بنام خداوند بخشنده مهربان
In the Name of God, the Most Gracious, the Most Merciful

دوستان ... تمام نوشته های من همراه آيه ای  يا آيه هائی از قرآن است - دليل آن اين است که من و تمام افراد بشر اشتباه ميکنيم،
ولی هرگز اشتباهی در فرمايشات صاحب اختيار مردم، فرمانروای مردم، و معبود مردم، خداوند بزرگ و يکتا نيست  - حسن زمان زاده

1- آيا مطالبی که بشری (چه مرده، چه زنده) گفته و يا نوشته ميتواند راهنمائی در دين برای من و شما باشد؟
2- در هيچ جای قرآن رکعت، طرز خواندن، و حرکات نمازها ذکر نشده، آيا اين دليل قبول احاديث نيست؟
3- اگر موردی را يکی از روحانيون بصورتی عرضه کند و يکی ديگر از اين روحانيون به صورتی ديگر
    همان مورد را عرضه کند، کدام نظريه را من بايد قبول کنم؟
4- در مورد کتابهای حديثی که در اختيار من است و احاديث مختلفی در آن نوشته شده من چه مسئوليتی دارم؟
5- اگر من در موردی در دين سوالی دارم، برای جواب سوالم کجا بايد بروم و از چه کسی بايد بپرسم؟
6- اگر گفته شده و يا نوشته شده که حديثی را پيغمبر خدا و يا يکی از امامان گفته اند، آيا من بايد بآن عمل کنم؟
7- اگر اين حديث را که ميگويند مال حضرت ... است را من کور کورانه قبول کنم و بآن عمل کنم و اين حديث
     مخالف فرمايشات خداوند بزرگ و يکتا در قرآن باشد، و يا اصلا اثری از آن در قرآن نباشد، مقصر کيست؟ 
8- اگر موردی را حديثی مطرح کند ولی در قرآن اين مورد اصلا مطرح نشده باشد تکليف من چيست؟
9- آيا اين همه کتابها و نشريات، اينهمه دستورات و راهنمائی هائی که در دسترس ما است ميتواند منبعی باشد
    که ما از آنها بتوانيم استفاده کنيم، و يا در حد بالاتری آنها را ملاک دين بدانيم و از آنها را پيروی کنيم؟
 
10- چه کسی وظيفه ارشاد، يعنی راهنمائی کردن مردم را به راه خداوند و اسلام دارد؟ قانون گذار در دين کيست؟

       خداوند در قرآن در آيات 17 و 18 سوره 39 (سوره زمر) خداوند ميفرمايد:
       "... به بندگان من مژده بده. به آنان كه به حرفها گوش ميدهند و از بهترين آن پيروی ميكنند.
         اين افراد هستند كه خدا هدايتشان كرده و عاقل واقعی هستند."

دوستان سلام، وقتی دو نفر در موردی و يا درباره مطلبی بحث و بگو مگو ميکنند، سه حالت مختلف بوجود ميآيد:
حالت اول- هر دو قبلا تصميم خود را گرفته اند و ساعتها بحث، گفتگو و آوردن دليلهای مختلف هيچ اثری در طرف مقلبل ندارد و تمام مدتی که اولی
          صحبت ميکند، دومی بدون اينکه حتی گوش بدهد، در انتظار بسته شدن و يا مکث اولی است که مطالب خود را تکرار کند، حالا منطقی يا غير منطقی.

حالت دوم- هر دو بدنبال حقيقت ميگردند. هر دو تمام قضاوت های قبلی شان را کنار ميگذارند و سرا پا گوش ميشوند و نظريات يکديگر را با احترام ميشنوند.
           شنيدن نظريه ای بدون قطع کردن حرف گوينده، دليل اين نيست که ما با آن فرد موافق و يا مخالف هستيم. اين کار ادب و انسانيت ما را ميرساند.
           اولی تمام نظريات و دلايل دومی را گوش ميکند، با تمام بررسی هائی که در گذشته در مورد اين موضوع کرده، اين اطلاعات جديد را مقايسه ميکند
           و آنوقت نتيجه ای بدون غرض را برای خودش ترسيم ميکند، و از آن به بعد از اين برداشت که پايه اش بر حقيقت و منطق است پيروی ميکند.
           يعنی در زندگی دنباله رو افراد نيست و فرديست که بعنوان يک انسان فهميده، نه دنباله رو تصميم ميگرد.

حالت سوم- يکی از اين دو، از حالت اول استفاده ميکند و ديگری از حالت دوم.

اجازه بدهيد من و شما در اين مورد بخصوص، از حالت دوم استفاده کنيم و اگر نه، باور کنيد که بجائی نميرسيم و فقط وقت تلف کرده ايم.

قبل از هر چيز اجازه بدهيد که موردی را من اول روشن کنم و آنرا توضيح بدهم.
من بطور کامل يک يک احاديثی که با قرآن مجيد کوچکترين مغايرتی ندارند را قبول دارم. حالا اين حديث را هرکه ميخواهد گفته باشد.
از پيغمبر خداوند گرفته تا تک تک امامان، و يا يک يک روحانيون، و يا مردی که ديروز در خيابان با او آشنا شده ام.
دليلش اين است که اين انسان راهنمائی ها، دستورات و اوامر خداوند را بدون اينکه هيچ مغايرتی با قرآن داشته باشد، برای من تکرار ميکند.
يعنی مجددا موردی، دستوری و يا يکی از راهنمائی های خداوند را بياد من مياورد.
اين ياد آوری شديدا باعث تشکر بی پايان من از آن فرد است، حالا اين فرد، اين انسان (چه زنده، چه مرده) هر که ميخواهد باشد.
 
دوستان، لطفا فراموش نکنيد که تعداد زيادی دانشمندان و روحانيون واقعی در هر اجتماعی وجود دارند که پيرو دستورات خداوند در (قران مجيد)
و پيرو رسول اکرم، حضرت محمد (ص) که هرگز حرفی برخلاف قرآن نميزد، و هرگز کاری برخلاف قرآن نميکرد هستند.
آشنائی با تعدادی از اين دانشمندان و روحانيون در اين قسمت جهان باعث خرسندی زياد و افتخار من است.
من احترام زيادی برای يک يک افرادی که در راه دين خداوند کوشش کرده اند (چه زنده، چه مرده) قائل هستم،
نظريات آنان را با قرآن مقايسه ميکنم و اين مقايسه باعث اين ميشود که نظرياتشان را قبول يا رد کنم. 

در اينجا من سوالی از يک يک شما دارم، آيا شما مسلمانی بالا تر از پيغمبر برگزيده خداوند، رسول اکرم ميشناسيد؟
بگذاريد ببينيم حضرت محمد (ص) پيغمبر خداوند بزرگ و يکتا در اين مورد چه ميگويد:
   
حديث اول باب آخر کتاب فضل علم کافی را بخوانيد که رسول اکرم فرمود:
   "هر حديثی که برای شما نقل کردند اگر مطابق قرآن بود آن را بگيريد، و اگر خلاف قرآن بود آن را ترک کنيد."

از قول پيغمبر در حديث اول و پنجم باب آخر كتاب فضل علم اصول كافی نقل شده است كه فرمود:
   "آنچه موافق كتاب خدا بود (از هر کسی كه باشد) بگيريد و هرچه برخلاف كتاب خدا بود (از هر کسی كه باشد) ترک كنيد.
     و "ای مردم آنچه از قول من بشما گفته شد كه موافق كتاب خدا باشد من گفته‌ام، و آنچه مخالف كتاب خدا باشد من نگفته‌‌ام."

 پیغمبر ( ص ) در حدیث شماره ۱٨٦۱ مختصر صحیح مسلم فرموده بود:
   "غیر از قرآن چیزی از من ننویسید . هر کسی نوشته باید آن را محو کند"

تا حد بسيار زيادی حضرت محمد (ص) پيغمبر خداوند بزرگ و يکتا با اين جملات تکليف مرا روشن کرده و جای ترديد برای من و شما باقی نگذارده.
جای ترديد باقی نگذارده که با احاديثی که در اختيار من است، چه بايد کنم.

دوست دانشمند و فاضلی در يکی از سخنرانيهای خود مطلب جالبی را در اين مورد بيان کرد، او گفت:
"احاديثی که با قرآن مجيد کوچکترين مغايرتی ندارند قابل قبول و پذيرش هستند، ولی در درجه اول ما بايد با آيات قرآن کاملا آشنا باشيم تا بتوانيم
  تشخيص دهيم که آيا حديث ذکر شده مطابق دستورات خداوند در قرآن است يا نه" 

همانطور که تا بحال متوجه شده ايد - من يک مسلمانم - يعنی بطور کامل مطيع و تابع دستورات، فرمايشات، راهنمائیها و قوانين خداوند هستم.
دليل برداشت و نظريات من در مورد اين مقاله، آياتی است که از قرآن مجيد ذکر ميکنم، باضافه اظهار نظر رسول اکرم و اميرالمومنين حضرت علی (ع).
من ترجمه قرآن را از مترجمين مختلف قرآن بارها و بارها خوانده ام و با دستورات خداوند تا حد زيادی آشنا هستم -
من برای شنيدن دلايل منطقی هر فردی يا گروهی که با نظر من موافق نيستند حاضرم. اگر فردی يا گروهی بتوانند با منطق به من ثابت کنند که من اشتباه ميکنم،
من حسن زمان زاده در اين سايت بعد از عذرخواهی مطالب سايت را عوض خواهم کرد.

خداوند در آيه 2 سوره بقره ميفرمايد:ا
       "اين كتابی است كه هيچ شكی در آن نيست. راهنمای افراد پرهيزكار است."

در آيه 185 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
      "ماه رمضان ماهی است كه  قرآن كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل است در آن نازل شده. "

خداوند در آيات 27 تا 29 سوره تکوير ميفرمايد:
        "قرآن فقط تذكری برای تمام انسانها است. برای کسی از شما كه بخواهد راه راست را بشناسد.      
       و فقط چيزی ميخواهيد كه خدا، صاحب اختيار جهانيان آن را بخواهد."       

 خداوند در آيه 89 سوره 16 (سوره نحل) به رسول اکرم ميفرمايد:
      "ما قرآن را بر تو نازل کردیم، كه هر چیزی را بیان میکند و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت برای افرادیست كه تسلیم حكم و نظر خدا هستند"

       خداوند در آيه 20  سوره 45 (سوره جاثيه ) خداوند ميفرمايد:
       "اين قرآن وسيله بينائی برای مردم و هدايت و رحمت برای افرادی است كه يقين دارند."

خداوند در آيات 1 و 2 و 54 سوره کهف ميفرمايد:
        "ستايش ( بزرگداشت ) فقط برای خداست كه قرآن را بر بنده‌اش ( محمد) نازل كرد و هيچگونه انحرافی در آن قرار نداد."  
        "قرآن كتابی است راست و استوار تا مردم را از عذاب سختی بر حذر دارد،
          و به افراد باايمانی كه كار درست ميکنند مژده بدهد كه پاداش نيکوئی دارند."   
        "ما دراين قرآن هر گونه مثلی برای هدايت مردم زده‌ايم ولی انسان بيشتر از هر چيزی اهل بگومگو است."

 خداوند در آيه 155 سوره انعام ميفرمايد:
        "اين قرآن كتاب مباركی است كه ما نازل كرديم بنابراين از آن پيروی كنيد و از نافرمانی و عذاب خدا بترسيد تا مورد رحمت او قرار گيريد."

خداوند در آيه سوم سوره اعراف ميفرمايد:
        "از آنچه از خداوندتان به شما نازل شده (از قرآن ) پيروی كنيد، و از اوليائی غير از آن پيروی نكنيد."

خداوند در آيه 23 سوره زمر ميفرمايد:
          " اين (قرآن) هدايت خداست، هر كس را كه بخواهد با آن هدايت ميكند."

خداوند در آيات 11 تا 13 سوره طارق ميفرمايد:
       "قسم به آسمان كه باران دارد. و زمين كه شكاف دارد. كه قرآن سخن قطعی و جدا كننده حق و باطل است." 

خداوند در آيه 44 سوره فصلت ميفرمايد:
      ".. بگو قرآن برای افراد با ايمان هدايت و شفاست و گوش آنان كه ايمان نمی ‌آورند سنگين است و بصيرتی به آن ندارند.
       مثل اينكه آنها را از راه دور صدا ميزنند."

خداوند در آيه 55 سوره زمر ميفرمايد:
       "قبل از اينكه عذاب بطور ناگهانی و بدون اينكه توجه داشته باشيد سراغ شما بيايد،
         از بهترين چيزی كه از طرف خدا برای شما نازل شده (از قرآن) پيروی كنيد."

در آيه 55  سوره 22 (سوره حج) خداوند ميفرمايد: 
      "افراد بی ايمان هميشه درباره قرآن شک ميکنند تا آنکه ناگهان روز قيامت يا عذاب روز بی فرجام سراغ آنها بيايد."

در آيات 1 تا 4  سوره 40 (سوره غافر ) خداوند ميفرمايد:
         " ... نزول قرآن از طرف خداوند نيرومند و داناست.  كه آمرزنده گناه و توبه‌ پذير و مجازاتش شديد و صاحب نعمت است.
         معبودی غير از او نيست. همه پيش او برميگردند. فقط افراد بی ايمان درباره آيات خدا بگومگو و مخالفت ميكنند."

لطفا در مورد معنی اين آيات کمی فکر کنيد - اين خداوند، پروردگار عالم است که به من و شما دستوراتی صريح و روشن ميدهد
"از قرآن پيروی کنيد" ، "از اوليائی غير از آن پيروی نكنيد" ، "قرآن سخن قطعی است" ، "قرآن جدا كننده حق و باطل است" 
"قرآن كتابی است راست و استوار" ، "ما دراين قرآن هر گونه مثلی برای هدايت مردم زده‌ايم"
"از قرآن که بهترين چيزی است كه از طرف خدا برای شما نازل شده پيروی كنيد" ، "قرآن هدايت خداست"  
"قرآن هر چیزی را بیان میکند و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت است" ، "اين قرآن وسيله بينائی برای مردم است"
برداشت شما از اين آيات و دستورات بسيار واضح، محکم و روشن در باره قرآن چيست؟
معنای قرآن هر چيزی را بيان ميکند چيست؟ برداشت من اين است که بدون استثناء هر چيزی و موردی را قرآن بيان ميکند - برداشت شما چيست؟
معنای قرآن وسيله بينائی برای مردم است چيست؟ وسيله بينائی من و شما چيست؟ - چشمهايمان؟
اگر اين وسيله بينائی (چشمهايمان) را نداشتيم، کور بوديم، غير از اين است؟
من شديدا منطقی هستم - برداشت من از اين آيه اين است که بدون قرآن، من وسيله بينائی نداشتم، يعنی حقايق را نميتوانستم با چشم بصيرت ببينم و شديدا گمراه بودم
قسم به ذات پاک خداوند که اين مورد صد در صد در مورد خود من صحت دارد - بدون قرآن من شديدا گم گم بودم، و هيچ کس و هيچ چيز مرا نميتوانست و نميتواند
از تاريکی بيرون بياورد و به من چشم بصيرت بدهد. سپاس بی پايان من برای قرآن، برای اين وسيله بينائی برای همه مردم، برای بشريت
که بدون شک اين کتاب الهی هدايت و رحمت است برای افرادی كه به آن يقين دارند - خداوند ميفرمايد قرآن وسيله بينائی است، ما دنبال چه ميگرديم؟
معنای "قرآن هدايت خداست" يا "قرآن هدايت و شفاست" چيست؟ در حالی که هدايت خداوند در دست من است، من دنبال چه ميگردم؟
گرفتاری من چيست اگر هنوز متوجه نشده ام که راه راست و مستقيم بطرف خداوند بزرگ و يکتا کدام است و هنوز هدايت را از جائی غير از قرآن مجيد ميجويم؟

خداوند در آيه 11 سوره جاثيه ميفرمايد:
     "اين قرآن راهنماست ( راه درست زندگی را به انسانها نشان ميدهد)
       و كسانی كه منكر آيات خداوندشان ميشوند عذابی پر درد دارند."

خداوند در آيه 103 سوره آل عمران ميفرمايد:
      "همگی به رشته الهی ( قرآن) بچسبيد و دچار تفرقه نشويد."

برداشت شما از اين آيه چيست؟
منظور خداوند که ميفرمايد "دچار تفرقه نشويد" به نظر شما چيست؟
چه چيزی يا چه افرادی باعث ميشوند که ما از قرآن پيروی نکنيم،
و يا چه افرادی باعث اين ميشوند که اين همبستگی بين ما و قرآن که خداوند ما را به آن سفارش فرموده و دستور صريح خداوند است از بين برود؟

خداوند در آيه 9 سوره ذاريات ميفرمايد:
      "كسيكه منحرف شده، از قرآن منحرف ميشود."

برداشت من از اين آيه اين است که فردی که از قرآن پيروی کند هرگز منحرف نميشود،
و کسی که از قرآن منحرف شده (از قرآن پيروی نميکند)، انسان منحرفی است - البته آيه 79 سوره بقره را هم بخوانيد که خداوند ميفرمايد:

       "بگو: كسی كه دشمن جبرئيل باشد ( دشمن خداست) چون جبرئيل قرآن را به فرمان خدا بر قلب تو نازل كرده
        كه كتابهای قبل از خود را تصديق ميكند و برای افراد با‌ايمان نشان دهنده راه و بشارت است."
 
برای منحرف نشدن، بعد از خواندن و درک اين آيه، من و شما بايد چه کنيم و از چه کتابی پيروی کنيم؟
اگر هنوز اصرار بورزيم و از منابع ديگری که با قرآن مغايرت دارند، و يا اثری از آنها در قرآن نيست پيروی کنيم، مقصر واقعی کيست؟

در مورد مطالبی که در قرآن اثری از آن نيست و عده ای اصرار دارند برای ما در مورد آن مطالب تکليف تعيين کنند - 
بياد يکی از مظاهر مسلمانی، شاه مردان اميرالمومنين و مطالبی که او فرمود افتادم. اين بزرگوار در سخن کوتاه 102 يا 105 نهج البلاغه فرمود:

"خدا چيزهائی را بر شما واجب کرده آنها را ضايع نکنيد (آنها را انجام دهيد) و برای شما حدودی تعيين کرده از آنها تجاوز نکنيد،
و شما را از چيزهائی نهی کرده حرمت آنها را از بين نبريد (آن کارها را نکنيد) و در مورد چيزهائی برای شما ساکت مانده (حرفی نزده)
و آنها را از روی فراموشی ترک نکرده خودتان را درباره آنها به زحمت نيندازيد." بزبان فارسی سليس، مسئله تراشی نکنيد.

آية الله مطهری مينويسد:
" آنجا كه خدا مردم را آزاد گذاشته شما برای مردم تعيين تكليف نكنيد. "
 
خداوند به من عقل داده و راه راست و نادرست را به من نشان داده، و به من حق انتخاب داده.
مثل اين است که من ميخواهم به شميران بروم و جلوی خودم تابلوئی ميبينم که نوشته شميران از اين طرف است.
ولی من شديدا اصرار دارم از طرف مخالف بروم و فکر ميکنم آن راه غلط مرا به شميران ميرساند.
اينجا مقصر کيست؟ من حتی با ديدن تابلو راهنمائی، راه عوضی را پيش گرفته و به آن سمت ميروم؟
قرآن خداوند که سرا پا راهنمائی و تذکر است در دست من است و من ...
تاسف در اينجاست که من اين راه غلط و نادرست را به ديگران هم توصيه ميکنم و باعث گمراهی آنان هم ميشوم.  

خداوند در آيه 7 سوره آل عمران ميفرمايد:
      "اوست كه قرآن را بر تو نازل كرد. قسمتی از آن، آيات محكم است و آنها اصل كتاب هستند و قسمت ديگر متشابهات است.
      اما كسانی كه در دلشان ميل به باطل وجود دارد دنبال متشابهات آن می روند،
      چون خواستار انحراف مردم و دنبال تأويل آن هستند.
      در صورتيكه تأويل آن را كسی جز خدا  نميداند."

لطفا اين مورد را به همه افرادی که اصرار دارند تاويل قرآن را برای ما بيان کنند بگوئيد.
بگوئيد که دکانت را جمع کن، ما قرآن را خوانده ايم. تو ديگر نميتوانی ما را فريب بدهی. تاويل قرآن را کسی جز خداوند نميداند -
و هر کس سعی بگفتن تاويل قرآن کند:
    1. دروغ ميگويد
    2. قرآن را نخوانده و از مسلمانی بوئی نبرده است
    3. بستن دروغ به خداوند گناه بسيار بزرگيست و اثرش را در اين دنيا و در روز قيامت که شکی در آن نيست خواهد چشيد.

جای تعجب است که اين افراد قرآن نخوانده شديدا تظاهر ميکنند که مسلمانان دو آتيشه هم هستند.
بجای فارسی حرف زدن که قابل فهم برای من و شماست، برای گيج کردن ما، با ما عربی صحبت ميکنند و (ع) و (غ) ها را خيلی غليظ ميکشند -
عربی صحبت کردن که مرا مسلمان نميکند - اطاعت دستورات خداوند است که از من يک مسلمان ميسازد، و گر نه شمر هم خوب عربی حرف ميزد.

چطور ميتوان مسلمان بود، در حاليکه کتاب خداوند بزرگ و يکتا را نخوانده است و به دستورات آن عمل نميکند؟
و بدتر از همه از قول خداوند دروغ هم ميگويد و با چرندياتی که بهم ميبافد عده کثيری (قرآن نخوانده) را گمراه ميکند.
از اين افراد بپرسيد، خداوند قرآن را برای چه منظوری برای ما فرستاده؟ آيه 159 سوره بقره را بياد اين افراد بيندازيد که در آن خداوند ميفرمايد:

      "كسانی كه دلايل روشن و راهنمايی هايی را كه ما نازل كرديم، بعد از اينكه آنرا برای مردم در كتاب بيان كرديم،
       كتمان ميكنند ( بمردم نميگويند) كسانی هستند كه خدا و لعنت كنندگان آنها را لعنت ميكنند.

خداوند در آيه 155 سوره انعام ميفرمايد:
       "اين قرآن كتاب مباركی است كه ما نازل كرديم بنابراين از آن پيروی كنيد." 

خداوند در آيه 185 سوره اعراف ميفرمايد:
       "آنها بعد از قرآن به چه سخنی ايمان ميآورند؟"

خداوند در آيه 203 سوره اعراف ميفرمايد:
     "... وقتی آيه‌ای برای آنها نياوری ميگويند چرا آيه‌ای انتخاب نكردی؟
       بگو من فقط از آنچه از خداوندم بمن وحی ميشود پيروی ميکنم.     
       اين قرآن برای افراد باايمان وسيله بينش و راهنمائی و رحمتی از طرف خداوند شما است."

خداوند در آيه 43 تا 46 سوره حاقه ميفرمايد:
     "نزول آن (قرآن) از طرف صاحب اختيار جهانيان است.
      اگر بعضی حرفها را از قول ما ميگفت، ما با دست خودمان او را ميگرفتيم، و شاهرگش را قطع ميكرديم."

لطفا لحظه ای در مورد معنی اين آيه فکر کنيد - آيا حضرت محمد (ص) هرگز حرفی برخلاف قرآن ميزد، و يا هرگز کاری برخلاف قرآن انجام ميداد؟
همانطور که خداوند فرموده،  "آنها بعد از قرآن به چه سخنی ايمان ميآورند؟"
 
اين همه بدبختیها، اين همه گرفتاریها، اين همه جنايات، اين همه مصيبتها، اين همه ...  فقط و فقط بخاطر ايمان آوردن ما به چرندياتی است که عمريست
يک عده دکاندار دينی به ما تزريق و تلقين کرده اند. در قرآن ما براحتی ميتوانيم راهنمائی ها، تذکرات، و دستورات خداوند را در مورد تمام مسائل زندگی بيابيم.
اين راهنمائی ها، تذکرات، و دستورات حتی توسط خود خداوند برای ما تشريح شده و توضيح داده شده.
من متوجه نيستم که ما ديگر چه ميخواهيم تا دنيائی بسازيم که در آن از ظلم و فساد و فقر و جهل و خورد شدن شخصيت انسانها اثری نباشد؟ 

ايمان به قرآن، به من ياد ميدهد که دزدی نکنم، جنايت نکنم، به احدی ظلم نکنم، دروغ نگويم، به مال و ناموس ديگران چشم ندوزم،
در هر لحظه و در هر حالی در مورد هر فردی عدالت را رعايت بکنم، در هيچ لحظه از دقايق عمرم هيچ انسانی را نرنجانم و باعث غم و غصه هيچ کس نشوم،
هرگز و هيچ وقت از انسانی بت نسازم، فقط و فقط تنها سرور خداوند بزرگ و يکتا را بندگی کنم و بپرستم. بروز رستاخيز ايمان داشته باشم،
هرگز بهيچ کسی ظلم و تعدی و تجاوز نکنم، شروع کننده هيچ نوع جنگی نباشم، اگر بمن حمله شد، من اجازه داريم از خودمان دفاع کنيم،
و اگر دشمن بمن پيشنهاد صلح کرد من بايد پيشنهاد واقعی صلح را قبول کنم. با افراد طوری رفتار کنم که ميخواهم آنطور با من رفتار شود،
اگر گناهی کردم شک نداشته باشم که خداوند مرا حتما حتما بدون اينکه من احتياج به هيچ واسطه ای داشته باشم ميبخشد اگر از ته دل توبه کنم و در راه
جبران اشتباه و گناهم تا آنجا که ميتوانم بکوشم.
ايمان آوردن به اين نکات و نکات طلائی ديگری که در قرآن است از من انسانی مسلمان ميسازد نه چرندياتی که بخورد ما داده اند و ميدهند.

از بچگی بما ياد داده اند که مثل غلامی برای بشر ديگری احترام غير منطقی داشته باشيم و مثل گوسفندی دنباله رو باشيم. آن بشر را تا حد يک بت برای ما بالا بردند.
ما آن بشر را ستايش کرديم - گه گاهی بهتر از ستايشی که خداوند را ميکرديم - ما به درگاه آن بشر دعا کرديم - ما از آن بشر درخواست کرديم دعايمان را اجابت کند
ما برای آن بشر نذر کرديم - ما بجای درخواست از تنها آمرزنده، از آن بشر درخواست کرديم که ما را ببخشد و بياموزد - در حالی که آن بشر، آن مقرب درگاه،
هر كدامشان كه به خداوند نزديک ‌ترند، اميد رحمتش را دارند و از عذاب خداوند ميترسند، و يک يک شان در به در بدنبال وسيله ای ميگردند و تمام کوشش خود را
برای تقرب به خداوند ميکنند - خداوند ميفرمايد که هيچ کاری از دست هيچ کدامشان برای من و شما برنميآيد. باور نداريد، اين آيات قرآن را بخوانيد.

در آيه های 56 و 57 سوره هفدهم (سوره اسراء) خداوند ميفرمايد:
      " بگو هر كسی غير از خدا را كه فكر ميکنيد به كمك بخوانيد آنها توانائی اينکه ضرر را از شما برگردانند يا تغير دهند ندارند.
        كسانی را كه اين افراد به كمك ميخوانند هر كدامشان كه به خدا نزديک ‌ترند و اميد رحمتش را دارند و از عذابش ميترسند،
        دنبال وسيله ‌ای برای تقرب به خدا ميگردند. چون بايد از عذاب خدا ترسيد و حذر كرد."

لطفا توجه کنيد، خداوند ميفرمايد "هر کسی غير از خدا" آيا اين برای ما نبايد کافی باشد؟
خداوند در مورد بت و بت پرستی صحبت نميفرمايد. خداوند ميفرمايد "هر کسی" - اين شامل تمام بشرهای ميشود که قرن ها است از آنها برای ما بت ساخته اند.

در آيه 102 سوره 18 (سوره کهف) خداوند ميفرمايد:
       "آيا افراد بی‌ايمان خيال كردند كه ميتوانند بجای من، بندگان مرا اولياء خود بگيرند؟     
        ما جهنم را برای افراد بی‌ايمان آماده كرده‌ايم."
 
بار ديگر که شنيديد کسی يکی از بندگان خداوند را بجای خداوند اولياء خود گرفته، از او بخواهيد اين آيه را بخواند و باو بگوئيد خداوند او را بی ايمان خوانده است.

 در آيه های 196 و 197 سوره 7 (سوره اعراف) خداوند ميفرمايد:
      "مولا و ياور من خدا است كه قرآن را نازل كرده و او يار و ياور افراد درستكار است.
       كسانی را كه غير از خدا به كمك خود ميخوانيد،
       توانائی ياری شما را ندارند، خودشان را هم نميتوانند ياری كنند."

بعضی از افراد را چه شده که مطلبی باين واضحی را نميتوانند درک کنند؟ من تنها دليلش را دوری از قرآن ميدانم، نظر شما چيست؟

خداوند در آيه 5:92 و 5:99 سوره مائده ميفرمايد:
        "وظيفه پيغمبر فقط رساندن روشن پيام خدا است"
       "وظيفه پيغمبر فقط ابلاغ حكم و نظر خدا است و خدا آنچه را آشكار ميكنيد و آنچه را مخفی ميكنيد ميداند."     

معنی "وظيفه پيغمبر فقط ابلاغ حكم و نظر خدا است" چيست؟ چرا عده ای حساب پيغمبر را از حساب خدا جدا کرده اند.
از آنچه بعضی ها ميگويند، وانمود ميشود که خداوند در قرآن قوانينی برای ما داده است، و پيغمبر نيز قوانينی خودش برای ما نوشته است -
افرادی که اين فکر را در دل مردم ميکارند، جواب خدا و پيغمبر خدا را در روز رستاخيز چه ميدهند؟

در آيه های 79 و 80 سوره 3 (سوره آل عمران) خداوند ميفرمايد:
        "هيچ بشری نبوده كه خدا به او كتاب و حكم و پيامبری بدهد، بعد او بمردم بگويد غير از خدا بنده من باشيد.
       بلكه ميگفتند خداپرست باشيد بدليل همان كتابی كه درس ميدهيد و درس ميگيريد.       
       و بشما دستور نميدهد كه فرشتگان و پيغمبران را ارباب خود بگيريد.
       آيا شما را به كفر دستور ميدهد آنهم بعد از اينكه تسليم خدا (مسلمان) شديد؟! "

لطفا دستور خداوند را در اين آيات بخوانيد:

در آيه های 150 تا 152 سوره 4 (سوره نساء) خداوند ميفرمايد:
      "كسانی كه منكر خدا و پيغمبرانش ميشوند و ميخواهند حساب خدا و پيغمبرانش را از هم جدا كنند ميگويند
       ما به بعضی ايمان داريم و بعضی را قبول نداريم و ميخواهند راهی بين اين دو انتخاب كنند.
       آنها حقيقتا كافر هستند و ما برای كافران عذاب خواركننده‌ای آماده كرده‌ايم.
       و كسانی كه به خدا و به پيغمبرانش ايمان آوردند و بين هيچكدام آنها فرقی نگذاشتند، كسانی هستند كه خدا پاداش آنها را به آنها ميدهد.
       خدا آمرزنده مهربان است."

خداوند در آيه 16:35 و 16:82 سوره نحل ميفرمايد:
      "آیا وظیفه پیغمبران چیزی غیر از رساندن آشكار پیام خدا است؟""
       "وظیفه تو فقط رساندن آشكار پیام است"

خداوند در آيه 29:18 سوره عنكبوت ميفرمايد:
      "وظيفه پيغمبر فقط رساندن آشكار پيام الهی است."

خداوند در آيه 17:93 سوره اسراء ميفرمايد:
      "آيا من جز بشری هستم كه وظيفه رسالت بعهده‌اش گذاشته شده"

وظيفه پيغمبران را در آيه 36:17 سوره يس ببينيد:
      "وظيفه ما فقط رساندن پيام واضح خداست."

يک يک پيغمبران فقط و فقط انسانهائی بودند که به امر خداوند، دستوراتش را برای بشريت در دوران مختلف برای ما آوردند. اگر من اين مورد را درک کنم،
شروع بسيار خوبی است و متوجه ميشوم که طبق دستور صريح و واضح خداوند در آيات بسياری از قرآن "ستايش و بزرگداشت فقط اختصاص به خدا دارد"
کسی جز خداوند قانون گذار نيست، کسی جز خداوند تکليف تعيين کننده برای من و شما نيست. باور نداريد، اين آيات را بخوانيد:

 در آيه های 14 و 26 و 27 سوره 18 (سوره کهف) خداوند ميفرمايد:
      "معبود ديگری را غير از او بكمك نمی‌خوانيم، چون در آنصورت حرفی دور از حقيقت زده‌ايم."
      "مردم ياوری غير از او ندارند و او كسی را در قانونگذاری شريک خود نميکند."
      "هر قدر از كتاب خداوندت كه به تو وحی شده بخوان. سخنان او تغير ناپذير است و غير از او هرگز پناهی پيدا نميکنی."

در آيه 20 سوره 40 (سوره مومن) خداوند ميفرمايد:
       "خدا به حق قضاوت و حكم ميكند و كسانی كه آنها غير از خدا به كمك ميخوانند ذره‌ای قضاوت و حكم نميكنند. چون خدا شنونده و بينا است. "

در آيه 70 سوره 28 (سوره قصص) خداوند ميفرمايد:
       " او خدا است. معبودی غير از خدا وجود ندارد. در دنيا و آخرت ستايش به او اختصاص دارد. فرمان هم متعلق به اوست و بسوی او برگردانده ميشويد. "

کجای اين آيات برای من قابل فهميدن نيست؟ هيچ کس حتی پيغمبر خدا در قانونگذاری شريک خداوند نيست. من و شما، يک يک پيغمبران خداوند،
يک يک امامان، يک يک انسانها - از آدم و حوا گرفته تا آخرين بشری که به امر خداوند بدنيا ميايد، هيچ کدام ياور و پناهی غير از خداوند ندارند.
من تعجب ميکنم، اين امر بسادگی و بصراحت چندين بار در قرآن تکرار شده ولی هنوز بعضی ها بقول معروف "دوزاريشون نيفتاده و مثل اينکه هرگز نميافتد"

کسی جز خداوند هيچ کمکی به من و شما نميتوانسته بکند و نميتواند بکند - کسی جز خداوند ياور من و شما نيست - هيچ بشری (چه زنده، چه مرده) از يک يک
پيغمبران خداوند گرفته تا يک يک اهل بيت و يک يک مقربآن درگاه خداوند بهيچ عنوان نميتوانستند، نميتوانند، و هرگز هم نخواهند توانست حتی کمکی به خودشان
بکنند چه رسد به من و شما - باور نداريد اين آيات را بخوانيد:

خداوند در آيه 43 تا 46 سوره حاقه ميفرمايد:
"نزول آن (قرآن) از طرف صاحب اختيار جهانيان است.
اگر بعضی حرفها را از قول ما ميگفت، ما با دست خودمان او را ميگرفتيم، و شاهرگش را قطع ميكرديم."

پيغمبر خدا هيچ کاری در مورد خودش نميتوانست بکند - يعنی نفعی برای خودش نميتوانست بوجود بياورد و ضرری را از خودش نميتوانست دفع کند.
تمام زجرهائی که در سالهای اول، باضافه آن سالهائی که در صحرای سوزان عربستان بدون حتی وسايل اوليه زندگی با بقيه مسلمين بسر برد يادتان هست؟
تا کی بخاطر افکار غلط و چرندياتی که قرنها بخورد ما داده اند، ما انسانها را اينقدر بزرگ ميکنيم و از آنها بت ميسازيم؟
اين پيغمبر خدا است، فارسی سليس، اگر حرفی که خداوند نفرموده از قول خداوند بگويد،
خداوند ميفرمايد که اين رسول خودش را گرفته و شاهرگش را قطع ميکند. چه رسد به بقيه افراد که با اسم های گوناگون از آنها برای ما بت ساخته اند!!
آيا متوجه مفهوم و معنای اين مورد و اين آيه هستيد؟ تنها قانونگذار کيست؟ دستورات تنها معبودی که بايد تک تک مسلمانان از آن پيروی کنند کيست؟
خداوند بزرگ و يکتا وقتی ميفرمايد: "اگر بعضی حرفها را از قول ما ميگفت" در مورد چه حرفهائی صحبت ميفرمايد؟
برداشت من آيات قرآن است، برداشت شما چيست؟ اگر شما با من در اين مورد هم عقيده ايد، آيا اين وظيفه هر مسلمانی نيست که از اين آيات بجای مطالبی که
خداوند در قرآن نفرموده پيروی کنند؟ مطالبی که يا با قرآن مغايرت دارد و يا اثری از آن مطالب در قرآن نيست. (سخن کوتاه 102 يا 105 نهج البلاغه يادتان هست؟)

در آيه 107 سوره 10 (سوره يونس) خداوند ميفرمايد:
     "اگر خدا ضرری بتو برساند، هيچكس جز او نميتواند آنرا برطرف كند
       و اگر خيری برايت بخواهد، هيچكس جلوی لطفش را نميتواند بگيرد.
       لطفش را به هر يك از بندگانش كه بخواهد ميكند. او آمرزنده مهربان است. "

بسيار واضح، بسيار روشن، و به راحتی قابل فهم برای هر فردی با هر درجه از ادراک. بعضی از افراد را چه شده که هنوز ...

در آيه های 14 و 26 و 27 سوره 18 (سوره کهف) خداوند ميفرمايد:
     "معبود ديگری را غير از او بكمك نمی‌خوانيم، چون در آنصورت حرفی دور از حقيقت زده‌ايم."
     "مردم ياوری غير از او ندارند و او كسی را در قانونگذاری شريک خود نميکند."
     "هر قدر از كتاب خداوندت كه به تو وحی شده بخوان. سخنان او تغير ناپذير است و غير از او هرگز پناهی پيدا نميکنی."

خداوند در آيه 13:40 سوره رعد به رسول اکرم ميفرمايد:

"وظيفه تو فقط رساندن پيام است و رسيدگی به حساب آنها به عهده ما است."

سنت پيغمبر و سنت اهل بيت که مانند مدل و الگوهائی از مسلمانان خداپرست برای ما هستند و بايد باشند،
اطاعت کامل و بی چون چرا از دستورات خداوند (قرآن مجيد) بود.

خداوند در آيه 33:21 سوره احزاب ميفرمايد:
"مسلما برای شما و آنهائی كه به خدا و روز آخرت ايمان دارند و خدا را زياد ياد ميكنند، اعمال پيغمبر خدا بهترين سرمشق است."

من شخصا احترام بسيار زيادی برای پيغمبر خداوند حضرت محمد (ص) و اهل بيت قائل هستم، و هميشه سعی ميکنم
از روش پيغمبر و شاه مردی چون حضرت علی (ع)، اميرالمومنين پيروی کنم.

من از ته دل ايمان دارم که پيروی کردن از اعمال اين نمونه مسلمانی وظيفه هر فرد مسلمانی است.
من شخصا در طول زندگيم سعی کرده ام که از اعمال اين شهيد راه اسلام و توحيد پيروی کنم.
هر وقت که بر سر دوراهی گير کردم، به اين فکر ميافتم که، اين مظهر مردانگی که مطيع کامل و مطلق دستورات خداوند (قرآن) بود
اگر در اين موقعيت قرار ميگرفت، چه تصميمی ميگرفت و چه ميکرد؟
اين سالار مرد شهيدی است که پيروی کردن از مکتب او در راه خداپرستی، مطيع کامل قرآن بودن و توحيد، افتخار زندگی من است.
 
آخرين رسول عاليقدر خداوند حضرت محمد (ص) اولين مطيع آياتی بود که به قلب مبارکش الهام شده بود،
هرگز و هيچ وقت حرفی بر خلاف قرآن نميزد، و هرگز و هيچ وقت کاری بر خلاف قرآن نميکرد.
حضرت علی (ع)، اميرالمومنين کاتب قرآن بود - قرآنی که در دست من و شماست. چرا بعضی ها متوجه نيستند؟
آيا شما فکر ميکنيد که حتی يک لحظه، حتی يک لحظه اين شهيد راه توحيد و خداپرستی برخلاف قرآن حرفی ميزد و يا بر خلاف قرآن کاری ميکرد؟
آيا وظيفه هر مسلمانی نيست که پيرو اعمال پيغمبر خداوند و امام مسلمانان جهان که بنا بدستور خداوند، اطاعت کامل و مطلق از قرآن بود باشد؟
آيا بقيه اهل بيت، حتی لحظه ای بر خلاف قرآن حرفی ميزدند؟ و يا حتی لحظه ای کاری بر خلاف قرآن ميکردند؟

اطاعت کامل از دستورات خداوند و پيروی کردن از قرآن است که از يک انسان معمولی مثل من و شما، يک مقرب درگاه خداوند بوجود ميآورد.
آيات کتاب الهی به ما درس ميدهد که برای رسيدن به اين درجه (مقرب درگاه خداوند بودن) وسيله و مورد ديگری نبوده، نيست و نخواهد بود.
يادتان باشد که خداوند بهيچ وجه استثنائی قرار نداده وقتی در قرآن در آيه 13 سوره حجرات فرموده:
"گرامی ترين شما پيش خدا كسی است كه پرهيزكارتر باشد."
يعنی شما هم ميتوانيد از همين امروز کوشش کنيد تا يکی از اين "گرامی ترين ها" باشيد.
مقاله تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار  را در اين سايت بخوانيد تا با تنها راه رسيدن به اين درجه آشنا شويد.
راهی که يک يک ما قادر خواهيم بود با لطف و عنايت پروردگار آن را طی کنيم و آمرزيده شويم.
 

سنت يعنی روش، اين روش پيغمبر خداوند و اهل بيت گرامی بود.
اطاعت کامل و بدون چون چرا از تمام دستورات خداوند - يعنی قرآن مجيد.

اگر اين روش پيغمبر، يعنی سنت پيغمبر خدا بود، من را چه شده که از هر نوشته و گفته ای اگر با قرآن مغايرت داشته باشد و يا اگر اصلا اثری
از آن در قرآن نباشد، فقط برای اينکه نوشته شده و يا گفته شده که حديثی از حضرت ... است، از آن پيروی ميکنم؟ آيا من ميتوانم هنوز خودم را مسلمان
و فردی بنامم که از قرآن و از سنت پيغمبر پيروی ميکند؟ آيا سنت پيغمبر و اهل بيت چيزی غير از اطاعت کامل از دستورات خداوند بود؟
دستورات خداوند در کجاست؟ دليل نزول قرآن چيست؟ آيا انسانی اجازه دارد مقداری به دستورات خداوند اضافه کند؟
و يا تعدادی از دستورات خداوند را از مجموعه دستورات او کم کند؟ اگر اين مجموعه (قرآن مجيد) در دست من است، من ديگر به دنبال چه ميگردم؟

بيائيد ببينيم شاه مردان حضرت علی (ع)، امام مسلمين جهان، پدر بزرگوار سيدالشهدا در اين مورد در خطبه ۱۸ نهج البلاغه چه ميفرمايد:
" يا خداوند سبحان دين ناقص فرستاده و از ايشان كمك خواسته آن را كامل كنند؟...
يا آنها شريک خدا هستند و حق دارند نظر خود را بگويند و وظيفه خدا است که آن را قبول کند؟ ...
يا خداوند سبحان دين را كامل فرستاده و پيغمبر (ص) از رساندن آن بمردم كوتاهی كرده؟"

اگر من پيرو سنت پيغمبر هستم آيا من نبايد پيرو سنت و روشی باشم که او تابع آن بود،
و فقط و فقط تابع قرآن مجيد، يعنی تنها وسيله بينش و راهنمائی و رحمتی که از طرف خداوند بزرگ و يکتا برای من آمده باشم؟ (اعراف، آيه 203)
آيا در سراسر قرآن، حتی يکبار خداوند در مورد پيروی کردن از احاديثی که وجود دارند به ما سفارشی فرموده؟
در صورتيکه آيات زيادی در قرآن وجود دارد که خداوند به ما دستور صريح ميدهد که پيرو قرآن باشيم، و هر چه ميتوانيم قرآن بخوانيم،
و صريحا بما ميفرمايد که خداوند در قرآن چيزی را فروگذار نفرموده - برداشت من از اين آيه اين است که قرآن کاملا کامل است
و احتياج به هيچ بشری (چه مرده، چه زنده) نه در گذشته، نه در حال حاظر، و نه در آينده ندارد که آنرا کامل کند. (خطبه ۱۸ حضرت علی (ع) يادتان هست؟)

در آيه 38 سوره انعام خداوند ميفرمايد:
      "ما در (اين) كتاب (در قرآن) چيزی را فروگذار نكرديم"

اين من و يا بشر ديگری نيست که با شما صحبت ميکند - اين فرمايش ايزد يکتا خداوند بزرگ است.
ولی هنوز عده ای سعی دارند مطالبی را که خداوند بما در قرآن ذکر نکرده در قالب حديث بما بگويند.
برداشت شما از اين آيه بسيار واضح و روشن چيست؟  فرمايش علی (ع) در سخن کوتاه 102 يا 105 نهج البلاغه يادتان ميآيد؟

خداوند در آيه يک سوره ابراهيم ميفرمايد:
     "قرآن كتابی است كه ما آن را به تو نازل كرديم
      تا مردم را به اجازه خداوندشان از تاريكی ها خارج كرده و به نور و راه خداوند توانای ستوده هدايت كنی."

آيا من هنوز بايد احتياج به توضيح بيشتری داشته باشم که بفهمم هدايت کننده من به راه خداوند چيست و من بايد از چه کتابی برای خارج شدن از تاريکی ها استفاده کنم؟
آيا در اينجا شما حرفی از کتابها يا گفته ها و يا نوشته های ديگری ميبينيد؟ چه کتابی را خداوند ميفرمايد هدايت کننده من بسوی نور و راه اوست؟
آيا خداوند بزرگ و يکتا از انسانی که روزی با اجازه و به امر او، بوسيله جهش قطره آبی بوجود آمده،
در اين دنيا با اجازه و به امر او در مدتی که خداوند بخواهد زندگی ميکند، و روزی ديگر با اجازه و به امر او ميميرد و زير خروارها خاک دفن ميشود
کمک ميخواهد که پيامش را برای بشريت کامل کند؟ بعضی ها را چه شده، و چرا بعضی از انسانها را آنچنان بزرگ ميکنند، و از آنها بت ميسازند؟
يک مسلمان غلام انسان ديگری (چه مرده، چه زنده) نيست. يک مسلمان فقط و فقط غلام و بنده خداوند است و بس.
وای بر ما بواسطه دوری از قرآن و وای بر کسانی که سعی دارند مردم را در تاريکی و دور از قرآن نگهدارند و باين وسيله بر آنها سروری کنند
و صاحب اختيار آنها باشند. فرد مسلمان فقط و فقط يک صاحب اختيار دارد و آن خداوند است و بس.

خداوند در آيات 36 و 37  سوره جاثيه به پيغمبر ميفرمايد:
       "ستايش و بزرگداشت فقط اختصاص به خدا دارد كه صاحب اختيار آسمانها و زمين و تمام افراد بشر است.
        در آسمانها و زمين، بزرگی فقط اختصاص به او دارد و او توانا و حكيم است."

دستور و راهنمائی و گوشزدی که چندين بار در قرآن برای يک يک ما آمده، ولی عده ای بعضی انسانها را تا حد ... بالا بردند، بزرگ کردند و آنها را ستايش کردند.
کجای اين آيه بسيار بسيار روشن، صريح و واضح که بسادگی قابل فهم برای حتی پائين ترين مرحله فهم است بايد برای من مشکل باشد؟
اگر من اين آيه را درک ميکنم؛ چرا لحظه ای ديگر انسانی (چه مرده؛ چه زنده) را تا آن حد بالا ميبرم و او را بيشتر از حد يک انسان بزرگ ميشمارم؟
اسم اين عمل من که با قرآن مغايرت واضحی دارد چيست؟ جواب خداوند را در روز رستاخيز که شکی در آن نيست چه ميدهم وقتی از من پرسيده ميشود چرا ...؟ 

خداوند در آيات 91 و 92  سوره قصص به پيغمبر ميفرمايد:
       "بگو امر شده‌ام كه خدای اين سرزمين كه آنرا محترم ساخته بندگی كنم،
        هر چيزی مال او است و مأمورم كه از كسانی باشم كه تسليم حكم و نظر او هستند ، و قرآن بخوانم."

يک مسلمان از حضرت محمد (ص) ياد ميگرد و امر خداوند را اجرا ميکند - يعنی طبق اين آيه، مثل او فقط و فقط بندگی خداوند را ميکند،
فقط و فقط تسليم حکم و نظر خداوند است - و قرآن ميخواند. و قرآن ميخواند. و قرآن ميخواند.
 
وای بر افرادی که بهر دليلی باعث جلوگيری مردم از خواندن قرآن ميشوند، و سعی ميکنند که ذهنشان را با چيزهای ديگر مشغول کنند،
و آنها را از اين معجزه هميشه پايدار دور نگهدارند. مطالبی که در قرآن است، مطالبی است که خداوند برای راحتی، آرامش، و آمرزش ما قرار داده،
اين مطالب را توضيح داده، برای ما در مورد اين مطالب هر گونه مثلی زده، و اين مطالب را تشريح کرده، در اين کتاب بی همتا انواع هشدارها را داده،
خداوند خودش ميفرمايد که هيچگونه انحرافی در آن قرار نداده، آنرا برای اينکه ما بفهميم آسان کرده - گرفتاری ما چيست؟ ديگر دنبال چه ميگرديم؟

اگر من اين کتاب الهی را کنار بگذارم و مطالب انسان ديگری را ملاک زندگی ام کنم، قدرت تشخيص و قدرت فهم من در چه پايه است؟ اسم اين کار من چيست؟

خداوند در آيه 204 سوره اعراف ميفرمايد:   
      "وقتی قرآن خوانده ميشود به آن گوش كنيد و ساكت باشيد تا مورد رحمت قرار گيريد." 

وقتی کتاب حديثی خوانده ميشود که اثری از مطالبش در قرآن نيست و يا با قرآن مغايرت دارد، من بايد چه کنم؟

خداوند در آيه 64 سوره نحل ميفرمايد:
        "ما قرآن را بر تو نازل کردیم تا آنچه را كه در آن اختلاف داشتند برایشان روشن كنی،    
         و هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند."

خداوند در آيه 77 سوره قصص ميفرمايد:
         "اين قرآن برای افراد باايمان هدايت و رحمت است." 

من که دم از مسلمانی ميزنم را چه شده که به مطالبی که انسانی (چه مرده، چه زنده) نوشته، و يا مطالبی که ميگويند گفته انسان ديگری است ايمان ميآورم
و قرآن خدا را کنار ميگذارم؟ خداوند به من و شما ميفرمايد: "قرآن هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند"
من ديگر بدنبال چه ميگردم؟ هدايت و رحمت خداوند، قرآن مجيد در دست من است. اين حرف من و يا بشر ديگری نيست، اين فرمايش خداوند است.

خداوند در آيه 50 سوره انبياء ميفرمايد:
        "و اين قرآن تذکر پر برکتی است که ما آن را نازل کرده ايم، آيا شما منکر آن هستيد؟" 

خداوند در آيه 27 سوره زمر ميفرمايد:
        "ما در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم، شايد متوجه شوند."

خداوند در آيه 23 سوره زمر ميفرمايد:
          " اين (قرآن) هدايت خداست، هر كس را كه بخواهد با آن هدايت ميكند."

خداوند در آيه 11 سوره جاثيه ميفرمايد:
       "اين قرآن راهنماست ( راه درست زندگی را به انسانها نشان ميدهد)
         و كسانی كه منكر آيات خداوندشان ميشوند عذابی پر درد دارند. "
 
خداوند در آيه 58 سوره دخان ميفرمايد:
       "ما قرآن را به زبان تو آسان كرديم شايد متوجه شوند. "

خداوند در آيه 58 سوره روم ميفرمايد:
          "برای مردم در اين قرآن هر گونه مثلی زده‌ايم.

خداوند در آيه 28 سوره روم ميفرمايد:
       "ما آيات را برای كسانی كه ميفهمند اينطور شرح ميدهيم."

در آيات 1 و 2 سوره 11 (سوره هود) خداوند ميفرمايد:
     "قرآن كتابی است كه آياتش استوار و از جانب (خدای) حكيم و خبير (آگاه و با خبر) توضيح داده شده.  
       كه‌ فقط خدا را بندگی كنيد، براستی من از جانب او برای شما بيم ‌دهنده و بشارت دهنده هستم."

خداوند در آيه2 و 3 سوره فصلت ميفرمايد:
        "نزول قرآن از طرف خداوند بخشنده مهربان است.  قرآن كتابی است كه آياتش بطور واضح شرح داده شده.

خداوند در آيه 50 سوره فرقان ميفرمايد:
        "ما قرآن را برای آنها بصورتهای مختلف بيان کرديم تا متوجه شوند، ولی بيشتر مردم بخاطر قدرنشناسی از توجه به آن خودداری کردند."

خداوند در آيات 9 و 41 و 89 و 105 سوره اسراء ميفرمايد:
        "اين قرآن مردم را به درست ترين راه هدايت ميکند."  
        "ما در اين قرآن حقيقت را بصورت‌های گوناگون بيان كرديم تا متوجه شوند"
        "در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم ولی بيشتر مردم فقط از روی كفر و ناسپاسی آن را نمی پذيرند."
        "قرآن را بحق نازل كرديم و بحق نازل شد و تو را فقط برای بشارت دادن و ترساندن از نتيجه كارها فرستاديم."

خداوند در آيه 113 سوره طه ميفرمايد:
         "ما اينطور به تو قرآنی به زبان عربی نازل کرديم و در آن انواع هشدارها را داديم."

خداوند در آيه 65 و آيه 97 سوره انعام، در هر بهانه ای را بروی افرادی که در مورد فهم و درک قرآن دنبال بهانه ميگردند بسته و ميفرمايد:
         "نگاه كن كه ما چگونه آيات را توضيح ميدهيم تا آن را بفهمند."
         "ما آيات را برای افراد دانا توضيح داده‌ايم." 

خداوند در آيات 1 و 2 و 54 سوره کهف ميفرمايد:
        "ستايش ( بزرگداشت ) فقط برای خداست كه قرآن را بر بنده‌اش ( محمد) نازل كرد و هيچگونه انحرافی در آن قرار نداد."  
        "قرآن كتابی است راست و استوار تا مردم را از عذاب سختی بر حذر دارد،
          و به افراد باايمانی كه كار درست ميکنند مژده بدهد كه پاداش نيکوئی دارند."   
        "ما دراين قرآن هر گونه مثلی برای هدايت مردم زده‌ايم ولی انسان بيشتر از هر چيزی اهل بگومگو است."

خداوند ميفرمايد در قرآن که ما را به درست ترين راه هدايت ميکند، خود خداوند برای اينکه ما مطالبش درک کنيم:
     1. در آن انواع هشدارها را به ما داده است
     2. حقايق را بصورت های گوناگون شرح داده است
     3. آياتش را بطور واضح شرح داده است
     4. هر گونه مثلی برای هدايت من و شما در آن زده‌ است

بعضی ها معنی "هر گونه مثلی" و اين چهار نکته بالا را هنوز نفهميده اند و کتابهای زيادی نوشته اند که از بعضی از مطالبش اصلا اثری
از آن در قرآن وجود ندارد، و يا با قرآن مغايرت دارد. اسم اين کار چيست؟
اسم افرادی که بجای قرآن که تمام دستورات خداوند واضح و روشن در آن است از آنان پيروی ميکنند چيست؟
با دانستن مطالب بالا، درجه فهم من در چه حد است اگر هنوز گيجم و نميدانم فقط و فقط از چه کتابی بايد پيروی کنم؟

آيا شما افرادی را ميشناسيد که غير از اينکه توجه ای به قرآن ندارند و آنرا حتی يکبار نخوانده اند، توجه شان به نوشته ها، گفته ها و کتابهائی
غير از قرآن است و هنوز خود را مسلمان مينامند؟ وای بر ما بخاطر دوری از قرآن. قرآنی که همانطور که خداوند خودش فرموده کامل است
و در آن انواع هشدار ها را خود خداوند به ما داده است، و هر گونه مثلی برای هدايت و رحمت من و شما خود خداوند بزرگ و يکتا در آن زده‌ است،
و خود خداوند آياتش را برای من و شما شرح داده است.

خداوند در آيه 49  سوره عنکبوت ميفرمايد:
        "قرآن آيات روشنی در سينه افراد دانا است و فقط افراد ظالم منكر آيات ما ميشوند."

از اين واضح تر مطلبی را ميتوان بيان کرد؟ لحظه ای با خود خلوت کنيد و بينديشيد، شما از کدام دسته ايد؟

خداوند در آيه 6  سوره سبا ميفرمايد:
        "دانشمندان متوجه هستند كه قرآنی كه از خداوندت بتو نازل شده حق است و به راه خداوند توانا و ستوده راهنمائی ميكند."

خداوند در آيات 69 و 70  سوره يس ميفرمايد:
        "ما به پيغمبر شعر ياد نداديم و شاعری سزاوار او نيست، اين كتاب تذكری بيش نيست و قرآنی است روشن و روشنگر.
          تا به افراد زنده هشدار دهد و سخن خدا بر كافرين ثابت شود."

خداوند در آيات 1 و 29 و 49 و 50 و 87 و 88  سوره ص ميفرمايد:
        " ... قسم به قرآن كه پر از پند و اندرز است."  
        "قرآن كتاب مبارکی است كه ما آن را به تو نازل كرده‌ايم تا در آياتش بينديشند و خردمندان توجه پيدا كنند.
        "اين قرآن تذكری است و افراد پرهيزكار جای خوبی دارند، بهشت‌های جاويدی كه درهای آن برای آنها باز است."  
        "قرآن فقط تذكری برای كليه افراد بشر است، و بعد از مدتی خبر آن را خواهيد دانست."

خداوند در آيات 23 و 27 و 28 و 41 و 55 سوره زمر ميفرمايد:
         "خدا بهترين سخن را بصورت كتابی (با آياتی) مكرر و همانند (يعنی قرآن را) نازل كرد    
          كه پوست كسانی كه از (نافرمانی) خداوندشان ميترسند از آن به لرزه در می آيد، بعد پوست و قلبشان با ياد خدا آرام ميشود.   
          اين (قرآن) هدايت خداست، هر كس را كه بخواهد با آن هدايت ميكند.
          کسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده) هيچ راهنمائی برای او نيست." 
         "ما در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم، شايد متوجه شوند."
         " قرآنی به زبان عربی،  بدون هيچ انحرافی، شايد پرهيزكار شوند."   
         "ما قرآن را برای هدايت مردم بحق بر تو نازل كرديم. پس هر كس كه هدايت شد بنفع خودش است
           و کسی كه گمراه شد بر ضرر خودش است و تو وكيل آنها نيستی."
           "قبل از اينكه عذاب بطور ناگهانی و بدون اينكه توجه داشته باشيد سراغ شما بيايد،
          از بهترين چيزی كه از طرف خدا برای شما نازل شده (از قرآن)  پيروی كنيد."

خداوند در آيه 4 سوره غافر ميفرمايد:
           "فقط افراد بی ايمان درباره آيات خدا بگومگو و مخالفت ميكنند."

خداوند در آيات 2 و 3 و 4 و 26 و 27 و 28 و 41 و 42 و 44 سوره فصلت ميفرمايد:
        "نزول قرآن از طرف خداوند بخشنده مهربان است.  قرآن كتابی است كه آياتش بطور واضح شرح داده شده.
         قرآنی است بزبان عربی برای افراد دانا. مژده دهنده و بيم دهنده است ولی بيشتر افراد از آن روگردانند و به آن گوش نميدهند."
         " .. افراد بی ايمان گفتند به اين قرآن گوش ندهيد و سخن بيهوده وارد آن كنيد تا پيروز شويد.    
           به افراد بی ‌ايمان عذاب سختی ميچشانيم و آنها را مطابق بدترين كاری كه ميكردند مجازات ميكنيم.     
           اين آتش جزای دشمنان خداست و بخاطر اينكه منكر آيات ما ميشدند در آتش منزل ابدی دارند."
        ".. قرآن كتابی است ارجمند و پرارزش. چيزی كه آن را باطل كند در زمان حال و آينده برای آن نمی ‌آيد. نزول آن از طرف حكيم ستوده است"
        ".. بگو قرآن برای افراد با ايمان هدايت و شفاست و گوش آنان كه ايمان نمی ‌آورند سنگين است و بصيرتی به آن ندارند.
            مثل اينكه آنها را از راه دور صدا ميزنند."

خداوند در آيه 58 سوره دخان ميفرمايد:
        "ما قرآن را به زبان تو آسان كرديم شايد متوجه شوند."

خداوند در آيه 24 سوره محمد ميفرمايد:
       "آيا در آيات قرآن فكر نميكنند يا بر دلهايشان قفل زده شده؟"

خداوند در آيات 2 و 11 و 20  سوره جاثيه ميفرمايد:
        "نزول قرآن از طرف خداوند توانا وحكيم است ." 
        "اين قرآن راهنماست ( راه درست زندگی را به انسانها نشان ميدهد) و كسانی كه منكر آيات خداوندشان ميشوند عذابی پر درد دارند."  
        "اين قرآن وسيله بينائی برای مردم و هدايت و رحمت برای افرادی است كه يقين دارند."

عده ای با وجودی که آيات بالا را قبول دارند و ايمان دارند قرآن کتابی است که خداوند برای هدايت ما فرستاده و خوانده اند که چه عذاب پر دردی
در انتظار افرادی است که منکر آيات قرآن هستند، ولی هنوز ...

خداوند در آيات 17 و 22 و 32 و 40  سوره قمر ميفرمايد:
        "بدون ترديد قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟"  
        "ما قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟"   
        "ما قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟"        
        "بدون شك قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا کسی هست كه متوجه شود؟"

چهار بار خداوند بزرگ و يکتا در يک سوره اين مورد را بما ميفرمايد، دکانداران دينی برای بسته نشدن دکانشان ضد اين را ميگويند.
آيا بعد از خواندن اين آيات يک مسلمان بايد هنوز بر سر دو راهی باشد؟ 
بيخود نيست که عده ای تمام سعی خود را ميکنند که مردم را از قران دور نگهدارند و با چرندياتی که بهم ميبافند، مردم را در تاريکی و جهل نگهدارند 

خداوند در آيات 38 تا 50  سوره حاقه ميفرمايد:
         "قسم به آنچه كه می بينيد و يا نمی بينيد كه قرآن سخن فرستاده‌ای بزرگوار است.  
        قرآن تذكری برای افراد با تقوی است. ما ميدانيم كه عده‌ای از شما منكر آن ميشويد، و قران باعث حسرت افراد بی ايمان خواهد بود."

خداوند در آيه 20 سوره مزمل ميفرمايد:
    " ... تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد ... با وجود اين تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد و به خدا قرض نيكو بدهيد"

آيا هنوز جای سوالی هست - دوبار در يک آيه، دستوری صريح، روشن و واضح " تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد "
خداوند ميفرمايد: "قرآن تذكری برای افراد با تقوی است" از خودتان سوال کنيد، آيا شما يکی از آن افراد با تقوی هستيد که متوجه تذکرات خداوند هستيد يا ...
قدرت فهم مطالب من بايد در حد بسيار پائين باشد اگر اين مورد و دستور را درک نکنم، شما عقيده ديگری داريد؟

خداوند در آيات 47 تا 56  سوره مدثر ميفرمايد:
        "تا مرگ ما رسيد. شفاعت شفيعان سودی برايشان ندارد. چرا آنها از قرآن روگردان هستند؟
         آنها مثل خرهای در حال فرارند. خرهائی كه از شير ميگريزند. شايد هر كدام از آنها انتظار دارند كه نامه ای سر باز به او داده شود.
         اينطور نيست بلكه از آخرت نميترسند. قرآن فقط تذكری است. پس هر كس بخواهد متوجه آن ميشود.
         و متوجه نميشوند مگر اينكه خدا بخواهد. چون او اهل تقوی و آمرزش است." 

براستی چرا، چرا آنها از قرآن روگردان هستند؟ آيا دليلش اين است که بجای دستورات و فرمايشات خداوند يک مشت کتابها و نوشته هائی را
دنبال و پيروی ميکنند که يا اثری از آنها در قرآن نيست و يا با دستورات و فرمايشات خداوند مغايرت دارد. اگر من يکی از آنها باشم، آيا اجازه دارم
که خودم را مسلمان، يعنی تسليم دستورات خداوند بخوانم؟ يا اينکه من تسليم تعدادی بت های انسانی هستم که عده ای دکاندار مذهبی برای من ساخته اند
و برای کساد نشدن دکانشان دائما افکارشان را به من تزريق و تلقين ميکنند. وای بر بعضی ها بخاطر دوری از قرآن، و وای بر آن دکانداران مذهبی.

 خداوند در آيه 50 سوره مرسلات ميفرمايد:
        "به چه حرفی بعد از قرآن ايمان ميآورند."

خداوند در آيات 11 تا 16  سوره عبس ميفرمايد:
       "اينطور كه فكر كرده‌ای نيست قرآن تذكری است. هركس كه بخواهد متوجه آن ميشود.  
         در نامه‌های گرانقدری است. نامه‌هائی والا و پاك. بدست سفيرانی بزرگوار و نيكوكار.

خداوند در آيات 23  سوره زمر ميفرمايد:
       "اين (قرآن) هدايت خداست، هر كس را كه بخواهد با آن هدايت ميكند" و در همين سوره در آيه 3 ميفرمايد: "خدا آدم دروغگوی كافر را هدايت نميكند"

در آيات 1 و 45  سوره 50 (سوره ق ) خداوند ميفرمايد:
      " ... قسم به قرآن پرشكوه."        
      "ما حرفهائی را كه ميزنند ميدانيم و  تو مجبور كننده آنها نيستی.  پس به کسی كه از وعده خدا ميترسد بوسيله قرآن تذكر بده."

برداشت شما از اين آيات چيست؟ خداوند ميفرمايد "بوسيله قرآن تذکر بده" برداشت من اين است که از قرآن بعنوان وسيله هدايت و تذکر استفاده کن.
و ما را از کودکی شستشوی مغزی کرده اند و بدنبال وسايل ديگری ميگرديم؟ آيا درک اين دستور واضح و صريح خداوند به رسول اکرم مشکل است؟

خداوند در آيات 27 تا 29 سوره تکوير ميفرمايد:
        "قرآن فقط تذكری برای تمام انسانها است. برای کسی از شما كه بخواهد راه راست را بشناسد.      
       و فقط چيزی ميخواهيد كه خدا، صاحب اختيار جهانيان آن را بخواهد."

خداوند در آيات 20 تا 25 سوره انشقاق ميفرمايد:
        "آنها را چه شده كه ايمان نميآورند؟ و وقتی قرآن بر آنها خوانده شود سجده نميكنند؟ افراد بی ايمان منكر قرآن ميشوند.
        در صورتيكه خدا از آنچه در دل خود مخفی ميكنند اطلاع كامل دارد. آنها را به عذابی دردناك بشارت بده.     
        اما آنهائيكه ايمان آوردند و كارهای درست انجام دادند پاداش بی ‌پايانی دارند." 

دوستان، برادران و خواهران عزيز، رواج دادن هر مطلبی که باعث گمراهی مردم در دين شود (بلائی که سر ما و گذشتگان ما آورده اند)
گناهی است بسيار بسيار بزرگ. بعد از خواندن آيات قرآن که ذکر کردم، و آيات بسيار ديگری که در قرآن است،
ما ديگر نميتوانيم بگوئيم که ما مقصر نيستيم وما ندانسته چرندياتی که قرنها به خورد ما داده اند را برای ديگران تکرار کرديم
و نميتوانيم افرادی را که اين چرنديات را در اختيار ما گذارده اند را تنها مقصران اين گمراهی بناميم.
اگر من در اين راه کسی را گمراه کنم، من بخاطر گمراه کردن آن فرد و تمام افرادی که او با بازگو کردن حرفهای من گمراه ميکند،
و تمام افرادی که افراد بعدی را گمراه ميکنند و ... مقصرم - اين بصورت يک حالت زنجيره ای درميايد. احساس ميکنيد که چه ميگويم؟

در آيه 25 سوره 16 (سوره نحل) خداوند ميفرمايد:
     "... تا روز قیامت بار گناهان خود را بطور كامل حمل كنند به اضافه بار گناه كسانی كه به سبب نادانی گمراه كرده‌اند.
       بدانید باری كه به دوش میکشند بد باری است."

لطفا به ياد داشته باشيد که دير نيست - خواهش ميکنم نگذاريد نسل امروز و مخصوصا نسل آينده در تاريکی و جهل فرو روند و آنها را با خدا،
با آيات خدا، با نور، با حقيقت، با اسلام واقعی، با قرآن مجيد آشنا کنيد. آنها را با دين و روشی که زندگی آرام و پاکی در اين دنيا،
و بهشت را در آن دنيا که شکی در آن نيست برايشان تضمين ميکند آشنا کنيد. اين قول و وعده خداوند بزرگ و يکتا است در قرآن.
خواندن مقاله  تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار  را در اين مورد در اين سايت شديدا توصيه ميکنم.

بدون استثناء يک يک افرادی که سعی ميکنند من و شما را قانع کنند که ما بايد بجز قرآن تابع منابع و احاديث و کتابهای ديگری هم باشيم از اين اسلحه استفاده ميکنند.                                                                                          بدون استثناء
اين افراد با صورتی حق بجانب مثل اينکه فتح بزرگی کرده اند ميپرسند "کجای قرآن در مورد طرز نماز خواندن و تعداد رکعت های آن حرفی زده شده؟
کجای قرآن نوشته شده نماز صبح دو رکعت است، و نماز ظهر چهار رکعت، و ..."

جواب اين افراد بسيار ساده است. افرادی که پشت سر پيغمبر سالها نماز ميخواندند از اين رسول خداوند ياد گرفتند که چطور نماز بخوانند،
اين افراد ياد گرفتند که نمازهای روزانه چند رکعت هستند و چطور بايد اجرا شود. بعد از اينکه حضرت محمد (ص) به امر پروردگار از دنيا رفت،
مسلمين در مساجد پشت سر افرادی مثل امام علی (ع) و امام حسين (ع) و امام حسن (ع) و امام ... و افراد ديگری که از رسول اکرم طرز و طريقه خواندن نماز ها
را ياد گرفته بودند نماز خواندند. فرزندان اين افراد از پدر و مادرشان طرز و طريقه نماز خواندن را آموختند - اين آموزش نسل به نسل ادامه پيدا کرد تا اينکه
به پدر و مادر شما و پدر و مادر من رسيد - آنها به من و شما ياد دادند که به چه طرز و طريقه نماز بخوانيم -
و ما به فرزندانمان ياد ميدهيم که به چه طرز و طريقه نماز بخوانند - و فرزندان آنها ... -
اين امر مثل يک حرکت و عمل زنجيره ای با لطف پروردگار تا ابد ادامه خواهد داشت.
در اين راستا، گه گاهی افرادی مثل من پيدا ميشوند که طرز و طريقه نمازها را که از پدر و مادرمان ياد گرفته ايم را با ترجمه و صوت به وسيله ای در اختيار همگی ميگذارند.
از اين عنايت و لطف خداوند که اجازه فرموده يکی از خدمتگذاران درگاهش باشم بسيار بسيار ممنون و سپاسگذارم. نمازهای روزانه با ترجمه و صوت

اگر در مورد مطالب ديگری بحث کردند و گفتند در مورد اين مطالب دستوری در قرآن نيست، آنها را بياد فرمايش حضرت علی (ع)
در سخن کوتاه 102 يا 105 نهج البلاغه بياندازيد که فرموده:

"خدا چيزهائی را بر شما واجب کرده آنها را ضايع نکنيد (آنها را انجام دهيد) و برای شما حدودی تعيين کرده از آنها تجاوز نکنيد،
و شما را از چيزهائی نهی کرده حرمت آنها را از بين نبريد (آن کارها را نکنيد) و در مورد چيزهائی برای شما ساکت مانده (حرفی نزده)
و آنها را از روی فراموشی ترک نکرده خودتان را درباره آنها به زحمت نيندازيد."

برداشت من اين است که خداوند بزرگ و يکتا به تک تک ما قدرت فهم و عقل داده و در آن موارد ما را آزاد گذارده که با برداشت کاملی
که از ديگر آيات و دستورات قرآن داريم در مورد آن مطالب تصميم بگيريم. لطفا دقت کنيد که نوشتم شما تصميم بگيريد.
پيروی کور کورانه از افراد کار بسيار اشتباهی است.

خداوند در آيه 36 سوره 17 (سوره اسراء) فرموده:
        "از آنچه نميدانی ( به درستی آن اطمينان نداری) پيروی نکن ( دنباله ‌روی كور كورانه)
          چون گوش و چشم و دل همگی درباره آن (عمل كور كورانه) مورد بازخواست قرار ميگيرند."

برای مثال: اگر وقتی من قرآن را ميخوانم، در مورد مطلبی زياد روشن نيستم:

1. به چند ترجمه ديگر نگاه ميکنم
2. با افرادی که به دين داری و فهم قرآن آنها اعتماد دارم صحبت ميکنم و نظرشان را ميپرسم
3. در مورد تمام اين بررسی ها فکر ميکنم و نتيجه ای منطقی و عاقلانه از بررسی هايم ميگيريم

       خداوند در قرآن در آيات 17 و 18 سوره 39 (سوره زمر) خداوند ميفرمايد:
       "... پس به بندگان من مژده بده. آنان كه به حرفها گوش ميدهند و از بهترين آن پيروی ميكنند.
         اين افراد هستند كه خدا هدايتشان كرده و عاقل واقعی هستند."

يعنی به هيچ عنوان از هيچ کسی با هيچ مقام و اسمی تقليد کور کورانه نميکنم. من يک انسان هستم - خداوند به من عقل و مغز داده که فکر کنم -
من گوساله نيستم که کور کورانه کسی را دنبال و از افکار او پيروی کنم. 

هر کس در مورد دين مطلبی را برای شما اظهار کرد که برايتان کاملا روشن نيست، از او بپرسيد که شماره سوره و شماره آيه اش در قرآن چيست؟
اگر گفت که اين مطلب در قرآن نيست و اين يک حديث از حضرت ... است - از او بخواهيد اين مقاله را بخواند

در آيه های 20 و 21 و 22 و 23 سوره 72 (سوره جن) خداوند ميفرمايد:
       "بگو من فقط خداوندم را ميخوانم و هيچكس را شريك او نميسازم."
       "بگو من برای شما اختيار ضرری يا هدايتی را ندارم."
       "بگو هيچكس مرا از عذاب خدا حفظ نميكند و هرگز پناهگاهی غير از او پيدا نميكنم."
       "وظيفه من فقط رساندن پيام و رسالت خداست."

در آيه 6 سوره 41 (سوره فصلت) خداوند به رسول اکرم ميفرمايد:
       "بگو من فقط انسانی مثل شما هستم. به من وحی ميشود كه معبود شما معبودی يگانه است.
        مستقيما بطرف او برويد و فقط از او طلب آمرزش كنيد. وای بر مشركين."

بعد از خواندن اين آيه، اگر از غير خداوند کمک بطلبم، و بر ضد دستور صريح خداوند، مستقيما بطرف خداوند نروم، به دستوراتش در قرآن عمل نکنم،
و از معبود ديگری طلب آمرزش کنم، دعا بدرگاهش کنم، و از آن بشر (چه مرده، چه زنده) درخواست کمک کنم، و بجای قرآن خواندن و اجرای دستورات خداوند،
دستورات آن بشر را (چه زنده، چه مرده) انجام دهم - اسم اين کار من چيست؟

در آيه های 21 و 22 و 23 سوره 8 (سوره انفال) خداوند ميفرمايد:
      "و مثل كسانی نباشيد كه گفتند شنيديم در حالی كه نميشنوند و اطاعت نمی‌كنند.
        بدترين جانداران پيش خدا كر و لال‌هائی هستند كه عقل خود را بكار نميبرند.
        اگر خدا خيری در آنها سراغ داشت آنها را شنوا ميكرد.
        اگر به آنها شنوائی ميداد باز هم پشت ميكردند و اعراض مينمودند."

خداوند در آيه 6:15 سوره انعام به رسول ميفرمايد:
      "بگو من اگر از فرمان خدا سرپيچی كنم از عذاب روز بزرگ ميترسم."

اين آيات قرآن است، اينها نظريه من يا بشر ديگری نيست. اين خداوند است که ميفرمايد:
     1. رسول برگزيده خداوند اختيار بر طرف کردن ضرری برای خودش و من و شما را ندارد. چرا بعضی ها هنوز متوجه نيستند؟
     2. رسول برگزيده خداوند پناهگاهی غير از خدا ندارد، و فقط خداوند را بکمک ميخواند.
     3. رسول برگزيده خداوند اگر از فرمان خدا سرپيچی كند از عذاب روز بزرگ ميترسد.
اين دکانداران مذهبی چطور به من و شما ميگويند و کوشش ميکنند که ما را مطمئن کنند که يکی از بندگان خدا که سالهاست از دنيا رفته است صدای ما را ميشنود،
دعای ما را مستجاب ميکند و ما را ميامرزد و ما بايد از کتابی که ميگويند او نوشته، اگر با قرآن کوچکترين مغايرتی دارد بايد پيروی کنيم؟
صد افسوس بر بی اطلاعی افراد از قرآن.

آيا وقتی که حديثی را ميشنويد که گفته شده از حضرت محمد (ص) و يا يکی از اهل بيت است آنرا بدون بررسی با قرآن قبول ميکنيد؟
خداوند در آيه 6:38 سوره انعام بما ميفرمايد: "ما در (اين) كتاب (در قرآن) چيزی را فروگذار نكرديم"
با چه جرئتی عده ای غير اين نظر ميدهند؟ به نظر شما، اسم اين افراد، و اسم اين عملشان چيست؟

آيا شما با تک تک آيات قرآن مجيد آشنائی کامل داريد که اگر کسی حديثی را بشما گفت صحت و يا دروغ بودن آنرا فورا بدانيد؟
احاديثی وجود دارند که يا ضد قرآن هستند و يا اثری از آنها در کتاب خدا نيست. بعضی از اين حديث ها را که انسانی (چه مرده، چه زنده) نوشته است، 
در اجتماع امروزه ما بيشتر از فرمايشات و دستورات خداوند (قرآن مجيد) پيروی ميکنند.
  
بنظر شما معنی پيروی نکردن از دستورات خداوند (قرآن مجيد) و پيروی کردن از دستورات انسانی (چه مرده، چه زنده) اگر با قرآن مغايرت دارد چيست؟
شکی ندارم که افرادی که اين چنين عمل ميکنند اگر يکبار قرآن را بدون هيچ برداشت و قضاوت قبلی بخوانند متوجه ميشوند
که همانطور که خداوند بزرگ و يکتا فرموده، همانطور که علی (ع) در سخن کوتاه 102 يا 105 نهج البلاغه نوشته قران کامل است
و احتياجی به هيچ بشری نداشته، ندارد، و نخواهد داشت.

بارها شده که من در موردی و يا جمله ای از ترجمه قرآن تا حدی که ميخواستم روشن نبودم (يادتان باشد که من عربی نميدانم و از ترجمه آن استفاده ميکنم ... )
فورا به ترجمه های ديگر قرآن، فارسی و انگليسی مراجعه کردم (لينک به چهار ترجمه انگليسی در همين سايت وجود دارد) و سعی کردم درک کنم آنها در اين مورد
چه ميگويند - اگر هنوز هم سوالی در اين مورد داشتم، بچند تن از افرادی که ميدانم کاملا معتقد به قرآن هستند و عربی ميدانند زنگ زده ام
 و نظر آنها را در اين مورد پرسيده ام - تمام اين بررسی ها را و جواب ها را برای خودم مطرح ميکنم و از آنها نتيجه ميگيرم.

لطفا توجه کنيد، من نوشتم که "نظر اين افراد را پرسيدم" خداوند بمن مغز و قدرت درک داده که مطالب را بررسی کنم و تصميم بگيرم.
من گوساله نيستم که دنباله روی انسان ديگری باشم و از او تقليد کنم - تنها مرجع تقليد من قرآن مجيد است -
يادتان باشد که هر انسانی اشتباه ميکند، ولی هرگز اشتباهی در فرمايشات خداوند وجود ندارد.

 اگر من در زمانی زندگی ميکردم که رسول اکرم، حضرت محمد (ص) زنده بودند، مسلما سوالم را از ايشان که هرگز برخلاف قرآن کاری نميکردند،
و هرگز بر خلاف قرآن حرفی نميزدند ميپرسيدم، و همانطور که خداوند بمن دستور فرموده از ايشان پيروی ميکردم.
ولی امروز ايشان در بين ما نيستند و در درگاه خداوند هستند. احاديث زيادی را بايشان نسبت ميدهند و ميگويند از فرمايشات ايشان است -
نظر ايشان را در مورد احاديث که بايشان نسبت ميدهند را قبلا برايتان ذکر کرده ام

در آيه 17 و 18 سوره زمر (سوره 39) خداوند ميفرمايد:
        "... پس به بندگان من مژده بده. آنان كه به حرفها گوش ميدهند و از بهترين آن پيروی ميكنند.
          اين افراد هستند كه خدا هدايتشان كرده و عاقل واقعی هستند."

خداوند بزرگ و يکتا به تک تک ما قدرت فهم داده که بتوانيم مطالب را درک کنيم - ايزد يکتا همچنين به تک تک ما اجازه انتخاب داده.
بعد از شنيدن عقايد مختلف که خداوند مرا به انجام آن سفارش کرده، با پيروی کردن از بهترين آن،
من ميتوانم جزو يکی از عاقلان واقعی و يکی از هدايت شده گان باشم، و يا ... 
انتخاب با من است.

يادتان باشد که خداوند بزرگ و يکتا بمن دستور ميدهد مطالبی را که نميفهمم و درک نمی کنم دنباله روی نکنم:
خداوند در آيه 36 سوره 17 (سوره اسراء) فرموده:
       "از آنچه نميدانی ( به درستی آن اطمينان نداری) پيروی نکن ( دنباله ‌روی كور كورانه)
         چون گوش و چشم و دل همگی درباره آن (عمل كور كورانه) مورد بازخواست قرار ميگيرند."

در خاتمه اجازه بدهيد راه دوری نروم، از کسی مايه نگذارم و خودم را مثال بزنم -
اگر من حسن زمان زاده برخلاف دستور واضح و روشن خداوند، دستوراتی چون "تا آنجا که ميتوانيد قرآن بخوانيد" ،
و يا "(از قرآن ) پيروی كنيد، و از اوليائی غير از آن پيروی نكنيد." اين کتاب را بکناری بگذارم و از تعدادی احايث که با دست انسانی نوشته پيروی کنم،
آيا من هنوز يک مسلمان هستم؟

استاد بختياری نژاد مينويسد: "تمام احاديثی که بر خلاف قرآن است مطابق گفته پيغمبر (ص) بايد بدور انداخت.
                                  تمام احاديثی که بر خلاف قرآن است تهمت به پيغمبر (ص) و دروغ است."

نویسنده صحیح بخاری، قدیمی ترین کتاب حدیث اهل سنت در سال ٢٥٦ هجری از دنیا رفتـه یعنی این کتاب بیشتر از دو قرن بعد از رحلت پیغمبر نوشته شده
و نویسنده کتاب اصــول کافی در سال ۳٢٨ هجری از دنیا رفته یعنی این کتاب لااقل سه قرن بعد ازرحلت پیغمبر نوشته شده
مطالب آنها چقدر می تواند مورد اعتماد باشد . کدام حافظه هائی می توانسته آنها را حفظ کند و طی چنـد سال آن را درست بدست این نویسندگان حدیث برساند !!؟

من فراموش کردم که ديروز برای افطار چه خورده ام

افراد مختلفی با ايميل و حضوری بارها نظر من را در اين مورد پرسيده اند. اميدوارم که اين نوشته برداشت من را در اين مورد روشن کند.
البته اين فقط و فقط مثل تمام برداشتها و نظرهای ديگر، برداشت يک انسان ديگر است و يک يک ما طبق دستور خداوند بزرگ و يکتا بايد تا آنجا که ميتوانيم،
هر چه بيشتر و بيشتر قرآن بخوانيم تا درک بهتری از اين معجزه هميشه پايدار بدست بياوريم.
معجزه ای (قرآنی) که خداوند خودش آنرا برای ما بخاطر اينکه آياتش را درک کنيم و کاملا بفهميم، بطريق های مختلف توضيح داده، تکرار نموده و تشريح کرده.

ما بايد بخاطر قرآن، بخاطر اينهمه راهنمائی و تذکر که پايه گذار يک زندگی پاک و راحت در اين دنيا و اقامت دائم در بهشت است از ايزد يکتا تشکر کنيم.
من شخصا ميدانم و شکی ندارم که بدون قرآن من بطور کامل گم گم بودم.

يکی از دعاهای روزانه من اين است که از درگاه خداوند بزرگ و يکتا تقاضا ميکنم که بمن ياد دهد که چطور از او تشکر کنم و چطور سپاسش را بگويم.
ديروز و امروز (دوم و سوم ماه رمضان) بتنهائی بيش از ده هزار نفر از اين سايت ديدن کردند و قرآن خوانده اند (البته اين امری استثنائی بود)
خداوندا، سرور من تمنا ميکنم سپاس بی پايان مرا بخاطر اين افتخاری که بمن داده ای که يکی از خدمتگذاران درگاهت باشم بپذير.
خواهش ميکنم همگام من و همگامان ديگر من شويد و مردم، بخصوص نسل آينده را با تمام دستورات و فرمايشات خداوند (قرآن مجيد) آشنا کنيد.

انتخاب با ماست، فرزندان ما و نوه های ما، اين دسته های گل، دستورات خداوند را اجرا کنند و زندگی راحت و پاکی داشته باشند يا دستورات يک مشت
دکانداران دينی که حتی قادر به کنترل کردن آب دماغشان هم نيستند و دين را وسيله کسب معاش و درآمد زندگی خود کرده اند و در راه دين قانونگذاری ميکنند.
بآنها بگوئيد قرآن را باز کنند و آيه 26 سوره کهف را بخوانند که خداوند ميفرمايد:
   "مردم ياوری غير از او ندارند و او كسی را در قانونگذاری شريک خود نميکند."

خداوند در آيه 73 سوره فرقان ميفرمايد:
"افرادی که وقتی آيات خداوندشان به آنها گفته شود کر و کور با آن برخورد نميکنند."
 

در آيه 102 سوره 18 (سوره کهف) خداوند ميفرمايد:
         "آيا افراد بی‌ايمان خيال كردند كه ميتوانند بجای من، بندگان مرا اولياء خود بگيرند؟
           ما جهنم را برای افراد بی‌ايمان آماده كرده‌ايم."

چطور با در اختيار داشتن قرآن هنوز عده ای گول دکانداران مذهبی، که بی ‌اطلاع از كتاب الهی هستند را ميخورند؟
بطور کامل، تمام دستورات خداوند (قرآن مجيد) در دست من و شما است. تمام دستوراتی که خداوند به قلب رسول اکرم،
حضرت محمد (ص) الهام فرمود تا آنها را بصورت کتابی الهی (قرآن مجيد) در اختيار من و شما بگذارد.
رسولی که خود اولين بشری بود که به يک يک آيات قرآن اعتقاد کامل و مطلق داشت،
هرگز و هيچ وقت برخلاف آن کاری نميکرد، و هرگز و هيچ وقت برخلاف آن حرفی نميزد.
اگر من اين کتاب الهی را کنار بگذارم و تابع نظريات چند انسان که حتی قادر به کنترل کردن آب دماغشان هم نيستند بشوم
و دستورات آنها را اجرا کنم، اسم اين کاری که من ميکنم چيست؟

در آيه 2 تا 4 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد:  
      "اين كتابی است كه هيچ شكی در آن نيست. راهنمای افراد پرهيزكار است. 
        پرهيزكارانی كه  به غيب ايمان دارند و نماز را بر پا ميدارند و از آنچه روزی آنها ساخته‌ايم انفاق ( در راه خدا خرج ) ميكنند."  
        افرادی كه به آنچه به تو نازل شد ( يعنی به قرآن ) و به آنچه قبل از تو نازل شد ( يعنی به تورات و انجيل و كتابهای پيغمبران  ديگر )،
        ايمان و به آخرت يقين دارند." 

در آيه 23 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
      "و اگر در باره قرآنی كه بر بنده ‌مان (محمد) نازل كرديم در شك و ترديد هستيد،
      سوره‌ای مثل آن بياوريد و اگر راست ميگوييد شاهدهايتان را هم غير از خدا دعوت كنيد." 

معجزات رياضی قرآن مجيد در اين سايت بسادگی اين مورد را ثابت ميکند: معجزات رياضی قرآن مجيد

در آيه 41 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
     "و به قرآن كه تصديق كننده توراتی است كه با شما است ايمان بياوريد
      و اولين كافر به آن نباشيد و آيات مرا به قيمت كمی نفروشيد و فقط از نافرمانی من بترسيد.    "

در آيه 89 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
     "وقتی كتابی ( قرآن ) از جانب خدا برای آنها آمد كه تصديق كننده توراتی است كه با ايشان است
     و آن را شناختند منكر آن شدند، در صورتيكه قبلا ميخواستند بوسيله آن بر افراد بی ‌ايمان پيروز شوند.  پس رحمت خدا از كافران دور باد. 

در آيه 97 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
     "بگو: كسی كه دشمن جبرئيل باشد ( دشمن خداست) چون جبرئيل  قرآن  را به فرمان خدا بر قلب تو نازل كرده
      كه كتابهای قبل از خود را تصديق ميكند و برای افراد با‌ايمان  نشان دهنده راه و بشارت است.    

در آيه 121 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد:  
     "كسانی كه به آنها كتاب داديم و آنطور كه حق خواندن آن است آنرا ميخوانند به درستی قرآن ايمان دارند. كسانی كه منكر آن شوند زيانكارند. "

در آيه 136 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
     "بگوييد ما به خدا و آنچه بما نازل شده (يعنی قرآن)
       و آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش نازل شده
       و آنچه به موسی و عيسی داده شده (يعنی به تورات و انجيل)
       و آنچه به پيغمبران از خداوندشان داده شده ايمان داريم.
       فرقی بين هيچكدام آنها نميگذاريم و ما تسليم خدا هستيم.

در آيه 185 سوره 2 (سوره بقره) خداوند ميفرمايد: 
      "ماه رمضان ماهی است كه  قرآن كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل است در آن نازل شده.
       بنابراين هر كس از شما به اين ماه رسيد بايد روزه بگيرد و كسی كه مريض يا در حال سفر باشد در روزهای ديگر بجای آن روزه بگيرد.
       خدا برای شما آسانی ميخواهد و سختی نميخواهد و برای اينكه عده روزهای روزه را كامل كنيد و
      ( فقط)  خدا را بزرگ شماريد چون اوست كه شما را هدايت كرده، تا از سپاسگزاران باشيد. 

در آيات 3 و 4  سوره 3 (سوره آل عمران) خداوند ميفرمايد:
     "قرآن را كه تصديق كننده كتابهای قبلی است بحق بر تو نازل كرد و تورات و انجيل را،  كه راهنمای مردم است قبلا نازل كرد و فرقان (جدا كننده حق و باطل)
      را نازل كرد. كسانی كه منكر آيات خدا ميشوند عذاب شديدی دارند و خدا توانا و انتقام‌ گير است."

در آيه 136 سوره 4 (سوره نساء) خداوند ميفرمايد:
    "ای افراد باايمان، به خدا و پيغمبرش و كتابی كه به پيغمبرش نازل كرده (يعنی به قرآن) و كتابی كه قبلا نازل كرده (به تورات و انجيل و كتابهای انبياء) ايمان بياوريد.
     كسی كه منكر خدا و فرشتگان و كتابها و پيغمبران خدا و روز آخرت شود خيلی گمراه شده است.

در آيات 15 و 16  سوره 5 (سوره مائده) خداوند ميفرمايد:
    "ای اهل كتاب، فرستاده ما پيش شما آمد كه مقدار زيادی از كتاب الهی را كه مخفی ميكرديد برای شما بيان ميكند و از مقدار زيادی از آن چشم پوشی ميكند.
    از طرف خدا برای شما روشنائی و كتاب روشن كننده ( قرآن) آمده است. خدا بوسيله آن هر كسی را كه از رضای او پيروی كند به راه‌های سلامتی هدايت ميكند.
    آنها را از تاريكی خارج كرده و به خواست خودش (مطابق قانونش) به نور هدايت ميكند و آنها را به راه راست هدايت ميكند. 

در آيه 155 سوره 6 (سوره انعام) خداوند ميفرمايد:
    "اين قرآن كتاب مباركی است كه ما نازل كرديم بنابراين از آن پيروی كنيد و از نافرمانی و عذاب خدا بترسيد تا مورد رحمت او قرار گيريد."

در آيات 185 و 203 و 204  سوره 7 (سوره اعراف) خداوند ميفرمايد:
     "آيا در ملكوت آسمانها و زمين و آنچه خدا آفريده نگاه نكردند؟ شايد پايان مهلتی كه به آنها داده شده نزديك شده باشد. آنها بعد از قرآن به چه سخنی ايمان ميآورند؟"
    "وقتی آيه‌ای برای آنها نياوری ميگويند چرا آيه‌ای انتخاب نكردی؟ بگو من فقط از آنچه از خداوندم بمن وحی ميشود پيروی ميکنم.
    اين قرآن برای افراد باايمان وسيله بينش و راهنمائی و رحمتی از طرف خداوند شما است. 
    وقتی قرآن خوانده ميشود به آن گوش كنيد و ساكت باشيد تا مورد رحمت قرار گيريد." 

در آيه 104 سوره 12 (سوره يوسف) خداوند ميفرمايد:
    "تو برای رسالت خود از آنها مزدی نميخواهی. اين قرآن فقط پند و تذكری برای جهانيان ( كليه افراد بشر) ميباشد."

در آيه 1 سوره 13 (سوره رعد) خداوند ميفرمايد:
     "اين آيات قرآن است و قرآنی كه از خداوندت به تو نازل شده حق است ولی بيشتر مردم ايمان نميآورند." 

"و بگو من ترساننده ‌آشكار هستم. ترساننده از عذابی مثل آنچه بر قسمت كنندگان نازل کردیم.

آنهائیکه قرآن را جزء جزء كردند ( به قسمتی از آن عمل میکردند).  به خداوندت قسم كه از همه آنها درباره كاری كه میکردند باز خواست میکنیم."   

"ما قرآن را بر تو نازل کردیم تا آنچه را كه در آن اختلاف داشتند برایشان روشن كنی، و هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند." 

     "روزی كه از هر امتی شاهدی از خودشان برپا میداریم تو را هم (ای پیغمبر) شاهد این امت میسازیم.

      ما قرآن را بر تو نازل کردیم، كه هر چیزی را بیان میکند و نشان دهنده راه صحیح و رحمت و بشارت برای افرادیست كه تسلیم حكم و نظر خدا هستند. "

"بگو روح القدس ( روح پاك، جبرئیل) قرآن را بحق از طرف خداوندت نازل كرده تا افراد با ایمان را ثابت‌ قدم كند

 و هدایت و مژده‌ای برای مسلمان‌ها ( كسانی كه فقط تسلیم حكم و نظر خدا هستند) باشد."

در آيات 9 و 41 و 45 و 46 و 82 و 89 و 105  سوره 17 (سوره اسراء) خداوند ميفرمايد:
       "اين قرآن مردم را به درست ترين راه هدايت ميکند و به افراد باايمانی كه كار درست بكنند مژده ميدهد كه پاداش بزرگی دارند.
      "ما در اين قرآن حقيقت را بصورت‌های گوناگون بيان كرديم تا متوجه شوند، ولی فقط بر نفرت (و گريز) آنها ميافزايد."  
      "وقتی قرآن ميخوانی بين تو و كسانيکه به آخرت ايمان ندارند پرده ناپيدائی قرار ميدهيم." 
      "بر دلهايشان پرده‌ای ميکشيم تا قرآن را نفهمند و گوششان را سنگين ميکنيم و وقتی در قرآن خدا را به تنهائی ياد كنی با نفرت رو برميگردانند."
      "ما از قرآن آنچه كه برای افراد باايمان شفا و رحمت است نازل ميکنيم و فقط بر ضرر كسانی كه ظلم ميکنند اضافه ميکند. "
      "در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم ولی بيشتر مردم فقط از روی كفر و ناسپاسی آن را نمی پذيرند."
      "قرآن را بحق نازل كرديم و بحق نازل شد و تو را فقط برای بشارت دادن و ترساندن از نتيجه كارها فرستاديم."

در آيه 97 سوره 19 (سوره مريم) خداوند ميفرمايد:
     "ما قرآن را به زبان تو آسان كرديم تا بوسيله آن به افراد پرهيزكار مژده بدهی و دشمنان سرسخت را بترسانی."

در آيات 2 تا 6 و 113 سوره 20 (سوره طه) خداوند ميفرمايد:
      "قرآن فقط تذكری برای کسی است كه از نافرمانی خدا ميترسد. از جانب وجودی نازل شده كه زمين و آسمانهای بلند را خلق كرده.    
       خداوند رحمانی که بر عرش قرار گرفته. هر چه در آسمانها و زمين و بين آنها و زير زمين است مال او است."
       "ما اينطور به تو قرآنی به زبان عربی نازل کرديم و در آن انواع هشدارها را داديم. شايد از نافرمانی و عذاب خدا بترسند يا برای آنها توجهی بوجود آورد."   

در آيه 50 سوره 21 (سوره انبياء) خداوند ميفرمايد:
       "و اين قرآن تذکر پر برکتی است که ما آن را نازل کرده ايم. آيا شما منکر آن هستيد؟"    

در آيات 16 و 54 و 55  سوره 22 (سوره حج) خداوند ميفرمايد:
       "ما به اين طرز قرآن را بصورت آيات روشنی نازل کرديم و خدا هر کس را که بخواهد هدايت ميکند." 
      "و تا دانشمندان بدانند که قرآن حق و از جانب خداوندت ميباشد و به آن ايمان بياورند و دلهايشان با آن نرم شود.
       خدا افراد باايمان را به راه راست هدايت ميکند." 
      "افراد بی ايمان هميشه درباره قرآن شک ميکنند تا آنکه ناگهان روز قيامت يا عذاب روز بی فرجام سراغ آنها بيايد."

در آيات 6 و 27 تا 29  و 30 و 50 سوره 25 (سوره فرقان) خداوند ميفرمايد:
      "بگو قرآن را کسی که اسرار آسمانها و زمين را ميداند نازل کرده،  او آمرزنده مهربان است."
      "روزی که ظالم دستش را گاز ميگيرد و ميگويد کاش با پيغمبر همراهی ميکردم. وای بر من کاش با فلانی دوست نميشدم.
       بعد از اينکه قرآن برای من آمد مرا از آن منحرف ساخت. شيطان انسان را بدون مددکار ميگذارد."
        "و پيغمبر ( در روز قيامت خواهد) گفت خداوندا، قوم من قرآن را از خود دور ساختند."   
      "ما قرآن را برای آنها بصورتهای مختلف بيان کرديم تا متوجه شوند. ولی بيشتر مردم بخاطر قدرنشناسی از توجه به آن خودداری کردند." 

در آيات 193 تا 195  سوره 26 (سوره شعراء) خداوند ميفرمايد:
        "نزول قرآن از طرف صاحب اختيار تمام افراد بشر است. جبرئيل آن را به زبان عربی روشن ( واضح ) بر قلب تو نازل كرده تا از هشدار دهندگان باشی."

در آيه 58 سوره 30 (سوره روم) خداوند ميفرمايد:
         "برای مردم در اين قرآن هر گونه مثلی زده‌ايم. "

در آيات 2 تا 5  سوره 31 (سوره لقمان) خداوند ميفرمايد:
         "اين آيات كتاب حكيم است. راه صحيح را به نيكوكاران نشان ميدهد و برای آنها رحمت است.
           نيكوكارانی كه نماز را بپا ميدارند و زكات ميدهند و به آخرت يقين دارند. چنين افرادی از طرف خدايشان در راه صحيح هستند و رستگار ميباشند.

در آيات  1 تا 4 سوره 32 (سوره سجده ) خداوند ميفرمايد:
           "بدون شك نزول قرآن از طرف صاحب اختيار همه مردم جهان است.  
           آيا ميگويند (محمد) آن را سرهم كرده؟ اينطور نيست بلكه  قرآن حقيقت و از طرف خداوند توست
           تا قومی را كه قبل از تو بيم دهنده‌ای برای آنها نيامده بود بر حذر داری، شايد راه صحيح را بشناسد.  
           خدا وجودی است كه آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آنها است در شش روز ( شش مرحله) آفريد."

در آيات 6 و 31 سوره 34 (سوره سبا ) خداوند ميفرمايد:
         "دانشمندان متوجه هستند كه قرآنی كه از خداوندت بتو نازل شده حق است و به راه خداوند توانا و ستوده راهنمائی ميكند. "
         "افراد بی ايمان گفتند ما هرگز به اين قرآن و آنچه قبل از آن نازل شده ايمان نميآوريم.
          كاش موقعی را كه افراد ظالم در مقابل خداوندشان ايستاده‌اند ميديدی كه بعضی از آنها با برخی گفتگو ميكنند،
          زيردستان به گردنكشان ميگويند اگر شما نبوديد ما ايمان می‌آورديم. "

در آيات 1 تا 6 و 10 و 11 و 69 و 70 سوره 36 (سوره يس ) خداوند ميفرمايد:
         " ... قسم به قرآن حكيم، كه تو از پيغمبرانی و در راه راست هستی. نزول قرآن از طرف خداوند توانای مهربان است.  
          تا به قومی هشدار دهی كه به پدرانشان هشداری داده نشده و غافل هستند.
        " برای آنها فرقی ندارد، چه به آنها هشدار بدهی چه ندهی ايمان نمیآورند.  
          تو فقط کسی را هشدار ميدهی كه از قرآن پيروی كند و در نهان (از صميم قلب) از ( نافرمانی) خداوند رحمان بترسد،
          بنابراين به او مژده آمرزش و پاداش گرانقدری را بده.".
           " ما به پيغمبر شعر ياد نداديم و شاعری سزاوار او نيست، اين كتاب تذكری بيش نيست و قرآنی است روشن و روشنگر."     
         "تا به افراد زنده هشدار دهد و سخن خدا بر كافرين ثابت شود."

در آيات 1 و 29 و 49 و 50 و 86 و 87 و 88 سوره 38 (سوره ص ) خداوند ميفرمايد:  
       " ...قسم به قرآن كه پر از پند و اندرز است."  
       "قرآن كتاب مبارکی است كه ما آن را به تو نازل كرده‌ايم تا در آياتش بينديشند و خردمندان توجه پيدا كنند."
       "اين قرآن تذكری است و افراد پرهيزكار جای خوبی دارند. بهشت‌های جاويدی كه درهای آن برای آنها باز است."  
       "(ای پيغمبر) به مردم بگو من از شما مزدی برای رسالت خود نميخواهم و به دروغ ادعای پيغمبری نميكنم.
         قرآن فقط تذكری برای كليه افراد بشر است. و بعد از مدتی خبر آن را خواهيد دانست."

در آيات 1 تا 3 و 23 و 27 و 28 و 41 و 53 تا 55 سوره 39 (سوره زمر ) خداوند ميفرمايد:
       "نازل شدن قرآن از طرف خداوند توانا و حكيم است. ما قرآن را بحق بتو نازل كرديم. بنابراين خدا را در حالی كه دين را برای او خالص ميکنی بندگی كن.     
        بدانيد كه دين خالص برای خدا است و كسانی كه اوليائی غير از خدا برای خود گرفته‌اند
        ميگويند ما اينها را فقط برای اين عبادت ميكنيم كه ما را به خدا نزديك كنند.
        خدا بين آنها در مورد چيزهائی كه در آن اختلاف دارند حكم ميكند، خدا آدم دروغگوی كافر را هدايت نميكند."  
       "خدا بهترين سخن را بصورت كتابی (با آياتی) مكرر و همانند (يعنی قرآن را) نازل كرد كه پوست كسانی كه از (نافرمانی) خداوندشان ميترسند از آن
        به لرزه در می آيد، بعد پوست و قلبشان با ياد خدا آرام ميشود.   
        اين (قرآن) هدايت خداست، هر كس را كه بخواهد با آن هدايت ميكند. کسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده) هيچ راهنمائی برای او نيست." 
       "ما در اين قرآن برای مردم هر گونه مثلی زده‌ايم، شايد متوجه شوند."
       "قرآنی به زبان عربی،  بدون هيچ انحرافی، شايد پرهيزكار شوند."   
       "ما قرآن را برای هدايت مردم بحق بر تو نازل كرديم. پس هر كس كه هدايت شد بنفع خودش است
         و کسی كه گمراه شد بر ضرر خودش است و تو وكيل آنها نيستی."
       "بگو ای بندگان من كه بضرر خودتان زياده روی كرده‌ايد، از رحمت خدا نااميد نشويد چون خدا همه گناهان را ميبخشد. او آمرزنده مهربان است."     
       "به اطاعت خدا برگرديد (توبه كنيد) و قبل از اينكه عذاب بر شما وارد شود و کسی نتواند شما را ياری كند، تسليم حكم و نظر خدا باشيد. "
       "قبل از اينكه عذاب بطور ناگهانی و بدون اينكه توجه داشته باشيد سراغ شما بيايد، از بهترين چيزی كه از طرف خدا برای شما نازل شده (از قرآن)  پيروی كنيد." 

در آيات 1 تا 4  سوره 40 (سوره غافر ) خداوند ميفرمايد:
         " ... نزول قرآن از طرف خداوند نيرومند و داناست.  كه آمرزنده گناه و توبه‌ پذير و مجازاتش شديد و صاحب نعمت است.
         معبودی غير از او نيست. همه پيش او برميگردند. فقط افراد بی ايمان درباره آيات خدا بگومگو و مخالفت ميكنند."

در آيات 1 تا 4 و 26 تا 28 و 41 و 42 و 44 سوره 41 (سوره فصلت ) خداوند ميفرمايد:
            " ...  نزول قرآن از طرف خداوند بخشنده مهربان است. قرآن كتابی است كه آياتش بطور واضح شرح داده شده.
           قرآنی است بزبان عربی برای افراد دانا. مژده دهنده و بيم دهنده است ولی بيشتر افراد از آن روگردانند و به آن گوش نميدهند."
         "افراد بی ايمان گفتند به اين قرآن گوش ندهيد و سخن بيهوده وارد آن كنيد تا پيروز شويد. 
          به افراد بی ‌ايمان عذاب سختی ميچشانيم و آنها را مطابق بدترين كاری كه ميكردند مجازات ميكنيم. 
          اين آتش جزای دشمنان خداست و بخاطر اينكه منكر آيات ما ميشدند در آتش منزل ابدی دارند." 
         "افرادی كه وقتی قرآن برای آنها آمد منكر آن شدند. قرآن كتابی است ارجمند و پرارزش. 
          چيزی كه آن را باطل كند در زمان حال و آينده برای آن نمی ‌آيد، نزول آن از طرف حكيم ستوده است."
          اگر قرآن را به زبانی غير از زبان عربی (برای عربها) نازل ميكرديم ميگفتند چرا آيات آن بوضوح بيان نشده؟ آيا با عربها بزبان غير عربی صحبت ميكنند؟
          بگو قرآن برای افراد با ايمان هدايت و شفاست و گوش آنان كه ايمان نمی ‌آورند سنگين است و بصيرتی به آن ندارند.
          مثل اينكه آنها را از راه دور صدا ميزنند."

در آيات 6 و 7 و 52 و 53  سوره 42 (سوره شوری ) خداوند ميفرمايد:
         "و خدا مراقب كار كسانی است كه  غير از او ياورانی برای خود گرفتند، تو وكيل آنها نيستی.     
          قرآن عربی را اينطور به تو وحی كرديم تا اهالی مكه و اطراف آن را از عواقب كارشان و از (عذاب)
          روزی كه هيچ شکی در آن نيست كه مردم جمع ميشوند بترسانی. عده‌ای در بهشت خواهند بود و عده‌ای در آتش جهنم."
         "باين ترتيب به فرمان خودمان روحی بتو وحی كرديم. تو نميدانستی كتاب و ايمان چيست، ولی ما قرآن را نوری (وسيله هدايت) قرار داديم 
        و هركس از بندگانمان را كه بخواهيم بوسيله آن هدايت ميكنيم. البته تو مردم را به راه راست هدايت ميكنی.     
        به راه خدا كه تمام چيزهائی كه در آسمان‌ها و زمين است مال اوست. بدانيد كه همهُ كارها بسوی خدا برميگردد. "

در آيات 2 تا 4 و 44  سوره 43 (سوره زخرف ) خداوند ميفرمايد:
        "قسم به كتاب روشن (واضح) و روشن كننده. ما آن را قرآنی بزبان عربی (زبان شما عربها) قرار داديم تا در آن تعقل كنيد (درباره آيات آن فكر كنيد).  
         قرآن در كتاب اصلی پيش ماست و بلند مرتبه و حكمت‌آميز است."
        "قرآن تذكری برای تو و قومت ميباشد و شما درباره آن بازخواست خواهيد شد. "

در آيه 58  سوره 44 (سوره دخان ) خداوند ميفرمايد:
       "ما قرآن را به زبان تو آسان كرديم شايد متوجه شوند.           "

در آيات 2 و 11 و 20  سوره 45 (سوره جاثيه ) خداوند ميفرمايد:
       "نزول قرآن از طرف خداوند توانا وحكيم است ." 
       "اين قرآن راهنماست ( راه درست زندگی را به انسانها نشان ميدهد) و كسانی كه منكر آيات خداوندشان ميشوند عذابی پر درد دارند."  
       "اين قرآن وسيله بينائی برای مردم و هدايت و رحمت برای افرادی است كه يقين دارند."

در آيه 2  سوره 46 (سوره احقاف ) خداوند ميفرمايد:
      "نزول قرآن از طرف خداوند توانا وحكيم است ."  

در آيات 24 و 25  سوره 47 (سوره محمد ) خداوند ميفرمايد:
      "آيا در آيات قرآن فكر نميكنند يا بر دلهايشان قفل زده شده؟ 
        كسانی كه بعد از اينكه راه صحيح برای آنها روشن شد به عقب و به كفر و شرك برگشتند، شيطان آنها را فريب داده و اسير آرزوها كرده."

در آيات 1 و 45  سوره 50 (سوره ق ) خداوند ميفرمايد:
      " ... قسم به قرآن پرشكوه."        
      "ما حرفهائی را كه ميزنند ميدانيم و  تو مجبور كننده آنها نيستی.  پس به کسی كه از وعده خدا ميترسد بوسيله قرآن تذكر بده."

در آيه 9 سوره 51 (سوره ذاريات ) خداوند ميفرمايد:
      "كسيكه منحرف شده، از قرآن منحرف ميشود."

در آيات 4 تا 6  سوره 53 (سوره نجم) خداوند ميفرمايد:
      "قرآن فقط وحی الهی است كه به او وحی ميشود. وجود بسيار نيرومندی (جبرئيل) آن را به او تعليم داده. نيرومندی كه با قدرت ايستاده."

در آيات 17 و 22 و 32 و 40  سوره 54 (سوره قمر) خداوند ميفرمايد:
     "بدون ترديد قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟"  
     "ما قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟"   
     "ما قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟ "       
     "بدون شك قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا کسی هست كه متوجه شود؟ "

در آيات 1 تا 4  سوره 55 (سوره الرحمن) خداوند ميفرمايد:
     "خداوند رحمان. قرآن را ياد داد. انسان را خلق كرد. و به او سخن گفتن را ياد داد."

در آيات 77 تا 79 و 80 سوره 56 (سوره الواقعه) خداوند ميفرمايد:
      "كه اين قرآن ارجمند، و در كتابی محفوظ است كه فقط پاكان به آن دسترسی دارند. نزول آن از طرف (خداوند) صاحب اختيار همه مردم جهان است."

در آيات 21 تا 22 سوره 59 (سوره حشر) خداوند ميفرمايد: 
      " اگر اين قرآن را به كوه نازل ميكرديم، ميديدی كه از ترس خدا سر فرود می‌آورد و از هم شكافته ميشود.
         اينها مثل‌هائی است كه برای مردم ميزنيم شايد فكر كنند." 
      " او خدائيست كه معبودی غير از او وجود ندارد. دانای غيب و شهود است. او بخشنده مهربان است."

در آيات 51 تا 52 سوره 68 (سوره حشر) خداوند ميفرمايد:
      "نزديك است كه كافران وقتی قرآن را ميشنوند با چشم (نگاه) خود تو را دچار لغزش كنند و ميگويند او ديوانه است.
       در حاليكه قرآن فقط تذكری برای جهانيان است."

در آيات 38 تا 40 و 48 تا 50 سوره 69 (سوره حاقه) خداوند ميفرمايد:
      "قسم به آنچه كه می بينيد و يا نمی بينيد. كه قرآن سخن فرستاده‌ای بزرگوار است."   
      "قرآن تذكری برای افراد با تقوی است. ما ميدانيم كه عده‌ای از شما منكر آن ميشويد. و قران باعث حسرت افراد بی ايمان خواهد بود." 

در آيات 1 و 2  سوره 72 (سوره حاقه) خداوند ميفرمايد:
      "بگو به من وحی شده كه عده‌ای از جنيان قرآن را شنيدند و گفتند قرآن عجيبی شنيديم. (اين قرآن) مردم را به راه صحيح هدايت ميكند.
       لذا به آن ايمان آورديم و هيچكس را شريك خداوندمان نميسازيم."

در آيات 3 و 4 و 20 سوره 73 (سوره مزمل) خداوند ميفرمايد:
      "نيمی از شب يا کمی از نيمه كم كن، يا کمی بر آن زياد كن و قرآن را شمرده و آهسته بخوان."   
      "خداوندت ميداند كه تو و عده ای از آنهائی كه با تو هستند نزديك دو ثلث يا نصف يا ثلث شب را بلند ميشويد.
       خدا شب و روز را مقرر كرده و ميداند كه شما حساب كار شب و روز را نميكنيد. لذا توبه شما را قبول كرد، تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد.
       خدا ميداند كه عده ای از شما مريض ميشوند و عده ديگری دنبال كسب معاش در سفر هستند و عده ای مشغول جنگ در راه خدا هستند.
       با وجود اين تا آنجا كه ميتوانيد قرآن بخوانيد و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد و به خدا قرض نيكو بدهيد.
       هر كار خوبی كه بكنيد پاداش بهتر و بزرگتر از آن را در پيش خدا خواهيد يافت. از خدا آمرزش بخواهيد چون خدا آمرزنده مهربان است."

در آيات 47 تا 56 سوره 74 (سوره مدثر) خداوند ميفرمايد:
       "تا مرگ ما رسيد. شفاعت شفيعان سودی برايشان ندارد .
        چرا آنها از قرآن روگردان هستند؟ 
        آنها مثل خرهای در حال فرارند. خرهائی كه از شير ميگريزند. شايد هر كدام از آنها انتظار دارند كه نامه ای سر باز به او داده شود. 
        اينطور نيست بلكه از آخرت نميترسند.
        قرآن فقط تذكری است. پس هر كس بخواهد متوجه آن ميشود. و متوجه نميشوند مگر اينكه خدا بخواهد. چون او اهل تقوی و آمرزش است." 

در آيه 16 سوره 75 (سوره قيامت) خداوند ميفرمايد:
        "با عجله زبانت را به خواندن قرآن حركت مده." 

در آيات 23 و 24 و 29 سوره 76 (سوره انسان) خداوند ميفرمايد:
        "ما قرآن را بر تو نازل كرديم. بنابراين برای حكم خداوندت صبر و استقامت داشته باش و از هيچ گناهكار يا فرد بی ايمان و ناسپاس آنها اطاعت نكن. 
          اين قرآن تذكری است. پس هر کس ميل داشته باشد راهی بسوی خداوندش در پيش ميگرد."   

در آيات 5 تا 7 و 49 و 50 سوره 77 (سوره مرسلات) خداوند ميفرمايد:
        "قسم به وحی كنندگان قرآن. چه برای عذر باشد چه برای برحذر داشتن.  
         آنچه به شما وعده داده شده عملی ميشود. در آن روز وای بر منكران. به چه حرفی بعد از قرآن ايمان ميآورند." 

در آيات 11 تا 16 سوره 80 (سوره عبس) خداوند ميفرمايد:
        "اينطور كه فكر كرده‌ای نيست قرآن تذكری است. هركس كه بخواهد متوجه آن ميشود.  
          در نامه‌های گرانقدری است. نامه‌هائی والا و پاك. بدست سفيرانی بزرگوار و نيكوكار.

در آيات 15 تا 21 و 27 تا 29 سوره 81 (سوره تکوير) خداوند ميفرمايد:
        "قسم به ستارگانی كه بر ميگردند و پنهانی حركت ميكنند، و قسم به شب وقتی تاريك شود و قسم به روز وقتی روشن شود،  
          كه قرآن سخن فرستاده بزرگواری است كه صاحب قدرتی است و در پيش خداوند عرش مقام بلندی دارد. در آنجا فرمانده و در رساندن وحی امين است."
        "قرآن فقط تذكری برای تمام انسانها است.  برای کسی از شما كه بخواهد راه راست را بشناسد.  
          و فقط چيزی ميخواهيد كه خدا، صاحب اختيار جهانيان آن را بخواهد."

در آيات 16 تا 25 سوره 84 (سوره انشقاق) خداوند ميفرمايد:
          "قسم به شفق و قسم به شب و آنچه در آن است و قسم به ماه وقتی كه بحالت ماه كامل درآيد.  كه شما حتماً مراحل مختلفی را خواهيد گذراند.     
         آنها را چه شده كه ايمان نميآورند؟  و وقتی قرآن بر آنها خوانده شود سجده نميكنند؟  
        افراد بی ايمان منكر قرآن ميشوند. در صورتيكه خدا از آنچه در دل خود مخفی ميكنند اطلاع كامل دارد.     
        آنها را به عذابی دردناك بشارت بده. اما آنهائيكه ايمان آوردند و كارهای درست انجام دادند پاداش بی ‌پايانی دارند. "

در آيات 21 و 22 سوره 85 (سوره بروج) خداوند ميفرمايد:
          "آری اين قرآن پرشكوه است، كه در لوحی محفوظ است."

در آيات 11 و 13 سوره 86 (سوره طارق) خداوند ميفرمايد:
        "قسم به آسمان كه باران دارد، و زمين كه شكاف دارد، كه قرآن سخن قطعی و جدا كننده حق و باطل است. "

در آيه 6 سوره 87 (سوره اعلی) خداوند ميفرمايد:
        "قرآن را بر تو ميخوانيم و تو آن را فراموش نميکنی." 

در آيات 1 و 5 سوره 97 (سوره قدر) خداوند ميفرمايد:
        "ما قرآن را در شب قدر نازل كرديم.
         تو چه ميدانی شب قدر چيست؟      
         شب قدر بهتر از هزار ماه است.
         در اين شب فرشتگان و جبرئيل (روح الامين) به اذن خداوندشان برای هر كار و فرمانی نازل ميشوند. 
         آن شب تا طلوع سپيده‌ دم سلامتی است."

 دوستان، اين من يا بشر ديگری نيست که با شما صحبت ميکند - اين فرمايشات خداوند در قرآن مجيد است.

آيا من هنوز بايد گيج باشم و ندانم که فقط و فقط بدرگاه که بايد دعا کنم، و فقط و فقط کيست که اجابت کننده دعای من است،
و از چه کتابی بايد پيروی کنم؟ يا هنوز ندانم که تنها وسيله بخشيده شدن و آمرزيده شدن چيست؟

دين و حكم و نظر خدا چيزی است كه از آيات قرآن بدست می ‌آيد.
فرمايشات خداوند (قرآن) که هدایت و رحمتی است برای مردمی كه به آن ایمان می آورند،
در دست ماست چرا به نظريات و دستورات ديگران توجه ميکنيم؟
بنظر شما اسم اين چيست؟

مقاله های  غير از خداوند را بکمک خواندن  و  شيعه يا سنی؟  و تنها راه بخشيده شدن انسان گناهکار
      را که در اين سايت است، برای اگاهی بيشتر شديدا توصيه ميکنم.

خداوندا... سرورا ... تمنا ميکنم تشکر و سپاس بی پايان مرا بخاطر قرآن به پذير
حسن زمان زاده – سپتامبر 2008 -  لوس انجلس، کاليفرنيا، امريکا     

  "(خداوندا) فقط بندگی تو را ميکنيم، و فقط از تو کمک ميخواهيم."