خداوند در آيات 183 تا 188 سوره 2 (سوره بقره) ميفرمايد:
          " ای افراد باايمان، روزه بر شما واجب شد؛ همانطور كه بر كسانی كه قبل از شما بودند واجب شده بود تا مسلط بر نفس شويد.
           روزه، روزهای معلومی است؛ كسی از شما كه مريض يا در حين سفر باشد بجای آن از روزهای ديگر روزه بگيرد،
           و بر كسانی كه توانايی دارند كفاره (جريمه) آن سير كردن يك فقير است.
           كسی كه ميل به نيكی داشت برای او خوب است و اگر توجه داشته باشيد ميدانيد كه روزه گرفتن برای شما بهتر است.
           ماه رمضان ماهی است كه قرآن كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل است در آن نازل شده.
           بنابراين هر كس از شما به اين ماه رسيد بايد روزه بگيرد؛ و كسی كه مريض يا در حال سفر باشد در روزهای ديگر بجای آن روزه بگيرد.
           خدا برای شما آسانی ميخواهد و سختی نميخواهد و برای اينكه عده روزهای روزه را كامل كنيد و
          (فقط) خدا را بزرگ شماريد، چون اوست كه شما را هدايت كرده، تا از سپاسگزاران باشيد.
          وقتی بندگان من درباره من از تو سئوال ميكنند، من به ايشان نزديكم؛
          دعای دعا كننده را وقتی مرا به كمك بخواند اجابت ميكنم؛ پس آنها بايد دستورها و نظرهای مرا قبول كنند و به من ايمان بياورند تا هدايت شوند.
          شبهای ماه رمضان همخوابگی با زنانتان برای شما حلال شده، آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها.
          خدا ميدانست كه شما به خودتان خيانت ميكنيد بنابراين توبه شما را پذيرفت و از شما درگذشت.
          پس حالا با آنها همخوابگی كنيد و دنبال آنچه خدا برای شما مقرر كرده برويد و بخوريد و بنوشيد
          تا اينكه خط سفيد از خط سياه سپيده ‌دم برای شما آشكار شود بعد روزه را ادامه داده و تا شب كامل كنيد.
          اگر برای عبادت در مسجد بسر ميبريد شبها هم با زنانتان همخوابگی نكنيد.
          اين حدود احكام خداوند است به آن نزديك نشويد، خدا آياتش را اينطور برای مردم بيان ميكند شايد مسلط بر نفس خود شوند.
          مال همديگر را بنا حق نخوريد و مقداری از آنها را به قاضی ‌ها ندهيد تا قسمتی از مال مردم را بگناه بخوريد در صورتيكه ميدانيد كه مال شما نيست."

در اين آيات خداوند به ما مياموزد که روزه گرفتن واجب است و يکی از اثراتی که روزه گرفتن در بشر ايجاد ميکند، مسلط شدن بر نفس است.
آموختيم که خداوند فرموده که ذات مقدسش به من و شما نزديک است و دعای من و شما را وقتی او را به کمک بخوانيم اجابت ميکند،
لطفا توجه کنيد که از هيچ گونه واسطه و وسيله ای، در هيچ آيه ای، برای نزديک شدن به خدا، در کلام خداوند استفاده نشده و وجود ندارد،
يعنی ما بايد درخواست حاجت ها و اجابت دعاهايمان را، مستقيما از ذات مقدس خداوند بزرگ و يکتا درخواست کنيم.
و آموختيم که ستايش و بزرگ داشت فقط اختصاص به خداوند بزرگ و يکتا دارد و بس.

خداوند در آيه 196 سوره 2 (سوره بقره) ميفرمايد:
          "حج و عمره را برای خدا كامل كنيد و اگر از حج كردن شما جلوگيری شد تا آنجا كه امكان دارد قربانی كنيد،
         و سرتان را نتراشيد تا وقتی قربانی به محل خودش برسد.
         اگر كسی از شما مريض و يا سرش دچار ناراحتی بود، كفاره آن روزه يا صدقه يا قربانی است،
         و وقتی امنيت پيدا كرديد، كسی كه از عمره به حج دست يافت تا آنجا كه ميسر است قربانی كند.
         كسی كه قربانی نكرد سه روز در حج و هفت روز بعد از برگشت از حج روزه بگيرد؛ اين ده روز كامل است.
         اين برای كسی است كه خانواده‌اش اهل مسجدالحرام نباشند.
         از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد مجازاتی كه خدا ميكند بسيار شديد است."

خداوند بزرگ و يکتا دستورات و راهنمائی هايش را به ما ميفرمايد - بارها و بارها در سراسر قرآن به ما ميفرمايد که ذات مقدسش شديدا بخشنده و مهربان است،
در اين آيات خداوند به ما ياد آور ميشود که ما بايد از نافرمانی او حذر کنيم و بترسيم - بترسيم و شک نداشته باشيم که مجازاتی که خداوند ميکند بسيار شديد است.
برداشت من اين است که خداوند، من و شما را از حقيقتی که اجتناب ناپذير است مطلع ميکند،
حالا من که متوجه عاقبت کارم هستم، من که تا حدی مطلع هستم که تا چه حد مجازات خداوند شديد است،
با اطلاع کامل و با چشم و گوش باز در مورد عملی که ميخواهم انجام دهم تصميم ميگيرم؛
در دوره حياتم و در روز رستاخيز که شکی در آن نيست، زمانی که بخاطر نافرمانی از دستورات خداوند عذاب ميشوم،
من ديگر نميتوانم ادعا کنم که از وجود و شدت عذاب خداوند بی خبر بودم.
يادتان باشد که هميشه انتخاب با ماست.   

خداوند در آيه 92 سوره 4 (سوره نساء) ميفرمايد:
          "سزاوار هيچ مومنی نيست كه مومنی را بكشد مگر از روی اشتباه ( بغير عمد ).
         كسی كه مومنی را از روی اشتباه بكشد، بايد بنده مومنی را آزاد كند و خون‌ بهائی به خانواده مقتول بدهد، مگر اينكه خانواده مقتول آن را به او ببخشند.
         اگر مقتول، مؤمن و از خانوادهُ قومی بود كه دشمن شما هستند، قاتل فقط بايد بنده مومنی را آزاد كند.
         و اگر از قومی بود كه بين شما و آنها پيمانی وجود داشت بايد خون ‌بها را به خانواده مقتول بدهد و بنده مومنی را آزاد كند.
         و اگر پيدا نكرد دو ماه پشت سر هم بعنوان توبه روزه بگيرد.
         خدا دانا و حكيم است."

مورد کشتن فرد مومنی در اين آيه، مرا بياد آيه 93 سوره نساء از قرآن مجيد انداخت که خداوند ميفرمايد:
       " كسی كه مومنی را عمداً بكشد جزای او جهنم است و هميشه در آن خواهد بود و مورد غضب و لعنت خدا است،
         و خدا برای او عذاب بزرگی آماده كرده است."

لحظه ای فکر کنيد:
       اگر کسی مورد غضب و لعنت خداوند قرار بگيرد به چه سرنوشتی دچار شده است؟
       ساکن جهنم بودن برای هميشه مفهومش چيست؟
       خالق ما، خداوند بزرگ و يکتا به اين فرد بشارت ميدهد که عذاب بزرگی برايش آماده کرده است؛
       آيا شما سرنوشتی شوم تر از اين را ميتوانيد تصور کنيد؟
حالا عده ای که خود را شديدا مسلمان ميخوانند، گروهی بيگناه را بخاطر دلايل مختلفی بخاک و خون ميکشند.
اين افراد، اين جنايتکاران، اين ميکرب های اجتماع اگر فقط يک بار قرآن را ميخواندند متوجه ميشدند که بوئی از مسلمانی نبرده اند و جايشان کجاست.

خداوند در آيه 89 سوره 5 (سوره مائده) ميفرمايد:
        "خدا شما را بعلت قسم‌های بيهوده مجازات نميكند، ولی شما را بسبب قسم‌هائی كه با آن قراردادی بسته‌ايد مؤاخذه ميكند.
         كفاره اين قسم‌ها سير كردن ده نفر تهيدست از متوسط غذائی كه به خانواده خود ميدهيد ميباشد، يا پوشاندن ده نفر، يا آزاد كردن يك بنده.
         كسی كه امكان آن را نداشت سه‌ روز، روزه بگيرد.
         اين كفاره قسم‌های شما است وقتی قسم خورديد.
         قسم‌های خود را حفظ كنيد.
         خدا آياتش را اينطور برای شما بيان ميكند تا سپاسگزاری كنيد."

خداوند در آيه 95 سوره 5 (سوره مائده) ميفرمايد:
          "ای افراد باايمان، وقتی در حال حج هستيد شكار را نكشيد.
         كسی كه عمداً آن را بكشد، جزای آن چهارپائی مثل آنچه كشته ميباشد كه دو نفر از افراد عادل خودتان درباره آن حكم كنند، و بصورت قربانی‌ به كعبه برسد.
         يا كفاره‌ای كه سير كردن افراد تهيدست باشد، يا معادل آن روزه بگيرد تا كيفر كار خود را بچشد.
         خدا كارهائی را كه در گذشته انجام داديد عفو كرده؛ كسی كه دوباره اينكارها را بكند خدا از او انتقام ميگيرد.
         خدا قدرتمند و انتقام گير است."

در قرآن خداوند بارها و بارها به ما تذکر ميدهد و ما را مطلع ميکند که انتقام و عذاب او شديد است،
و به ما فرصت ميدهد و راه برطرف کردن اشتباهات و گناهانمان را به ما نشان ميدهد.
برداشت من اين است که هدف اين بخشنده مهربان اين است که ما براه راست هدايت شويم، و به اين وسيله آمرزيده، بخشيده، و راهی بهشت شويم.

خداوند در آيه 112 سوره 9 (سوره توبه) ميفرمايد:
          "افراد باايمانی كه توبه ميكنند، فقط بندگی خدا را ميكنند ( بنده و مطيع محض و بی‌ چون و چرای دستورهای هيچكس جز خدا نيستند)،
          فقط خدا را بزرگ ميشمارند، سياحت كننده ( يا روزه دار) می باشند، ركوع و سجود ميكنند،
          امر به معروف ( مردم را به كارهای خوب تشويق ) و نهی از منكر (از كارهای بد منع) ميكنند؛ و حدود خدا را حفظ ميكنند.
          به افراد باايمان بشارت بده. "

افراد با ايمان، به گفته هر دکاندار مذهبی گوش نميکنند و فقط خداوند را بزرگ ميشمارند
و هميشه ميدانند که بت های انسانی که اين عده برای ما ساخته اند و ميسازند، همگی بنده خدا هستند،
و هميشه بياد  آيه 107 سوره 10 (سوره يونس) هستند که خداوند ميفرمايد:
          "اگر خدا ضرری بتو برساند، هيچكس جز او نميتواند آنرا برطرف كند،
           و اگر خيری برايت بخواهد، هيچكس جلوی لطفش را نميتواند بگيرد.
           لطفش را به هر يك از بندگانش كه بخواهد ميكند. او آمرزنده مهربان است. "

بسيار واضح، بسيار روشن، و به راحتی قابل فهم برای هر فردی با هر درجه از ادراک.

خداوند در آيات 16 تا 26 سوره 19 (سوره مريم) ميفرمايد:
          "در كتاب از مريم ياد كن وقتی كه در مكانی شرقی از خانواده‌اش به كناری رفت، و پرده‌ای بين خود و آنها قرارداد.
         ما روحمان ( جبرئيل) را پيش او فرستاديم.
         او برای مريم بشكل انسانی كامل درآمد.
         مريم گفت: اگر آدم با تقوائی هستی من از تو به خدا پناه ميبرم.
         گفت: من فرستاده خداوند تو هستم تا پسر پاکی بتو ببخشم.
         مريم گفت: چطور من ميتوانم پسری داشته باشم در صورتيكه دست بشری بمن نرسيده و آدم بدكاری نبوده‌ام؟
         گفت همينطور است، خداوند تو گفت اينكار برای من آسان است؛
         برای اينكه او را آيتی ( نشانه‌ای ) برای مردم بسازيم و لطفی از ما باشد؛ اين امری است قطعی و شدنی.
         پس مريم عيسی را حامله شد و به جای دوری رفت.
         درد زايمان او را پيش تنه درخت خرمائی برد، گفت كاش من قبلا مرده و فراموش شده بودم.
         از زيرش صدائی به او گفت كه غصه نخور، خداوند تو زير پايت چشمه‌ای قرار داده؛ تنه درخت را تكان بده تا خرمای تازه برای تو بريزد.
         بخور و بنوش و چشمت را روشن ساز، اگر کسی را ديدی بگو من روزه‌ای برای خدا نذر كرده‌ام. امروز هيچگاه با کسی حرف نميزنم."

خداوند در آيه 35 سوره 33 (سوره احزاب) ميفرمايد:
          "مردان و زنان مسلمان باايمان و مطيع خداوند و صادق و صبور و فروتن و زكات دهنده و روزه‌ گير،
         كه عفت خود را حفظ و خدا را بسيار ياد ميكنند، خدا برای آنها آمرزش و پاداش بزرگی آماده كرده."

خداوند در آيات 2 تا 4 سوره 58 (سوره مجادله) ميفرمايد:
        "اشخاصی كه به زنشان ميگويند تو مثل مادر من هستی، حرف ناروا و دروغی ميزنند.
         زنانشان مادر آنها نيستند؛ مادرشان زنانی هستند كه آنها را زائيده‌اند.
         خدا عفو كننده و آمرزنده است.
         كسانی كه چنين حرفی ميزنند و بعد از گفته خود برميگردند، قبل از اينكه با زنشان همخوابگی كنند، بايد برده‌ای را آزاد كنند.
         اين نصيحتی است كه بشما ميشود، خدا از تمام كارهائی كه ميكنيد با خبر است.
         کسی كه برده‌ای برای آزاد كردن پيدا نكرد، قبل از اينكه همخوابگی كند دو ماه پشت سر هم روزه بگيرد.
         کسی كه توانائی آن را نداشت، شصت مسكين را سير كند.
         اينكار برای اين است كه به خدا و رسولش ايمان بياوريد.
         اين حدود خدا است و منكران عذاب پردردی دارند. "

دين و حكم و نظر خدا چيزی است كه از آيات قرآن بدست می ‌آيد.
فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند،
در دست ماست چرا به نظريات و دستورات ديگران توجه ميکنيم؟
بنظر شما اسم اين چيست؟

خواندن و درک کردن قرآن، عمل کردن به دستورات خداوند بزرگ و يکتا در قرآن، بسادگی از يک آدم يک انسان ميسازد.
لطفا بياد داشته باشيد که امروز، همين لحظه يک يک ما، با هر گذشته ای ميتوانيم به عملی دست بزنيم که بدون هيچ گونه واسطه ای، و يا وسيله ای و يا ...
همانطور که خداوند فرموده بخشيده، آمرزيده و پاک شويم - برای رسيدن به اين موهبت الهی قسمت  تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار
که دستورات خداوند در اين مورد در آن است را در اين سايت بخوانيد.
حسن زمان زاده - جولای 2009 - لوس انجلس، کاليفرنيا

 برگشت