006-  و وقتی مردم در روز قيامت جمع ‌آوری شوند. دشمن آنها خواهند بود و منكر بندگی آنها ميشوند.        

007-  وقتی آيات روشن ما  برای آنها خوانده ميشود

      افراد بی‌ايمان دربارهُ حقی كه برای آنها آمده ميگويند اين سحر آشكاری است.      

008-  يا ميگويند خود او آنها را سر هم كرده.

      بگو اگر من آنها را بهم بافته باشم شما در مقابل خدا كاری برای من نميتوانيد بكنيد.

      او حرفهائی را كه در باره او ميزنيد بهتر ميداند.

      خدا برای شهادت بين من و شما كافی است و او آمرزنده مهربان است.     

009-  بگو من اولين پيغمبر نيستم و نميدانم با من و شما چه خواهد شد.

      من فقط از آنچه بمن وحی ميشود پيروی ميكنم و فقط آشكارا به شما هشدار ميدهم.        1    

010-  بگو اگر قرآن از طرف خدا باشد و شما منكر آن شده باشيد چه ميگوئيد،

      در صورتيكه شاهدی از بنی ‌اسرائيل به مثل آن شهادت داد و ايمان آورد ولی شما تكبر ورزيديد.

      خدا افرادی را كه ظلم ميكنند هدايت نميكند.      

011-  افراد بی ايمان به افراد با ايمان گفتند اگر خوب بود، هيچكس بر ما در ايمان آوردن به آن پيشدستی نميكرد

      و وقتی بوسيله آن هدايت نشدند، ميگويند اين دروغی قديمی است.        2       

012-  در صورتيكه قبل از قرآن كتاب موسی امام و رحمت بوده و اين كتابی است تصديق كننده آن

      و به زبان عربی تا افرادی را كه ظلم ميكنند از عواقب كارشان بترساند و برای افراد نيكوكار مژده باشد.  

013-  آنان كه گفتند صاحب اختيار (ارباب) ما خداست و بعد هم روی آن استقامت ورزيدند، ترس و غصه‌ای ندارند.      3  

014-  آنها اهل بهشت هستند و به پاداش كارهائی كه ميكردند هميشه در آن خواهند بود.

015-  ما نيكی كردن به پدر و مادر را به انسان سفارش كرديم.

      مادرش به زحمت بار حمل او را متحمل ميشد و با ناراحتی او را وضع حمل كرد

      و بارداری و شير دادن او سی ماه طول كشيد تا وقتی كه به رشد رسيد و چهل ساله شد گفت،

      خداوندا مرا موفق كن كه شكر نعمتی كه به من و پدر و مادرم دادی بنمايم

      و كار درستی كه مورد رضايت تو باشد بكنم و فرزندان مرا صالح كن.

      من بسوی تو برگشته‌ام و تسليم حكم و نظر تو هستم. 

016-  چنين افرادی هستند كه بهترين اعمالی كه انجام ميدادند از آنها می ‌پذيريم و از گناهانشان ميگذريم و جزو افراد بهشتی هستند.

      اين وعده درستی است كه به آنها داده شده است.      

017-  و كسی كه به پدر و مادرش گفت اف بر شما، آيا به من وعده ميدهيد كه از گور بيرون آورده ميشوم؟

      در صورتيكه مردم قرن‌های قبل از من از دنيا رفته‌اند.

      در حالی كه پدر و مادرش از خدا كمك ميخواستند و ميگفتند وای بر تو ايمان بياور،

      وعده خدا درست است و او ميگفت اين حرف‌ها افسانه گذشتگان است.     

018-  چنين افرادی هستند كه وعده عذابی كه درباره گروههای جن و انسی كه قبلاً از دنيا رفتند

      درباره آنها مقرر شد كه آنها زيانكارند.    

019-  هر يك درجاتی  بخاطر كارهائی كه كرده‌اند  دارند تا پاداش اعمالشان بطور كامل داده شود و ظلمی به آنها نميشود.   4

020-  روزی كه افراد بی‌ايمان به آتش جهنم عرضه ميشوند به آنها گفته ميشود

       شما لذتهای خود رادر دنيا برديد و از آن بهره‌مند شديد.

       پس امروز بعلت اينكه بناحق در زمين تكبر داشتيد و نافرمانی ميكرديد عذاب خوار كننده‌ای جزای شماست.

021-  برادر قوم عاد را يادآوری كن وقتی كه در احقاف ( ريگستان‌ها ) آنها را از عواقب كارشان ميترساند،

      در صورتيكه قبل از او و بعد از او هم بيم دهندگانی آمده بودند.

      به آنها ميگفت بندگی احدی غير از خدا را نكنيد.  

      من از عذاب روز بزرگ بر شما ميترسم.          

022-  به او گفتند آيا آمده‌ای كه ما را از خدايانمان منصرف كنی،                5 

      اگر راست ميگوئی عذابی كه بما وعده ميدهی بر سر ما بياور.   

023-  گفت علم موقع آمدن آن فقط پيش خدا است.

      من فقط رسالتی كه بمن داده شده به شما ابلاغ ميكنم  ولی شما را افرادی نادان می‌بينم^.          

024-  چون عذاب را ديدند كه بصورت ابری بطرف سرزمين آنها ميآيد گفتند اين ابری است كه برای ما باران ميبارد،

      گفت اينطور نيست بلكه اين همان عذابی است كه برای آمدن آن عجله داشتيد.

      بادی است كه در آن عذاب دردناكی وجود دارد.

025-  به فرمان خداوندش هر چيزی را نابود ميكند، طوری كه فقط بقايای خانه‌هايشان ديده ميشود.

      ما گناهكاران را به اين طرز مجازات ميكنيم. 

026-  ما به آنها قدرتی داديم كه بشما نداده‌ايم.

      به آنها گوش و چشم و عقل داده بوديم ولی  

      وقتی منكر آيات خدا شدند، گوش و چشم و عقلشان برای آنها فايده‌ای نداشت

      و عذابی كه آن را مسخره ميكردند آنها را فرا گرفت.   

027-  ما شهرهای اطراف شما را نابود كرديم.

      آيات را برای آنها بيان كرديم شايد از كار غلط خود برگردند.          

028-  چرا معبودهائی كه برای نزديك ‌شدن به خدا درست كرده بودند آنها را ياری نكردند؟  

      بلكه پيدايشان هم نشد.

      اينها دروغ  و افترای آنها بود.

029-  وقتی را يادآوری كن كه عده‌ای از جنيان را پيش تو فرستاديم كه قرآن را بشنوند.

      چون حاضر شدند گفتند ساكت باشيد.

      وقتی تمام شد پيش قومشان برگشتند و آنها را از عواقب كارشان ميترساندند.         

030-  گفتند ای قوم ما، كتابی را شنيديم كه پس از موسی نازل شده و مصدق كتابهای قبلی است.

      مردم را به راه حق و راه راست هدايت ميكند.           

031-  ای قوم ما، دعوت كسی را كه به راه خدا دعوت ميكند اجابت كنيد و به او ايمان بياوريد

      تا خدا گناهان شما را بيامرزد و شما را از عذابی پردرد پناه دهد.         

032-  كسی كه دعوت كننده خدا را اجابت نكند نمی ‌تواند خدا را در زمين عاجز كند

       و اوليائی غير از خدا برای او وجود ندارند  و در گمراهی واضحی هستند.         

033-  آيا متوجه نشدند كه خدائی كه بدون زحمت آسمانها و زمين را خلق كرد ميتواند مردگان را زنده كند؟

      آری خدا قادر به هر كاری است.

034-  روزی كه افراد بی‌ايمان به آتش جهنم عرضه ميشوند به آنها گفته ميشود آيا اين حقيقت ندارد؟  

      ميگويند آری قسم به خداوندمان.

      خدا به آنها ميگويد بعلت اينكه منكر آن ميشديد عذاب را بچشيد.       

035-  پس ای پيغمبر، صبر داشته باش همانطور كه پيغمبران با اراده صبر داشتند  و برای عذاب آنها عجله نكن.

      آنها وقتی عذاب ما را كه به آنها وعده داده شده ببينند،

      مثل اين است كه فقط يك ساعت از روز در دنيا مانده‌اند، اين ابلاغی است.

      آيا كسی جز افراد خلافكار هلاك ميشود؟  

پاورقی های اين سوره