Prepared by Hassan Zamanzadeh for  www.eHolyQuran.com   

     

 

Qur'an is the Message (Communication) of Almighty God to Humanity - My God, please accept my thanks and gratitude for The Holy Quran 

سوالات زيادی دارم، از که بايد پرسيد؟ جواب چه کسی صد در صد قابل اطمينان است؟
بيائيد قرآن را باز کنيم و بسادگی و مستقيما  از خداوند بزرگ و يکتا سوالاتمان را بپرسيم

 

     

   

دوستان ... تمام نوشته های من اظهار نظر من و يا هيچ انسان ديگری (چه زنده، چه مرده) نيست
مطالبی که در اختيارتان ميگذارم هميشه همراه آيه و يا آيه هائی از قرآن است
دليل آن اين است که من و تمام افراد بشر اشتباه ميکنيم، ولی هرگز اشتباهی در فرمايشات صاحب اختيار مردم،
فرمانروای مردم، و معبود مردم، خداوند بزرگ و يکتا نيست
در ضمن بخاطر اينکه من تا حد زيادی با يک يک آيات قرآن آشنا هستم، بخوبی با خبرم که اگر مطلب نادرستی را بيان کنم و بگويم اين را خداوند فرموده
چه بلائی در اين دنيا و در روز رستاخيز که شکی در آن نيست در انتظار من خواهد بود - حسن زمان زاده

     

   

 

 

 

 

 

بيائيد با هم بررسی کنيم که شاه مردان، اميرالمومنين حضرت علی (ع)
 در مورد اين همه احاديث چه ميفرمايد:

 

در درجه اول، اجازه دهيد بگويم که من فکر نميکنم که انسان های زيادی وجود داشته باشند که باندازه من به اين مظهر مسلمانی، به اين شهيد راه اسلام،
به اين کاتب و مطيع مطلق قرآن، به حضرت علی (ع) ارادت داشته باشد. من
در طول زندگيم سعی کرده ام که از اعمال اين شهيد راه اسلام و توحيد پيروی کنم.
هر وقت که بر سر دوراهی گير کردم، به اين فکر ميافتم که، اين مظهر مردانگی که مطيع کامل و مطلق دستورات خداوند (قرآن) بود
اگر در اين موقعيت قرار ميگرفت، چه تصميمی ميگرفت و چه ميکرد؟ يعنی من علی (ع) را مانند مدلی برای زندگی خودم ميدانم.

 

در اينجا اجازه بدهيد که مورد ديگری را روشن کنم و آنرا توضيح بدهم.

من بطور کامل، يک يک احاديثی که با قرآن مجيد کوچکترين مغايرتی ندارند را بدون استثناء قبول دارم.
حالا اين حديث را هرکه ميخواهد گفته باشد - از پيغمبر خداوند گرفته تا تک تک امامان،
و يا يک يک روحانيون، و يا مردی که ديروز در خيابان با او آشنا شده ام
.
دليلش اين است که آنها بسادگی، فرمايشات خداوند بزرگ و يکتا را برای من بازگو ميکنند.

 

اميرالمومنين، حضرت علی در نهج البلاغه در خطبه 175 با سخنی بسيار واضح و روشن کار من را در اين مورد بسيار ساده فرموده و ميفرمايد:
      "کسی بعد از قرآن به چيزی احتياج ندارد، و کسی قبل از قرآن بی نياز نيست.
 

"کسی بعد از قرآن به چيزی احتياج ندارد؟ "  ای اميرالمومنين کجائی که ببينی عده ای دکاندار مذهبی احتياج ما مسلمانان را به چه چيزهائی انداخته اند!

"کسی قبل از قرآن بی نياز نيست"  شما فکر ميکنيد نيازی که علی (ع) از آن صحبت ميکند در مورد چه کتابی غير از قرآن مجيد است؟

 

بگذاريد کار را شديدا ساده تر کنم، و تمام شک ها و ترديد ها را بطور کامل از بين ببريم.
برای لحظه ای تصور کنيد که حضرت علی کنار شما نشسته است و شما از او ميپرسيد:
   "من در مورد انتخاب کتابی برای راهنمائی، دچار ترديد هستم - از يکطرف تعدادی کتاب های حديث در اختيار من است، و از طرف ديگر قرآن؛
    میخواستم از شما بپرسم، برای درک اسلام، برای متوجه شدن و فهميدن
يک يک فرمايشات و دستورات خداوند، بدون هيچ استثنائی ، کداميک را بايد انتخاب کنم؟
    ای اميرالمومنين، شما خودتان اگر جای من بوديد کداميک از اين دو را انتخاب ميکرديد - قرآن مجيد، و يا اين مجموعه احاديث را؟
    و يا شايد قرآن و مجموعه ای از اين احاديث را - بمنظور اينکه هر جائی در قرآن کوتاهی شده و در مورد مطلبی صحبت نشده،
    من بتوانم جواب آنرا در کتاب حديثی که با فهم، درک، و دست بشری نوشته شده بخوانم؟ "
 

دوستان، من برای يک يک شما خيلی بيشتر از اين احترام قائل هستم که اينجا از اين سوال و جواب نتيجه گيری کنم و جوابی برايش بنويسم؛
شما خودتان تصور کنيد که شاه مردان، حضرت علی (ع) چه جوابی ميدهد.

حضرت علی (ع) که شاگرد حضرت محمد (ص) بود - در اين مورد در نهج البلاغه سخن کوتاه 102 يا 105 ميفرمايد:

      "خدا چيزهائی را بر شما واجب کرده آنها را ضايع نکنيد (آنها را انجام دهيد)

       و برای شما حدودی تعيين کرده از آنها تجاوز نکنيد، و شما را از چيزهائی نهی کرده حرمت آنها را از بين نبريد (آن کارها را نکنيد)

       و در مورد چيزهائی برای شما ساکت مانده (حرفی نزده)

       و آنها را از روی فراموشی ترک نکرده، خودتان را درباره آنها به زحمت نيندازيد" 

 

يعنی بزبان فارسی سليس، مسئله تراشی نکنيد - شما برداشت ديگری داريد؟

 

خداوند در آيه 89 سوره 16 (سوره نحل) به رسول اکرم ميفرمايد:
      
 "ما قرآن را بر تو نازل کردیم، كه هر چیزی را بیان میکند،
         و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت برای افرادیست كه تسلیم حكم و نظر خدا هستند"
 

قوانين اجتماعی که به ما مياموزد چگونه با عدالت، هماهنگی، صلح، و به راحتی در کنار يک ديگر زندگی کنيم،
همگی در قرآن برای ما به سادگی نوشته شده، توسط خود خداوند اغلب آنها تشريح شده،
و هر جا که پروردگار لازم دانسته برای درک کردن، و فهميدن بهتر ما در مورد آن قوانين مثال زده شده.


در آيه  25 سوره 57 (سوره حديد) خداوند ميفرمايد:
          " پيغمبرانمان را با دليل‌های روشن فرستاديم و با آنها كتاب و وسيله سنجش نازل كرديم برای اينكه مردم عدالت را برقرار كنند.
"

آيا افرادی اصرار دارند ثابت کنند که دليل های روشنی که خداوند ميفرمايد در کتاب نازل کرده برای اينكه مردم عدالت را برقرار كنند کمبودی دارد،
و احتياج مبرمی است که انسانی اين کتاب را کامل کند؟

ببينيد دوری از قرآن و درک نکردن آياتش ما را بکجا برده؟
و ببينيد چگونه عده ای سعی کرده و ميکنند که از اين دوری و بی اطلاع نبودن ما از آيات خداوند
سوء استفاده کنند و احتياج ما را به چه چيزهائی غير از قرآن معطوف کنند.

 

خداوند بزرگ و يکتا در آيه 89 سوره 16 (سوره نحل) به رسول اکرم ميفرمايد:
      
 "ما قرآن را بر تو نازل کردیم، كه هر چیزی را بیان میکند،
         و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت برای افرادیست كه
تسلیم حكم و نظر خدا هستند"

 

در آيه ای که ذکر کردم، خداوند ميفرمايد که قرآن هر چيزی را بيان ميکند - اگر من مسلمانم بايد يقين داشته باشم که قرآن کلام خداست؛

در اين صورت کدام قسمت اين جمله قابل فهم نيست - معنی "هر چيز" يعنی چه؟
اين بيان کننده  "هر چيز"، يعنی بنا به فرمايش خداوند "قرآن مجيد" در دست من است - اين دکانداران مذهبی در مورد چی حرف ميزنند؟
 

اين من و يا هيچ بشر ديگری نيست که اظهار عقيده ميکند - اين فرمايش خداوند در قرآن است.
کتاب خداوند، برای اينكه مردم عدالت را برقرار كنند و براحتی زندگی کنند در دست ماست، ولی ما از آن پيروی نمی کنيم،
نتيجه اش اين همه بی عدالتی است که ما با دستهای خودمان ايجاد کرده ايم.

خداوند برای ما بدی و مصيبت نميخواهد، اين ما هستيم که با پيروی نکردن از قرآن، با بی عدالتی ايجاد کننده اش هستيم.


و يا شايد "هر چيز" معنی ديگر و جديدی پيدا کرده که من از آن بی خبرم؟

شاه مردان حضرت علی (ع) در باره اين مورد بخصوص در خطبه ۱۸ نهج البلاغه ميفرمايد:

" يا خداوند سبحان دين ناقص فرستاده و از ايشان كمك خواسته آن را كامل كنند؟...

  يا آنها شريک خدا هستند و حق دارند نظر خود را بگويند و وظيفه خدا است که آن را قبول کند؟ ...

 يا خداوند سبحان دين را كامل فرستاده و پيغمبر (ص) از رساندن آن بمردم كوتاهی كرده؟"

 

از اين واضح تر و روشن تر چطور ميتوان اين مورد را بيان کرد؟

 

خداوند در آيه 38 سوره انعام بما ميفرمايد که در قرآن چيزی را فروگذار نفرموده:
       "ما در (اين) كتاب (در قرآن) چيزی را فروگذار نكرديم"

يعنی قرآن کامل است و احتياج به هيج احدی ندارد که آنرا بهتر (کامل) کند - ولی عده ای ول کن نيستند؛ آيا اين عده ميدانند که معنی اين کارشان چيست؟

 

خداوند در آيه 6 سوره جاثيه ميفرمايد:
       "بعد از سخن خدا و آياتش به چه سخنی ايمان مياورند؟"

عده ای به يک مشت احاديثی که يا ضد قرآن است و يا اثری از مطالبش در قرآن نيست ايمان مياورند!
 

خداوند در آيه 73:20 سوره مزمل دو بار به من و شما ميفرمايد:
       " تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد"

شما به من بگوئيد، کدام قسمت اين دستور قابل فهم نيست؟ و آيا شما در اين جمله ساده و قابل فهم استثنائی ميبينيد؟
عده ای عکس اين دستور صريح و روشن و بدون استثناء، تا آنجا که ميتوانند کتاب های حديث ميخوانند و ديگران را بخواندن آنها تشويق ميکنند.
بنظر شما، اسم کار اين افراد چيست؟

 

خداوند در آيه 3:103 سوره آل عمران ميفرمايد:
       "همگی به رشته الهی ( قرآن) بچسبيد و دچار تفرقه نشويد"

عده ای مشتی از کتاب های احاديث را رشته الهی ميدانند و به آن کتابها چسبيده اند.
 

رسول برگزيده خداوند حضرت محمد (ص) در حدیث شماره ۱٨٦۱ مختصر صحیح مسلم میفرموده:
      "غیر از قرآن چیزی از من ننویسید . هر کسی نوشته باید آن را محو کند"

برداشت شما از اين گفته رسول خدا چيست؟


خداوند در آيه 3 سوره مائده ميفرمايد:
     "امروز دين شما را كامل و نعمتم را بر شما تمام كردم و دين اسلام (تسليم خدا بودن) را برای شما برگزيدم"

خداوند برای ما قرآن را فرستاد به وضوح و به سادگی به ما ميفرمايد "دين شما را كامل کردم".
معنی کلمه "کامل" چيست؟
من در مورد امری که من و شما در زمانی فکر ميکنيم کامل است، و بعدها متوجه ميشويم که امکان دارد اشتباه کرده باشيم صحبت نميکنم.
من در مورد ذات مقدسی صحبت ميکنم که اشتباه در کارش نبوده، نيست، و در هيچ زمانی نخواهد بود.
من در مورد معبودی صحبت ميکنم که آسمان ها و زمين و هر چه بين آنهاست را آفريده.
اين ذات مقدس (خداوند يکتا) قرآن مجيد را برای ما فرستاده و به من و شما ميفرمايد که دين ما كامل است،
يعنی كمبودی ندارد كه ديگران بخواهند آنرا به هر طريقه و دليلی كامل كنند.
اصلا ما انسانها به چه جرئت حتی بخودمان اجازه ميدهيم که حتی فکر کنيم که ميتوانيم دين خدا را بهتر کنيم؟
 

با اين همه اطلاعات که در دست ماست، من مات و مبهوتم که اين همه جنجال و گرفتاری ها برای چيست؟
آيات قرآن همه چيز را برای ما روشن کرده که چگونه با حفظ عدالت، براحتی در کنار هم زندگی کنيم.
و مواردی را که خداوند در موردش سکوت فرموده، به ما اجازه داده، و ما را آزاد گذارده که با درک آيات قرآن
در مورد آن مطالب تصميم بگيريم - و هيچ بشری حق ندارد برای ما تعيين تکليف کند.
البته اگر من در موردی روشن نيستم، بسادگی ميتوانم مشکلم را با کسانی که با قرآن آشنائی دارند در ميان بگذارم و نظر آنها را بپرسم.
يادتان باشد که من نوشتم " نظر آنها را بپرسم" نه اينکه کسی را کورکورانه تقليد کنم - و بخاطر داشته باشيد که نظر يک راهنما
حتما بايد با آيه و يا آياتی از قرآن همراه باشد. تصميم نهائی ازآن من است که سوال ميکنم.
حالا من، با شنيدن آيات قرآن و نظر آن فرد در موقعيت بهتری هستم که تصميم بگيرم. 

 

خداوند در آيه 3:78 سوره آل عمران ميفرمايد:
      "عده‌ای از آنها بنام بيان كتاب خدا طوری حرف ميزنند كه شما خيال كنيد حرفهايشان از كتاب الهی است،
        در صورتيكه از كتاب الهی نيست و ميگويند اين حرفها از جانب خدا است.
      
 در صورتيكه از جانب خدا نيست.
        از قول خدا دروغ ميگويند و خودشان هم اين را ميدانند."

 

شک ندارم شما سخنرانی و يا مقالات و نشريات بعضی از اين افراد را که خداوند آنها را در اين آيه به ما معرفی ميکند شنيده و يا خوانده ايد.

در هيچ يک از آيات قرآن، خداوند در مورد هيچ کتابی که بدست بشری نوشته شده حرفی نزده، و فقط به کتب الهی اشاره ميکند.

 

با اين همه راهنمائی ها از طرف خداوند بزرک و يکتا، رسول اکرم، و اميرالمومنين،
هنوز افرادی هستند که کتاب الهی (قرآن مجيد) را کنار گذاشته و دائما و در به در بدنبال راه های ديگر ميگردند؟

باعث تاسف است.

حضرت علی (ع) در دعای کميل، در قسمتی از نيايش خود بدرگاه ايزد يکتا از خداوند خواهش ميکند:

         "... و بخـشـش و بـزرگـواريـت را بـر مـن ارزانـی دار و بـه حق بـزرگـواريـت بـه مـن الـتـفات فـرمـا
         و بـه حق مـهربـانـيـت مـرا نـگه دار و زبـانـم را به يـاد خـود گـويـا
و دلـم را بـه دوسـتی ات بـيتـاب گـردان
         و بـه نـيکی اجـابـتِ خـود بـرمـن مـنـت نِـه و لغـزشـم نـا ديـده گـير و گـناهـم بـيامـرز

        
که هـمانا پـرسـتـش خـود را بـر بـندگانـت واجـب کـرده ای،
       و آنـها را بـه دعـايـت فـرمـا ن داده ای،
       و اجـابـت آن را ضـمانـت کرده ای.

     پــــــروردگـارا  ...  رو بـسـوی تـو دارم و بـسـوی ) مـهربـانئ تـو ( دسـت نـياز دراز کـرده ام،

     پـس سـوگنـد بـه عـزّت و شـکوهـت که دعـايـم اجـابـت فـرما و مـرا بـه آرزويـم بـرسـا ن و از فـضـل خـود نـومـيدم مگـردان"

حالا من و شما بر سر دو راهی بزرگی هستيم!
        1.
فرمايشات خداوند (قرآن مجيد) و فرمايشات حضرت محمد (ص)، آخرين رسول عاليقدر خداوند
           که هرگز و هيچ وقت حرفی بر خلاف قرآن نميزد، و هرگز و هيچ وقت کاری بر خلاف قرآن نميکرد
           و فرمايشات امــيرالمومــنين مظهر مسلمانی و خدا پرستی، سالار مردی که نامش لرزه به اندام هر جنگجويی ميانداخت،
           کاتب و مطيع قرآن مجيد، امام مسلمانان جهان، پدر ارجمند سيدالشهدا را قبول و اجرا کنيم، يا

        2. در به در بگرديم تا کتابی که انسانی که در ميان عظمتی که خداوند يکتا آفريده حتی کوچکترين
            ذره ای از گردی هم نيست، بشری که حتی قادر به مبارزه کردن با ويروس کوچکی مثل ويروس سرماخورگی که آنقدر کوچک است
           که ما فقط قادر به ديدن آن با ميکروسکب هستيم هم نيست، و برای گذراندن زندگی نکبت بارش و ثروت و مقام ،
           شب و روز مطالبی سر هم ميکند و سعی ميکند بنام دين بخورد من و شما بدهد گوش کنيم و اوامرش را اجرا کنيم؟
 
در اين نوشته من سعی کردم فرمايشات خداوند بزرگ و يکتا، سخنان رسول اکرم و اميرالمومنين را در اختيار شما بگذارم.
اميد است متوجه شده باشيم که بوسيدن و سرطاقچه گذاردن قرآن ما را مسلمان نميکند.
بنا به دستور روشن خداوند، هرچه بيشتر خواندن قرآن و عمل کردن به فرمايشات ايزد يکتا است که از يک آدم، يک مسلمان ميسازد.

 

دين و حكم و نظر خدا چيزی است كه از آيات قرآن بدست می ‌آيد.

فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند،

در دست ماست چرا به نظريات و دستورات ديگران توجه ميکنيم؟ 

 بنظر شما اسم اين چيست؟

 

قول خداوند به من و شما برای آمرزيده شدن، رهائی از آتش جهنم، و اقامت هميشگی در بهشت

  يادتان باشد که خداوند بما قول داده که همه گناهان من و شما را ميبخشد، اگر قبل از اينکه فرصت از دستمان برود،
      توبه کنيم و در راه اصلاح اشتباهات و گناهانمان تا آنجا که ميتوانيم بکوشيم.  (آيات
53 و 54 سوره زمر)
"بگو ای بندگان من كه بضرر خودتان زياده روی كرده‌ايد، از رحمت خدا نااميد نشويد چون خدا همه گناهان را ميبخشد.
او آمرزنده مهربان است.
به اطاعت خدا برگرديد (توبه كنيد) و قبل از اينكه عذاب بر شما وارد شود و کسی نتواند شما را ياری كند، تسليم حكم و نظر خدا باشيد.
"

خداوند در آيه 82 سوره طه به من و شما ميفرمايد:
"من كسی را كه توبه كند و ايمان بياورد و كار صحيح بكند و راه صحيح را بشناسد می ‌آمرزم. "

خواندن و درک کردن قرآن، عمل کردن به دستورات خداوند بزرگ و يکتا در قرآن بسادگی از يک آدم يک انسان ميسازد.
لطفا بياد داشته باشيد که امروز، همين لحظه يک يک ما، با هر گذشته ای ميتوانيم به عملی دست بزنيم که بدون هيچ گونه واسطه ای، و يا وسيله ای و يا ...
همانطور که خداوند فرموده بخشيده، آمرزيده و پاک شويم.
برای رسيدن به اين موهبت الهی قسمت  تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار  که دستورات خداوند در اين مورد در آن است را در اين سايت بخوانيد.
حسن زمان زاده - آپريل
2009 - لوس انجلس کاليفرنيا

                                                       برگشت

    

خداوندا، سرور من، تمنا ميکنم سپاس مرا بخاطر قرآن بپذير، قرآنی که خودت فرموده ای:
کامل است، آياتش را برای اينکه من آنرا درک کنم، ساده نموده ای، تشريح کرده ای و توضيح داده ای  

Hassan Zamanzadeh
www.eHolyQuran.com