اين جمعه هم طبق
معمول هميشگی، با عنايت و لطف ايزد يکتا توانستم برای مراسم
نماز جمعه، به مسجدی که معمولا به آنجا ميروم بروم.
امام جمعه مسجد که فاضلی آشنا به آيات قرآن مجيد است
مسافرت رفته بود و اين مهم به فرد ديگری محول شده بود.
اين مرد بهمراه سخنان بسيار شيرينی از قبيل:
"قرآن عمل صالح را از آغاز
تا پايان به انسان مياموزد"
"بايد تمام مسلمانان با قرآن آشنا باشند"
شروع کرد و به تفسير آيه 59 سوره 4 (سوره نساء) پرداخت
که خداوند بزرگ و يکتا در اين آيه به من و شما دستور ميفرمايد:
" ای افراد باايمان، از خدا و
پيغمبر و اولياء امور مسلمانتـان اطاعت كنيد؛
و اگر در چيزی ( با اولياء امور)
اختلاف نظر داشتيد،
اگر به خدا و روز آخرت ايمان داريد،
آنرا به خدا و پيغمبر برگردانيد ( ببينيد خدا و پيغمبر چه
ميگويند).
اينكار برای شما بهتر و خوش عاقبت تر
است. "
بجای بيانی مانند دستور و امر خداوند که ميفرمايد "ای افراد
باايمان (بدون استثناء زن و يا مرد):
1 - از دستورهای خداوند اطاعت کنيم.
2- از پيغمبر اطاعت کنيم، (يادتان باشد که حضرت محمد (ص) مطابق
آيه 106 سوره انعام (سوره 6) صد در صد تابع قرآن بود)
3- از اولياء امور مسلمانتـان اطاعت کنيد - خداوند در اين قسمت
ميفرمايد: اگر در موردی با اولياء امور اختلاف نظر داشتيم،
طبق دستور خداوند بايد ببينيم که خدا و پيغمبر چه ميگويند،
حضرت محمد (ص) در ميان ما نيست و در پيشگاه خداوند است،
يعنی ما دسترسی به ايشان نداريم - اما ما هميشه دسترسی به
راهنمائی ها و دستورهای خداوند داريم
پس طبق دستور روشن و واضح خداوند، قرآن را باز ميکنيم و مياموزيم که خداوند
چه ميفرمايد.
اين مرد بعد از اينکه گفت: "سنت،
گفته ها و کرده های پيغمبر در روشن کردن آيات و بيان قرآن است"
اصرار ورزيد که در راه اصلاح کار نزاع و اختلاف با اوليای امور
بايد به سنت مراجعه کرد و اگر اين اختلاف در سنت حل نشد آنوقت
به قرآن مراجعه شود!!!
همانطور که در
اين آيه خوانديم خداوند ميفرمايد: "آنرا
به خدا و پيغمبر برگردانيد" يعنی اول به خداوند بايد
مراجعه کرد - اين آيه قرآن است.
کجای اين جمله بسيار کوتاه برای اين مرد قابل فهم نبود و نيست؟
در قسمت اول
اين آيه خوانديم که خداوند بزرگ و يکتا ميفرمايد:
" ای افراد باايمان، از خدا و پيغمبر و
اولياء امور مسلمانتـان اطاعت كنيد"
1- مگر از خداوند اطاعت کردن، غير از اجرای
دستورهای خداوند در قرآن مجيد معنای ديگری دارد؟
2- آيا پيغمبر خداوند حضرت محمد (ص) هرگز و هيچ وقت
حرفی بر خلاف قرآن ميزد، و يا کاری بر خلاف قرآن ميکرد؟
اگر کوچکترين شکی در اين
مورد داريد آيات 43 تا 46 سوره حاقه را بخوانيد که خداوند در
مورد حضرت محمد (ص) ميفرمايد:
"نزول آن (قرآن) از طرف صاحب اختيار
جهانيان است.
اگر بعضی حرفها را از
قول ما ميگفت، ما با دست خودمان او را ميگرفتيم، و شاهرگش را
قطع ميكرديم."
پيغمبر برگزيده خداوند اجازه نداشت حتی کوچکترين حرفی که
خداوند نفرموده از قول خداوند بيان کند،
و خوانديم که خداوند عاقبت اين کار را
برای رسول برگزيده خويش در اين آيه بيان فرموده.
خداوند در آيه
106 سوره 6 (سوره انعام) ميفرمايد:
"از
آنچه از جانب خداوندت بتو وحی شده پيروی كن.
معبودی جز او
نيست؛ و از مشركين روی بگردان."
در
آيه 26 سوره کهف خداوند ميفرمايد:
"مردم ياوری غير از او ندارند و
او كسی را در
قانونگذاری شريک خود نميکند."
استاد بختياری
نژاد مينويسد:
"سنّت يعنی روش، طرز كار - پيغمبر اسلام (ص)
پيغمبر خداوند بود و وظيفه داشت پيام خداوند را
بطور روشن و صريح بمردم برساند
و اينكار را انجام داد و خودش نيز مثل بقيه
مردم وظيفه داشت تسليم حكم و نظر خدا يعنی مسلمان
باشد و از قرآن پيروی كند.
آيات ذکر شده
از قرآن دستورها و نظريات
خداوند است در مورد وظيفه پيغمبر حضرت محمد (ص).
در اين آيات،
خداوند بطور واضح تشريح ميکند که وظيفه پيغمبر
ابلاغ و رساندن وحی بود و قانونگذار نبود.
پيغمبر (ص) مسلمان
و تسليم محض حكم و نظر خدا بود و حرفی برخلاف قرآن
نميزد، و كاری برخلاف آن
نميكرد." |
آيا تا بحال
پای صحبت بعضی ها نشسته ايد که بجای ابراز حقايق، سعی در اين
دارند که دسته ها و گروه های مختلف را با سخنانشان راضی کنند،
و در نتيجه "مثلا" محبوبيت خود را از دست ندهند، اگر چه اين
عمل مساوی با پوشاندن حقايق قرآن باشد.
|
کجای قرآن نوشته که يک مسلمان بايد کتاب ديگری را به
جز قرآن ملاک زندگی خود کند؟
خداوند در آيه 9 سوره 46 (سوره احقاف)
ميفرمايد:
"من
از آنچه بمن وحی ميشود (يعنی از قرآن) پيروی ميكنم."
اميرالمومنين، حضرت علی در نهج البلاغه
در خطبه 175
با سخنی بسيار واضح و روشن ميفرمايد:
"کسی
بعد از قرآن
به چيزی احتياج ندارد، و کسی
قبل از قرآن
بی نياز
نيست.
آيا اين سخنران و همفکران او هنوز اصرار دارند که کتاب
ديگری هم هست که من بايد ملاک زندگی خود قرار دهم؟ |
در آيه
38 سوره انعام، يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
" ما در (اين) كتاب (در قرآن) چيزی
را فروگذار نكرديم"
در آيه 89 سوره نحل، يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
" ما قرآن را بر تو نازل کردیم كه هر
چیزی را بیان میکند و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت برای
افرادیست كه تسلیم حكم و نظر خدا هستند"
در آيه 9
سوره اسراء، يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
" اين قرآن مردم را به درست ترين راه هدايت ميکند"
در آيه 41
سوره اسراء، يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
"
ما در اين قرآن حقيقت را بصورتهای گوناگون
بيان كرديم تا متوجه شوند."
در آيه 27 سوره زمر،
يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
"ما در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زدهايم، شايد
متوجه شوند."
در آيه 54 سوره کهف،
يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
"ما دراين قرآن هر گونه مثلی برای هدايت مردم زدهايم، ولی
انسان بيشتر از هر چيزی اهل بگومگو است."
در آيه
17 سوره يوسف،
يادتان هست که خداوند ميفرمايد:
" ما هر چيزی را
كاملا توضيح دادهايم."
يک بچه چهار ساله ميداند که معنی "همه
چيز و يا هر چيزی" چيست.
اکر من برای جواب به يک يک سئوالاتم به ذات مقدسی که هرگز
اشتباه نکرده، اشتباه نميکند، و اشتباه نخواهد کرد دسترسی
دارم، ديگر بدنبال چه ميگردم؟
خداوند در آيه 185 سوره بقره ميفرمايد:
"ماه رمضان ماهی است كه
قرآن
كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل
است در آن نازل شده. "
خداوند در آيه 155 سوره انعام ميفرمايد:
"اين
قرآن كتاب مباركی است كه ما نازل كرديم بنابراين
از
آن پيروی كنيد، و از
نافرمانی و عذاب خدا بترسيد
تا مورد رحمت او قرار گيريد.
خداوند در آيه 3 سوره اعراف ميفرمايد:
"از
آنچه از خداوندتان به شما نازل شده (از قرآن
)
پيروی كنيد
و از اوليائی غير از آن
پيروی نكنيد."
اين مرد در
ميان سخنانش جملات کفرآميز ديگری هم زد که من نوشته ام را با
آن جملات کثيف و بی ارزش نميکنم
در قسمتی از
"مثلا" سخنرانی ابراز کرد که "من يک شيعه هستم و به شيعه بودن
خودم افتخار ميکنم"
نميدانم چطور و چگونه اين مرد "مثلا قرآن خوانده" اينهمه آيات
و دستورهای خداوند را در قرآن نديده و نخوانده که خداوند به يک
يک ما دستور ميدهد
که دينمان "اسلام" را فرقه فرقه نکنيم و چه بلائی به سر ما
خواهد آمد اگر چنين کنيم -
از اين مرد و تمام افرادی که تخم فرقه فرقه کردن دين را در دل
مردم بی اطلاع از قرآن ميکارند دعوت ميکنم که مقاله
شيعه يا سنی؟ را در سايت من بخوانند
و متوجه شود چه آينده ای در انتظار آنهاست - در ضمن برخلاف
دستورهای خداوند عمل کردن نميتواند باعث "افتخار" کسی باشد، اين
عمل اسم ديگری دارد.
در اينجا بعضی
از آيات را برای افرادی که بر ضد دستور صريح خداوند بزرگ و
يکتا تخم تفرقه را در دل مردم نا آشنا با قرآن ميکارند بيان
ميکنم:
در
آيه
159
سوره انعام خداوند به حضرت رسول ميفرمايد:
"كسانی كه
دينشان را فرقه فرقه
كردند و بصورت گروههائی در آمدند
تو
رابطهای با آنها نداری. كار
آنها با خداست."
خداوند در آيه 32 سوره روم بما هشدار ميدهد که از اين گروه
نباشيم و ميفرمايد:
"در
حاليكه بسوی او برميگرديد از نافرمانی و عذاب او بترسيد و
نماز
را بپا داريد
و از
مشركان نباشيد.
از
کسانی
(مشرکانی)
كه
دينشان را فرقه فرقه كردند
و به
گروهها تقسيم شدند
و هر گروهی به اعتقادات خود دلخوش است."
اين مرد غير از
اينکه به اعتقادات خودش دلخوش است، به آن افتخار هم ميکند!!!
خداوند در آيه :103 سوره آل عمران ميفرمايد:
"همگی به
رشته
الهی
(
قرآن)
بچسبيد
و
دچار تفرقه نشويد
و
نعمت خدا را بر خودتان بياد داشته باشيد كه دشمن هم بوديد و
خدا بين دلهای شما محبت ايجاد كرد و به نعمت آن
برادر هم شديد،
و كنار گودالی از آتش بوديد، خدا شما را از آن نجات داد.
خدا
آياتش را اينطور برای شما بيان ميكند تا هدايت شويد."
شما
فکر ميکنيد که روی سخن خداوند با کيست؟
خداوند بما دستور ميدهد که همگی به رشته الهی (قرآن) بچسبيد؛ آيا
ما مسلمانان همگی قرآن را حتی يکبار خوانده ايم؟
خداوند بما دستور ميدهد که دچار تفرقه نشويم؛ آيا اين قسمت از
اين آيه احتياج به تشريح کردن بيشتری دارد؟
آيا اين مرد هنوز افتخار ميکند که بجای اينکه بگويد يک مسلمان
است ميگويد "يک شيعه" است؟
خداوند در آيه 3 سوره مائده ميفرمايد:
"امروز
دين شما را كامل
و نعمتم را بر شما تمام كردم و
دين اسلام
(تسليم خدا بودن)
را برای شما برگزيدم"
خداوند
به وضوح و به سادگی به ما ميفرمايد
"دين
شما را كامل کردم".
معنی کلمه
"کامل"
چيست؟
من
در مورد امری که من و شما در زمانی فکر ميکنيم کامل است، و
بعدها متوجه ميشويم که امکان دارد اشتباه کرده باشيم صحبت
نميکنم.
من
در مورد ذات مقدسی صحبت ميکنم که اشتباه در کارش نبوده، نيست،
و در هيچ زمانی نخواهد بود.
من
در مورد معبودی صحبت ميکنم که آسمان ها و زمين و هر چه بين
آنهاست را آفريده.
اين
ذات مقدس (خداوند يکتا) به من و شما ميفرمايد که
دين مسلمانان كامل است،
يعنی كمبودی
ندارد كه ديگران بخواهند آنرا كامل كنند
بيائيد ببينيم شاه مردان حضرت علی
(ع)،
اميرالمومنين، شيرمردی
که نامش لرزه به
اندام هر جنگجو و دلاوری می اندخت،
امام مسلمين جهان،
پدر بزرگوار سيدالشهدا، مطيع کامل خداوند و کاتب قرآن مجيد، در
خطبه
۱۸
نهج البلاغه
در
اين مورد
چه ميفرمايد:
"
يا
خداوند سبحان دين ناقص فرستاده و از ايشان كمك خواسته آن را
كامل كنند؟...
يا
آنها شريک خدا هستند و حق دارند نظر خود را بگويند و وظيفه خدا
است که آن را قبول کند؟ ...
يا
خداوند سبحان دين
را كامل فرستاده و پيغمبر
(ص)
از رساندن آن بمردم كوتاهی كرده؟
چطور با در اختيار داشتن قرآن هنوز عده ای گول
دکانداران مذهبی،
که بی اطلاع از كتاب الهی هستند را ميخورند؟
بطور کامل، تمام دستورهای خداوند (قرآن مجيد) در دست من و شما
است. تمام دستورهائی که خداوند به قلب رسول اکرم،
حضرت محمد (ص) الهام فرمود تا آنها را بصورت کتابی الهی (قرآن
مجيد) در اختيار من و شما بگذارد.
رسولی که خود اولين بشری بود که به يک يک آيات قرآن اعتقاد
کامل و مطلق داشت،
هرگز و هيچ وقت برخلاف آن کاری نميکرد، و هرگز و هيچ وقت
برخلاف آن حرفی نميزد.
|
در اينجا توجه يک
يک افراد را به آيات 159 و 160 سوره بقره جلب ميکنم:
"كسانی
كه دلايل روشن و راهنمايی هايی را كه ما نازل كرديم، بعد از
اينكه آنرا برای مردم در كتاب بيان كرديم،
كتمان ميكنند
(
بمردم نميگويند)
كسانی هستند كه خدا و لعنت كنندگان
آنها را لعنت ميكنند.
مگر كسانی كه توبه كردند و كارهايشان را اصلاح كردند و
حقايق را برای مردم بيان كردند،
من توبه آنها را می پذيرم.
من توبه پذير مهربان هستم."
شکر و سپاس فراوان خداوند بزرگ و يکتا
را که به ما در آياتی که در قرآن به رسول اکرم نازل
فرموده، بسادگی مياموزد آنچه نميدانيم
کتابی طبق فرمايش خداوند: بسادگی قابل فهم، بدون هيچ
سردرگمی، معما و انحراف، توضيح داده شده با مثالهای گوناگون
توسط خود خداوند
کتابی که سالار مردی چون علی (ع) در موردش ميفرمايد: "کسی
بعد از قرآن
به چيزی احتياج ندارد"
ولی هنوز عده ای اصرار ميورزند که احتياج مردم بی
اطلاع از قرآن را به کتابهای ديگری بياندازند.
اين افراد جواب خداوند را در روز رستاخيز که شکی در آن
نيست چه ميدهند؟
|
|
دين و حكم و نظر خدا چيزی
است كه از آيات قرآن بدست می آيد.
فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن
ایمان می آورند،
در دست ماست چرا به نظريات و دستورهای ديگران توجه ميکنيم؟
بنظر شما اسم اين چيست؟
|
|
قول خداوند به من و شما
برای آمرزيده شدن، رهائی از آتش جهنم، و اقامت هميشگی در بهشت
يادتان باشد که خداوند بما قول داده
که همه گناهان من و شما را ميبخشد، اگر قبل از اينکه فرصت از
دستمان برود،
توبه کنيم و در راه اصلاح اشتباهات و گناهانمان تا آنجا
که ميتوانيم بکوشيم. (آيات 53 و 54 سوره زمر)
"بگو ای بندگان من كه بضرر خودتان زياده
روی كردهايد، از رحمت خدا نااميد نشويد چون خدا همه گناهان را
ميبخشد.
او آمرزنده مهربان است.
به اطاعت خدا برگرديد (توبه كنيد) و قبل از اينكه عذاب بر شما
وارد شود و کسی نتواند شما را ياری كند، تسليم حكم و نظر خدا
باشيد."
خداوند در آيه
82 سوره طه به من و شما ميفرمايد:
"من كسی را كه توبه كند و ايمان بياورد
و كار صحيح بكند و راه صحيح را بشناسد می آمرزم. " |
خواندن و درک
کردن قرآن، عمل کردن به دستورهای خداوند بزرگ و يکتا در قرآن، بسادگی از يک
آدم يک انسان ميسازد.
لطفا بياد داشته باشيد که امروز، همين لحظه يک يک ما، با هر
گذشته ای ميتوانيم به عملی دست بزنيم که بدون هيچ گونه واسطه
ای، و يا وسيله ای و يا ...
همانطور که خداوند فرموده بخشيده، آمرزيده و پاک شويم - برای
رسيدن به اين موهبت
الهی قسمت
تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار
که دستورهای خداوند در اين مورد در آن است را در اين سايت بخوانيد.
حسن زمان زاده - آپريل 2010
- لوس انجلس کاليفرنيا
برگشت |