018-   و از آسمان باران را به اندازه پائين فرستاديم و آن را در زمين جا داديم و ما ميتوانيم آن را از بين ببريم.

019-   و بوسيله آن باغهای خرما و انگور برای شما بوجود آورديم

       که در آن ميوه های زيادی وجود دارد که از آن ميخوريد.    

020-   و درخت زيتونی که در کوه سينا ميرويد که روغن دارد و خورشی برای خورندگان است.     

021-   و چهارپايان برای شما مايه عبرت هستند.

       از شيری که در شکم آنها است به شما مينوشانيم و منافع زيادی برای شما دارند و گوشت آنها را ميخوريد.  

022-   و سوار آن و سوار کشتی ميشويد.     

023-   ما نوح را پيش قومش فرستاديم. او بقومش گفت ای قوم من، خدا را بندگی کنيد.

       معبودی غير از او برای شما وجود ندارد.

          آيا از عذاب خدا پرهيز نميکنيد؟       

024-   سران کافر قومش گفتند نوح آدمی مثل شما است. 

       ميخواهد بر شما سروری کند.         3

       اگر خدا ميخواست (مردم را هدايت کند)  فرشته هائی ميفرستاد.

       ما چنين چيزی در زمان اجداد خود نشنيده ايم.     

025-   اين آدمی است که ديوانه شده.

       منتظر باشيد تا بميرد.       4   

026-   نوح گفت خداوندا، مرا در مقابل انکار آنها ياری کن.     

027-   ما به او وحی کرديم که زير نظر و وحی ما کشتی را بساز.

       وقتی دستور ما صادر شد و آب از تنور فوران کرد،

       از هر نوع حيوان يک جفت و نيز افراد خانواده ات را سوار کشتی کن.

       به غير از کسی که قبلا درباره او تصميم گرفته شده

       و درباره افرادی که ظلم ميکردند با من حرف نزن چون آنها غرق خواهند شد.

028-   و وقتی تو و کسانی که با تو هستند سوار کشتی شديد بگو 

       ستايش اختصاص به خدائی دارد که ما را از قوم ظالم نجات داد.    

029-   و بگو خدايا مرا در جای پر برکتی پائين بياور.

       تو بهترين فرود آورنده ای.     

030-   در اين داستان عبرت هائی وجود دارد و ما مردم را امتحان ميکنيم.     

031-   بعد از آنها افراد ديگری بوجود آورديم.     

032-   و در بين آنها پيغمبری از خودشان فرستاديم که به آنها بگويد  بندگی خدا را بکنيد.

       معبودی غير از او برای شما وجود ندارد.

       ( کسی که در مقابل او احساس و ابراز کوچکی کنيد و از دستورهايش بی چون و چرا پيروی کنيد)

       آيا خود را از خدا حفظ نميکنيد؟         5   

033-   سران کافر قومش که منکر آخرت بودند و در زندگی دنيا آنها را به ناز و نعمت رسانده بوديم

       گفتند اين آدمی مثل شماست، از آنچه شما ميخوريد ميخورد و از آنچه مينوشيد مينوشد.     

034-   اگر از آدمی مثل خودتان اطاعت کنيد ضرر کرده ايد.      

035-   آيا به شما وعده ميدهد که پس از اينکه مرديد و خاک و استخوان شديد دوباره زنده ميشويد؟!      

036-   امکان وعده ای که بشما داده ميشود بسيار کم است.      

037-   غير از اين زندگی دنيا چيزی نيست، ميميريم و زنده ميشويم، و برای پس دادن حساب دوباره زنده نميشويم. 

038-   او مردی است که بخدا افترا ميزند و ما به او ايمان نداريم.      

039-   پيغمبر گفت خدايا مرا در مقابل انکاری که ميکنند ياری کن.      

040-   خدا گفت بزودی از کارشان پشيمان ميشوند.     

041-   پس بحق دچار رعد شدند و آنها را مثل خاشاک کرديم.

       کسانی که ظلم ميکنند از رحمت خدا دورند.        

042-   بعد از آنها افراد ديگری را بوجود آورديم.

   043-   هيچ امتی از مهلتی که برای عذاب آنها تعيين شده پيشی نميگيرد و عقب نميافتد.    

  044-   بعد پيغمبران خود را پشت سرهم فرستاديم. هر وقت پيغمبری پيش امتی آمد،

         منکر رسالت او شدند و بعضی از آنها را دنبال بعضی ديگر نابود کرديم و آنها را بصورت افسانه درآورديم.

         رحمت خدا از کسانی که ايمان نمی آورند دور است.       

  45 و 46-   بعد موسی و برادرش هارون را با آيات خودمان و دليل روشنی پيش فرعون و سران کشورش فرستاديم.

         ولی آنها تکبر ورزيدند و گروهی برتری طلب بودند.       

  047-   گفتند آيا به دو تا آدم مثل خودمان ايمان بياوريم؟! 

         در صورتيکه قوم آنها بنده ما هستند.

  048-   در نتيجه آنها را به دروغگوئی متهم کردند و از کسانی بودند که هلاک شدند.       6     

  049-   و به موسی کتاب داديم شايد آنها هدايت شوند.     

  050-   و عيسی فرزند مريم و مادرش را نشانه ای از قدرت خود ساختيم

         و آنها را بر تپه ای که قرارگاه و آب روان داشت جا داديم.     

  051-   ای پيغمبران، از خوردنيهای پاک بخوريد و کار درست بکنيد.         7

         من از کارهائيکه ميکنيد با خبرم.  

  052-   و اين امت شماست، يک امت و من خداوند شما هستم، لذا از نافرمانی من برحذر باشيد.    

  053-   اما مردم دين خود را فرقه فرقه کردند و هر دسته ای به روشی که دارند دلخوشند.         8   

  054-   بگذار تا مدتی در غفلت خود بمانند.     

  55 و 56-   آيا خيال ميکنند که بوسيله مال و فرزندی که به آنها داده ايم ميخواهيم خيری به آنها برسانيم،

         اينطور نيست، آنها توجه ندارند.  

  057-   کسانی که از خوف خداوندشان هراسانند.       

  058-   و به آيات خداوندشان ايمان دارند.       

  059-   و برای خداوندشان شريکی نميگيرند. 

060-   و از آنچه به آنها داده شده ( در راه خدا) ميدهند و از اينکه پيش خدايشان برميگردند قلباً ميترسند.  

061-   کسانی هستند که در کارهای خير عجله دارند و در آن بر هم پيشی ميگيرند.      

062-   ما هر کس را فقط به اندازه توانائيش موظف ميکنيم

        و کتابی داريم که به حق سخن ميگويد و به آنها ظلمی نميشود.    

063-   اينطور که فکر ميکنند نيست، بلکه دل آنها توجهی به اين حقيقت ندارد

       و کارهای ديگری غير از آن دارند که آن کارها را انجام ميدهند.     

064-   وقتی که افرادِ غرق در نعمت آنها را دچار عذاب کنيم، آنوقت شيون ميکنند.      

065-   شيون نکنيد، از طرف ما به شما کمک نخواهد شد.      

066-   آيات من بر شما خوانده ميشد ولی شما اعراض کرده و به عقب برميگشتيد.      

067-   و در مقابل آن تکبر داشتيد و شبها افسانه سرائی و بدگوئی ميکرديد.       

068-   آيا درباره اين سخنان فکر نميکنيد؟ 

       يا بخاطر اين است که چيزی برای آنها آمده که برای پدران درگذشته آنها نيامده بود؟     

069-   يا پيغمبرشان را نمی شناختند که منکر او هستند؟    

070-   يا ميگويند ديوانه است؟ 

       پيغمبر حقيقت را برای ايشان آورده ولی بيشتر آنها حقيقت را دوست ندارند.      9  

071-   اگر حق از دلخواه آنها پيروی ميکرد، آسمانها و زمين و تمام کسانی که در آن هستند تباه ميشدند.

       ولی ما ذکر احوال خودشان را برای آنها آورده ايم و آنها از ذکر حال خودشان روگردانند.     

072-   يا از آنها مزدی ميخواهی؟

       مزد خداوندت بهتر است و او بهترين روزی دهنده است.      

073-   تو آنها را به راه راست دعوت ميکنی.     

074-   و کسانی که به آخرت ايمان ندارند از راه راست منحرف هستند.    

075-   اگر به آنها رحم کنيم و ضرر را از آنها دفع کنيم، در حالی که سرگردانند در طغيان خود اصرار ميکنند. 

076-   آنها را دچار عذاب کرديم ولی آنها در مقابل خداوندشان سر فرود نياورند و زاری نکردند.     

077-   تا وقتی که دری از عذاب شديد را بر آنها باز کرديم آن وقت نااميد شدند.     

078-   اوست که برای شما گوش و چشم و دل بوجود آورده، تشکری که ميکنيد کم است.      

079-   اوست که شما را در زمين بوجود آورد و پيش او جمع آوری ميشويد.      

080-   اوست که زنده ميکند و ميميراند و رفتن و آمدن شب و روز بدست اوست، آيا نمی فهميد؟     

081-   آنها مثل حرفی که گذشتگان گفتند ميزنند.     

082-   گفتند آيا وقتی ما مرديم و خاک و استخوان شديم، آيا دوباره زنده ميشويم؟      

083-   قبلا به ما و پدرانمان اين وعده داده شده، اين افسانه گذشتگان است.       

084-   بگو اگر علمی داريد بگوئيد که زمين و افرادی که در آن هستند مال کيست؟      

085-   خواهند گفت مال خداست، بگو آيا متوجه نميشويد؟      

086-   بگو صاحب اختيار آسمانهای هفتگانه و مالک عرش بزرگ چه کسی است؟     

087-   خواهند گفت خداست، بگو آيا از نافرمانی خدا نميترسيد؟      

088-   بگو اگر ميدانيد بگوئيد که فرمانروائی هر چيز در دست چه کسی است که پناه ميدهد

       و به کسی در مقابل او پناه داده نميشود؟     

089-   خواهند گفت اينها مال خداست.

       بگو پس چطور جادو ميشويد؟

090-   ما حق را برای آنها آورديم و آنها دروغ ميگويند.     

091-   خدا فرزندی نگرفته و خدای ديگری با او نبوده، چون آنوقت هر خدائی مخلوقات خود را به سوئی ميبرد

       و بعضی از آنها بر بعضی برتری می جستند. 

       خدا بالاتر از اين چيزهائی است که ميگويند.     

092-   خدا دانای غيب و آشکار است بنابراين از چيزهائی که شريک او ميسازند بالاتر است.      

093-   بگو ای خداوند من، کاش عذابی که به آنها وعده داده ميشود بمن نشان ميدادی.     

094-   خداوندا، مرا جزو افرادی که ظلم ميکنند قرار نده.    

095-   ما ميتوانيم عذابی که به آنها وعده داده شده در زمان تو عملی کنيم و بتو نشان دهيم.     

096-   بدی را با بهترين طرز جواب بده،       10 

       ما چيزهائی را که ميگويند بهتر ميدانيم.      

097-   بگو خداوندا، از وسوسه شيطانها به تو پناه ميبرم.      

098-   و از اينکه سراغ من بيايند به تو پناه ميبرم.    

099-   وقتی که مرگ سراغ يکی از آنها بيايد ميگويد خداوندا مرا برگردانيد.       11    

100-   تا اعمال درستی که ترک کرده بودم انجام بدهم.

       نه، اينطور نيست، اين حرفی است که او ميزند. 

       پشت سر آنها تا روز قيامت فاصله ايست.     

101-   وقتی در صور دميده شود،
       در آن روز هيچگونه خويشاوندی ميان آنها وجود ندارد و از حال همديگر هم سئوال نميکنند.       12

102-   کسانی که ميزانشان سنگين باشد موفق و رستگار هستند.      

103-   و افرادی که ميزانشان سبک باشد اشخاصی هستند که خودشان ضرر کرده اند و هميشه در جهنم خواهند بود.

104-   آتش صورتشان را ميسوزاند و در آنجا صورتشان درهم است.

105-   آيا شما نبوديد که وقتی آيات من بر شما خوانده ميشد ميگفتيد اين حرفها دروغ است؟     

106-   ميگويند خداوندا، بدبختی ما بر ما غلبه کرد و گمراه بوديم.     

107-   خداوندا، ما را از آن بيرون ببر، اگر اينکار را تکرار کرديم ستمکار هستيم.      

108-   خدا گويد در آن گم شويد و با من حرف نزنيد.     

109-   عده ای از بندگان من ميگفتند خداوندا،

        ايمان آورديم ما را بيامرز و بما رحم کن، تو بهترين رحم کننده هستی.

110-   شما آنها را مسخره ميکرديد و به آنها ميخنديديد تا آنجا که ياد مرا از خاطر شما بردند.    

111-   من امروز بخاطر صبری که کردند به آنها پاداش دادم.

       آنها موفق هستند.     

112-   خدا گفت در زمين چند سال مانديد؟      

113-   گفتند يک روز يا قسمتی از روز، از کسانی که ميتوانند آن را حساب کنند بپرس.      

114-   خدا گويد فقط مقدار کمی مانديد اگر واقعيت را ميدانستيد.     

115-   آيا خيال کرده ايد که ما شما را بيهوده آفريده ايم؟ 

       و پيش ما برگردانده نميشويد؟       

116-   خدا فرمانروای حقيقی، والا و بلند مرتبه است.

       معبودی (کسی که انسان بنده و مطيع محض و بی چون و چرای دستورها و نظرهای او باشد)

       غير از او که صاحب عرش کريم است وجود ندارد.      

117-   کسی که با خدا معبود ديگری را بخواند هيچ دليلی برای اين کار خود ندارد.  

       حساب او پيش خداوندش محفوظ است. 

       مسلماً افراد بی ايمان رستگار نميشوند.       

118-   بگو خداوندا مرا بيامرز و به من رحم کن. 

       تو بهترين رحم کننده هستی.

 

اين سوره را بشنويد

Home Page

سوره قبلی

سوره بعدی

فهرست سوره ها

پاورقی های اين سوره