01  تا 04-  قسم به صف بستگان،         1

       و بازدارندگان،          2

       و خوانندگان كتاب الهی، كه معبود شما فقط يکی است.    

005-  خداوند آسمانها و زمين و آنچه بين آنها و خداوند مشرق‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها است.    

006-  ما آسمان دنيا را با ستارگان زينت داديم.     

007-  و از دسترس هر شيطان سرکشی حفظ كرديم.    

008-  آنها نميتوانند به ساكنان عالم بالا گوش بدهند و از هر طرف رانده ميشوند.    

009-  بسختی رانده ميشوند و عذاب پايداری دارند.   

010-  مگر کسی كه بسرعت چيزی بشنود كه بلافاصله شهاب سوزانی او را تعقيب ميكند.    

011-  (ای پيامبر برای روشن کردن موضوع برای کافران) از آنها که (رستاخيز را انکار می کنند) بپرس: آيا دوباره خلق کردن

     آنها در رستاخيز کارش پيچيده تر است يا عظمت آنچه تا کنون خلق فرموده ايم؟

     در حاليکه براستی اينها (انسانها) را از گل مخلوط به آب (عصاره محتوی زمين و آب) خلق فرموديم!          3

012  شايد تعجب كردی و آنها هم مسخره ميكنند.    

013-  چون به آنها تذكر داده شود نميفهمند.     

014-  و وقتی آيه‌‌‌‌ای ببينند مسخره ميكنند.     

015-  و ميگويند اين فقط سحر آشكاری است.     

016-  آيا وقتی ما مرديم و خاك و استخوان شديم باز زنده ميشويم؟      

017-  آيا پدران گذشته ما هم زنده ميشوند؟      

018-  بگو بلی با خواری زنده ميشويد.     

019-  و آن فقط با صدائی شديد خواهد بود و آنوقت زنده ميشوند و نگاه ميكنند.     

020-  و ميگويند وای برما، اين روز جزاست.     

021-  اين همان روز حسابرسی است كه منكر آن بوديد.   

22 و 23-  ميگوئيم افراد ظالم و همفكرانشان و آنچه را غير از خدا عبادت ميكردند
      جمع كنيد و راه جهنم را به آنها نشان دهيد.

024-  آنها را نگه داريد، از آنها سؤال ميشود.

025-  چرا بهم كمك نميکنيد؟     

026-  آنها امروز تسليم هستند.      

027-  و بعضی به بعضی رو ميكنند و از هم می پرسند.       

028-  ميگويند شما با قدرت سراغ ما می‌آمديد.      

029-  آنها در جواب ميگويند اينطور نيست، شما خودتان ايمان نداشتيد.     

030-  ما تسلطی بر شما نداشتيم، شما خودتان سركش بوديد.        

031-  در نتيجه سخن خداوندمان درباره ما ثابت شد، ما عذاب را ميچشيم.        

032-  ما شما را گمراه كرديم چون خودمان گمراه بوديم.      

033-  در آن روز آنها در عذاب با هم شريك هستند.      

034-  ما با گناهكاران اينطورعمل ميكنيم.       

035-  آنها كسانی بودند كه وقتی به آنها گفته ميشد معبودی غير از خدا وجود ندارد تكبر می ورزيدند (قبول نميكردند).

036-  و ميگفتند آيا بخاطر شاعر ديوانه‌‌‌ای معبودهای خود را ترك كنيم؟      

037-  اينطور نيست،  پيغمبر حقيقت را برای آنها آورده  و پيغمبران گذشته را تصديق كرده است.     

038-  شما عذاب پردردی را خواهيد چشيد.      

039-  و مجازاتی غير از مجازات كارهائی كه ميكرديد نخواهيد شد.      

40  و 41-  غير ازبندگان پاك خدا كه روزی معينی دارند.     

42  تا  44-  انواع ميوه‌‌ها را دارند و آنها در بهشت پرنعمت مورد احترام هستند. آنها روی تختها مقابل هم قرار دارند.    

45  تا  47-  كاسه‌‌‌‌‌ای از نوشيدنی سفيد پاك كه برای نوشندگان لذت بخش است در اطراف آنها ميگردانند.

       باعث سردرد نميشود و مست هم نميشوند.    

48  و 49-  زنانی با حيا و چشم درشت مثل تخم سفيد پوشيده هستند.      

050-  بعضی از آنها به بعضی رو كرده و سئوال ميكنند.       

051-  يکی از آنها ميگويد گويا من در دنيا همنشينی داشتم.

052-  بمن ميگفت آيا تو حرف پيغمبران را تصديق ميکنی؟       

053-  آيا وقتی ما مرديم و خاك و استخوان شديم جزای اعمالمان را ميبينيم؟        

054-  آيا شما اطلاع داريد كه او كجا است؟        

055-  پس نگاه ميكند و او را در وسط جهنم می بيند.     

056-  و ميگويد به خدا قسم نزديك بود مرا هلاك کنی.      

057-  اگر لطف خدا نبود منهم از كسانی بودم كه در جهنم حاضر شده‌اند.      

058-  آيا ما ديگر نميميريم؟        

059-  غير از همان مرگ اولمان و عذاب هم نميشويم؟        

060-  واقعأ اين موفقيت بزرگی است.       

061-  عمل كنندگان بايد برای چنين موفقيتی عمل كنند.      

062-  آيا اين (موفقيت) بهتر است يا درخت زقوم.       

063-  ما آن را وسيله رنج كسانی كه ظلم ميكنند ( كه انصاف و عدالت را زير پا ميگذارند) ساختيم.       

064-  زقوم درختی است كه از ته جهنم ميرويد.      

065-  ميوه‌اش شبيه سرشيطان است.      

066-  جهنمی ها از آن ميخورند و شكمشان را از آن پر ميكنند.      

067-  روی آن مخلوطی از آب جوش برای خوردن دارند.        

068-  آنها به جهنم برميگردند.      

069-  آنها پدرانشان را گمراه يافتند.      

070-  ولی با شتاب دنبال راه و روش آنها ميروند.      

071-  بيشتر گذشتگان قبل از آنها گمراه بودند.      

072-  ما بين آنها هشدار دهندگانی فرستاديم.       

073-  نگاه كن عاقبت كسانی كه به آنها هشدار داده شد چه بود.       

074-  بغير از بندگان خالص خدا

      (كسانی كه بنده و مطيع محض دستورهای هيچكس جز خدا نيستند و فقط خدا را بزرگ ميشمارند).  

075-  نوح ما را صدا زد و ما اجابت كننده خوبی بوديم.      

076-  او و خانواده‌اش را از غصه بزرگ نجات داديم.

077-  و نسل او را باقی گذاشتيم.      

078-  در بين نسلهای بعد نام او را باقی گذاشتيم.      

079-  در بين مردم جهان سلام بر نوح.        

080-  ما به نيكوكاران اينطور پاداش ميدهيم.     

081-  او از بندگان مومن ما بود.     

082-  و ديگران را غرق كرديم.      

083-  يکی از پيروان او ابراهيم بود.        

084-  وقتی كه با دلی پاك رو به خدا آورد.       

085-  وقتی كه به پدر و قومش گفت چه چيزی را بندگی ميكنيد؟      

086-  آيا غير از خدا خواستار معبودهائی دروغين هستيد؟     

087-  درباره صاحب اختيار مردم جهان چه فكر ميكنيد؟        

088-  بعد نگاهی به ستاره‌ها كرد.       

089-  و گفت من مريض هستم.      

090-  آنها او را بحال خود گذاشتند و رفتند.    

091-  ابراهيم مخفيانه و با سرعت پيش بت‌های آنها رفت و به آنها گفت چرا چيزی نميخوريد؟      

092-  چرا حرف نميزنيد؟       

093-  بعد با دست راستش ضربتی به آنها زد.     

094-  قومش شتابان پيش او آمدند.      

095-  ابراهيم گفت آيا چيزی را كه خودتان ميسازيد عبادت ميكنيد؟    

096-  خدا شما و بتهائی را كه ميسازيد آفريده.           4     

097-  گفتند آتشگاهی برايش بسازيد و او را در آتش بياندازيد.      

098-  آنها نقشه‌ای برايش داشتند ولی ما آنها را پست كرديم.      

099-  ابراهيم گفت من بطرف خداوندم ميروم، او مرا هدايت خواهد كرد.  

100-  خداوندا، فرزند صالحی به من عطا كن.      

101-  به او مژده پسر بردباری را داديم.  

102-  چون به سن كار و كوشش رسيد، ابراهيم به او گفت پسرم، خواب ديدم كه سر تو را ميبرم، نظرت چيست؟       

       گفت پدر آنچه امر شده‌ای را انجام بده.

       اگر خدا بخواهد مرا از افراد صبور خواهی يافت. 

103-  چون هر دو تسليم شدند و ابراهيم صورت پسرش را برزمين نهاد.      

104 و 105-  صدا زديم كه ای ابراهيم، خواب خود را ثابت كردی، ما به افراد نيكوكار اينطور پاداش ميدهيم.    

106 و 107-  اين امتحان بزرگی بود و ما قربانی بزرگی را خونبهای او قرار داديم.        

108-  و خاطره كار او را در بين نسلهای بعد بجا گذاشتيم.        

109 تا 111-  سلام بر ابراهيم، ما به افراد نيكوكار اينطور پاداش ميدهيم، او از بندگان باايمان ما بود.          

112-  به او مژده تولد اسحاق را كه پيغمبر و از افراد درستكار بود داديم.           

113-  و به او و اسحاق بركت داديم، عده‌ای از نسل آنها نيكوكار بودند و عده‌ای بطور واضح به خودشان ظلم ميكردند.

114-  به موسی و هارون هم نعمت داديم.       

115-  و آنها و قومشان را از بلای بزرگ نجات داديم.      

116-  آنها را ياری كرديم، آنها پيروز شدند.       

117-  و به آنها كتاب روشن و روشن‌ كننده (تورات) را داديم.        

118-  و آنها را به راه راست هدايت كرديم،        

119-  و خاطره آنها را در نسلهای بعد باقی گذاشتيم.    

120 تا 122-  سلام بر موسی و هارون، ما به نيكوكاران اينطور پاداش ميدهيم، آنها از بندگان باايمان ما بودند.       

123-  الياس هم از پيغمبران بود.         

124-  وقتی به قومش گفت آيا از عذاب خدا نمی‌ترسيد؟        

125-  آيا از بعل (نام يکی از بت‌ها) كمك ميخواهيد و بهترين آفريننده را ترك ميكنيد؟!       

126-  صاحب اختيار شما و صاحب اختيار نياكانتان فقط خداست (غير از خدا هيچكس ارباب و صاحب اختيار شما نيست).

127-  ولی او را بدروغگوئی متهم كردند، آنها حتمأ در جهنم حاضر خواهند شد.       

128-  غير از بندگان خالص خدا (كه فقط بندگی خدا را ميكنند و فقط از دستورهای او پيروی ميکنند).      

129-  در بين آيندگان اسم نيکی از او بجا گذاشتيم.      

130-  سلام بر ال ياسين.     

131-  ما به نيكوكاران اينطور پاداش ميدهيم.      

132-  او از بندگان باايمان ما بود.         

133-  لوط هم از پيغمبران بود.        

134-  ما او و همه خانواده‌‌‌‌‌‌اش را نجات داديم.     

135-  غير از پيرزنی كه از باقيماندگان بود.       

136-  بعد ديگران را هلاك كرديم.       

137و 138-  شما صبح و شب از كنار آنها رد ميشويد، آيا متوجه نميشويد؟      

139-  يونس هم از پيغمبران بود.     

140-  هنگامی كه بسوی کشتی پُر فرار كرد.     

141-  قرعه کشی كردند و قرعه بنام يونس افتاد.     

142-  (او را به دريا انداختند) و ماهی او را بلعيد، در حالی كه يونس خود را سرزنش ميكرد.      

143-  اگر او خدا را به نيکی ياد نميكرد.      

144-  تا روز قيامت در شكم ماهی ميماند.        

145-  او را در حاليكه بيمار بود به خشکی انداختيم.      

146-  و كنار او بوته كدوئی رويانديم.        

147-  او را پيش صدهزار نفر يا بيشتر فرستاديم.       

148-  آنها ايمان آوردند و تا مدتی آنها را از زندگی برخوردار ساختيم.       

149-  از آنها بپرس كه آيا خداوند تو دختر دارد و آنها پسر دارند؟      

150-  آيا فرشتگان را زن آفريديم و آنها هم شاهد بودند؟                5     

151-  بدان كه آنها با دروغگوئی خود ميگويند،        

152-  كه خدا بچه‌‌‌‌‌‌دار شده، آنها دروغ ميگويند.       

153-  آيا خدا دختران را به پسران ترجيح داده؟

154-  چه دليلی داريد؟ چگونه چنين نظری ميدهيد؟       

155-  آيا متوجه نيستيد؟       

156-  آيا دليل روشنی داريد؟        

157-  اگر راست ميگوئيد سندتان را بياوريد.       

158-  بين خدا و جن‌‌ها خويشاوندی قرار دادند، در صورتيكه جن‌‌ها ميدانند كه برای حسابرسی احضار ميشوند.  

159-  خدا خيلی بالاتر از اين چيزهائی است كه ميگويند.       

160 و 161-  شما و آنانكه عبادتشان ميكنيد نيز احضار ميشويد.

      غير از بندگان خالص خدا ( كه فقط بندگی خدا را ميكنند و فقط از دستورهای او پيروی ميكنند).      

162-  شما نميتوانيد آنها را گمراه كنيد.       

163-  فقط کسی را كه به جهنم ميرود گمراه ميكنيد.      

164-  فرشتگان ميگويند هر يك از ما جای معلومی دارد.       

165-  ما به صف ايستاده‌ايم.       

166-  و تسبيح خدا را ميگوئيم.       

167-  مشرکان ميگفتند،       

168-  اگر کتابی مثل گذشتگان داشتيم،       

169-  حتمأ از بندگان خالص خدا بوديم.       

170-  لذا منكر آن شدند، نتيجه آنرا خواهند دانست.      

171 تا 173-  سخن ما درباره پيغمبران قبلا گفته شده كه آنها ياری شدگانند و لشكر ما پيروزند.      

174-  پس تا موقع خودش به آنها كاری نداشته باش.       

175-  آينده آنها را ببين، آنها هم خواهند ديد.       

176-  آيا عجله دارند كه عذاب ما را ببينند؟        

177-  وقتی كه عذاب ما به خانه آنها وارد شود روز بدی است.       

178-  تا موقع خودش كاری به آنها نداشته باش.       

179-  ببين، آنها هم خواهند ديد.       

180-  خداوند تو كه اقتدار و تسلط دارد از آنچه آنها ميگويند والاتر است.      

181-  وسلام بر پيغمبران.        

182-  و بزرگداشت فقط مال خداست كه او ( تنها) صاحب اختيار همه مردم جهان است.