011-   خدائی كه از آسمان باران را به اندازه فرستاد، و بوسيله آن زمين مرده را زنده كرديم.

       شما هم همينطور زنده و خارج ميشويد. 

012-   خدائی كه انواع موجودات را آفريده و از كشتی و حيوانات وسيله سواری برای شما بوجود آورده.      

013-   تا بر پشت آنها قرار گيريد. پس وقتی روی آنها قرار گرفتيد نعمت خداوندتان را يادآوری كنيد

       و بگوئيد خدائی كه اينها را مسخر ما كرد والاست وگرنه ما توانائی رام كردن آنها را نداشتيم.      

014-   ما پيش خداوندمان برميگرديم.     

015-   برای خدا از ميان بندگانش فرزندی قرار دادند،           2

       واقعاً انسان آشكارا قدرنشناس است.     

016-   آيا خدا از بين مخلوقات خود دختران را برای خود انتخاب كرد و پسران را برای شما؟     

017-   در صورتيكه وقتی به يكی از آنها مژده دختری مثل همان چيزی كه برای خداوند رحمان قرار داده‌اند داده شود،

       صورتش از شدت عصبانيت سياه ميشود و جلوی عصبانيت خود را ميگيرد.      

018-   آيا کسی را كه در زيورها بزرگ ميشود و در بحث زبان گويائی ندارد برای خدا قرار داده‌ايد؟      

019-   فرشتگان را كه بندگان خداوند بخشنده هستند دختر تصور كردند،       3 

       آيا آنها شاهد آفريده شدن فرشتگان بوده‌اند؟!

       شهادت آنها نوشته ميشود و مورد بازخواست قرار ميگيرند.     

020-   گفتند اگر خداوند رحمان ميخواست ما آنها را بندگی نمی كرديم، آنها علمی به اين مطلب ندارند، آنها فقط حدس ميزنند.   

021-   آيا قبلاً در اين مورد كتابی به آنها داديم و آنها به آن استناد ميكنند؟!      

022-   نه، بلكه گفتند ما پدرانمان را بر روشی يافتيم و بر اثر آنها هدايت شده‌ايم.

023-   ما قبل از تو در هيچ شهری هشدار دهنده‌ای نفرستاديم مگر اينكه متنعمان              4

       آن گفتند ما پدرانمان را برروشی (طريقه و آئينی) يافتيم و به روش آنها اقتدا ميكنيم.      

024-   پيغمبرشان به آنها گفت اگرچه من راهی درست ‌تر از راهی كه پدرانتان را بر آن يافتيد آورده باشم،

       گفتند ما رسالتی را كه شما برای آن فرستاده شده‌ايد قبول نداريم.      

025-   در نتيجه ما از آنها انتقام گرفتيم.

       لذا نگاه كن كه عاقبت افرادی كه رسالت پيغمبران را انكار ميكردند چه بود.

026-   هنگامی را يادآوری كن كه ابراهيم به پدرش و قومش گفت كه من از آنچه عبادت ميكنيد بيزار و بركنارم. 

027-   غير از خدائی كه مرا آفريده. او مرا هدايت خواهد كرد.     

028-   اين سخن را در نسل خود باقی گذاشت شايد به راه خدا برگردند.      

029-   چونکه اينها و پدرانشان را بهره‌ مند ساختم تا وقتی كه حق و رسولی روشنگر برای آنها آمد.      

030-   وقتی حق برای آنها آمد گفتند اين جادو است و ما آن را قبول نداريم.      

031-   گفتند چرا اين قرآن بر مردی بزرگ از اين دو شهر نازل نشده؟        

032-   آيا آنها رحمت خداوند تو را قسمت ميكنند؟

       حتی در زندگی دنيا ما روزی (وسيله زندگی) آنها را قسمت كرده‌ايم.

       بعضی را بدرجات بر بعضی برتری داده‌ايم تا بعضی از آنها بعضی را به خدمت خود بگيرند.

       رحمت خداوند تو بهتر از چيزهائی است كه جمع ميكنند.        

033-   اگر بخاطر اين نبود كه مردم امت واحدی بشوند،

       برای خانه كسانی كه منكر خداوند بخشنده ميشوند سقف‌ها و نردبانهائی نقره‌ای كه از آن بالا روند قرار ميداديم.  

034-   و برای خانه‌هايشان درهائی و تختهائی كه بر آن تكيه بزنند قرار ميداديم.         

035-   و زينت‌هائی در دسترس آنها قرار ميداديم.

       تمام اين چيزها وسيله زندگی دنياست در صورتيكه آخرت پيش خداوند تو برای افراد پرهيزكار است.     

036-   هر كس از ياد خداوند رحمان غافل باشد شيطانی را بر او ميگماريم تا همنشين او باشد.        

037-   و شيطانها آنها را از راه درست باز ميدارند و آنها خيال ميكنند راهشان درست است.             5     

038-   تا وقتی كه پيش ما بيايد به شيطان بگويد كه ايكاش بين من و تو فاصله مشرق تا مغرب بود، تو بد همنشينی بودی.  

039-   وقتی كه ظلم كرديد اين تاسف برای شما فايده‌ای ندارد، امروز شما در عذاب شريك هم هستيد.     

040-   ای پيغمبر، آيا تو ميتوانی بگوش آدم كر حرفی فرو كنی و يا كور را با اشاره

       و كسی را كه در گمراهی كاملاً روشنی است هدايت كنی؟!      

041-   اگر تو را از دنيا ببريم، خودمان از آنها انتقام ميگيريم.      

042-   يا عذابی را كه به آنها وعده داده‌ايم بتو نشان ميدهيم، ما بر آنها تسلط داريم.      

043-   پس به آنچه به تو وحی ميشود بچسب، چون بر راه راست قرار داری.       

044-   قرآن تذكری برای تو و قومت ميباشد و شما درباره آن بازخواست خواهيد شد.      

045-   درباره پيغمبرانی كه قبل از تو فرستاديم بپرس كه

       آيا غير از خداوند بخشنده معبودهائی برای آنها قرار داديم كه بنده آنها باشند؟  

046-   موسی را با معجزات خودمان پيش فرعون و سران كشورش فرستاديم.

       موسی به آنها گفت كه من فرستاده (خداوند) صاحب اختيار همه مردم جهان هستم.    

047-   چون موسی معجزات ما را برای آنها آورد همه به آن خنديدند.

048-   هيچ معجزه‌ای به آنها نشان نداديم مگر اينكه از معجزه قبلی آن بزرگتر بود

       و آنها را دچار عذاب كرديم شايد از راه غلط خود برگردند.

049-   گفتند ای جادوگر، خداوندت را مطابق عهدی كه با تو بسته بخوان، ما راه صحيح را شناخته‌ايم.      

050-   ولی چون عذاب را از آنها برطرف كرديم پيمان خود را شكستند.       

051-   فرعون در ميان قومش ندا داد و گفت ای قوم من،

       آيا فرمانروائی مصر و اين نهرها كه زير پای من روان است مال من نيست؟ آيا نمی ‌بينيد؟        

052-   من بهترم يا اين آدم خوار و ذليل كه نميتواند درست حرف بزند؟      

053-   چرا دستبندهای طلائی باو داده نشده يا چرا عده‌ای از فرشتگان همراه او نيستند؟      

054-   پس قومش را تحقير كرد، آنها هم از او اطاعت كردند.       6

       آنها افرادی بودند كه از خدا اطاعت نميكردند.      

055-   چون باعث تأسف ما شدند از آنها انتقام گرفتيم و تمام آنها را غرق كرديم.      

056-   و آنها را در رديف گذشتگان و عبرتی برای آيندگان ساختيم.      

057-   چون پسر مريم (عيسی) مثال زده شد، قوم تو از قبول آن خودداری كردند و سر و صدا راه انداختند.     

058-   و گفتند آيا خدايان ما بهترند يا او؟

       آنها اين مثل را فقط برای جدال با تو زدند. آنها افرادی ستيزه ‌جو هستند.        

059-   عيسی پسر مريم فقط بنده‌ای بود كه به او احسان كرديم و او را نمونه‌ای (عبرتی)  برای بنی اسرائيل قرار داديم.     

060-   اگر ميخواستيم عده‌ای از شما را در زمين فرشتگانی ميساختيم كه جانشين شما باشند. 

061-   آن علامتی برای روز قيامت است، پس در مورد آن شك نداشته باشيد و از من پيروی كنيد.

       راه راست اين است.          

062-   شيطان مانع شما نشود، چون او بطور آشكار دشمن شما است.         

063-   وقتی عيسی معجزات روشنی آورد گفت برای شما حكمت آورده‌ام تا قسمتی از چيزهائی را كه درباره

       آن اختلاف نظر داشتيد برای شما روشن كنم، پس از (نافرمانی و عذاب) خدا بترسيد و از من اطاعت كنيد.           

064-   صاحب اختيار من و صاحب اختيار شما فقط خداست،

       پس بندگی او را بكنيد (هيچكس را غير از خدا ارباب و سرور خود قرار ندهيد).

       راه راست اين است.         

065-   در نتيجه دستجات با هم اختلاف پيدا كردند.

       وای بر كسانی كه ظلم ميكنند از عذاب روز پر درد.         

066-   آيا غير از اين است كه انتظار قيامت را ميكشند كه ناگهانی و در حالی كه آنها متوجه نيستند سراغ آنها بيايد؟            

067-   در آن روز بعضی از دوستان با بعضی دشمن ميشوند، بجز افراد پرهيزكار.          

068-   ای بندگان من، امروز شما ترس و غصه‌ای نداريد.           

069-   كسانی كه به آيات ما ايمان آوردند و مسلمان (فقط تسليم دستورهای خدا) بودند،          

070-   شما با همسرانتان با خوشحالی وارد بهشت شويد.          

071-   بشقاب‌ها و كوزه‌های طلائی برای آنها دور ميگردانند و هر چه دل بخواهد و چشم از آن لذت ببرد در آن هست

       و شما هميشه در آن خواهيد بود.     

072-   اين بهشتی است كه بعلت  كارهای درستی كه كرديد مال شما ميشود.             7

073-   در آن ميوه‌های زيادی برای شما وجود دارد كه از آن ميخوريد.

074-   افراد گناهكار هميشه در عذاب جهنم خواهند بود.         

075-   عذابشان كم نميشود و بدون اميد در آن خواهند بود.          

076-   ما به آنها ظلم نكرديم، ولی آنها خودشان ظلم ميكردند.           

077-   و صدا ميزنند ای مالك جهنم، بگو خدای تو بما مرگ بدهد. به آنها گفته ميشود شما ماندنی هستيد            

078-   ما حق را برايتان آورديم ولی بيشتر شما از حق خوشتان نمی ‌آيد.         8  

079-   يا در كارشان اصرار ورزيدند، ما هم در كار خود اصرار داريم.             

080-   يا خيال ميكنند ما فكر آنها و حرفهای درگوشيشان را نميشنويم؟

              آری ميشنويم و فرستادگان ما پيش آنها هستند و آنرا مينويسند.   

081-   بگو اگر خداوند رحمان فرزندی داشت، من اولين کسی بودم که بنده او ميشدم.        

082-   خداوند آسمانها و زمين و عرش خيلی بالاتر از اين حرفهائی است كه ميزنند.              

083-   آنها را بگذار كه شوخی و مسخره بازی كنند تا روزيكه به آنها وعده داده شده ببينند.             

084-   خدا در آسمان و در زمين معبود است و او حكيم داناست.            

085-   خدائيكه فرمانروائی آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست مال اوست از اين نسبت‌ها پاك است.

              علم روز قيامت پيش اوست.  

               و پيش او برگردانده ميشويد.    

086-   كسانی كه بغير از او ميخوانند و از آنها كمك ميخواهند مالك شفاعتی نيستند،

        مگر كسانی كه به حق شهادت بدهند  و آنها حقيقت را ميدانند.            

087-   اگر از آنها بپرسی چه كسی آنها را آفريده حتماً ميگويند خدا، پس چرا به راه غلط ميروند؟            

088-   (پيغمبر) گفت خداوندا، اين مردم ايمان نمی ‌آورند.            

089-   خدا فرمود: از آنها بگذر و به آنها بگو به سلامت، نتيجه كار خود را خواهند دانست.

پاورقی های اين سوره