007-  با چشمهای بزير افكنده، مثل ملخهای پراكنده از قبرها خارج ميشوند.      

008-  با سرعت بطرف دعوت كننده ميروند. كافران گويند امروز روز سختی است.     

009-  قبل از آنها قوم نوح، بنده ما نوح را تكذيب كردند و گفتند ديوانه و رانده شده است.   2  

010-  نوح از خداوندش كمك خواست و گفت من مغلوب هستم، بمن كمك كن.      

011-  ما درهای آسمان را با بارانی تند باز كرديم.      

012-  و چشمه‌ها را در زمين روان كرديم، آب باران و چشمه‌ها برای كاريكه مقرر شده بود بهم پيوستند.     

013-  نوح را سوار كشتی كه از تخته و ميخ ساخته شده بود كرديم،      

014-  كه زير نظر ما حركت ميكرد. آن برای مجازات كافران بود.        

015-  ما آنرا عبرتی قرار داديم، آيا پند پذيری هست؟       

016-  عذاب و هشدار من چطور بود؟        

017-  بدون ترديد قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟        3     

018-  قوم عاد هم منكر شدند. عذاب و هشدار من چطور بود؟         

019-  ما در روز نحس طولانی طوفانی سرد بر آنها فرستاديم.        

020-  كه مردم را مثل نخلی كه از ريشه درآمده باشد از جا ميكند.      

021-  عذاب و هشدار من چطور بود؟    

022-  ما قرآن را برای متوجه شدن آسان كرديم، آيا كسی هست كه متوجه شود؟        4      

023-  قوم ثمود هم پيغمبران ما را انكار كردند.     

024-  و گفتند آيا از انسانی مثل خود پيروی كنيم؟  اگر چنين كنيم گمراه و ديوانه‌ايم.       

025-  آيا اين تذكر از بين ما فقط به او وحی شده؟  نه، او دروغگوی خودپسندی است.      

026-  فردا می فهمند چه كسی دروغگوی خودپسند است.      

027-  ما شتر را برای امتحان آنها ميفرستيم. مراقب کار آنها باش و صبر كن.