011-   شهرهای زيادی را که  ظالم بودند  نابود کرديم و بعد از آنها قوم ديگری را بوجود آورديم.   

    012-  چون عذاب ما را احساس کردند از آن فرار ميکردند.  

    013- فرار نکنيد و پيش نعمتهائی که بشما داده بوديم و به خانه هايتان برگرديد تا از شما بازخواست شود.  

    014-  گفتند  وای برما، ما ظالم بوديم.     

    015-  هميشه حرف آنها اين بود تا وقتی که آنها را از بيخ درو کرديم و خاموش شدند.

    016-  آسمانها و زمين و آنچه بين آنهاست را به بازی خلق نکرديم.   

    017-  اگر سرگرمی ميخواستيم و اگر تصميم اينکار را ميگرفتيم، خودمان آن را انتخاب ميکرديم.    

    018-  بلکه حق را روی باطل مياندازيم تا آن را از بين ببرد.  

              باطل از بين رفتنی است ولی وای بر شما بخاطر اين حرفهائی که ميزنيد.       2

    019- تمام کسانی که در آسمانها و زمين هستند مال خدا می باشند

          و کسانی که پيش او هستند تکبری در عبادت او ندارند و خسته هم نميشوند.  

    020-  شب و روز تسبيح خدا را بجا ميآورند و در اين کار سستی نميکنند.   

    021-  آيا معبودهائی از زمين برای خودشان گرفتند که مرده ها را زنده ميکنند؟

    022-  اگر خداهائی غير از خدا وجود داشت حتماً آسمان و زمين خراب ميشد.

          خدای صاحب عرش از اين حرفهائی که ميزنند بالاتر و پاک است.  

    023-  درباره کارهائی که ميکند مورد بازخواست قرار نميگيرد.

          در صورتيکه آنها مورد بازخواست قرار ميگيرند.

    024- آيا معبودهائی غير از خدا برای خود گرفتند؟

             (ای محمد) بگو دليلتان را بياوريد، اين است حرف کسانی که با من هستند (مسلمان هستند) و افراديکه قبل از من بودند.

          ولی بيشتر آنها حقيقت را نمی شناسند و از آن رو برميگردانند.

     025-  قبل از تو پيغمبری نفرستاديم مگر اينکه به او وحی کرديم که معبودی غير از من وجود ندارد،

           پس فقط مرا بندگی کنيد  

           (بنده و مطيع محض و بدون چون و چرای دستورهای هيچکس جز خدا نباشيد).

    026-  گفتند خداوند رحمان فرزندی گرفته است.

          خدا والاتر و از اينکار برکنار است.

          آنها بندگان گرامی خدا هستند.   

    027- قبل از اينکه خدا چيزی بگويد آنها چيزی نميگويند و مطابق دستور خدا عمل ميکنند.  

    028-  خدا آنچه روبروی آنها و آنچه پشت سرشان است را ميداند

          و فقط برای کسانی که خدا بپسندد شفاعت ميکنند و از خدا هراسانند.     

    029-  هر کدام از آنها که بگويد، من به جای خدا معبود هستم

          (از مردم  بخواهد که مطيع محض او باشند و بدون چون و چرا از دستورهای او پيروی کنند)،

           جهنم را جزای او ميسازيم.

           ما افرادی را که ظلم ميکنند اينطور مجازات ميکنيم.        3

    030-  آيا افراد بی ايمان نميدانند که آسمانها و زمين بهم چسبيده بود و ما آنها را از هم جدا کرديم؟        4

           و هر چيز زنده ای را از آب آفريديم؟ آيا باز هم ايمان نميآورند؟

    031-  و در زمين کوهها را قرار داديم که از لرزش آن جلوگيری کند و راههای پهنی در آن قرار داديم تا راه خود را بشناسند.   

    032-  و آسمان را سقف محفوظی ساختيم ولی آنها از آيات ما رو برميگردانند.  

    033-  اوست که شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد که هر يک در مداری حرکت ميکند.            5

    034-  برای هيچ انسانی قبل از تو عمر جاويد قرار نداديم، اگر تو بميری آيا آنها عمر جاويد دارند؟!

    035-  هر کس مزه مرگ را می چشد و ما شما را با بديها و خوبيها امتحان ميکنيم  و پيش ما برگردانده ميشويد.

036-  وقتی افراد بی ايمان تو را ببينند،

       مسخره ات ميکنند و ميگويند آيا اين همان کسی است که از خدايان شما بدگوئی ميکند؟

       در صورتيکه خود آنها منکر ياد خدای رحمان هستند.       

037-  انسان موجودی عجله کننده آفريده شده.  

       نشانه هايم را به شما نشان خواهم داد. بنابراين عجله نکنيد.         

038-  ميگويند اگر راست ميگوئيد اين وعده چه وقتی خواهد بود؟        

039-  اگر افراد بی ايمان از وقتی که نميتوانند جلوی آتش جهنم را از صورت و پشتشان بگيرند

       و کسی هم به آنها کمک نخواهد کرد اطلاع داشتند، چنين حرفی نميزدند.        

040-  عذاب ناگهانی سراغ آنها ميآيد و آنها را مبهوت ميکند و توانائی رد کردن آن را ندارند و مهلتی هم به آنها داده نميشود.        

041-  پيغمبران قبل از تو را هم مسخره کردند و همان عذابی که مورد تمسخر آنان قرار ميگرفت آنها را در بر گرفت.

042-  بگو چه کسی شما را شب و روز از عذاب خداوند رحمان حفظ ميکند؟

       با وجود اين آنها از ذکر خداوندشان روگردان هستند.  

043-  آيا آنها غير از ما خدايانی دارند که آنها را از عذاب ما حفظ کنند؟

       آنها نميتوانند بخودشان هم کمک کنند  و از طرف ما هم به آنها کمکی نميشود.        

044-  ما آنها و پدرانشان را از نعمتهای خودمان بهره مند ساختيم تا آنجا که عمر طولانی پيدا کردند.

       آيا نمی بينند که ما سراغ زمين ميآئيم و از اطراف آن کم ميکنيم؟         6

        آيا آنها بر ما غلبه دارند؟

045-  بگو من شما را بوسيله وحی از عاقبت کارتان ميترسانم.

       اما وقتی به کرها هشدار داده ميشود، صدا را نميشنوند.

046-  اگر مقدار کمی از عذاب خدای تو به آنها برسد ميگويند ای وای ما ظالم بوديم.      

047-  ما روز قيامت ترازوهای عدالت را ميگذاريم و به کسی ذره ای ظلم نميشود

       و اگر عملی به اندازه دانه خردلی باشد آن را به حساب می آوريم.

       ما برای رسيدگی به حسابها کافی هستيم.      

048-  به موسی و هارون فرقان (يعنی جدا کننده حق و باطل) داده ايم که روشنائی و تذکری برای افراد پرهيزکار است.

049-  پرهيزکارانی که قلباً از خدايشان می ترسند و از روز قيامت بيم دارند.    

050-  و اين قرآن تذکر پر برکتی است که ما آن را نازل کرده ايم. 

       آيا شما منکر آن هستيد؟      

051-  و ابراهيم را قبلا راهنمائی کرده بوديم و او را ميشناختيم.    

052-  وقتی به پدر و قومش گفت اين مجسمه هائی که عبادت ميکنيد چيست؟     

053-  گفتند ما ديديم که پدرانمان آنها را عبادت ميکردند.      

054-  ابراهيم گفت هم خودتان و هم پدرانتان بطور آشکاری گمراه بوده ايد.     

055-  گفتند آيا حقيقت را برای ما آورده ای يا شوخی ميکنی؟    

056-  ابراهيم گفت صاحب اختيار شما خدای آسمانها و زمين است که آنها را آفريده و من اين را شهادت ميدهم.   

057-  به خدا قسم بعد از اينکه از پيش بت هايتان رفتيد نقشه ای برای آنها دارم. 

058-  بت ها را غير از بت بزرگ تکه تکه کرد تا پيش او برگردند.     

059-  گفتند چه کسی اينکار را با خدايان ما کرده؟ او واقعاً ظالم است.     

060-  گفتند شنيده ايم که جوانی درباره آنها حرف ميزد. به او ابراهيم ميگويند.     

061-  گفتند او را جلوی چشم مردم بياوريد تا شهادت بدهند.       

062-  گفتند ای ابراهيم، آيا تو با خدايان ما چنين کاری کرده ای؟  

063-  ابراهيم گفت اينکار را بت بزرگ انجام داده.

       اگر حرف ميزنند از آنها بپرسيد.      

064-  بخود آمدند و به هم گفتند شما ظالم هستيد.     

065-  بعد سرشان را پائين انداختند.

       تو ميدانی که بت ها حرف نميزنند.      

066-  ابراهيم گفت آيا غير از خدا چيزی را عبادت ميکنيد که نه نفعی برای شما دارد و نه ضرری؟     

067-  از شما  و هر چه غير از خدا ميپرستيد بيزارم. 

       آيا عقل نداريد؟    

068-  گفتند اگر مرد عمل هستيد خدايان خود را ياری کنيد و ابراهيم را بسوزانيد.     

069-  گفتيم ای آتش، بر ابراهيم سرد و سلامت باش.      

070-  برای او نقشه ای داشتند. ما آنها را زيانکار ساختيم.     

071-  و ابراهيم و لوط را نجات داديم و به سرزمينی که در آن برای افراد بشر پر برکت ساخته ايم برديم.     

072-  و اسحاق و يعقوب را به ابراهيم عطا کرديم و همه را افراد صالحی ساختيم. 

073-  و آنها را پيشوايانی ساختيم که بدستور ما مردم را راهنمائی ميکردند

       و به آنها انجام دادن کارهای خوب و خواندن نماز و دادن زکات را وحی کرديم و ما را بندگی ميکردند. 

074-  و لوط را يادآوری کن که به او حکمت و علم داديم

       و او را از شهری که مردمش کارهای زشت ميکردند نجات داديم.

       اهالی شهرش مردم بدکاری بودند که از خدا اطاعت نميکردند.     

075-  او را وارد رحمت خود کرديم چون از افراد درستکار بود.       

076-  و آن وقتی را يادآوری کن که نوح ما را صدا زد و ما دعايش را اجابت کرديم

       و او و خانواده اش را از غصه ای بزرگ نجات داديم.

077-  و او را در مقابل مردمی که منکر آيات ما بودند ياری کرديم.

       قوم او مردم بدی بودند. ما همه آنها را غرق کرديم.      

078-  آن وقتی را يادآوری کن که داود و سليمان درباره مزرعه ای که گوسفندان عده ای شبانه در آن چريده بودند حکم ميکردند.

       و ما شاهد حکم آنها بوديم.     

079-  و آن را به سليمان فهمانديم و به هر يک از آنها حکمت و علم داديم

       و کوهها و پرندگان را رام داود کرديم که با او تسبيح ميگفتند.

       ما اينکارها را کرديم.      

080-  و به او ياد داديم که برای شما زره بسازد تا شما را از آسيب جنگ حفظ کند.  

       آيا شکر گزاری ميکنيد؟      

081-  و باد تند را در اختيار سليمان قرار داديم که به فرمان او به طرف زمينی که ما به آن برکت داده بوديم حرکت ميکرد.

       ما به هر چيزی دانا بوديم.

082-  و عده ای از شياطين برای او غواصی ميکردند و کارهائی غير از آن انجام ميدادند و ما مراقب آنها بوديم.

083-  ايوب را ياد کن وقتی خدايش را به کمک خواند که من بيمار شده ام

       و تو رحم کننده تر از تمام رحم کننده ها هستی.    

084-  ما دعای او را اجابت و بيماری او را رفع کرديم و خانواده اش را به او داديم

       و از روی رحمت خودمان، مثل آن را باضافه آنها به او داديم.

       اين برای عبادت کنندگان عبرتی است.     

085-  و اسماعيل و ادريس و ذوالکفل را يادآوری کن همه آنها از افراد صبور بودند.     

086-  ما آنها را مشمول رحمت خود کرديم. آنها افراد درستکاری بودند.     

087-  و يونس را ياد کن وقتيکه با عصبانيت ميرفت و فکر ميکرد که ما هرگز بر او سخت نميگيريم

        و در تاريکی صدا زد که  معبودی غير از تو وجود ندارد.

          خدايا تو والا و پاکی. من ستمکار بودم.      

088-  ما دعای او را اجابت کرديم و او را از غم نجات داديم.  

       ما افراد باايمان را اينطور نجات ميدهيم.     

089-  و زکريا را ياد کن وقتی که خدايش را صدا زد و گفت خدايا، مرا تنها نگذار.

          در صورتيکه تو بهترين وارث هستی.      

090-  دعای او را اجابت کرديم و يحيی را به او عطا کرديم و وضع زن نازايش را برای او اصلاح کرديم.

       آنها در کار خير عجله ميکردند و با ميل و ترس ما را ميخواندند و در مقابل ما متواضع بودند.

091-  و مريم را ياد کن که ناموس خود را حفظ کرد و ما از روح خود در او دميديم

       و او و پسرش را برای افراد بشر نشانه ای (عبرتی) قرار داديم.     

092-  اين امت شما است، يک امت و من خدای شما هستم،

       بنابراين فقط مرا بندگی کنيد ( بنده و مطيع محض و بی چون و چرای هيچکس جز خدا نباشيد).     

093-  ولی مردم دينشان را بين خودشان قطعه قطعه کردند ( بين آنها تفرقه ايجاد شد).

       همه آنها پيش ما برميگردند.     

094-  هر کس کار درست بکند و مومن باشد  از کار او قدردانی ميشود و ما آن را برای او می نويسيم.     

095-  و ممکن نيست مردم شهری که نابود کرديم دوباره برگردند.     

096-  تا وقتی که سد ياجوج و ماجوج باز شود و از هر ارتفاعی بسرعت حرکت کنند.      

097-  وعده حق نزديک شد و چشم کسانی که ايمان نداشتند خيره گشت و گفتند وای بر ما، از چنين روزی غافل بوديم.

       ما ظالم بوديم.

098-  به آنها گفته ميشود که شما و هر چه غير از خدا عبادت می کرديد سوخت جهنم هستيد  و وارد جهنم ميشويد. 

099-  اگر اينها خدا بودند وارد جهنم نميشدند، همه آنها تا ابد در جهنم خواهند بود.    

100-  آنها در جهنم فرياد ميکشند و جوابی در آن نمی شنوند.    

101-  کسانی که قبلا به آنها نيکی کرده بوديم ( ايمان آورده بودند) از عذاب جهنم دور هستند. 

102-  آنها کوچکترين صدائی از آتش دوزخ نمی شنوند و هميشه در ميان آنچه ميل دارند هستند.     

103-  ترس بزرگ روز قيامت آنها را غصه دار نميکند و فرشتگان از آنها استقبال ميکنند

       و به آنها ميگويند اين همان روزی است که بشما وعده داده شده بود.     

104-  روزی که آسمان را مثل طوماری در هم می پيچيم.

       همانطور که جهان را اولين بار خلق کرديم آن را برميگردانيم.     7

       اين وعده ای است که اجرای آن بعهده ما است.

       ما اينکار را ميکنيم. 

105-  بعد از تورات در زبور نوشتيم که زمين بدست بندگان صالح من ميرسد.    

106-  در اين مطلب گوشزدی به افرادی که مرا عبادت ميکنند وجود دارد.    

107-  ما تو را فقط بخاطر رحمت به افراد بشر فرستاديم.     

108-  بگو بمن وحی ميشود که معبود شما معبود واحدی است.

       ( کسيکه شما در مقابل او احساس يا ابراز کوچکی کنيد و بنده و مطيع محض دستورهای او باشيد)  

       آيا شما تسليم او ميشويد؟      

109-  اگر قبول نکردند، بگو من به شما بطور مساوی اعلام کردم و نميدانم وعده ای که بشما داده شده نزديک است يا دور.     

110-  خدا حرفهائی را که بطور آشکار ميزنيد و حرفهائی را که مخفی ميکنيد ميداند.      

111-  من نميدانم شايد آن امتحانی برای شما و وسيله بهره بردن شما تا مدتی باشد.       

112-  پيغمبر گفت: پروردگارا، (خودت) به حق داوری کن،

       صاحب اختيار ما بخشنده ای است که در مورد چيزهای ناروائی که ميگوئيد از او کمک خواسته ميشود.

 

اين سوره را بشنويد

Home Page

سوره قبلی

سوره بعدی

فهرست سوره ها

پاورقی های اين سوره