011-   آفريننده آسمانها و زمين است.

        از جنس خودتان برای شما همسر و برای چهارپايان جفت‌هائی آفريد.

        به اين وسيله شما را در زمين زياد ميكند.

        هيچ چيز مثل او نيست و او شنوا و بينا است.     

012-   خزانه‌های آسمانها و زمين مال او است.

        روزی را برای هر كسی كه بخواهد زياد يا كم مينمايد.

        او هر چيزی را ميداند.      

013-   برای شما از دين همان چيزی را قانونگذاری كرد كه نوح را به آن سفارش كرد

        و همان چيزی است كه بتو وحی كرديم و همان چيزی است كه ابراهيم و موسی و عيسی را به آن سفارش كرديم

        كه دين (دستورهای خدا) را اجرا كنيد و در آن تفرقه نداشته باشيد.              1

        اين چيزی كه مشركين را به آن دعوت ميكنی برايشان سخت است (نميتوانند دست از تفرقه‌هايشان بردارند).     2

        خدا هر كس را كه بخواهد برای خود انتخاب ميكند وهر كس را كه بسوی او برگردد هدايت مينمايد.     

014-   آنها فقط بعد از اينكه حقيقت را دانستند از روی حسادت نسبت بهم دچار تفرقه شدند.

        اگر خداوندت قبلاً تا مدت معينی مهلت نداده بود، مسلماً در باره آنها حكم شده بود.

        كسانی كه بعد از آنها وارث كتاب شدند درباره آن دچار شک هستند.     

015-   تو مردم را به آن (اجرای دين و تفرقه نداشتن) دعوت كن و همانطور كه بتو دستور داده شده

        در اينكار استقامت داشته باش و از دلخواه آنان پيروی مكن و بگو من به هر كتابی كه خدا نازل كرده ايمان دارم

        و بمن دستورداده شده كه بين شما بعدالت عمل كنم.

        صاحب اختيار ما و صاحب اختيار شما خداست.

        كارهای ما مال ما و كارهای شما مال شماست.  

        بحثی بين ما نيست.

        خدا ما را جمع ميكند و بازگشت ما پيش اوست.

016-   افرادی كه بعد از اينكه دعوت خدا را پذيرفتند درباره او بحث ميكنند،  

        دليل‌های آنها پيش خداوندشان باطل است و مورد غضب خدا هستند و عذاب شديدی دارند.    

017-   خداست كه كتاب و وسيله سنجش (قانون) را بحق نازل كرد.  

        از كجا ميدانی شايد قيامت نزديك باشد.

018-   افرادی كه به قيامت ايمان ندارند آمدن آن را بتعجيل ميخواهند (كه هرچه زودتر بيايد)

        و كسانی كه ايمان دارند از آن ميترسند و ميدانند كه قيامت حق است.

        بدانيد كسانی كه درباره قيامت شك دارند و جدل ميكنند در گمراهی شديدی هستند.       

019-   خدا به بندگانش لطف دارد. به هركسی كه بخواهد روزی ميدهد و خدا قوی و تواناست.     

020-   کسی كه پاداش آخرت را بخواهد پاداشش را اضافه ميکنيم و كسی كه (فقط) پاداش دنيوی را بخواهد

        مقداری از آن را به او ميدهيم ولی در آخرت نصيبی ندارد.     

021-   آيا آنها شريكانی برای خدا دارند كه قسمتی از دين را برای آنها قانونگذاری بكنند كه خدا اجازه آن را نداده؟    3

        اگر سخن قطعی خدا نبود بين آنها حكم شده بود.

        كسانی كه ظلم ميكنند عذاب پردردی دارند.    

022-   افراد ظالم را می ‌بينی كه از كارهائی كه كرده‌اند ميترسند،

        در صورتيكه عذاب برآنها واقع ميشود و افرادی كه ايمان آوردند و كار درست كردند

        در باغهای بهشت هرچه بخواهند پيش خداوندشان دارند، اين لطف بزرگی است.

023-   اين چيزی است كه خدا به بندگانش كه ايمان دارند و عمل صالح (درست و شايسته) كرده‌اند مژده ميدهد.

        بگو من برای راهنمائی كردنتان از شما مزدی غير از دوستی خويشاوندان (يا تقرب بخدا) نميخواهم.

        هر كس كار خوبی بكند نيكی او را اضافه ميكنيم.  

        چون خدا آمرزنده و قدرشناس است.     

024-   آيا ميگويند پيغمبر حرفهای دروغی را به خدا افترا زده؟        4 

        اگر خدا بخواهد بر قلب تو مهر ميزند.

        خدا با كلمات خودش باطل را نابود و حق را ثابت ميكند چون او آنچه را كه در سينه‌ها است بخوبی ميداند. 

025-   اوست كه توبه بندگانش را ميپذيرد و گناهان را عفو ميكند و كارهائی را كه ميکنند ميداند.      

026-   و دعای افرادی كه ايمان داشتند و كار درست كردند را اجابت ميكند و از فضل خودش به آنها زيادتر ميدهد،

        در صورتيكه افراد بی ايمان عذاب شديدی دارند.    

027-   اگر خدا روزی را برای بندگانش زياد كند حتماً در زمين ظلم ميكنند ولی روزی را بقدری كه ميخواهد ميدهد.

        او از طبيعت بندگانش آگاه و به آن بينا است.      

028-   اوست كه باران را پس از آنكه مردم نااميد شدند ميفرستد و رحمتش را منتشر ميكند.

        (فقط) او ياری كننده و ستوده است.     

029-   يكی از نشانه‌های خدا خلقت آسمانها و زمين و حيواناتی است كه در آن پراكنده، او بر جمع ‌آوری همه آنها توانا است.    

030-   هر مصيبتی كه بشما ميرسد بسبب كارهائی است كه خودتان كرده‌ايد           5  

        و خدا بسياری از كارهای شما را می ‌بخشد.    

031-   شما نمی ‌توانيد خدا را در زمين عاجز كنيد.

        و غير از خدا هيچ يار و ياوری برای شما وجود ندارد. 

032-   يكی از آياتش كشتيهای مثل كوه هستند كه در دريا روانند.     

033-   اگر خدا بخواهد باد را از حركت باز ميدارد تا آنها روی دريا بيحركت بمانند.

        در اينكار آياتی برای صبوران سپاسگزار وجود دارد.

034-   يا آنها را بسبب كارهائی كه كرده‌اند غرق ميكند.

      خدا از بسياری از كارها گذشت ميكند.     

035-   افرادی كه در مورد آيات ما بگومگو ميكنند بدانند كه راه گريزی برايشان نيست.      

036-   آنچه بشما داده شده وسيله زندگی دنياست و آنچه پيش خداست  

       برای مؤمنانی كه به خدايشان توكل كنند  بهتر و ماندنی تر است.    

037-   مؤمنانی كه از گناهان بزرگ و كارهای زشت اجتناب ميكنند و وقتی عصبانی شدند گذشت ميكنند.      6    

038-   افراديكه دعوت خداوندشان را اجابت كردند و نماز را بپا داشتند و كارشان را با مشورت بين خودشان انجام ميدهند

        و از آنچه روزی آنها كرده‌ايم انفاق ميكنند.      

39 و 40-   كسانی كه وقتی ظلمی به آنها شد انتقام ميگيرند، (بدانند كه) جزای بدی، بدی مثل آن است،

       اما كسی كه گذشت كند و كار را اصلاح كند پاداشش با خداست.  

       چون خدا كسانی را كه ظلم ميكنند دوست ندارد.    

041-   بركسانی كه مورد ظلم قرار گرفتند و انتقام گرفتند ايرادی نيست.     

042-   كسانی بايد ملامت شوند كه بمردم ظلم مينمايد و در زمين بنا حق تجاوز ميكنند.

        آنها عذاب پردردی دارند.    

043-   مسلماً كسی كه صبور باشد و گناه ديگران را ببخشد كارش از كارهائيست كه اراده‌ای قوی لازم دارد.     

044-   کسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده)، بعد از آن برايش ياوری نيست و كسانی را كه ظلم ميكنند   7

        در وقتيكه عذاب می بينند می ‌بينی كه ميگويند آيا راهی برای بازگشت ما هست؟  

045-   آنها را در حالی كه به جهنم عرضه ميشوند می ‌بينی كه با ذلت سر تسليم فرود آورده‌اند

        و از گوشه چشم نگاه ميكنند.

        افراد باايمان ميگويند ضرركنندگان افرادی هستند

        كه خودشان و خانواده ‌شان را در روز قيامت دچار ضرر و عذاب ابدی جهنم كرده‌اند.

        بدانيد كسانی كه ظلم ميكنند به عذاب ابدی گرفتارند.      

046-   غير از خدا ياورانی ندارند كه به آنها كمك كنند.  

        كسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده)، هيچ راهی برای او وجود ندارد. 

047-   قبل از اينكه روزی بيايد كه از جانب خدا راه بازگشتی برای آن وجود ندارد، دعوت خداوندتان را اجابت كنيد.

       آن روز هيچ پناهگاهی برای شما وجود ندارد و نميتوانيد انكاری بكنيد.      

048-   اگر قبول نكردند ما تو را برای حفاظت از افراد نفرستاده‌ايم.

        وظيفه تو فقط رساندن پيام است و وقتی ما از طرف خودمان رحمتی به انسان بچشانيم بخاطر آن شاد ميشود     8

        و اگر بعلت كارهائی كه كرده مصيبتی به او برسد ناسپاسی ميكند. چون انسان طبيعتاً نا سپاس است.     

049-   فرمانروائی آسمانها و زمين مال خدا است.

       هر چه را بخواهد می آفريند.

       به هر كسی كه بخواهد فرزند دختر ميدهد و به کسی كه بخواهد پسر ميدهد.     

050-   يا پسر و دختر را با هم ميدهد و كسی را كه بخواهد نازا ميكند.

       چون او دانا و توانا است.     

051-   خدا با هيچ بشری صحبت نميكند مگر بصورت وحی يا از پشت مانعی يا فرشته‌ای ميفرستد

       كه آنچه بخواهد با اجازه خدا به او وحی كند.

       چون خدا بلند مرتبه و حكيم است.  

052-   باين ترتيب به فرمان خودمان روحی بتو وحی كرديم.       9

       تو نميدانستی كتاب و ايمان چيست، ولی ما قرآن را نوری (وسيله هدايت) قرار داديم

       و هركس از بندگانمان را كه بخواهيم بوسيله آن هدايت ميكنيم.

       البته تو مردم را به راه راست هدايت ميكنی.         

053-   به راه خدا كه تمام چيزهائی كه در آسمان‌ها و زمين است مال اوست.

       بدانيد كه همهُ كارها بسوی خدا برميگردد. 

پاورقی های اين سوره