجاوز و دروغگو باشد هدايت نميكند.

خداوند در آيات 23 تا 26 سوره 42 (سوره شوری) ميفرمايد:
             "اين چيزی است كه خدا به بندگانش كه ايمان دارند و عمل صالح (درست و شايسته) كرده‌اند مژده ميدهد.
            بگو: من برای راهنمائی كردنتان از شما مزدی غير از دوستی خويشاوندان (يا تقرب بخدا) نميخواهم.
            هر كس كار خوبی بكند نيكی او را اضافه ميكنيم؛ چون خدا آمرزنده و قدرشناس است.
            آيا ميگويند پيغمبر حرفهای دروغی را به خدا افترا زده؟
            اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر ميزند.
            خدا با كلمات خودش باطل را نابود و حق را ثابت ميكند چون او آنچه را كه در سينه‌ها است بخوبی ميداند.
            اوست كه توبه بندگانش را ميپذيرد و گناهان را عفو ميكند و كارهائی را كه ميکنند ميداند.
            و دعای افرادی كه ايمان داشتند و كار درست كردند را اجابت ميكند و از فضل خودش به آنها زيادتر ميدهد،
            در صورتيكه افراد بی ايمان عذاب شديدی دارند."

خداوند در آيه 28 سوره 46 (سوره احقاف) ميفرمايد:
           "چرا معبودهائی كه برای نزديك ‌شدن به خدا درست كرده بودند آنها را ياری نكردند؟
            بلكه پيدايشان هم نشد؛ اينها دروغ و افترای آنها بود."

بعد از خواندن اين آيه اگر من هنوز حضرت ... را معبود خود بدانم و باور داشته باشم که اين حضرت ... باعث نزديکی من به خداوند ميشود،
اسم اين کار من چيست، و قدرت درک و فهم من در چه حدود است؟
آيا ما به دنبال راهنمائی واضح تری ميگرديم، آيا راهنمائی واضح تری ميتواند وجود داشته باشد؟

خداوند در آيه 9 تا 14 سوره 51 (سوره ذاريات) ميفرمايد:
              "كسيكه منحرف شده، از قرآن منحرف ميشود.
             مرگ بر دروغگويان.
             آنانكه بی ‌توجه در جهل بسر ميبرند.
             می‌پرسند روز جزا چه وقتی است؟
             آن وقتی است كه آنها در آتش ميسوزند.
             نتيجه انحراف خود را بچشيد؛ اين همان روزی است كه برای رسيدن به آن عجله ميكرديد.

برداشت شما از اين آيات چيست؟
لحظه ای فکر کنيد، خداوند ميفرمايد: " كسيكه منحرف شده، از قرآن منحرف ميشود." برداشت من اين است که با اجرای فرمايشات خداوند در قرآن،
من هرگز، و به هيچ عنوان منحرف نميشوم - شما برداشت ديگری داريد؟

 رسول اکرم در حدیث شماره ۱٨٦۱ مختصر صحیح مسلم فرموده:
      "غیر از قرآن چیزی از من ننویسید ؛ هر کسی نوشته باید آن را محو کند"

نظر شما در مورد اين گفته پيغمبر خداوند بزرگ و يکتا چيست، آيا شما استثنائی ميبينيد رسول اکرم ميفرمايد: "غیر از قرآن چیزی از من ننویسید"
اين دکانداران مذهبی چه ميگويند و از کدام کتاب و نوشته پيروی ميکنند؟
 
امام و پيشوای من، مردی که افتخار اين را داشت که مثل قرآنی متحرک باشد،
مردی که چون رسول اکرم هرگز و هيچ وقت کاری برخلاف قرآن نميکرد، و هرگز و هيچ وقت حرفی برخلاف قرآن نميزد،
اميرالمومنين، حضرت علی در نهج البلاغه در خطبه 175 با سخنی بسيار واضح و روشن ميفرمايد:
"کسی بعد از قرآن به چيزی احتياج ندارد، و کسی قبل از قرآن بی نياز نيست."

حالا بهتر متوجه فرمايش خداوند بزرگ و يکتا ميشويم وقتی ميفرمايد: " كسيكه منحرف شده، از قرآن منحرف ميشود."
دستور و نظريه خداوند، رسول خداوند، و حضرت علی را خوانديم، ولی هميشه حق انتخاب با ما است.

خداوند در آيه 9 تا 16 سوره 52 (سوره طور) ميفرمايد:
               "روزی كه آسمان بشدت موج زند.
             و كوهها بشدت روان شوند.
             در آنروز وای بر كسانی كه آن (روز قيامت) را دروغ ميخوانند.
             آنهائی كه ياوه ‌گوئی ميكنند.
             روزی كه آنها را با زور بطرف جهنم ميرانند.
             و به آنها ميگويند: اين همان جهنمی است كه آن را دروغ می ‌پنداشتيد.
             آيا اين هم سحر است يا نمی ‌بينيد؟
             وارد آن شويد، چه صبر داشته باشيد چه نداشته باشيد فرقی نميكند.
             جزای كارهائی كه ميكرديد بشما داده ميشود. "

دين و حكم و نظر خدا چيزی است كه از آيات قرآن بدست می ‌آيد.
فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند،
در دست ماست چرا به نظريات و دستورات ديگران توجه ميکنيم؟
بنظر شما اسم اين چيست؟

خواندن و درک کردن قرآن، عمل کردن به دستورات خداوند بزرگ و يکتا در قرآن، بسادگی از يک آدم يک انسان ميسازد.
لطفا بياد داشته باشيد که امروز، همين لحظه يک يک ما، با هر گذشته ای ميتوانيم به عملی دست بزنيم که بدون هيچ گونه واسطه ای، و يا وسيله ای و يا ...
همانطور که خداوند فرموده بخشيده، آمرزيده و پاک شويم - برای رسيدن به اين موهبت الهی قسمت  تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار
که دستورات خداوند در اين مورد در آن است را در اين سايت بخوانيد.
حسن زمان زاده - جولای 2009 - لوس انجلس، کاليفرنيا

 برگشت