016-  ما در آسمانها برجهائی قرار دادیم و آن را برای بينندگان زينت داديم.     

017-  و آن را از هر شیطان رانده شده‌ای حفظ کردیم.      

018-  مگر كسی كه دزدیده گوش دهد كه شهاب روشنی او را دنبال میکند.       

019-  زمین را گسترش دادیم و در آن كوههای عظیم و استواری افکندیم و در آن هر چیز موزونی رویاندیم.

020-  و در آن برای شما و كسانی كه خوراك آنها بر عهده شما نیست وسیله زندگی قرار دادیم.     

021-  خزائن هر چیزی بدست ما است و آن را به اندازه معین نازل میکنیم.     

022-  بادهای بارور كننده را فرستادیم و از آسمان آب نازل کردیم كه شما را با آن سیراب میکنیم. شما خزانه ‌دار آن نیستید.     

023-  ما زنده میکنیم و میمیرانیم و وارث همه هستیم.     

024-  ما گذشتگان شما را شناخته ایم و آیندگان را هم میشناسیم.     

025-  خداوند تو آنها را جمع میکند چون او حکیم و دانا است.     

026-  انسان را از گلی خشك از لجن بدبو آفریدیم.     

027-  و پیش از آن جن را از آتش سوزان بی‌ دود آفریدیم.      

028-  وقتی را یاد کن كه خداوند تو به فرشتگان گفت من بشری از گل خشکیده از لجن متعفن می آفرینم.     

029-  هنگامی كه او را ساختم و از روحم در او دمیدم در مقابلش به سجده درآئید.  

030-  فرشتگان همگی سجده كردند.     

031-  غیر از ابلیس كه از اینکه جزو سجده كنندگان باشد خودداری كرد.

032-  خداوند فرمود: ای ابلیس، چرا از سجده ‌كنندگان نیستی؟      

033-  شیطان گفت من كسی نیستم كه به بشری كه از گل خشك از لجن بد بو آفریدی سجده بكنم.     

034-  خداوند فرمود: از اینجا بیرون برو، تو رانده شده‌ای.    

035-  و تا روز جزا لعنت بر تو است.      

036-  شیطان گفت تا روزی كه برانگیخته میشوند به من مهلت بده.     

37 و 38-  خداوند فرمود: تا وقت معلوم به تو مهلت داده شده.      

039-  شیطان گفت خداوندا بخاطر اینکه مرا گمراه كردی،

       كارهای زشت را در نظر آنها در زمین جلوه میدهم و همه آنها را گمراه میکنم.

040-  بجز بندگان خالص تو را.        1     

041-  خداوند فرمود: این راه راستی است كه بر عهده (یا بسوی ) من است.        

042-  تو بر بندگان من تسلط نداری مگر بر گمراهانی كه از تو پیروی میکنند.     

043-  جهنم وعده ‌گاه همه آنها است.     

044-  جهنم هفت در دارد و هر دری سهم معینی از آنها دارد.        2

045-  افراد پرهیزکار در بهشت‌ها و در كنار چشمه‌ سارها هستند.     

046-  به آنان گفته میشود با سلامت و ایمنی وارد آن شوید.     

047-  و هر کینه ای كه در سینه دارند از آنها جدا میکنیم.

      برادر یکدیگرید و بر تخت‌ها مقابل هم مینشینند.      

048-  در آنجا رنجی به آنها نمی رسد و از آن بیرون رانده نمیشوند.     

049-  به بندگان من خبر بده كه من آمرزنده مهربانم.     

050-  و عذاب من عذاب پردردی است.     

051-  به آنها در باره مهمانان ابراهیم خبر بده.

052-  وقتی بر ابراهیم وارد شدند و سلام گفتند، ابراهیم گفت ما از شما میترسیم.     

053-  آنها گفتند نترس، ما مژده پسری دانا را بتو میدهیم.      

054-  ابراهیم گفت آیا در حالی كه من پیر شده‌ام بمن مژده میدهید؟  شما به چه چیزی مژده میدهید؟      

055-  گفتند ما بحق به تو مژده میدهیم. از افراد ناامید نباش.   

056-  ابراهیم گفت  چه كسی غیر از افراد گمراه از رحمت خداوندش ناامید میشود؟      

057-  ابراهیم گفت كار شما چیست؟      

058-  گفتند ما برای عذاب قوم گناهكار فرستاده شده ایم.      

059-  بجز خانواده لوط كه ما همه آنها را نجات میدهیم.      

060-  غیر از زن او كه مقدر کردیم از باقی ماندگان باشد.      

061-  وقتی فرستادگان پیش خانواده لوط آمدند.      

062-  لوط به آنها گفت شما افراد ناشناسی هستید.     

063-  گفتند ما همان عذابی را كه در آن شك میکنند آورده ایم.     

064-  و حقیقت را برای تو آورده ایم و ما راست میگوئیم.      

065-  قسمتی از شب گذشته خانواده‌ات را حركت بده و خودت دنبال آنها برو.

      هیچکدام شما به پشت سرش نگاه نكند و به هر جا كه به شما دستور داده میشود بروید.     

066-  و به لوط گفتیم دنباله این قوم صبح فردا قطع میشود. (همه از بین میروند).      

067-  اهل شهر با خوشحالی آمدند.      

068-  لوط به آنها گفت اینها مهمان من هستند آبروی مرا نریزید.      

069-  از عذاب خدا بترسید و مرا خوار نسازید.      

070-  گفتند آیا ما تو را از مهمان كردن افراد منع نکردیم ؟

071-  لوط گفت اگر میخواهید كاری بکنید اینها دختران من هستند.    

072-  به جان تو قسم كه آنها در مستی شهواتشان سرگردان بودند.    

073-  صبح موقع طلوع آفتاب صدای بسیار شدیدی آنها را در خود گرفت.     

074-  و شهر را زیر و رو کردیم و بارانی از سنگهای گلین بر آنها باراندیم.   

075-  در اینکار آیاتی (نشانه‌هائی) برای افراد باهوش وجود دارد.    

076-  آثار آن شهر هنوز در سر راه پا بر جا است.     

077-  در اینکار آیاتی برای افراد با ایمان وجود دارد.    

078-  اهل "ایکه" (قوم شعیب هم) ستمكار بودند.    

079-  بنابراین ما از آنها انتقام گرفتیم و بقایای آن دو شهر سر راه آشكار است.   

080-  اهل "حجر" (قوم ثمود هم) منكر پیغمبران شدند.    

081-  ما آیات خود را به آنها داده ایم ولی آنها آن را قبول نكردند.     

082-  آنها برای خود از كوهها خانه‌هائی میتراشیدند كه ایمن باشند.    

083-  صبح صدای رعد شدیدی آنها را در بر گرفت.    

084-  كارهائی كه كرده بودند بدردشان نخورد.    

085-  ما آسمانها و زمین و آنچه بین آنها است را بحق آفریدیم.  قیامت حتماً خواهد آمد. از آنها بخوبی در گذر.

086-  چون خداوند تو آفریننده دانا است.

087-  به تو هفت تا دوتائی و قرآن بزرگ را دادیم.      3

088-  و به آنچه به گروه‌هائی از كافران داده ایم چشم مدوز و بحال آنها غصه نخور و بال خود را برای افراد با ایمان بگستران. 

089-  و بگو من ترساننده ‌آشكار هستم.    

090-  ترساننده از عذابی مثل آنچه بر قسمت كنندگان نازل کردیم.

091- آنهائیکه قرآن را جزء جزء كردند ( به قسمتی از آن عمل میکردند). 

92 و 93-  به خداوندت قسم كه از همه آنها درباره كاری كه میکردند باز خواست میکنیم.      

094- آنچه را بتو دستور داده میشود آشكار كن و از مشرکین اعراض كن.

095-  ما تو را از شر مسخره كنندگان حفظ میکنیم. 

096-  آنهائیکه با خدا معبود دیگری قرار میدهند.

       نتیجه اینکار را خواهند دانست.    

097-  ما میدانیم چیزهائی كه میگویند تو را دلتنگ میسازد.

098-   پس به ستایش خداوندت او را تسبیح بگو و از سجده كنندگان باش.     

099-  خداوندت را بندگی كن ( بنده كسی جز خدا نباش) تا یقین سراغت آید.

پاورقی های اين سوره