031-  ای فرزندان آدم، موقع نماز و در مسجد لباس خوب بپوشيد و بخوريد و بنوشيد ولی زياده‌ روی نكنيد.

       چون خدا كسانی را كه زياده ‌روی ميكنند دوست ندارد.      

032-  بگو چه كسی زينتی كه خدا برای بندگانش بوجود آورده و خوردنيهای پاك را حرام كرده است؟

       بگو اينها در زندگی دنيا مال افراد باايمان است و روز قيامت هم فقط به آنها اختصاص دارد.

       ما آيات را اينطور برای دانايان توضيح ميدهيم.         

033-  بگو خداوند من فقط كارهای زشت را چه آشكار باشد چه پنهان،

       و گناه و تجاوز بنا حق و شرک به خدا را كه دليلی برای آن نازل نكرده،

       و از قول خدا ندانسته حرف زدن را حرام كرده است.5       

034-  برای ايمان آوردن هر دسته‌ای مهلتی وجود دارد،

       وقتی مهلتشان تمام شد نميتوانند ساعتی عذاب را عقب يا جلو بيندازند.        6       

035-  ای فرزندان آدم، وقتی پيغمبرانی از خودتان كه آيات مرا بشما ميگويند پيش شما آمدند بدانيد كسانی كه پرهيزكار شدند

       و كار خود را اصلاح كردند ترس و غصه‌ای ندارند.          

036-  و كسانی كه آيات ما را انكار كردند و تكبر ورزيدند اهل آتش جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود           

037-  چه كسی ظالم‌ تر از انسانی است كه دروغی را به خدا افترا بزند         7

       (از قول خدا دروغ بگويد) يا منكر آيات خدا شود؟

       سهم آنها از آنچه برای ايشان مقرر شده به آنها ميرسد.

       وقتی كه فرستادگان ما برای گرفتن جانشان پيش آنها بيايند به آنها ميگويند

       كسانی را كه غير از خدا ميخوانديد كجا هستند؟

       ميگويند آنها را گم كرده‌ايم، عليه خود شهادت ميدهند كه كافر بودند.

038-  خداوند گفت شما هم با گروه‌های جن و انسی كه قبل از شما از دنيا رفتند وارد آتش جهنم شويد.

       هرگاه گروهی وارد جهنم شوند گروه ديگر را لعنت ميكنند تا وقتی كه همگی وارد جهنم شوند و بهم برسند.

       بعدی‌ها درباره قبلی‌ها ميگويند خداوندا، اينها ما را گمراه كردند عذاب آنها را از آتش جهنم چند برابر بده.

       خداوند ميگويد عذاب همه دو برابر است ولی شما نميدانيد.           

039-  قبلی‌ها به بعدی‌ها ميگويند شما فضلی بر ما نداريد بنابراين عذاب را بخاطر كارهائی كه كرده‌ايد بچشيد.

040-  درهای آسمان برای كسانی كه منكر آيات ما شدند و خود را بالاتر از آن ديدند كه آن را بپذيرند باز نميشود

       و وارد بهشت نميشوند تا موقعی كه شتر از سوراخ سوزن رد شود. ما گناهكاران را اينطور مجازات ميكنيم.         

041-  جای آنها در جهنم است و پرده‌هائی از آتش بالای سر آنها است.

       ما ستمكاران را اينطور مجازات ميكنيم          

042-  و كسانی كه ايمان آوردند و كار درست كردند اهل بهشت خواهند بود.

       و هميشه در آن هستند. البته ما هيچكس را بيشتر از توانائيش مكلف نميكنيم.   

043-  ما هر كينه‌ای را كه در دل دارند از آن خارج ميكنيم،

       زير پای آنها نهر‌‌‌ها روان است و ميگويند ستايش اختصاص به خدا دارد

       كه ما را به چنين جائی راهنمائی كرد اگر خدا ما را هدايت نميكرد خودمان هدايت نمی شديم.

       پيغمبران خداوندمان حقيقت را برای ما آوردند،

       به آنها گفته ميشود اين بهشتی است كه بخاطر كارهائی كه ميكرديد بشما داده شده است.        8

044-  اهل بهشت به اهل جهنم ميگويند ما وعده‌ای كه خداوندمان بما داده بود درست يافتيم.

       آيا شما هم وعده‌ای كه خداوندتان بشما داده بود درست يافتيد؟

       ميگويند بله، آنوقت اعلام كننده‌ای ميان آنها اعلام ميكند كه لعنت خدا بر ستمكاران.         

045-  ستمكارانی كه مردم را از راه خدا باز ميدارند و انحراف آن را ميخواهند و منكر آخرت هستند.        9  

046-  بين اين دو دسته مانعی هست و در اعراف مردانی هستند كه هر كدام آنها را با علامتشان ميشناسند

       و بهشتيان را صدا ميزنند و ميگويند سلام بر شما، اينها هنوز وارد آن نشده‌اند ولی اميد آن را دارند.   

047-  و وقتی چشمشان متوجه اهل جهنم ميشود، ميگويند خداوندا ما را در شمار افراد ظالم قرار مده.          

048-  اهل اعراف، مردانی را كه از روی علامتشان می ‌شناسند صدا ميزنند

       و ميگويند جمعيت شما و تكبری كه داشتيد نفعی برای شما نداشت.         

049-  آيا اينها همان افرادی هستند كه قسم ميخورديد كه خدا رحمتی به آنها نميكند؟

       به آنها گفته ميشود وارد بهشت شويد، ترسی و غصه‌ای نداريد.   

050-  اهل جهنم اهل بهشت را صدا ميزنند و ميگويند مقداری آب يا مقداری از آنچه خدا روزی شما كرده بما بدهيد.

       اهل بهشت ميگويند خدا اينها را برای افراد بی‌ايمان حرام كرده است.   

051-  ما امروز افراد بی‌ايمانی را كه دينشان را سرگرمی و بازی پنداشتند و زندگی دنيا آنها را فريب داد فراموش ميكنيم

       همانطور كه ديدار امروزشان را فراموش كردند و منكر آيات ما ميشدند.        10

052-  ما كتابی برای ايشان آورديم و با آگاهی آن را توضيح داديم.

       كتابی كه برای افراد با ايمان هدايت و رحمت است.    

053-  آيا انتظار تاويل آن را دارند؟

       روزی كه تاويل آن بيايد افرادی كه قبلا آن را فراموش كردند،

       ميگويند پيغمبران خدای ما حقيقت را برای ما آوردند.

       آيا شفيع‌هائی وجود دارند كه شفاعت ما را بكنند؟ يا ما را برگردانند تا عملی غير از آنچه ميكرديم بكنيم؟

       آنها خودشان ضرر كردند و شفيعانی را كه به دروغ ميتراشيدند پيدا نميكنند.       11   

054-  صاحب اختيار شما خدا است كه آسمانها و زمين را در شش روز (شش مرحله) آفريد، آنگاه به عرش پرداخت.    12

       روز را با شب ميپوشاند كه با ميل دنبال آن ميگردد، خورشيد و ماه و ستارگان به امر او مسخر شده‌اند.

       بدانيد كه آفرينش و فرمان در اختيار او است.

       خدا فرمانروا و سرور تمام افراد بشر، پاك و پر بركت است.   

055-  خداوندتان را با تضرع ( تواضع و فروتنی) و پنهانی بخوانيد.

       چون او افراد متجاوز را دوست ندارد.   

056-  در زمين پس از اصلاح آن، فساد نكنيد و او را با ترس و اميد بخوانيد.

       چون رحمت خدا به افراد نيكوكار نزديك است.    

057-  اوست كه قبل از رحمتش بادها را برای بشارت ميفرستد تا اينكه ابرهای سنگين را جا بجا كند.

       ما آن ابرها را بطرف سرزمين مرده ميبريم و از آن باران را نازل ميكنيم و بوسيله آن هر نوع محصولی پديد ميآوريم.

       ما مرده‌ها را اينطور زنده ميكنيم.

       برای اينكه شما متوجه شويد. 

058-  زمين پاك گياهش را بدستور خداوندش ميروياند و زمين ناپاك جز گياهانی كم و بيفايده نميروياند.

       ما آيات را برای افرادی كه سپاسگزاری ميكنند، اينطور روشن ميكنيم.    

059-  ما نوح را پيش قومش فرستاديم او گفت خدا را بندگی كنيد.

       معبودی (كسی كه بنده و مطيع محض و بی ‌چون و چرای دستورهای او باشيد)

       غير از او برای شما وجود ندارد.

       من از عذاب روز بزرگ بر شما ميترسم.         

060-  سران قومش گفتند ما تو را در گمراهی آشكاری می بينيم.        

061-  نوح گفت ای قوم من، من گمراه نيستم ولی من فرستاده خداوند جهانيان هستم.       

062-  پيام خداوندم را بشما ميگويم و خير شما را ميخواهم و از طرف خدا چيزهائی را ميدانم كه شما نميدانيد.    

063-  آيا از اينكه مردی از خودتان تذكری از جانب خداوندتان برای شما بياورد

       تا به شما هشدار بدهد تا پرهيزكار باشيد تا مورد رحمت قرار گيريد تعجب ميكنيد؟         

064-  ولی حرف او را قبول نكردند و ما او و كسانی را كه با او ايمان آورده بودند با كشتی نجات داديم

       و كسانی را كه منكر آيات ما شدند غرق كرديم. آنها افراد كوردلی بودند.   

065-  بسوی قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم. او گفت ای قوم من، خدا را بندگی كنيد.

       معبودی ( كسی كه بنده و مطيع محض و بی ‌چون و چرای دستورهای او باشيد)

       غير از او برای شما وجود ندارد.

       آيا از نافرمانی و عذاب خدا نميترسيد؟       

066-  افراد بی‌ ايمان قومش گفتند تو را آدم كم عقلی می‌ بينيم و گمان ميكنيم كه دروغگوئی.   

067-  هود گفت من كم عقل نيستم ولی فرستاده خداوند جهانيان هستم.

068-  پيام خداوندم را بشما ميرسانم و من خيرخواه امين شما هستم.   

069-  آيا از اين تعجب ميكنيد كه برای شما تذكری از جانب خداوندتان بر مردی از خودتان آمده تا بشما هشدار بدهد؟

       وقتی را بياد آوريد كه شما را بعد از قوم نوح جانشين كرد و شما را از لحاظ بدنی بزرگتر از آنان ساخت.

       پس نعمت‌های خدا را بياد آوريد شايد رستگار شويد.   

070-  گفتند آيا آمده‌ای كه ما فقط خدا را بندگی كنيم و آنچه پدرانمان می پرستيدند ترك كنيم؟!     13     

       اگر راست ميگوئی عذابی را كه ما را از آن ميترسانی برای ما بياور.   

071-  هود گفت عذاب و غضب خداوندتان بر شما واقع شده.

       آيا با من درباره اسم‌هائی كه خودتان و پدرانتان گذاشته‌ايد بگو‌مگو ميكنيد؟

       خدا هيچ دليلی برای وجود آنها نازل نكرده، بنابراين انتظار بكشيد، منهم با شما انتظار ميكشم.   

072-  بنابراين ما با رحمت خود، او و افرادی را كه با او بودند نجات داديم

       و دنباله كسانی را كه منكر آيات ما ميشدند و ايمان نداشتند قطع كرديم.  

073-  و بسوی قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم.

       صالح به آنها گفت ای قوم من، خدا را بندگی كنيد،

       معبودی ( كسی كه در مقابل او احساس يا ابراز كوچكی كنيد و بدون چون و چرا از دستورهای او پيروی كنيد)

       غير از خدا برای شما وجود ندارد.

        دليل روشنی از جانب خداوندتان برای شما آمده، اين شتر مال خداست.

       نشانه‌ای برای شماست، بگذاريد در زمين خدا بچرد و آسيبی به او نرسانيد، چون عذاب دردناكی شما را فرا ميگيرد.

074-  زمانی را بياد آوريد كه خدا شما را بعد از قوم عاد در زمين جانشين ساخت و شما را در آن قرار داد

       كه در دشتهای آن قصر ميسازيد و از كوه‌ها خانه ميتراشيد.

       بنابراين نعمت‌های خدا را بياد داشته باشيد و در زمين به فساد دامن نزنيد.    

075-  سران قومش كه تكبر داشتند به افراد ضعيفشان كه به حرفهای صالح ايمان آورده بودند گفتند

       آيا شما ميدانيد كه صالح از جانب خداوندش فرستاده شده؟!!

       آنها گفتند ما به رسالتی كه برای آن فرستاده شده ايمان داريم.   

076-  متكبران گفتند ما آن چيزی را كه شما به آن ايمان داريد، قبول نداريم.   

077-  بنابراين شتر را كشتند و از امر خداوندشان سرپيچی كردند و گفتند كه ای صالح،

       اگر پيغمبری، عذابی را كه بما وعده ميدهی برای ما بياور.  

078-  در نتيجه دچار زلزله شدند و در خانه‌هايشان از پا در آمدند.   

079-  صالح از آنها رو گرداند و گفت ای قوم من، پيام خداوندم را بشما ابلاغ كردم و شما را نصيحت كردم

       ولی شما افرادی را كه نصيحت ميكنند دوست نداريد.    

080-  و زمانی را ياد‌آوری كن كه لوط به قومش گفت

       آيا كار زشتی ميكنيد كه احدی از افراد بشر در آن برشما پيشی نگرفته است؟!!

081-  شما بجای زنان با مردان شهوترانی ميكنيد.

       شما افراد متجاوزی هستيد.

082-  جواب قومش فقط اين بود كه آنها را از شهرتان بيرون كنيد اينها آدمهائی هستند كه تظاهر به پاكی ميكنند.

083-  بنابراين ما او و خانواده‌اش را، غير از زنش، نجات داديم.  

       زنش از افرادی بود كه گرفتار عذاب شدند.    

084-  و بر آنها بارانی (از سنگ) بارانديم.

       نگاه كن عاقبت گناهكاران چه بود.     

085-  به شهر مدين برادرشان شعيب را فرستاديم.

             شعيب گفت ای قوم من خدا را بندگی كنيد.

       معبودی غير از او برای شما وجود ندارد.

       دليل روشنی از جانب خداوندتان برای شما آمده بنابراين پيمانه و وزن را كامل بدهيد و اموال مردم را كم ندهيد

       و در زمين پس از اصلاح آن خرابكاری نكنيد، اگر افراد باايمانی هستيد بدانيد كه اينكار برای شما بهتر است.

086-  سر هر راهی ننشينيد تا مردم را بترسانيد تا شخصی را كه ايمان آورده از راه خدا باز داريد

       و در صدد انحراف آنها باشيد.

       وقتی را بخاطر آوريد كه شما كم بوديد و خدا شما را زياد كرد.

       نگاه كنيد كه عاقبت كار خرابكاران چه بود.    

087-  اگر عده‌ای از شما به پيامی كه برای شما آورده‌ام ايمان آوردند و عده‌ای ايمان نيآوردند

       شما صبر و استقامت داشته باشيد تا خدا بين ما حكم كند.

       او بهترين حكم كننده است.

088-  سران متكبر قومش گفتند ای شعيب، تو را و تمام كسانی را كه با تو ايمان آورده‌اند از شهرمان بيرون ميكنيم

       يا به دين ما برميگرديد.

       شعيب گفت حتی اگر از اين كار بدمان بيايد؟      

089-  بعد از اينكه خدا ما را از شرك نجات داد اگر به دين شما برگرديم دروغی را به خدا افترا زده‌ايم.

       سزاوار ما نيست كه به آئين شرك برگرديم مگر اينكه صاحب اختيار ما، خدا بخواهد.

       دامنه علم خداوند ما شامل همه چيز ميشود بر خدا توكل كرده‌ايم.

       خداوندا، بين ما و قوم ما بحق داوری كن تو بهترين داور هستی.      

090-  سران كافر قومش گفتند اگر از شعيب پيروی كنيد زيانكاريد.     

091-  زلزله آنها را فرا گرفت و در خانه خودشان از پای درآمدند.       

092-  افرادی كه منكر شعيب شده بودند مثل اينكه اصلا در آن شهر نبوده‌اند.

       منكرين شعيب زيان كردند.      

093-  شعيب از آنها رو گرداند و گفت ای قوم من، من پيغام خداوندم را بشما رساندم

       و شما را نصيحت كردم پس چگونه و چرا بر نابودی افرادی كه كافرند افسوس بخورم.     

094-  هيچ پيغمبری به شهری نفرستاديم مگر اينكه اهل آن شهر را دچار فقر و قحطی كرديم، شايد متواضع شوند. 

095-  بعد رفاه را بجای فقر آورديم تا اينكه زياد شدند و ما را نديده گرفتند و گفتند رنج و راحتی به پدران ما رسيد.

       ما ناگهان بدون اينكه توجه پيدا كنند آنها را دچار عذاب كرديم.

096-  اگر اهالی شهرها ايمان بياورند و پرهيزكار شوند، برای آنها درهای بركت را از آسمان و زمين باز ميكنيم،

        ولی آنها منكر شدند لذا ما آنها را بخاطر كارهائی كه ميكردند دچار عذاب كرديم.       

097-  آيا اهالی شهرها از اينكه عذاب ما شب در حالی كه خوابند سراغ آنها بيايد در امان هستند؟       

098-  يا از اينكه عذاب ما موقع صبح كه در حال سرگرمی و بازی هستند سراغ آنها بيايد در امان هستند؟  

099-  آيا خيالشان از عذاب خدا جمع است؟  

       در حاليكه فقط افراد زيانكار (به علت نادانی) از نيامدن عذاب خدا خاطر جمع هستند.    

100-  آيا افرادی كه زمين را پس از ساكنين قبلی آن به ارث بردند، هدايت نشده و نفهميده‌اند كه اگر بخواهيم

       آنها را بعلت گناهانشان دچار مصيبت ميكنيم و بر قلبشان مهر ميزنيم كه (حقيقت‌ را) نشنوند؟     

101-  اين شهرهائی است كه اخبار آن را بتو ميگوئيم.

       پيغمبرانشان دلائل روشن برای آنها آوردند

       و آنها كسانی نبودند كه به آنچه قبلا تكذيب ميكردند ايمان بياورند.

       خدا اينطور بر دلهای كافرين مهر ميزند.       

102-  در اكثر آنها وفای بعهدی نيافتيم و بيشتر آنها را فاسق يافتيم.       

103-  بعد از آنها موسی را با آيات خودمان پيش فرعون و سران كشورش فرستاديم

       ولی آنها به آيات ما ظلم كردند (آن را قبول نكردند).

       نگاه كن عاقبت كار تبهكاران چه بود.      

104-  موسی گفت ای فرعون، من فرستاده خداوند جهانيان هستم. 

105-  بر من واجب است كه درباره خدا چيزی جز حق نگويم.

       معجزه‌ای از خداوندتان برای شما آورده‌ام بنابراين بنی‌اسرائيل را با من بفرست.    

106-  فرعون گفت اگر راست ميگوئی معجزه‌ای را كه آورده ای بما نشان بده.       

107-  لذا موسی عصايش را انداخت ناگهان اژدهای آشكاری شد.       

108-  و دستش را از يقه‌اش درآورد كه در نظر بينندگان سفيد شده بود.        

109-  سران قوم فرعون گفتند اين مرد ساحر ماهری است.      

110-  ميخواهد شما را از سرزمين خودتان بيرون كند، شما چه ميفرمائيد؟       

111-  گفتند كار موسی و برادرش را عقب بيانداز و افرادی را به شهرها بفرست تا ساحران را جمع كنند. 

112-  تا هر ساحر زبردستی را پيش تو بياورند.       

113-  ساحران پيش فرعون آمدند و گفتند آيا اگر ما بر موسی غلبه كنيم پاداشی داريم؟      

114-  فرعون گفت آری، شما از مقربان ما خواهيد بود.         

115-  جادوگران گفتند ای موسی، تو اول عصايت را می‌اندازی يا ما بيندازيم؟       

116-  موسی گفت شما بياندازيد.

       چون جادوگران عصاها و طنابهایشان را انداختند، چشم مردم را سحر كردند و آنها را ترساندند و سحر بزرگی نمودند.     

117-  ما به موسی وحی كرديم كه عصايت را بينداز.

       چون انداخت، همه چيزهائی را كه درست كرده بودند بلعيد.    

118-  حق ثابت شد و كارهائی كه ميكردند باطل شد.            

119-  و جادوگران مغلوب و خوار شدند.            

120-  جادوگران به سجده افتادند.

121-  و گفتند ما به خداوند جهانيان ايمان آورديم.       

122-   به خدای موسی و هارون.      

123-  فرعون گفت آيا قبل از اينكه بشما اجازه بدهم به او ايمان آورديد؟!                 14

       اين نقشه‌ای است كه در شهر كشيده‌ايد تا اهالی آن را از آن بيرون كنيد.

       نتيجه كار خود را خواهيد دانست.

124-  دست و پايتان را بر خلاف هم ميبرم و بعد همه شما را بدار ميزنم.      

125-  جادوگران گفتند ما پيش خداوندمان برميگرديم.       

126-  تو فقط بخاطر اين از ما انتقام ميگيری كه چون آيات خداوندمان برای ما آمد به آن ايمان آورديم.

       خداوندا، بما صبر بده و ما را مسلمان (تسليم حكم خودت) از دنيا ببر.        

127-  سران قوم فرعون گفتند آيا موسی و قومش را ميگذاری كه در زمين فساد كنند و تو و معبودهای تو را ترك كنند؟

       فرعون گفت پسرانشان را ميكشيم و دخترانشان را زنده ميگذاريم.

       ما بر آنها مسلط هستيم.       

128-  موسی به قومش گفت از خدا كمك بخواهيد و استقامت داشته باشيد.

       زمين مال خدا است آن را به هر يك از بندگانش كه بخواهد ميدهد.

       عاقبت كار متعلق به افراد پرهيزكار است.     

129-  قومش گفتند ما قبلا اذيت ميشديم و بعد از اينكه تو آمدی باز هم اذيت ميشويم.

       موسی گفت امكان دارد خداوندِ شما دشمن شما را نابود كند

       و شما را در زمين جانشين قدرت آنها كند تا ببيند شما چگونه عمل ميكنيد.         

130-  ما پيروان فرعون را دچار قحطی و كمبود محصول كرديم شايد متوجه شوند. 

131-  وقتی وضع خوبی برای‌ آنها پيش ميآمد ميگفتند نتيجه كار خودمان است و اگر بلائی به آنها ميرسيد

       آن را به نحسی موسی و افرادی كه با او بودند نسبت ميدادند.

       آگاه باشيد كه پيش آمدهای بد آنها از جانب خدا است ولی بيشتر آنها اين را نميدانند.       

132-  گفتند هر معجزه‌ای بياوری كه ما را جادو كنی (باز هم) بتو ايمان نخواهيم آورد.     

133-  پس ما بر آنها طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون را كه هركدام از آنها معجزه‌ای بود فرستاديم،

       ولی آنها تكبر ورزيدند، چون قوم گناهكاری بودند.    

134-  وقتی عذاب بر آنها وارد شد گفتند ای موسی، خداوندت را بر اساس عهدی كه با او داری بخوان،

       اگر عذاب را از ما برطرف كردی حتماً به تو ايمان می‌آوريم و بنی‌اسرائيل را با تو ميفرستيم.     

135-  چون عذاب را تا وقتی كه بپايان مهلتشان برسند از آنها برطرف كرديم، عهد خود را شكستند.      

136-  بنابراين ما از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم چون منكر آيات ما شدند و از آن غافل بودند.  

137-  و شرق و غرب زمينی را كه به آن بركت داده بوديم به قومی كه تضعيف ميشدند واگذار كرديم.

       وعده خوب خداوند تو به بنی‌اسرائيل بخاطر استقامتی كه بخرج دادند عملی شد

       و آنچه را فرعون و قومش می‌ساختند و ساختمانهائی را كه بالا ميبردند نابود كرديم.

138-  و بنی‌اسرائيل را از دريا عبور داديم و به قومی رسيدند كه بت می‌پرستيدند.

       گفتند ای موسی، برای ما معبودی (بتی كه بپرستيم) درست كن همانطور كه آنها هم بت‌هائی دارند.

       موسی گفت شما افراد نادانی هستيد.     

139-  بتهائی كه اينها ميپرستند از بين رفتنی است و كاری كه ميكنند باطل است.    

140-  آيا غير از خدا دنبال معبودی برای شما بگردم

        در صورتيكه او شما را (با فرستادن پيغمبران) بر جهانيان برتری داد.     

141-  زمانی را بياد بياوريد كه شما را از آل ‌فرعون كه شما را به سختی عذاب ميكردند نجات داد.

       آنها پسران شما را ميكشتند و دختران شما را زنده ميگذاشتند.

       اين كار از طرف خداوندتان امتحان بزرگی بود.    

142-  با موسی قرار سی شب را گذاشتيم و آن را با ده شب ديگر كامل كرديم.

              قرار خداوندش چهل شب شد.

       موسی به برادرش هارون گفت در بين قوم من جانشين من باش و كارها را درست كن و از راه افراد خرابكار پيروی مكن.    

143-  وقتی موسی به محل وعده ما آمد و خداوندش با او صحبت كرد

       موسی گفت خداوندا، خودت را به من نشان بده تا تو را ببينم.

       خدا گفت هرگز مرا نمی ‌بينی ولی به كوه نگاه كن، اگر سر جايش باقی ماند مرا خواهی ديد.

       چون خداوندش به كوه تجلی كرد آن را با خاك يكسان كرد و موسی بيهوش افتاد.

       چون بهوش آمد گفت خداوندا، تو بالاتر از اين هستی كه ديده شوی.

       توبه كردم. من اولين مومن هستم.

144-  خدا گفت ای موسی، من تو را با پيامها و سخنانم بر مردم برگزيدم.

       آنچه به تو دادم بگير و سپاسگزار باش.   

145-  و در الواح تورات برای او هر نوع موعظه‌ای نوشتيم و هر چيزی را توضيح داديم

       و گفتيم آن را با قدرت بگير و به قومت دستور بده كه آن را به بهترين وجه حفظ كنند.

       جای افرادی را كه اطاعت نكنند بشما نشان خواهيم داد.    

146-  افرادی را كه بناحق در زمين تكبر ميورزيدند از آياتمان باز ميدارم.

       هر معجزه‌ای ببينند به آن ايمان نميآورند.

        اگر راه صحيح را ببينند آن را راه خود نميگيرند و اگر راه غلط را ببينند آن را در پيش ميگيرند.

       اين بخاطر آنست كه منكر آيات ما شدند و از آن غافل بودند.     

147-  كسانی كه منكر آيات ما و ديدار آخرت شدند، اعمالشان از بين رفته ‌است.

       آيا غير از اين است كه جزای اعمال خود را می بينند؟      

148-  قوم موسی پس از رفتن موسی از زيورهايشان هيكل گوساله‌ای را درست كردند كه صدائی ميكرد.

       آيا نديدند كه با آنها حرف نميزند و راهی به آنها نشان نميدهد؟

       آنها، آن را معبود خود ساختند و ظلم كردند      

149-  وقتی پشيمان شدند و ديدند كه گمراه شده‌اند گفتند اگر خداوندمان بما رحم نكند و ما را نيامرزد،

       حتما از افراد زيانكار خواهيم بود.

150-  وقتی موسی خشمگين و متاسف پيش قومش برگشت، گفت بعد از رفتن من بد جانشينی برای من بوديد.

       آيا در كار خداوندتان عجله كرديد؟

       الواح را انداخت و موهای سر برادرش را گرفت و بطرف خود ميكشيد.

       برادرش گفت: ای پسر مادرم، قوم مرا ضعيف کردند و نزديک بود مرا بکشند.  

       باعث نشو كه دشمنان مرا سرزنش كنند و مرا جزو افراد ظالم قرار مده.      

151-  موسی گفت خداوندا، من و برادرم را بيامرز و ما را مشمول رحمت خود ساز.

       تو بهترين رحمت كننده‌ای.

152-  خشم خداوند و خواری در زندگی دنيا افرادی را كه گوساله را خداوند خود ساختند، فرا ميگيرد.

       ما كسانی را كه افترا می‌زنند اينطور مجازات ميكنيم.   

153-  و خداوند تو افرادی را كه كار بد كردند و بعد از آن توبه نمودند

       و ايمان آوردند ميآمرزد چون خدا آمرزنده و مهربان است.  

154-  وقتی خشم موسی فرو نشست الواح را گرفت و در نوشته‌های آن برای افرادی كه از خداوندشان می‌ترسيدند،

       هدايت و رحمت وجود داشت. 

155-  موسی از بين قومش هفتاد نفر را برای ميعاد ما انتخاب كرد.

       وقتی دچار زمين لرزه شدند موسی گفت خداوندا، اگر ميخواستی قبلا آنها و مرا هلاك ميكردی،

       آيا ما را بعلت كارهائی كه افراد نادان ما كردند هلاك ميكنی؟

       اين فقط امتحان تو است.

       هر كسی را كه بخواهی گمراه ميكنی (مطابق قوانينت بی راه ميگذاری) و هر كس را بخواهی هدايت ميكنی.           15

       تو ياور مائی؛ ما را بيامرز و بما رحم كن.

       تو بهترين آمرزنده‌ای.

156-  وضع خوبی برای ما در دنيا و آخرت مقرر فرما.

       ما به راه تو هدايت شديم.

       خداوند گفت عذاب من به هر كس كه بخواهم ميرسد و رحمت من شامل هر چيزی است.

       آن را برای افرادی كه مسلط بر هوس‌های خود هستند و زكات ميدهند

       و به آيات ما ايمان ميآورند مقرر ميكنم.

157-  افرادی كه از (اين) رسول پيروی ميكنند، پيغمبر درس نخوانده‌ای كه (نامش) در تورات و انجيل نوشته شده می ‌يابند

       كه آنها را به كارهای نيك امر كرده و از كارهای زشت نهی ميكند و خوردنيهای پاك را برای آنها حلال ميكند

       و ناپاكها را حرام ميسازد و بار سنگين و قيد و بندهائی كه بر دوش آنها بود برميدارد.

       بنابراين افرادی كه به او ايمان آوردند و به او احترام گذاشتند و او را ياری كردند

       و از نوری كه با او نازل شده پيروی كردند، رستگار هستند.      

158-  بگو ای مردم، من فرستاده خدا برای همه شما هستم.

       خدائی كه فرمانروائی آسمانها و زمين مال او است.

       معبودی (كسی كه بنده و مطيع محض و بی‌ چون و چرای او باشيد) غير از او وجود ندارد.

       زنده ميكند و می‌ ميراند.

       بنابراين به خدا و رسول نبی بيسوادش كه به خدا و كلماتش ايمان دارد ايمان بياوريد و از او پيروی كنيد تا هدايت شويد.     

159-  عده‌ای از قوم موسی مردم را بحق هدايت ميكنند و بوسيله آن عدالت را اجرا ميكنند.

160-  بنی‌ اسرائيل را به دوازده قبيله و گروه تقسيم كرديم.

       وقتی از موسی آب خواستند به موسی وحی كرديم كه با عصايت به سنگ بزن، چون زد،

       دوازده چشمه از آن روان شد و هر گروهی محل آب خوردن خود را می ‌شناخت.

       ابر را سايبان ايشان ساختيم و من و سلوی (دو نوع خوردنی) برای آنها فرستاديم

       و گفتيم از خوردنی‌های پاكی كه نصيب شما كرده‌ايم بخوريد.

       آنها بما ظلم نكردند؟

       ولی بخودشان ظلم كردند.    

161-  وقتی را ياد‌آوری كن كه به آنها گفته شد در اين شهر ساكن شويد و از هر جای آن كه خواستيد بخوريد

       و بگوئيد گناهان ما را ببخش و با فروتنی از در وارد شويد تا خطاهای شما را بيامرزيم.

       ما پاداش نيكوكاران را زياد ميكنيم.      

162-  ستمكاران آنها سخنی كه به آنها گفته شده بود عوض كردند،

       لذا ما بخاطر ظلمی كه كردند عذابی آسمانی برای آنها فرستاديم.   

163-  درباره شهری كه كنار دريا قرار داشت از آنها سئوال كن،

       آنوقتی كه در روز شنبه تجاوز ميكردند (بجای تعطيل كار ميكردند).

       وقتی كه ماهيها روز شنبه روی آب می آمدند و روزهای غير از شنبه پيش آنها نمی ‌آمدند.

       ما آنها را بسبب نافرمانی ‌شان اينطور امتحان كرديم.

164-  آنوقتی كه عده‌ای از آنها گفتند چرا افرادی را كه خدا آنها را هلاك می‌كند

        يا آنها را به سختی عذاب ميكند موعظه ميكنيد؟

        گفتند اين موعظه معذرتی برای ما پيش خداوند شما است.

        ممكن است آنها پرهيزكار شوند.     

165-  چون تذكرهائی را كه به آنها داده شده بود فراموش كردند، افرادی را كه از بدی نهی می ‌كردند نجات داديم

        و ستمكاران را بعلت اطاعت نكردنشان به عذاب سختی دچار كرديم.      

166-  چون از كارهائی كه نهی شده بودند سرپيچی كردند، به آنها گفتيم ميمونهای رانده شده باشيد.     

167-  و زمانی كه خداوندت اعلام كرد كه تا روز قيامت كسانی را عليه آنها بر می ‌انگيزد كه آنها را بسختی عذاب كنند.

       چون حسابرسی خداوندت سريع است،

        و او آمرزنده مهربان است.      

168-  آنها را در زمين بصورت طائفه‌هايی در آوريم. عده‌ای از آنها درستكارند و عده‌ای بر خلاف آن

       و آنها را با خوبيها و بديها امتحان كرديم شايد به اطاعت از دستورهای خداوند برگردند.      

169-  بعد از آنها افرادی جای آنها را گرفتند كه وارث كتاب شدند.

       آنها متاع اين دنيا را ترجيح دادند و ميگويند گناهان ما آمرزيده خواهد شد.

       اگر با متاعی مثل آن برخورد كنند آن را ميگيرند.

       آيا از آنها در تورات تعهد گرفته نشده كه فقط حقيقت را از قول خدا بگويند و آنها آنچه در تورات است خوانده‌اند.

       خانه آخرت برای افراد پرهيزكار بهتر است، آيا اين را نمی‌ فهميد؟     

170-  كسانی كه پای بند كتاب الهی هستند و نماز را بپا ميدارند (درستكارند).

       ما پاداش درستكاران را ضايع نمی كنيم.

171-  و وقتی را يادآوری كن كه كوه را مثل چتری بالای سرشان قرار داديم و خيال كردند كه روی آنها ميافتد،

       و به آنها گفتيم توراتی را كه به شما داده شده با قوت تمام بگيريد

       و آنچه در آن است يادآوری كنيد تا پرهيزكار شويد.    

172-  هنگامی را يادآوری كن كه خداوندت از پشت فرزندان آدم،

       نسل‌های آنها را گرفت و آنها را بر خودشان شاهد ساخت

       و گفت آيا من خداوند شما نيستم؟  گفتند آری شهادت ميدهيم.

       تا روز قيامت نگوئيد كه ما از اين مطلب غافل بوديم.     

173-  يا نگوئيد كه قبلا پدران ما مشرک بودند و ما نسل بعد از آنها بوديم،

       آيا ما را بعلت كارهائی كه طرفداران باطل كردند هلاك ميكنی؟ 

174-  ما آيات را اينطور توضيح می دهيم تا به اطاعت از كتاب الهی برگردند.     

175-  سرگذشت كسی كه آياتمان را به او داديم برای آنها بخوان كه چطور از آن جدا شد

       و شيطان دنبال او رفت و او را گمراه كرد.     

176-  اگر ميخواستيم قدر او را بوسيله آياتمان بالا ميبرديم. ولی او به زمين دل بست و از دلخواه خود پيروی كرد.

       حكايت او مثل حكايت سگ است كه اگر به او حمله كنی،

       زبانش را از دهان بيرون مياورد و اگر او را ترك كنی، باز همينكار را ميكند.

       اين حكايت افرادی است كه منكر آيات ما شدند.

       داستانها را به آنها بگو شايد درباره آن فكر كنند.    

177-  حكايت افرادی كه منكر آيات ما شدند و بخودشان ظلم كردند چقدر بد است.      

178-  كسی را كه خدا هدايت كند هدايت شده و كسانی را كه گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارد) زيانكارند.        16

179-  تعداد زيادی از جن و انس را برای جهنم آفريده‌ايم.

       دل دارند ولی با آن نميفهمند، چشم دارند ولی با آن نمی‌ بينند،

       گوش دارند ولی با آن نمی ‌شنوند، آنها مثل چهارپايان هستند بلكه از آنها گمراه ‌ترند.       17

       آنها غافل هستند.

180-  خدا اسم‌های نيكوئی دارد، او را با آن بخوانيد و كسانی را كه اسم‌های خدا را تحريف ميكنند ترك كنيد.

       آنها مجازات كارهائی را كه ميكردند خواهند ديد.   

181-  عده‌ای از افرادی كه خلق كرده‌ايم، مردم را بحق هدايت ميكنند و بوسيله آن عدالت را رعايت ميكنند.

182-  كسانی را كه منكر آيات ما شدند كم ‌كم از جائی كه نميدانند گرفتار ميكنيم.            

183-  و به آنها مهلت ميدهم، نقشه من دقيق است.    

184-  آيا فكر نكردند كه دوستشان (پيغمبر) ديوانه نيست؟

       او فقط آشكارا مردم را از عواقب كار بدشان برحذر ميدارد.    

185-  آيا در ملكوت آسمانها و زمين و آنچه خدا آفريده نگاه نكردند؟

       شايد پايان مهلتی كه به آنها داده شده نزديك شده باشد.

       آنها بعد از قرآن به چه سخنی ايمان ميآورند؟  

186-  كسانی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده)، راهنمائی برای آنها وجود ندارد،

       و آنها را در طغيانشان سرگردان ميگذارد.  18    

187-  از تو ميپرسند كه قيامت چه وقت برقرار ميشود؟  

       بگو علم آن فقط پيش خداوند من است.

       و خداوند آن را فقط در وقت خود آشكار ميسازد.

       قيامت بر آسمانها و زمين سنگين است.

       ناگهانی سراغ شما می‌آيد.

       از تو ( درباره قيامت) سئوال ميكنند مثل اينكه تو از آن خبر داری.

       بگو فقط خدا از آن اطلاع دارد، ولی بيشتر مردم اين را نميدانند. 

188-  بگو من مالك نفع و ضرری برای خودم نيستم مگر تا آنجا كه خدا بخواهد.

       اگر غيب ميدانستم نفع بيشتری بدست می‌آوردم و آسيبی به من نميرسيد.          19 

       من فقط بيم دهنده و مژده دهنده افراد باايمان هستم.   

189-  خدا وجودی است كه شما را از يك تن آفريد و همسرش را هم از آن قرار داد تا با آن آرامش بيابد.          20

       چون با او آميزش كرد، بار سبكی گرفت و مدتی با آن گذراند.

       چون بارش سنگين شد، هر دو آنها خداوند صاحب اختيارشان را خواندند

       كه اگر به ما فرزند صالحی بدهی سپاسگزار خواهيم بود.

190-  چون خداوند فرزند صالحی به آنها داد، در دادن فرزند صالحی كه خدا به آنها داد شريكانی درست كردند.

       خدا خيلی بالاتر از چيزهائی است كه شريك او ميسازند.     

191-  آيا چيزهايی را شريک خدا ميسازند كه چيزی خلق نكرده‌اند و خودشان هم خلق شده‌اند؟     

192-  آنها توانائی كمك به ايشان را ندارند و خودشان را هم نميتوانند ياری كنند.       

193-  اگر آنها را به هدايت دعوت كنيد از شما پيروی نمی‌كنند.

       برای شما مساوی است چه دعوتشان بكنيد چه ساكت باشيد.       

194-  كسانی را كه غير از خدا ميخوانيد، بندگانی مثل شما هستند.

       اگر راست ميگوئيد آنها را بخوانيد تا دعای شما را اجابت كنند.  

195-  آيا پائی دارند كه با آن راه بروند؟  

       يا دستی دارند كه با آن كاری بكنند؟  

       يا چشمی دارند كه با آن ببينند؟

       يا گوشی دارند كه با آن بشوند؟ بگو شريكانی را كه برای خدا قائل هستيد، دعوت كنيد       21

       بعد هر نقشه‌ای كه از دستتان برميآيد برای نابودی من بكشيد و مهلتی بمن ندهيد. 

196-  مولا و ياور من خدا است كه قرآن را نازل كرده و او يار و ياور افراد درستكار است.    

197-  كسانی را كه غير از خدا به كمك خود ميخوانيد،

       توانائی ياری شما را ندارند، خودشان را هم نميتوانند ياری كنند.   

198-  اگر آنها را به راه صحيح دعوت كنيد نميشنوند و آنها را ميبينی كه بتو نگاه ميكنند ولی نمی‌بينند.   

199-  آنها را ببخش و بكار نيك امر كن و از افراد نادان روگردان باش.      

200-  اگر از شيطان وسوسه‌ای بتو رسيد به خدا پناه ببر، چون او شنوا و دانا است.   

201-  وقتی شيطان افراد پرهيزكار را وسوسه كند خدا را ياد ميكنند، آنوقت بصيرت پيدا ميكنند.     

202-  دوستانشان آنها را به گمراهی ميكشانند و در اينكار كوتاهی نميكنند.    

203-  وقتی آيه‌ای برای آنها نياوری ميگويند چرا آيه‌ای انتخاب نكردی؟

       بگو من فقط از آنچه از خداوندم بمن وحی ميشود پيروی ميکنم.      22  

       اين قرآن برای افراد باايمان وسيله بينش و راهنمائی و رحمتی از طرف خداوند شما است.      

204-  وقتی قرآن خوانده ميشود به آن گوش كنيد و ساكت باشيد تا مورد رحمت قرار گيريد.        23

205-  خداوندت را صبح و شب با فروتنی و ترس، آهسته در دلت ياد كن و از افراد بی‌ توجه نباش.    

206-  كسانی كه در پيشگاه خداوند تو هستند در بندگی او تكبر نمی‌ورزند و او را تسبيح و به او سجده ميكنند.

 

اين سوره را بشنويد

Home Page

سوره قبلی

سوره بعدی

فهرست سوره ها

پاورقی های اين سوره