007-  كسانی كه اميد ملاقات ما را ندارند        2

       و به زندگی دنيا راضی شدند و به آن اطمينان كردند از آيات ما غافل هستند.

008-  آنها جايشان بعلت كارهائی كه ميكردند در آتش جهنم است.        

009-  كسانی كه ايمان آوردند و عمل صحيح كردند

       خدا آنها را بسبب ايمانشان به بهشت‌های پرنعمتی كه نهرها در آن روان است هدايت ميكند.    

010-  دعای آنها در آنجا اين است كه خدايا تو پاكی و خوش‌ آمدشان در آنجا سلام است و دعای آخرشان اين است كه

       ستايش و ثنا ( بزرگ شمردن ) فقط متعلق به خداست كه صاحب اختيار همه مردم جهان است.     

011-  اگر آنقدر كه مردم خير را با عجله ميخواهند خدا در مجازات كار بد آنها عجله ميكرد،

       مهلت آنها به سر رسيده بود ( و دچار عذاب ميشدند).

       كسانی را كه اميد ديدن ما را ندارند در طغيانشان سرگردان ميگذاريم.      

012-  وقتی به انسان ضرری برسد چه دراز كشيده باشد چه نشسته چه ايستاده، ما را به كمك ميخواند.

       چون ضرر را از او دفع كرديم، به راه خود ميرود مثل اينكه برای رفع ضرری كه به او رسيده بود

       ما را به كمك نخوانده بود. برای اسراف كنندگان كارشان اينطور زينت داده شده.       

013-  ما نسلهای قبل از شما را بعلت ظلمی كه كردند نابود ساختيم

       و پيغمبرانشان دليلهای روشنی  برای‌ آنها آوردند ولی آنها ايمان نياوردند.

       ما گناهكاران را اينطور مجازات ميكنيم.        

014-  آنگاه شما را پس از آنان در زمين جانشين قرار داديم تا بنگريم شما چگونه عمل ميكنيد.

015-  وقتی آيات روشن ما بر آنها خوانده ميشود، كسانی كه اميد ديدار ما را ندارند،        3

       ميگويند قرآنی غير از اين بياور يا آن را عوض كن.

       بگو من حق ندارم از طرف خودم آن را عوض كنم.

       من فقط از آنچه به من وحی ميشود پيروی ميكنم.           4

       من از عذاب روز بزرگ ميترسم كه كاری بر خلاف دستور خداوندم بكنم.     

016-  بگو اگر خدا ميخواست من قرآن را بر شما نميخواندم و خدا شما را به آن آگاه نميكرد.

       من قبلا سالهائی بين شما زندگی كرده ‌بودم، آيا نمی‌ فهميد؟!    

017-  چه كسی ظالم‌ تر از كسی است كه به دروغ به خدا افترا بزند يا منكر آيات خدا شود؟

       مطمئناً گناهكاران رستگار نميشوند.     

018-  غير از خدا چيزی را بندگی ميكنند كه ضرری به آنها نميزند

       و نفعی به آنها نميرساند و ميگويند اينها شفيعان ما پيش خدا هستند.      5

       بگو آيا خدا را از چيزی خبردار ميكنيد كه در آسمانها و زمين از آن اطلاعی ندارد؟

       او دور از اين حرفها و بالاتر از چيزهائی است كه شريک او ميسازند.   

019-  مردم امت واحدی بودند بعد با هم اختلاف پيدا كردند اگر وعده خدا قبلا داده نشده بود،

       بين آنها در آنچه اختلاف نظر داشتند داوری شده بود.  

020-  ميگويند چرا به پيغمبر معجزه‌ای از طرف خداوندش داده نشده؟

       بگو غيب متعلق به خدا است.

             پس انتظار بكشيد.  منهم با شما انتظار ميكشم.

021-  وقتی بعد از آسيبی كه به مردم رسيده رحمتی به آنها بچشانيم آنها درباره آيات ما نقشه ميكشند.

       بگو خدا از لحاظ طرح نقشه سريع ‌تر از آنها است. فرستادگان ما نقشه‌هائی را كه ميكشند، ثبت ميكنند.

022-  خدا كسی است كه شما را در خشكی و دريا ميگرداند.

       وقتی كه سوار كشتی شدند و كشتی با باد موافقی آنها را به حركت آورد و شاد شدند،

       طوفانی شروع شده و امواج از هر طرف به آنها رو آورد

       و گمان كردند امواج آنها را در خود فرو گرفته در حالی كه دين را برای خدا خالص كردند (مخلصانه)

       خدا را به كمك خواندند و گفتند اگر ما را از اين طوفان نجات دهی سپاسگزار خواهيم بود.     

023-  چون خدا آنها را از غرق شدن نجات داد دوباره در زمين بناحق ظلم ميکنند.

       بگو ای مردم ظلمی كه ميكنيد بضرر خودتان است.

       شما استفاده از زندگی دنيا را ميخواهيد بعد بسوی ما برميگرديد،

       ما هم شما را از تمام كارهائی كه ميكرديد آگاه ميكنيم.

024-  زندگی دنيا مثل آبی است كه از آسمان فرود آورديم كه بوسيله آن گياهانی كه مردم و حيوانات ميخورند روئيدند

       و در هم شدند و زمين زيبائی پيدا كرد و آراسته شد و اهل زمين فكر كردند كه توانائی استفاده از آن را دارند.

       امر ما شب يا روز سراغ آن آمد و آن را درو كرديم مثل اينكه ديروز چنان چيزی وجود نداشته.

       ما آيات خودمان را برای افراد متفكر اينطور شرح ميدهيم.     

025-  خدا مردم را به منزل سلامت دعوت ميكند و هر كس را بخواهد به راه راست هدايت ميكند.

026-  كسانی كه كار نيك كرده‌اند پاداشی بهتر و بيشتر از آن دارند. 

       صورتشان را غبار و ذلت نمی پوشاند.

       آنها اهل بهشت هستند و هميشه در آن خواهند بود.    

027-  كسانی كه كار بد كنند بدانند كه جزای كار بد مجازاتی به اندازه آن است

       و خواری آنها را در بر ميگيرد و كسی كه آنها را از عذاب حفظ كند ندارند.

       مثل اينكه صورتشان با قطعه‌ای از شب تاريك پوشانده شده.

       آنها اهل آتش جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود.

028-  روزی كه همه آنها را جمع ميكنيم و به مشركين ميگوئيم كه شما و شريكانی كه برای خدا ميگرفتيد سر جای خود بايستيد

       و بين آنها جدائی مياندازيم. شريكهايی كه برای خدا ساخته بودند ميگويند شما ما را بندگی نميكرديد.    

029-  خدا برای شهادت بين ما و شما كافی است ما اصلا اطلاعی از عبادت شما نداشتيم.     

030-  اينجاست كه هر كسی از كارهائی كه قبلا كرده آگاه ميشود و پيش خدا مولای حقيقی خودشان برگردانده ميشوند

       و تمام شريكانی كه برای خدا ميبافتند گم ميشوند.      

031-  بگو چه كسی از آسمان و زمين بشما روزی ميدهد؟

       يا چه كسی مالك شنوائی و بينائی است و زنده را از مرده خارج ميكند و مرده را از زنده؟

       و چه كسی تدبير امور عالم را ميكند؟

       ميگويند خدا.

       بگو آيا از نافرمانی و عذاب خدا نمی‌ ترسيد؟       

032-  اين خداست كه صاحب اختيار حقيقی شماست.

       بعد از حقيقت چه چيزی غير از گمراهی وجود دارد؟

       به كجا برده ميشويد؟  

033-  سخن خداوندت نسبت به كسانی كه نافرمانی ميكردند اينطور ثابت شد كه آنها ايمان نمياورند. 

034-  بگو از اين شريكانی كه برای خدا ساخته‌ايد كسی هست كه خلق كند و بعد او را برگرداند؟

       بگو خداست كه خلق ميكند و بعد برميگرداند.

       شما را كجا ميبرند؟       

035-  بگو از اين شريكانی كه برای خدا تصور ميكنيد كسی هست كه براه حق هدايت كند؟

       بگو خدا براه حق هدايت ميكند.

       آيا كسيكه براه حق هدايت ميكند سزاوار اين است كه پيروی شود

       يا كسيكه هدايت نميكند مگر اينكه خودش هدايت شود؟ شما را چه شده؟ چگونه نظر ميدهيد؟     

036-  بيشتر آنها از گمان پيروی ميكنند.

       گمان به اندازه ذره‌ای انسان را از حقيقت بی‌نياز نميکند.

       خدا كارهائيرا كه ميكنند ميداند.

037-  اين قرآن از طرف كسی غير از خدا بهم بافته نشده است.

       ولی تصديق كننده كتابهای قبل از خود ميباشد و توضيح آنها است.

       بی شک از طرف خداوند جهانيان است.      

038-  آيا ميگويند پيغمبر آنها را بهم بافته؟

       بگو اگر راست ميگوئيد سوره‌ای مثل آن بياوريد و بجز خدا هر كس را كه ميتوانيد دعوت كنيد.  

039-  بلكه منكر چيزی شدند كه به آن احاطه علمی ندارند و هنوز تأويل آن برايشان نيامده.

       گذشتگان هم همينطور منكر شدند. ببين عاقبت ستمكاران چه بود.    

040-  عده‌ای از آنها به آن ايمان ميآورند و عده‌ای ايمان نميآورند.

       خداوند تو افراد خرابكار را خوب ميشناسد.   

041-  اگر منكر تو شدند بگو عمل من مال من است و عمل شما مال شماست.

       شما مسئول كارهای من نيستيد و من هم مسئول كارهای شما نيستم.     

042-  عده‌ای از آنها به سخنان تو گوش ميدهند.

       آيا تو ميتوانی با گفتن به افرادی كه كر هستند حرفی را بفهمانی؟

       اگر چه قدرت تشخيص نداشته باشند.

043-  عده‌ای از آنها به تو نگاه ميكنند.

       آيا تو افراد كور را اگر نتوانند ببِنند با نشان دادن راه ميتوانی هدايت كنی؟   

044-  خدا ذره‌ای به مردم ظلم نميكند ولی مردم به خودشان ظلم ميكنند. 

054-  كسی که ظلم كرده، اگرچه تمام چيزهائی كه در زمين است داشته باشد،

       حاضر است بدهد تا عذاب نشود و چون عذاب را ببينند،

       پشيمانی خود را پنهان ميكنند و بين آنها از روی عدالت حكم ميشود و به آنها ظلمی نميشود.     

055-  بدانيد آنچه در آسمانها و زمين است مال خدا است.

       بدانيد كه وعده خدا راست است ولی بيشتر مردم اين را نميدانند.      

056-  او زنده ميكند و ميميراند و شما را پيش او برميگردانند.       

057-  ای مردم موعظه‌ای از خداوندتان برای شما آمد که برای افراد باايمان شفای سينه‌ها و هدايت و رحمت است.

058-  بگو بايد به فضل و رحمت خدا خوشحال باشند.       9

       فضل و رحمت خدا از تمام چيزهائی كه جمع ميكنند بهتر است.       

059-  بگو نظر شما درباره خوردنيهائی كه خدا برای شما نازل كرده

       و شما قسمتی از آن را حرام و قسمتی را حلال كرده‌ايد چيست؟

       بگو آيا خدا چنين اجازه‌ای به شما داده است؟ يا بخدا افترا ميزنيد؟

060-  تصور كسانيكه كه بدروغ بخدا افترا ميزنند درباره روز قيامت چيست؟

       چون خدا نسبت به مردم لطف دارد ولی بيشتر آنها سپاسگزاری نميكنند.      

061-  مشغول هيچ كاری نيستی و چيزی از قرآن نميخوانی و هيچ عملی را انجام نميدهيد،

       مگر اينكه ما شاهد كاری كه شروع ميكنيد هستيم و اندازه ذره‌ای در زمين و آسمان نيست كه از نظر خداوند تو مخفی باشد

       و هيچ چيزی كوچكتر يا بزرگتر از آن وجود ندارد، مگر اينكه در كتاب روشنی است.

062-  بدانيد كه دوستداران خدا ترس و غصه‌ای ندارند.      

063-  افرادی كه ايمان آوردند و پرهيزكار بودند.       

064-  در زندگی دنيا و آخرت مژده دارند.

       سخن خدا عوض نميشود. اين موفقيت بزرگی است. 

065-  حرفهای آنها باعث غصه تو نشود.

       تمام عزت در دست خدا است.

       او شنوا و دانا است. (حرفهای آنها را ميشنود و از جريان كار آنها اطلاع دارد).       

066-  بدانيد تمام كسانی كه در آسمانها و زمين هستند و شركائی كه غير از خدا به كمك ميخوانند

       و پيروی ميكنند مال خدا هستند.

       آنها فقط از گمان پيروی ميكنند و فقط حدس ميزنند.        

067-  خداست كه برای شما شب را قرار داده كه در آن استراحت كنيد و روز را روشن ساخته كه چشمتان ببيند.

       در اينكار برای كسانی كه حق را ميشنوند، نشانه‌هائی وجود دارد.        

068-  گفتند خدا فرزندی گرفته.

       خدا خيلی بالاتر از اين است كه فرزندی بگيرد.

       او بی‌نياز است.

       آنچه در آسمانها و زمين است مال او است (چه احتياجی به فرزند دارد؟).

       شما هيچ دليلی برای اين حرف خود نداريد.

       آيا ندانسته از قول خدا سخن ميگوئيد؟

069-   بگو كسانی كه بدروغ به خدا افترا ميزنند (چيزی كه خدا نگفته از قول او ميگويند) رستگار نميشوند.       10      

070-  آنها بهره كمی در دنيا دارند.

       بعد بازگشت آنها به پيشگاه ما است،

       آنوقت بعلت كفری كه ميورزند عذاب سختی به ‌آنها ميچشانيم.

071-  داستان نوح را برای آنها بخوان.

       وقتی كه به قومش گفت ای قوم من اگر مقام من و تذكری كه درباره آيات خدا بشما ميدهم برای شما سخت است،

       من به خدا توكل كرده‌ام.

       فكر و تصميم خود و شريكانتان را روی هم بگذاريد و كار و تصميمتان بر شما پوشيده نماند

       و كار مرا تمام كنيد و مهلتی بمن ندهيد.    

072-  اگر قبول نكرديد، من از شما مزدی نخواسته‌ام.

       مزد من با خدا است و بمن دستور داده شده كه جزو كسانی باشم كه تسليم او و مسلمان هستند.     

073-  آنها حرف او را قبول نكردند. بنابراين او و كسانی را كه با او در كشتی بودند نجات داديم و آنها را جانشين ديگران كرديم

       و كسانی را كه منكر آيات ما شدند غرق كرديم.

       نگاه كن پايان كار كسانی كه بيم عذاب به آنها داده شده بود چه بود.       

074-  بعد از او پيغمبرانی برای قومشان فرستاديم و دليلهای روشنی برای آنها آوردند

       ولی آنها هم به آنچه گذشتگان قبول نكردند ايمان نميآوردند.

       ما اينطور قدرت فهم را از متجاوزين ميگيريم.      

075-  بعد از آنها موسی و هارون را با‌ آيات خودمان به سوی فرعون و درباريانش فرستاديم.

       اما آنها تكبر ورزيدند و قوم گناهكاری بودند. 

076-  وقتی حق از طرف ما برای آنها آمد گفتند كاملا معلوم است كه اين سحر است.     

077-  موسی به آنها گفت آيا وقتی حق برای شما آمد ميگوئيد سحر است؟

       آيا اين سحر است؟

       در صورتيكه جادوگران موفق نميشوند.      

078-  آنها گفتند آيا آمده‌ای كه ما را از روش پدرانمان منحرف كنی و در زمين بزرگی مال شما باشد؟    11

       ما به كار شما ايمان نداريم.

079-  فرعون گفت هر ساحر زبردستی را پيش من بياوريد.   

080-  وقتی ساحران آمدند، موسی به آنها گفت آنچه را كه ميخواهيد بيندازيد، بيندازيد.     

081-  چون انداختند، موسی گفت كاری كه كرده‌ايد سحر است. خدا آن را باطل ميكند.

       خدا كار خرابكاران را درست نميكند.  

082-  و خدا با سخنان خودش حق را ثابت ميكند.

       اگر چه گناهكاران از آن خوششان نيايد.      

083-  از ترس شكنجه و مجازات فرعون و درباريانش فقط يك قبيله از قوم موسی به او ايمان آوردند ( قبيله لاوی)        12

       چون فرعون در زمين قدرت داشت و مخالفين را بشدت مجازات ميكرد.    

084-  موسی گفت ای قوم من، اگر به خدا ايمان داريد و مسلمان ( تسليم حكم و نظر خدا) هستيد بر او توكل كنيد.

085-  گفتند به خدا توكل كرديم. خداوندا، ما را برای ستمكاران وسيله آزمايش قرار نده.      

086-  و ما را با رحمت خودت از دست قومی كه ايمان ندارند نجات بده.    

087-  به موسی و برادرش وحی كرديم كه برای قوم خود در مصر خانه‌هائی تهيه كنيد

       و خانه‌هايتان را مقابل هم بسازيد (يا قبله نمائيد) و نماز را بپا داريد و به افراد باايمان بشارت بده.    

088-  موسی گفت خداوندا، تو به فرعون و درباريانش در زندگی دنيا زينت و مال داده‌ای تا مردم را از راه تو منحرف سازند.

       خداوندا، اموالشان را از بين ببر و دلهايشان را سخت كن تا ايمان نياورند تا عذاب پر درد را ببينند.

089-  خداوند فرمود: دعای شما قبول شد.

       بنابراين استقامت داشته باشيد و از راه افراد نادان پيروی نكنيد.  

090-  و بنی‌اسرائيل را از دريا عبور داديم و فرعون و لشكريانش از روی ظلم و دشمنی آنها را تعقيب كردند

       تا وقتی كه فرعون در حال غرق شدن بود گفت ايمان آوردم كه معبودی جز معبودی كه بنی‌اسرئيل

       به آن ايمان آورده‌اند وجود ندارد و من  مسلمان (تسليم خدا) هستم.  

091-  به او گفته شد حالا؟   در صورتيكه قبلا سركشی ميكردی و از عوامل فساد بودی. (  اجتماع را آلوده ميكردی  )

092-  بنابراين امروز بدن تو را نجات ميدهيم تا برای آيندگان علامتی باشد چون عده‌ زيادی از مردم توجهی به آيات ما ندارند.     

093-  بنی‌اسرائيل را در جای خوبی جای داديم و از خوردنيهای پاك روزيشان كرديم.

       آنها بعد از اينكه حقيقت را دانستند دچار اختلاف شدند.        13 

       خدا روز قيامت در مورد چيزهائی كه در آن اختلاف داشتند بين‌ آنها حكم ميكنند.      

094-  (ای پيغمبر) اگر درباره آنچه به تو نازل كرديم شكی داری از كسانی كه كتاب الهی پيش از تو را ميخوانند بپرس.

       مطمئناً حق از طرف خدا برای تو آمده، بنابراين از شک كنندگان نباش.      

095-  و از كسانی نباش كه منكر آيات خدا شدند، چون از زيانكاران خواهی بود.       

096-  كسانيكه سخن خدا درباره آنها ثابت شده ايمان نميآورند.     

097-  هر آيه‌ای ( نشانه‌ای، معجزه‌ای) هم برای آنها بيايد ايمان نمی‌آورند تا وقتی كه عذاب پردرد را ببينند.

098-   ايمان آوردن مردم هيچ شهری برای آنها فايده نداشت غير از قوم يونس، كه چون به موقع ايمان آوردند،

       عذاب خوار كننده را در زندگی دنيا از آنها برطرف كرديم و آنها را تا پايان عمرشان بهره ‌مند ساختيم. 

099-  اگر خداوند تو ميخواست تمام كسانی كه در زمين هستند ايمان ‌می‌آوردند.

       آيا تو مردم را مجبور ميكنی كه ايمان بياورند؟       

100-  هيچكس جز با اجازه (مطابق قانون) خدا ايمان نمی‌آورد.

       خدا آلودگی را بر كسانی كه عقل خود را بكار نميبرند قرار ميدهد.    

101-  بگو نگاه كنيد كه چه چيزهائی در آسمان‌ها و زمين است در صورتيكه اين نشانه‌ها

       و بيم دادن‌ها برای افرادی كه ايمان نمی‌آورند فايده‌ای ندارد.      

102-  آيا انتظار روزهائی مثل روزهای (عذاب) كسانی كه قبل از خودشان بودند را ميكشند؟

        بگو انتظار بكشيد من هم با شما انتظار ميكشم.

103-  ما پيغمبرانمان و افراد باايمان را نجات ميدهيم. چنانچه ما بر خود فرض کرده ايم كه افراد باايمان را نجات بدهيم.  

104-  بگو ای مردم، اگر از دين من دچار شک هستيد بدانيد كه من كسانی را كه غير از خدا عبادت ميكنيد،

       عبادت و بندگی نميكنم ولی خدائی را بندگی ميكنم كه جان شما را ميگيرد.  

       بمن دستور داده شده كه از افراد باايمان باشم.     

105-  و بمن امر شده كه رو به دين توحيدی بياور و از مشركين نباش.     

106-  و غير از خدا چيزی را كه نفع و ضرری بتو نميرساند به كمك نخوان، اگر اينكار را بكنی از ستمكاران هستی.

پاورقی های اين سوره