01-  الم.  1  
02-  اين كتابی است كه هيچ شكی در آن نيست.
      راهنمای افراد پرهيزكار است. 
03-  پرهيزكارانی كه  به غيب ايمان دارند و نماز را بر پا ميدارند و از آنچه روزی آنها ساخته‌ايم انفاق ( در راه خدا خرج ) ميكنند.   
04-  افرادی كه به آنچه به تو نازل شد ( يعنی به قرآن ) و به آنچه قبل از تو نازل شد
      ( يعنی به تورات و انجيل و كتابهای پيغمبران  ديگر )، ايمان و به آخرت يقين دارند. 
05-  چنين افرادی از جانب خداوندشان هدايت شده اند و چنين افرادی موفق و رستگار هستند.
06-  به كافران چه هشدار بدهی چه ندهی، فرقی ندارد، آنها ايمان نمی آورند.  
07-  خدا بر دل و گوش آنها مهر زده ( حاضر بفكر كردن و شنيدن نيستند )
      و بر چشمها يشان پرده ای است ( پرده تعصب به عقائدی كه پيدا كرده اند ) و عذاب بزرگی دارند.
08-   عده ای از مردم ميگويند به خدا و روز آخرت ايمان آورده‌ايم در صورتيكه ايمان ندارند.
09-  ( فكرميكنند) خدا و مسلمانان را گول ميزنند درصورتيكه فقط خودشان را گول ميزنند ولی متوجه نيستند.  
10-  در دلشان (از لحاظ فكری) مرضی است. خدا مرضشان را اضافه كرد و بعلت دروغی كه ميگويند عذاب پردردی دارند.   
11-  وقتی به آنها گفته شود در زمين فساد نكنيد، ميگويند ما اصلاح كننده هستيم. 
12-  بدانيد كه آنها خرابكار هستند ولی متوجه نيستند. 
13-  و وقتی به آنها گفته شود همانطور كه مردم ايمان آورده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌اند،
      شما هم ايمان بياوريد ميگويند آيا ما مثل افراد كم عقل ايمان بياوريم؟
      بدانيد كه آنها خودشان كم عقل هستند ولی اين را نميدانند.
14-  وقتی با افراد باايمان روبرو شوند ميگويند ايمان آورده‌‌‌‌‌‌‌‌‌ايم ولی وقتی با شيطان‌های (همفكران) خود تنها شوند   2
      ميگويند ما با شما هم عقيده هستيم، ما فقط مسلمانان را مسخره ميكنيم.  
15-  خدا آنها را مسخره ميكند و در طغيانشان سرگردان نگاه ميدارد. 
16-  اين افراد كسانی هستند كه گمراهی را بقيمت هدايت خريده‌اند و تجارتشان سودی نداشته و راه صحيح را نشناخته‌اند.
17-  وضع آنها مانند كسانی است كه آتشی روشن كردند، چون آتش اطراف آنها را روشن كرد،
      خدا روشنايی آنها را از بين برد و در حالی كه نمی‌ديدند آنها را در تاريكی وا گذاشت.   3   
18-  كر و لال و كورند و برنميگردند.
19-   يا وضع آنها مانند باران تندی است كه از آسمان ببارد و در هنگام بارش،
      تاريكی و رعد و برق وجود داشته باشد و آنها از ترس مردن از صاعقه‌ها انگشت‌هايشان را در گوششان بكنند.
      خداوند به كافران احاطه دارد.   4  
20-   نزديک است برق بينايی آنها را از بين ببرد.
      هر وقت برق اطراف آنها را روشن كند، چند قدمی راه ميروند و وقتی هوا تاريك شود در جايشان می‌ايستند.
      اگر خدا بخواهد شنوايی و بينايی آنها را از بين ميبرد. چون خدا توانائی كردن هر كاری را دارد.  
21-  ای مردم، خداوندتان را كه شما و كسانی را كه پيش از شما بودند آفريد، بندگی كنيد
      (بنده و مطيع محض و بدون چون و چرای دستورهای هيچكس جز خدا نباشيد) تا پرهيزكار شويد.   5    
22-   خدايی كه زمين را برای شما بستر قرار داد و آسمان را ساختمانی عظيم ساخت
       و از آسمان باران فرستاد و بوسيله آن انواع محصولات را از زمين برای خوردن شما خارج كرد.
      پس برای خدا مثل و مانندی قرار ندهيد، در صورتيكه اين را ميدانيد.   6     
23-  و اگر در باره قرآنی كه بر بنده ‌مان (محمد) نازل كرديم در شك و ترديد هستيد،
      سوره‌ای مثل آن بياوريد و اگر راست ميگوييد شاهدهايتان را هم غير از خدا دعوت كنيد. 
24-   و اگر نتوانستيد و هرگز نميتوانيد، از آتشی كه برای كافران فراهم شده و سوخت آن آدمها و سنگها است بترسيد.
25-  و به كسانی كه ايمان آورده‌اند و عمل صالح ( كار درست و بجا) انجام داده‌اند مژده بده
      كه برای آنها بهشت هايی است كه نهرها در آن روان است.
      هر گاه ميوه‌ای از آن بهشت روزی آنها شود،
      ميگويند اين همان چيزی است كه قبلا روزی ما شده بود و شبيه آن برای آنها آورده شده.
      همسران پاكی در آن دارند و هميشه در آن خواهند بود.
26-  خدا خجالت نمی كشد كه به يك پشه يا بالاتر از‌ آن مثل بزند.
      اما افرادی كه ايمان آورده‌اند ميدانند كه آن مثل درست و ازجانب خداوندشان است.
      اما كسانی كه ايمان ندارند ميگويند خدا با اين مثل چه چيزی ميخواهد؟
      عده زيادی را با آن گمراه ميكند و عده زيادی را با آن هدايت ميكند.
      در صورتيكه خدا فقط افراد خلافكار را با آن گمراه ميكند.   
27-  خلافكارانی كه عهدی را كه با خدا بسته‌اند ميشكنند و چيزی را كه خدا دستور داده وصل كنند قطع ميكنند
      و در زمين خرابكاری مينمايند. چنين افرادی زيانكارند.
28-  چگونه منكر خدا ميشويد در صورتيكه مرده ( بيجان) بوديد و خدا به شما جان داد، بعد جان شما را ميگيرد،
      بار ديگر شما را زنده ميكند، و بسوی او برگردانده ميشويد.  
29-  اوست كه آنچه در زمين است برای شما خلق كرد، بعد به آسمان پرداخت و هفت آسمان بوجود آورد.
      او به هر چيز داناست.

30-  و هنگامی كه خداوند تو به فرشتگان گفت من در زمين نماينده ای قرار ميدهم.     6.5   

       فرشتگان گفتند آيا كسی را در زمين قرار ميدهی كه در آن فساد و خونريزی كند؟!

       در صورتيكه ما با ستايش تو، تو را تسبيح ميگوييم و تقديس ميكنيم.

      خدا گفت من چيزی ميدانم كه شما نميدانيد.    
31-  و خدا تمام اسم ها را به آدم ياد داد، بعد آنها را به فرشتگان نشان داد

      و گفت اگر راست ميگوييد اسم اينها را بگوييد.   

32-  فرشتگان گفتند خدايا تو پاكی، ما جز آنچه بما ياد داده‌ای چيزی نميدانيم. تو دانا و حكيم هستی.      

33-  خدا به آدم گفت اسم‌های آنها را به ايشان بگو.

      چون آدم اسم‌های آنها را به ايشان گفت،

      خدا گفت آيا به شما نگفتم كه من غيب آسمانها و زمين و آنچه را آشكار و مخفی ميكنيد ميدانم.    

34-  و وقتی را يادآوری كن كه به فرشتگان گفتيم به آدم سجده كنيد

      و تمام فرشتگان سجده كردند بجز ابليس كه از سجده كردن خودداری كرد و تكبر ورزيد.

      او از افراد قدر ناشناس بود (قدر علم را نمی شناخت).        

35-  و به آدم گفتيم ای آدم، تو و زنت در بهشت ساكن شويد و از آن هر قدر و از هر كجا كه خواستيد بخوريد،

      ولی به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمكاران ميشويد.      

36-  ولی شيطان آنها را دچار لغزش ساخت و از آنجا بيرون كرد. گفتيم پايين (به زمين) برويد.

      بعضی از شما دشمن بعضی خواهيد بود و در زمين محل استقرار و وسيله زندگی تا پايان عمر برای شما وجود خواهد داشت.       

37-  بعد آدم از صاحب اختيارش كلماتی ياد گرفت  و خدا توبه او را پذيرفت چون او توبه پذير مهربان است.  7 
38-  گفتيم همگی پايين برويد.
      وقتی راهنمائی من برای شما آمد، هر كس كه از راهنمائی من پيروی كند نه ترسی دارد نه غصه‌ای.      
39-   كسانی كه قبول نكردند و آيات ما را انكار كردند، اهل آتش جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود.      
40-   ای بنی اسرائيل، نعمت خودم را كه به شما دادم بياد آوريد و به عهد من وفا كنيد
      تا من هم به عهد شما وفا كنم و فقط از من بترسيد.      
41-   و به قرآن كه تصديق كننده توراتی است كه با شما است ايمان بياوريد
      و اولين كافر به آن نباشيد و آيات مرا به قيمت كمی نفروشيد و فقط از نافرمانی من بترسيد.  8   
42-   باطل را بجای حق معرفی نكنيد و در صورتيكه حقيقت را ميدانيد آن را پنهان نكنيد.       
43-   و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد و با ركوع روندگان به ركوع رويد.        
44-   آيا مردم را به نيكی دعوت ميكنيد و فراموش ميكنيد كه خودتان هم بايد آن را انجام دهيد؟
      در صورتيكه شما كتاب دينی خود را ميخوانيد. آيا عقل نداريد؟       
45-   از صبر و نماز كمك بگيريد. اينكار، كار دشواری است، جز برای افرادی كه تكبر ندارند.      
46-   افراد فروتنی كه گمان ميكنند خداوندشان را ملاقات ميكنند و پيش او برگردانده ميشوند.    9   
47-   ای بنی‌اسرائيل، نعمتم را كه به شما دادم و شما را بر افراد جهان برتری دادم بياد بياوريد.   10
48-   و از روزی بترسيد كه از كسی برای ديگری كاری ساخته نيست
      و از كسی شفاعتی پذيرفته نميشود و از كسی تاوانی گرفته نميشود و كمكی به آنها نخواهد شد.   11  
49-  و وقتی را يادآوری كنيد كه شما را از آل فرعون نجات داديم كه شما را بسختی عذاب ميكردند،
     پسران شما را ميكشتند و دختران شما را زنده ميگذاشتند.
     در اين كار آزمايشی بزرگ از طرف صاحب اختيارتان وجود داشت.       
50-  و وقتی را بياد ‌آوريد كه دريا را برای شما شكافتيم و شما را نجات داديم
     و آل‌ فرعون را غرق كرديم و شما غرق شدن آنها را نگاه ميكرديد.   
51-  و وقتی چهل شب با موسی قرار گذاشتيم، در غياب او گوساله را خدای خود گرفتيد.
     شما آدمهای ظالمی هستيد.
52-  و شما را بعد از آن كار بخشيديم شايد سپاسگزاری كنيد.      
53-  و در آن زمان به موسی كتاب و جدا كننده حق و باطل داديم تا راه را بشناسيد.       
54-  و وقتی كه موسی به قومش گفت‌: ای قوم من‌، بخاطر اينكه گوساله ‌پرستی كرديد به خودتان ظلم كرديد‌،
     بنابراين بسوی آفريننده خودتان برگرديد و يكديگر را بكشيد، اينكار در پيش آفريننده شما بهتر است.
       خداوند توبه شما را پذيرفت، چون او توبه ‌پذير مهربان است.      12  
55-  و وقتی كه گفتيد: ای موسی، تا خدا را آشكارا نبينيم به حرفهای تو ايمان نمی‌آوريم.
       در نتيجه دچار صاعقه شديد در حالی كه نگاه ميكرديد.       
56-  و شما را پس از مردنتان زنده كرديم تا سپاسگزاری كنيد.       
57-  و ابر را سايبان شما قرار داديم و "من و سلوی" (دو نوع خوردنی ) را برای شما نازل كرديم.
     از خوردنيهای پاكی كه روزی شما كرديم بخوريد. آنها بما ظلم نكردند ولی به خودشان ظلم كردند. 
58-  و وقتی را ياد آوری كن که گفتيم: وارد اين شهر بشويد و از هر جای آن و هر قدر كه خواستيد بخوريد
     و سجده كنان ( با خضوع و خشوع ) از دروازه آن وارد شويد
     و بگوئيد گناهان ما را ببخش تا گناهان شما را بيآمرزيم،  
     و تعداد افراد نيكوكار و نعمت آنها را زياد تر خواهيم كرد.    13 
59-  ولی ستمگران حرفی  را كه به آنها زده شده بود به حرف ديگری تبديل كردند.
     بنابراين ما بسبب نافرمانی آنها از آسمان عذابی بر ستمكاران نازل كرديم.       
60-  و زمانی كه موسی برای قومش آب خواست، به او گفتيم با عصايت به سنگ بزن
     در نتيجه دوازده چشمه از آن جاری شد. هر دسته‌ای محل آبخوردن خود را ميدانست.
     گفتيم از روزی خدا بخوريد و بنوشيد و در زمين فساد نكنيد.        
61-  و وقتی كه گفتيد: ای موسی، ما نميتوانيم به يك جور غذا قانع باشيم.
     خدايت را بخوان  تا برای ما از آنچه زمين ميروياند در بياورد از قبيل سبزی و خيار و سير و عدس و پياز.
     موسی گفت آيا چيز خوب را با چيز بد عوض ميكنيد؟ وارد شهری شويد، در آن هر چيزی كه ميخواهيد هست
     و داغ خواری و فقر بر آنها زده شد و دچار خشم خدا شدند، چون منكر آيات خدا ميشدند و پيغمبران را به نا حق ميكشتند.
     اينكار بعلت اين بود كه سركشی كردند و آدمهای متجاوزی بودند.
62-  مسلمانان و يهوديان و  مسيحيان و صابئين، بطور كلی كسانی كه به خدا و روز آخرت ايمان داشته باشند
        و عمل صحيح و درست بكنند، پاداششان پيش خداوندشان محفوظ است و نه ترسی دارند و نه غصه‌ای.    14
63-  و وقتی از شما تعهد گرفتيم و كوه را بالای سرشما برديم.
     و گفتيم دستور‌هائی را كه به شما داديم با قدرت تمام حفظ كنيد
        و آنچه در آن است بخاطر داشته باشيد تا پرهيزكار شويد.       
64-  ولی شما به پيمان خود پشت كرديد. اگر فضل و رحمت خدا نسبت به شما نبود حتما‍ً از زيانكاران ميشديد. 
65-  حتماً كسانی از خودتان را كه در روز شنبه تجاوز كردند ميشناسيد كه به آنها گفتيم ميمون‌های رانده شده باشيد.
66-  آن را مجازاتی قرار داديم كه درس عبرت برای كسانی كه در آن زمان
     و زمانهای بعد از آنها بودند و پندی برای افراد پرهيزكار باشد.       
67-  و زمانی كه موسی به قومش گفت: خدا به شما دستور ميدهد كه گاوی بكشيد، گفتند آيا ما را مسخره ميكنی؟
     موسی گفت به خدا پناه ميبرم از اينكه از افراد جاهل باشم.      
68-  گفتند از خداوندت بخواه كه مشخصات آن را برای ما بيان كند.
     موسی گفت خدا ميگويد آن گاوی است كه نه از زايمان افتاده باشد نه بكر است.
     بلكه گاو ميان سالی بين اين دو حال است. بنابراين دستوری كه به شما داده ميشود انجام دهيد.      
69-  گفتند از خداوندت بپرس كه رنگ آن چطور است.
     موسی گفت: خدا ميگويد: گاوی است زرد يكدست كه بينندگان را خوشحال ميكند.
70-  گفتند از خداوندت بخواه كه برای ما بيان كند که مشخصات آن گاو چيست، چون گاو برای ما اشتباه ميشود.
     اگر خدا بخواهد ما هدايت خواهيم شد.       
71-  موسی گفت: خدا ميگويد: گاوی است كه رام نيست كه زمين را شخم بزند يا زراعت را آبياری كند.
     نقصی ندارد و لكه‌ای در آن نيست.
     گفتند حالا حقيقت را برای ما آوردی.
     بنابراين آن گاو را كشتند و نزديك بود اين كار نكنند.      
72-  و وقتی كه كسی را كشتيد و كشتن آن را به گردن هم انداختيد، در صورتيكه خدا چيزی را كه پنهان ميكرديد آشكار ميكرد.      
73-  و گفتيم پاره‌ای از آن را به بدن مقتول بزنيد.     15
     خدا مردگان را اينطور زنده ميكند و آياتش را به شما نشان ميدهد شايد درك كنيد.      
74-  بعد دلهای شما سخت شد مثل سنگ يا سخت ‌تر از سنگ.
     در صورتيكه از بعضی سنگها نهر روان ميشود و بعضی از آنها ميشكافد
     و آب از آن خارج ميشود و بعضی از آنها از ترس خدا فرو ميريزند.
     خدا از كارهايی كه ميكنيد غافل نيست.      
75-  آيا انتظار داريد به حرفهای شما ايمان بياورند در صورتيكه عده‌ای از آنها كلام خدا را مي شنيدند
     و بعد از اينكه آنرا می ‌فهميدند معنی آنرا عوض ميكردند و ميدانستند چه كاری ميكنند.   16   
76-  وقتی افراد مسلمان و باايمان را ملاقات ميكنند ميگويند ايمان آورده‌ايم
     و وقتی بعضی از آنها با همفكران خود خلوت ميكنند ميگويند
     آيا چيزهايی را كه خدا برای شما معلوم كرده به آنها ميگوييد تا بوسيله آن پيش صاحب اختيارتان با شما بحث كنند؟
     آيا عقل نداريد؟!
77-  آيا نميدانند كه خدا آنچه را پنهان می‌كنند و آنچه را آشكار می ‌كنند ميداند؟     
78-  عده‌ای از آنها بي سوادند و از كتاب الهی چيزی جز تصورات و آرزوهای خود نميدانند و فقط گمان ميكنند.
79-  پس وای بر كسانی كه با دست خود كتاب می ‌نويسند و می ‌گويند اينها از جانب خدا است
     برای آنكه آنرا به بهای ناچيزی بفروشند.
       پس وای بر آنها به سبب چيزهايی كه با دستشان نوشتند و وای بر آنها از آنچه بدست می ‌آورند.
80-  گفتند هرگز آتش جهنم جز چند روزی بما نميرسد.
     بگو آيا از خدا تعهدی گرفته‌ايد؟
     اگر گرفته‌ايد خدا هرگز خلاف تعهد خود كاری نميكند، يا ندانسته از طرف خدا حرف ميزنيد؟      
81-  بله هركس كار بدی بكند و گناهش او را احاطه كند اهل آتش جهنم است و هميشه در آن خواهد بود.      
82-  و كسانی كه ايمان داشته باشند و كار درست بكنند اهل بهشت هستند و هميشه در آن خواهند بود.       
83-  و وقتی ازبنی ‌اسرائيل پيمان گرفتيم كه فقط خدا را بندگی كنيد
     و به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و تهيدستان نيكی كنيد
     و با مردم با زبان خوش صحبت كنيد،
     و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد،
     ولی بجز عده كمی همگی روی گردانديد و به پيمان خود پشت كرديد.
84-  و وقتی از شما پيمان گرفتيم كه خون يكديگر را نريزيد و يكديگر را از سرزمين خود بيرون نكنيد،
     شما پذيرفتيد و خودتان بر آن شهادت ميدهيد.       
85-  اما شما اين‌هائی هستيد كه يكديگر را ميكشيد و عده‌ای از خودتان را از سرزمين ‌شان بيرون ميكنيد
     و بر ضد آنان به گناه و ظلم بهم كمك ميكنيد و اگر آنان را به اسيری پيش شما بياورند
     از آنان خون ‌بها ميگيريد در صورتيكه بيرون كردن آنها بر شما حرام است.
     آيا به قسمتی از كتاب ايمان مياوريد و قسمتی را قبول نداريد؟
     كسانی از شما كه چنين كاری كنند مجازاتشان در دنيا خواری است
      و در آخرت به دست شديد ترين عذابها سپرده ميشوند و خدا از كارهايی كه ميكنيد غافل نيست.    17
86-  چنين افرادی كسانی هستند كه بقيمت آخرت، دنيا را خريدند. عذاب آنها تخفيفی پيدا نميكند و ياری هم نميشوند.       
87-   ما به موسی كتاب (تورات) را داديم و دنبال او پيغمبران را فرستاديم
     و به عيسی پسر مريم دليل‌های روشن داديم و او را با روح پاك تاييد كرديم.
     آيا هر وقت پيغمبری احكام و نظرهايی برخلاف دلخواه شما بياورد تكبر ميورزيد
     و عده‌ای از آنها را به دروغگويی متهم ميكنيد وعده‌ای را ميكشيد؟       
88-  گفتند دلهای ما در غلاف است ( قادر به درك پيام خدا نيست )، نه اينطور نيست،
     بلكه خدا بعلت كفرشان آنها را از رحمت خود دور ساخته، در نتيجه عده كمی از آنها ايمان می ‌آورند. 
89-  وقتی كتابی ( قرآن ) از جانب خدا برای آنها آمد كه تصديق كننده توراتی است كه با ايشان است
     و آن را شناختند منكر آن شدند، در صورتيكه قبلا ميخواستند بوسيله آن بر افراد بی ‌ايمان پيروز شوند.
     پس رحمت خدا از كافران دور باد.     
90-  خود را به بد چيزی فروختند كه از روی حسادت منكر چيزی شدند
     كه خدا از فضل خودش بر هر يك از بندگانش كه بخواهد نازل ميكند.
     بنابراين دچار خشم بيشتر الهی شدند.
     و برای كافران عذابی خوار‌كننده وجود دارد.      
91-  و وقتی به آنها گفته شود به آنچه خدا نازل كرده ايمان بياوريد
     ميگويند ما فقط به آنچه بر ما ( يهوديان ) نازل شده ايمان مياوريم و منكر غير از آن ميشوند.
     اگر چه آن حق باشد و آنچه را كه با ايشان است ( كتاب الهی آنها ) را تصديق بكند.
       بگو اگر به حرف خود ايمان داريد چرا پيغمبران خدا را كه از خودتان بودند ميكشتيد؟!      
92-  موسی دليل‌های روشن برای شما آورد و شما بعد از رفتن او به وعده ‌گاه، گوساله را به خدائی گرفتيد و ستمكار بوديد.     
93-  و وقتی از شما پيمان گرفتيم و كوه را بالای سر شما برديم
     كه توراتی را كه بشما داديم با قوت ( محكم )  بگيريد و از آن اطاعت كنيد.
     گفتند شنيديم و نافرمانی كرديم و به سبب كفرشان علاقه به گوساله در دلشان جا گرفت.
     بگو اگر ايمان واقعی داشته باشيد متوجه ميشويد كه كاری كه ايمان غلط خودتان شما را به آن امر ميكند بد چيزی است.
94-  بگو اگر راست ميگوئيد كه خانه آخرت ( بهشت ) فقط به شما اختصاص دارد و مردم سهمی از آن ندارند،
      آرزوی مرگ كنيد ( تا زودتر به نعمتهای بهشت برسيد)    
95-  و هرگز بعلت كارهايی كه كرده‌اند آرزوی مرگ نميكنند.
     خدا كسانی را كه ظلم ميكنند خوب ميشناسد.
96-  آنها را علاقه مند تر از همه مردم حتی از مشركين بزندگی دنيا می ‌يابی.
     هر يك از آنها دوست دارد كه هزار سال عمر كند.
     اگر اين عمر هزارساله را هم بكند، او را از عذاب نجات نخواهد داد.
     خدا كارهايی را كه ميكنند ميبيند.       
 97-  بگو: كسی كه دشمن جبرئيل باشد ( دشمن خداست) چون جبرئيل  قرآن  را به فرمان خدا بر قلب تو نازل كرده
      كه كتابهای قبل از خود را تصديق ميكند و برای افراد با‌ايمان  نشان دهنده راه و بشارت است.      
98-  هر كس دشمن خدا و فرشتگان و پيغمبران او و جبرئيل و ميكائيل باشد، ( كافر است ) و خدا دشمن كافران است.
99-  مسلماً آيات روشنی را بر تو نازل كرديم و فقط افراد خلافكار منكر آن ميشوند.       
100-  آيا هر وقت عهدی بستند عده‌ای از آنها آن را دور می ‌اندازند؟
     حقيقت اين است كه بيشتر آنها ايمان ندارند.       
101-  و وقتی رسولی از طرف خدا برای آنها آمد كه آنچه را كه با ايشان است تصديق ميكرد عده‌ای از اهل كتاب،
     كتاب خدا را پشت سرشان انداختند مثل اينكه از آن اطلاعی ندارند.
102-  و از آنچه شيطانها در زمان فرمانروايی سليمان ميخواندند پيروی كردند.
       سليمان كافر نشد ولی شيطانها كافر شدند.
       به مردم سحر ياد ميدادند.
       همينطور از آنچه كه برهاروت و ماروت دو فرشته‌ای كه در بابل بودند نازل شده بود پيروی ميكردند.
       آن دو به كسی سحر ياد نميدادند مگر وقتی كه به او ميگفتند ما وسيله آزمايش هستيم پس كافر نشو.
       مردم از آنها چيزی را ياد ميگرفتند كه بين مرد و زنش جدائی می ‌انداخت.
       آنها با آن به كسی جز با خواست خدا ضرر نميزدند و چيزهايی را ياد ميگرفتند
       كه به آنها ضرر ميزد و نفعی به آنها نميرساند و ميدانستند كسی كه خريدار آن باشد در آخرت بهره‌ای ندارد.
       خود را به بد چيزی فروختند، كاش حقيقت را ميدانستند.        
103-  اگر آنها ايمان می ‌آوردند و پرهيزكار ميشدند، ميدانستند پاداشی كه پيش خدا است از هر چيزی بهتر است.    
104-  ای افراد باايمان، نگوييد راعِنا ( ما را مراعات كن ) بلكه بگوييد بما نگاه كن و اين دستور را بشنويد و بكار بنديد.
       كسانی كه اين كار را نكنند عذاب پردردی دارند.   18
105-  كفار اهل كتاب و مشركين دوست ندارند كه خيری از خداوندتان بشما برسد،
       در صورتيكه خدا هر كسی را كه بخواهد به رحمت خودش اختصاص ميدهد.
       خدا صاحب فضل بزرگ است. 
106-  هر آيه‌ای را كه نسخ كنيم يا از خاطرها ببريم، بهتر از آن يا مانند آن را مياوريم.    19
       آيا نميدانی كه خدا به هر كاری قادر است؟      
107-  آيا نميدانی كه فرمانروايی آسمانها و زمين متعلق به خدا است و غير از خدا يار و ياوری نداريد؟   
108-  آيا ميخواهيد از رسولتان چيزی بخواهيد همانطور كه قبلاً از موسی خواسته شد؟
       هر كس ايمان را با كفر عوض كند راه راست را گم كرده است.      
109-  عده زيادی از اهل كتاب پس از اينكه حقيقت برای آنها معلوم شد، بخاطر حسادتی كه در دلشان است،
       دوست دارند كه شما را بعد از اينكه ايمان آورديد به كفر برگردانند.
       پس آنها را عفو كنيد و آنها را ببخشيد تا خدا دستورش را صادر كند چون خدا قادر به هر كاری است.    
110-  و نماز را بپا داريد و زكات بدهيد، و هر كار خيری كه برای خود ميكنيد آن را نزد خدا می ‌يابيد،
       چون خدا كارهايی را كه ميكنيد می ‌بيند.     
111-  و گفتند فقط يهوديان و عيسويان وارد بهشت ميشوند.
       اين آرزوی آنها است، بگو اگر راست ميگوييد دليلتان را بياوريد.      
112-  آری هر كس خود را تسليم خدا كند و نيكوكار باشد
       پاداشش پيش خداوندش محفوظ است نه ترسی دارد نه غصه‌ای.    20
113-  يهوديان گفتند عيسويان راهشان درست نيست و عيسويان گفتند يهوديان راهشان درست نيست.
       در صورتيكه آنها كتاب دينی خود را ميخوانند.
       تمام افراد نادان هم عين حرف آنان را ميزنند.
       خدا روز قيامت بين آنها درباره چيزی كه در آن اختلاف نظر داشتند حكم ميكند.    21
114-  چه كسی ظالم تر از كسی است كه از ذكر نام خدا در مساجد جلوگيری و سعی در خرابی آن ميكند.
       چنين افرادی حق ندارند وارد مساجد شوند مگر با ترس.
       آنها در دنيا خوار خواهند شد و در آخرت عذاب بزرگی دارند.     
115-  مشرق و مغرب مال خدا است.
       پس به هر طرف كه رو كنيد خدا همان طرف است.
       خدا وسعت ‌دهنده دانا است.   
116-  گفتند خدا فرزندی دارد.
       او از اينكار بركنار است.
       هر چه در آسمان‌ها و زمين است مال او است.
       همه مطيع او هستند.   
117-  پديد آورنده آسمان‌ها و زمين است.
       وقتی تصميم به كاری بگيرد فقط ميگويد اينطور بشو همانطور ميشود.    
118-  افراد نادان می گويند چرا خدا با ما صحبت نمی ‌كند يا آيه ‌ای برای ما نميآيد.
       كسانی هم كه قبل از آنها بودند عين همين حرف را می ‌زدند.
       نظرشان شبيه هم است. ما آيات را برای افرادی كه يقين دارند بيان كرده‌ايم.    
119-  ما تو را بحق برای مژده دادن و ترساندن ( در باره نتيجه كارهايشان) فرستاديم.
       درباره اهل جهنم از تو بازخواست نميشود.
120-  تا از آئين يهودی‌ها و عيسوی ها پيروی نكنی، هرگز از تو راضی نميشوند.
       بگو هدايت واقعی هدايت خدا است.
       اگر بعد از اينكه علم برای تو حاصل شد از دلخواه آنها پيروی كنی
          در مقابل خدا هيچ يار و ياوری نخواهی داشت.
121-  كسانی كه به آنها كتاب داديم و آنطور كه حق خواندن آن است آنرا ميخوانند به درستی قرآن ايمان دارند.
       كسانی كه منكر آن شوند زيانكارند.     
122-  ای بنی ‌اسرائيل، نعمتی را كه بشما دادم و شما را بر جهانيان برتری دادم بياد داشته باشيد.      
123-  و از روزی بترسيد كه كسی ذره‌ای جزای كسی را نميدهد و از كسی تاوانی پذيرفته نميشود
       و شفاعتی برای كسی فايد‌ه‌ای ندارد و ياری هم نميشوند.    22
124-  و وقتی خداوند ابراهيم را با كلماتی امتحان كرد و او تمام آن‌ها را بجا آورد،
       خداوند گفت من تو را امام ( رهبر و پيشوای ) مردم ميسازم.
       ابراهيم گفت آيا از نسل من هم كسی امام ميشود؟
       خدا  گفت عهد من شامل كسانی كه ظلم ميكنند نميشود.      
125-  و وقتی كه خانه كعبه را برای مردم محل اجتماع  و امنيت قرار داديم گفتيم از محل اقامت ابراهيم نمازگاه بسازيد.
       با ابراهيم و اسماعيل قرار گذاشتيم كه خانه مرا برای طواف كنندگان
       و كسانی كه برای عبادت در آن ميمانند و ركوع  و سجود كنند گان پاك سازيد.      
126-  و وقتی را يادآوری كن كه ابراهيم گفت خداوندا،
       اين سرزمين را امن ساز و هر كس از مردم آن را كه به خدا و روز آخرت ايمان آورد از محصولات آن بهره ‌مند ساز.
       خدا گفت كسی كه كافر شود مدت كمی او را بهره ‌مند ميسازم بعد او را در آتش جهنم بيچاره ميكنم.
       جهنم بد جايی است.
127-   و زمانی كه ابراهيم و اسماعيل پايه‌های خانه كعبه را بالا بردند، گفتند خداوندا از ما بپذير‌، چون تو شنونده دانايی.        
128-  خداوندا، ما دو نفر را تسليم خود ساز و از نسل ما امتی بوجود آور كه تسليم تو باشند
       و آداب عبادتمان را به ما نشان بده و توبه ما را بپذير چون تو توبه ‌پذير مهربان هستی.   
129-  خداوندا، در بين آنها رسولی از خودشان برانگيز كه آيات تو را بر آنها بخواند
       و به آنها كتاب و حكمت بياموزد و آنها را پاك سازد.
       چون تو توانا و حكيم هستی.     
130-  چه كسی جز آدم كم عقل از آئين ابراهيم روگردان است؟
       ما ابراهيم را در دنيا برگزيديم و او در آخرت از درستكاران است.    
131-  هنگامی كه خداوندِ ابراهيم به او گفت تسليم شو، ابراهيم گفت تسليم صاحب اختيار همه مردم جهان شدم.   
132-  ابراهيم و يعقوب فرزندانشان را به اسلام ( تسليم خدا بودن) سفارش كردند
       و گفتند فرزندانم خدا برای شما اين دين را انتخاب كرده بنابراين جز در حال تسليم خدا بودن ( مسلمانی ) از دنيا نرويد^.   
133-  يا وقتی كه مرگ يعقوب فرا رسيد شاهد بوديد؟
       وقتی به فرزندانش گفت بعد از من بندگی چه كسی را ميكنيد؟
         گفتند خدای واحد را كه معبود تو و پدرانت ابراهيم و اسمعيل و اسحاق است بندگی ميكنيم. و ما تسليم او (مسلمان) هستيم.     
134-  آنها عده‌ای بودند كه از دنيا رفتند،
       هر كاری كردند مال خودشان است و آنچه شما ميكنيد مال شما است
       و درباره كارهايی كه آنها ميكردند از شما بازخواست نميشود.
135-  گفتند: يهودی يا عيسوی باشيد تا هدايت شويد.
       بگو بلكه آئين ابراهيم يكتا پرست برای هدايت كافی است. او مشرك نبود.     
136-  بگوييد ما به خدا و آنچه بما نازل شده (يعنی قرآن)
       و آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش نازل شده
       و آنچه به موسی و عيسی داده شده (يعنی به تورات و انجيل)
       و آنچه به پيغمبران از خداوندشان داده شده ايمان داريم.
       فرقی بين هيچكدام آنها نميگذاريم و ما تسليم خدا هستيم.     24    
137-  اگر آنها هم به آنچه شما ايمان داريد ايمان آوردند، هدايت شده‌اند و اگر رو گرداندند، فقط قصد مخالفت و جدايی دارند.
       خدا تو را از آسيب آنها حفظ ميكند.
       او شنوا و دانا است.      
138-  اسلام دين خدائی است چه دينی بهتر از دين خدا (يعنی تسليم دستورهای خدا بودن) است و ما او را بندگی ميكنيم.   25
139-  بگو آيا درباره خدا با ما بگو مگو ميكنيد؟
       در حاليكه او خداوند ما و شما است.
       كارهای ما مال ما و كارهای شما مال شما است (هر كس مسئول اعمال خودش است) و ما دين را برای او خالص ميكنيم.
140-   يا ميگوييد: ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش يهودی يا عيسوی بودند. بگو شما بهتر ميدانيد يا خدا؟
       و چه كسی ظالم ‌تر از كسی است كه شهادتی را كه از خدا دارد پنهان ميكند؟
       خدا از كارهايی كه ميكنيد غافل نيست.     
141-  آنها عده‌ای بودند كه از دنيا رفتند
       هر كاری كه كردند مال خودشان است و كارهايی كه شما ميكنيد مال شما است
       و درباره كارهايی كه آنها ميكردند از شما باز‌خواست نميشود.
142-  مردم كم عقل خواهند گفت: چه چيزی آنها را از قبله‌ای كه بر آن بودند روگردان كرد؟
       بگو مشرق و مغرب مال خدا است. هر كس را كه بخواهد به راه راست هدايت ميكند.     
143-  به اين ترتيب شما را امت ميانه قرار داديم تا بر مردم شاهد باشيد و پيغمبر هم شاهد بر شما باشد.
       قبله‌ای را كه بر آن بودی فقط برای اين قرار داديم كه كسی را كه از پيغمبر پيروی ميكند
       از كسی كه عقبكرد ميكند  بازشناسيم.
       اينكار برای افرادی غير از آنهائی كه خدا هدايتشان كرده سخت است.
       سزاوار خدا نيست كه ايمان شما را از بين ببرد،
       چون خدا نسبت بمردم رئوف و مهربان است.       
144-  چرخاندن صورتت را در آسمان می ‌بينيم، بنابراين تو را به طرف قبله‌ای كه می پسندی برميگردانيم.
       بنابراين صورتت را به طرف مسجدالحرام برگردان، و شما هر جا كه بوديد صورتتان را بطرف آن برگردانيد.
       كسانی كه به آنها كتاب الهی داده شده ميدانند كه آن حق و از طرف خداوندشان ميباشد و او از كارهايی كه ميكنند غافل نيست.    
145-  اگر هر معجزه‌ای برای اهل كتاب بياوری از قبله تو پيروی نميكنند و تو هم پيرو قبله آنها نيستی.
       بعضی از آنها هم پيرو قبله ديگران نيستند.
       اگر بعد از اينكه علم برای تو حاصل شد از دلخواه آنها پيروی كنی از ستمگران خواهی بود.     26 

146-  كسانی كه به آنها كتاب داده‌ايم پيغمبر را ميشناسند همانطور كه بچه های خود را می شناسند.

      عده‌ای از آنها حق را پنهان ميكنند در صورتيكه آن را ميدانند.    

147-  حق از جانب خداوند تو است بنابراين از كسانی كه دچار شک هستند نباش.    

148- هركسی قبله‌ای دارد كه رو بسوی آن ميكند بنابراين در كارهای خير با هم مسابقه بدهيد.

       هر جا كه باشيد خدا همه شما را ( برای حسابرسی) می آورد چون خدا قادر به هر كاری است.    

149-  از هر كجا بيرون رفتی صورتت را بطرف مسجدالحرام برگردان چون اين كار حق و از جانب خداوند تو است

          و خدا از كارهائی كه می كنيد غافل نيست.       

150-  و از هر جا بيرون رفتی (به هنگام نماز) صورتت را بطرف مسجدالحرام برگردان

       و هر جا بوديد صورتتان را بطرف مسجدالحرام برگردانيد تا غير از ستمگران مردم دليلی عليه شما نداشته باشند.

          بنابراين از آنها نترسيد و از من بترسيد تا نعمت خودم را بر شما كامل كنم تا هدايت شويد.    

151-  همانطور كه برای شما رسولی از خودتان فرستاديم تا آيات ما را بر شما بخواند و شما را پاك سازد

       و به شما كتاب و حكمت بياموزد و بشما چيزهايی را كه نميدانستيد ياد بدهد.      

152-  بنابراين مرا ياد كنيد تا شما را ياد كنم و سپاسگزاری مرا بكنيد و ناسپاسی نكنيد.    

153-  ای افراد باايمان، از صبر و نماز كمك بخواهيد چون خدا با افراد صبور است.
154-  به كسی كه در راه خدا كشته شده مرده نگوييد بلكه آنها زنده هستند و شما توجه نداريد.      
155-  و حتما شما را با چيزی از قبيل ترس و گرسنگی و كم كردن از مال و جان و محصولات امتحان ميكنيم.
       در اين امتحان به افراد صبور مژده بده.    
156-  افرادی كه وقتی مصيبتی به آنها رسيد ميگويند ما مال خدا هستيم و بسوی او برميگرديم.    27    
157-   درود و رحمت خداوندشان بر چنين افرادی است و اينها راه صحيح را شناخته‌اند.   
158-  صفا و مروه از شعائر خدا است.
       بنابراين كسی كه حج خانه كعبه كند يا عمره بجا آورد اشكالی ندارد كه آنها را طواف كند.
       كسی كه ميل به كار خير دارد خدا قدرشناس و دانا است.    
159-  كسانی كه دلايل روشن و راهنمايی هايی را كه ما نازل كرديم، بعد از اينكه آنرا برای مردم در كتاب بيان كرديم،
       كتمان ميكنند ( بمردم نميگويند) كسانی هستند كه خدا و لعنت كنندگان آنها را لعنت ميكنند.     28
160-  مگر كسانی كه توبه كردند و كارهايشان را اصلاح كردند و حقايق را برای مردم بيان كردند، من توبه آنها را می ‌پذيرم.
      من توبه ‌پذير مهربان هستم.      
161-  اما كسانی كه حقايق را ‌پوشاندند و در اين حال مردند كسانی هستند كه لعنت خدا و فرشتگان و تمام مردم بر آنها است.
162-  هميشه در اين لعنت هستند و عذاب آنها تخفيف داده نميشود و به آنها مهلتی هم داده نميشود.    
163-  معبود شما معبود واحدی است.
      معبودی (كسيكه در مقابل او احساس يا ابراز كوچكی كنيد و بدون چون و چرا از دستورهای او پيروی كنيد)
      غير از او كه بخشنده و مهربان است وجود ندارد.
164-  در خلقت آسمانها و زمين و آمد و شد شب و روز و حركت كشتی در دريا با سودی كه به مردم ميرساند
       و بارانی كه خدا از آسمان نازل ميكند و بوسيله آن زمين را پس از مردنش زنده مينمايد
       و جاندارانی كه در زمين پخش كرده
       و حركت بادها و ابرهای مسخر بين آسمان و زمين آياتی ( نشانه‌هائی) برای افراد عاقل وجود دارد.     
165-  عده‌ای از مردم غير از خدا، مانندهايی برای خدا ميگيرند
       و همانطور كه خدا را دوست دارند آنها را دوست دارند.
       ولی افراد با ايمان بيشترين علاقه را به خدا دارند.    29
       اگر كسانی كه ظلم ميكنند آن وقتی را ببينند كه عذاب می ‌بينند،
       متوجه ميشوند كه تمام قدرت متعلق به خداست و عذاب خدا شديد است.      
166-  وقتی رهبرانی كه از آنها پيروی ميشد عذاب را ببينند
       و اسباب و وسائل قطع شود از پيروان خود بيزاری ميجويند.      
167-  پيروان ميگويند اگر فرصت دوباره‌ای بما داده شود از رهبران خود بيزاری ميجوييم
      همانطور كه آنها از ما بيزاری جستند.
      خدا اعمالشان را كه باعث حسرت آنها است اينطور به آنها نشان ميدهد ولی آنها از آتش جهنم نميتواند خارج شوند.      
168-  ای مردم، از آنچه در زمين حلال و پاك است بخوريد
       و از گام‌های شيطان پيروی نكنيد، چون شيطان دشمن آشكار شما است.
169-  شيطان شما را به كارهای بد و زشت دعوت ميكند
      و بشما دستور ميدهد كه چيزی را كه نميدانيد از قول خدا بگوييد.     30
170-  وقتی به آنها گفته شود از آنچه خدا نازل كرده (از كتاب الهی)  پيروی كنيد ميگويند:
       ما از آنچه پدرانمان را بر آن يافتيم پيروی ميكنيم.
       اگر چه پدرانشان حقيقت را نشناخته و هدايت نشده باشند.      31
171-  وضع دعوت افراد كافر مثل وضع كسی است كه به حيوانی كه جز صدا و ندايی نميشنود بانگ بزند.
       آنها كر و لال و كورند و قدرت درك و فهم ندارند.     
172-  ای افراد با ايمان، اگر بندگی خدا را ميكنيد از خوردنيهای پاكی كه روزی شما كرده‌ايم بخوريد و سپاس خدا را بجا آوريد.   
173-  خداوند فقط حيوان مرده و خون و گوشت خوك
       و آنچه را كه به نامی غير از نام خدا سر بريده شده باشد بر شما حرام كرده.
       كسی كه ناچار باشد، در صورتيكه متجاوز نباشد و در خوردن زياده روی نكند،
       گناهی بر او نيست كه از اين حرامها بخورد.
       چون خدا آمرزنده مهربان است.      
174-  كسانی كه كتابی را كه خدا نازل كرده كتمان ميكنند (به مردم نميگويند) و آن را به بهای ناچيزی ميفروشند،
       كسانی هستند كه فقط آتش به شكم خود ميفرستند.
       خدا روز قيامت با آنها صحبتی نميكند و پاكشان نميسازد و عذاب پردردی دارند.    32
175-  آنها گمراهی را بقيمت هدايت و عذاب را به قيمت آمرزش خريدند.
       آنها در مقابل آتش جهنم چه صبری دارند؟!     
176-  اينكار بخاطر اين است كه خدا كتاب را بحق نازل كرده
       و كسانی كه درباره كتاب دچار اختلاف شدند مخالفت زيادی با حق دارند.
177-  نيكی آن نيست كه صورتتان را بطرف مشرق يا مغرب بر‌گردانيد،
       بلكه نيكوكار كسی است كه به خدا و روز آخرت و فرشتگان و كتاب و پيغمبران ايمان بياورد   33 
          و مال را با وجود علاقه به آن به خويشان و يتيمان و تهيدستان و در راه ‌ماندگان
       و درخواست ‌كنندگان و آزاد كردن بردگان بدهد و نماز را بپا دارد
       و زكات بدهد و وقتی عهدی بست به آن وفا كند
       و در سختی ‌ها و ضررها و موقع جنگ صبور باشد.
       چنين افرادی راست گفته‌اند و پرهيزكار هستند.  
178-  ای افراد باايمان، درباره كشته ‌شدگان، قصاص بر شما واجب شد،
       آزاد در مقابل آزاد، بنده در مقابل بنده، زن در مقابل زن.
       هر كس كه برادرش ( ولی دم ) مقداری گذشت كرد بايد از آن بخوبی پيروی كند و خون ‌بها را بخوبی به او بپردازد.
       اين تخفيف و لطفی از طرف خداوند شما است.
       كسی كه بعد از آن تعدی كرد عذاب دردناكی دارد.          
179-  ای افراد عاقل، در قصاص برای شما زندگی وجود دارد تا مسلط بر نفس شويد.    34
180-  وقتی مرگ يكی از شما فرا رسيد، اگر مالی از او باقی بماند،
          وصيتی بنفع پدر و مادر و نزديكانش به طرز خوب بر او واجب است.
       اين وظيفه افراد باايمان است.     
181-  كسی كه وصيت را پس از اينكه شنيد تغيير بدهد گناهش بعهده كسانی است كه آن را تغيير داده‌اند.
       چون خدا شنونده و دانا است.
182-  كسی كه از انحراف وصيت كننده يا از گناه او بترسد و بين كسانی را كه ارث ميبرند اصلاح كند،
       گناهی نكرده است. چون خدا آمرزنده مهربان است.    
183-  ای افراد باايمان، روزه بر شما واجب شد
       همانطور كه بر كسانی كه قبل از شما بودند واجب شده بود تا مسلط بر نفس شويد.    
184-  روزه، روزهای معلومی است.
       كسی از شما كه مريض يا در حين سفر باشد بجای آن از روزهای ديگر روزه بگيرد
       و بر كسانی كه توانايی دارند  كفاره (جريمه) آن سير كردن يك فقير است.     35
       كسی كه ميل به نيكی داشت برای او خوب است و اگر توجه داشته باشيد ميدانيد كه روزه گرفتن برای شما بهتر است.  
185-  ماه رمضان ماهی است كه  قرآن كه راهنمای مردم و دلايل روشنی از هدايت و جدا كننده حق و باطل است در آن نازل شده.
      بنابراين هر كس از شما به اين ماه رسيد بايد روزه بگيرد
      و كسی كه مريض يا در حال سفر باشد در روزهای ديگر بجای آن روزه بگيرد.  
         خدا برای شما آسانی ميخواهد و سختی نميخواهد و برای اينكه عده روزهای روزه را كامل كنيد و
      ( فقط)  خدا را بزرگ شماريد چون اوست كه شما را هدايت كرده، تا از سپاسگزاران باشيد.     
186-  وقتی بندگان من درباره من از تو سئوال ميكنند، من به ايشان نزديكم.
      دعای دعا كننده را وقتی مرا به كمك بخواند اجابت ميكنم.   36  
      پس آنها بايد دستورها و نظرهای مرا قبول كنند و به من ايمان بياورند تا هدايت شوند.
187-  شبهای ماه رمضان همخوابگی با زنانتان برای شما حلال شده، آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها.
      خدا ميدانست كه شما به خودتان خيانت ميكنيد بنابراين توبه شما را پذيرفت و از شما درگذشت.
      پس حالا با آنها همخوابگی كنيد و دنبال آنچه خدا برای شما مقرر كرده برويد و بخوريد و بنوشيد
      تا اينكه خط سفيد از خط سياه سپيده ‌دم برای شما آشكار شود بعد روزه را ادامه داده و تا شب كامل كنيد.
      اگر برای عبادت در مسجد بسر ميبريد شبها هم با زنانتان همخوابگی نكنيد.
      اين حدود احكام خداوند است به آن نزديك نشويد،
      خدا آياتش را اينطور برای مردم بيان ميكند شايد مسلط بر نفس خود شوند.
188-  مال همديگر را بنا حق نخوريد و مقداری از آنها را به قاضی ‌ها ندهيد تا قسمتی از مال مردم را بگناه بخوريد
      در صورتيكه ميدانيد كه مال شما نيست.     
189-  درباره هلال های ماه از تو سئوال ميكنند.
      بگو آن تقويمی برای مردم و تعيين زمان حج است.
      نيكی آن نيست كه از پشت وارد خانه شويد.
      نيكوكار كسی است كه متقی ( مسلط بر نفس خود) باشد.
      از در خانه وارد خانه شويد و از نافرمانی خدا بترسيد تا رستگار شويد.       
190-  و در راه خدا با كسانی كه با شما می جنگند، بجنگيد ولی تعدی (تجاوز) نكنيد.
      چون خدا افرادی را كه تجاوز ميكنند دوست ندارد.     37
191-  كسانی را كه با شما ميجنگند هر كجا پيدا كرديد بكشيد و آنها را از جايی كه شما را بيرون كردند، بيرون كنيد.
       توطئه از آدمكشی بدتر است و با آنها در مسجدالحرام تا موقعی كه با شما در آن جنگ نكنند، نجنگيد.
       اگر با شما جنگيدند آنها را بكشيد، مجازات كافران اين است.       
192-  اگر از جنگ دست برداشتند خدا بخشنده مهربان است.          
193-  و با آنها بجنگيد تا توطئه‌ای باقی نماند و دين مخصوص خدا شود.
       اگر دست برداشتند بدانيد كه تجاوز فقط بر ستمكاران جايز است.     38         
194-  ماه حرام در مقابل ماه حرام است و حرام‌ها قصاص دارد.
       اگر كسی بشما تعدی كرد همانطور كه بشما تعدی كرده به او تعدی كنيد
       و از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است.     
195-  در راه خدا خرج كنيد و با دست خودتان خود را به هلاكت نيندازيد و نيكی كنيد چون خدا نيكوكاران را دوست دارد.         
196-  حج و عمره را برای خدا كامل كنيد و اگر از حج كردن شما جلوگيری شد
       تا آنجا كه امكان دارد قربانی كنيد و سرتان را نتراشيد تا وقتی قربانی به محل خودش برسد.
       اگر كسی از شما مريض و يا سرش دچار ناراحتی بود،
       كفاره آن روزه يا صدقه يا قربانی است و وقتی امنيت پيدا كرديد،
       كسی كه از عمره به حج دست يافت تا آنجا كه ميسر است قربانی كند.
       كسی كه قربانی نكرد سه روز در حج و هفت روز بعد از برگشت از حج روزه بگيرد.
       اين ده روز كامل است.
       اين برای كسی است كه خانواده‌اش اهل مسجدالحرام نباشند.
       از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد مجازاتی كه خدا ميكند بسيار شديد است.
197-  حج در ماه‌های معلومی است.
       كسی كه حج را در اين ماه‌ها بجا می ‌آورد بداند كه در حج همخوابگی با زنان و نافرمانی ( از دستورهای خدا )
       و بگو‌مگو جايز نيست.
       خدا هر كار خوبی را كه بكنيد ميداند.
       توشه برداريد، كه بهترين توشه تقوی ( تسلط بر نفس و پيروی از دستورهای خدا) است.
       ای افراد عاقل، از نافرمانی من بپرهيزيد.     
198-  بر شما گناهی نيست كه دنبال فضل خداوندتان (خريد و فروش و تجارت) برويد،
       چون از عرفات برگشتيد، خدا را در مشعرالحرام ياد كنيد،
       و به ياد او باشيد چنانكه او هدايتتان كرد، در صورتيكه قبلا از گمراهان بوديد.      
199-  پس، از همان جائی که مردم روانه می شوند، شما نيز روانه شويد
       و از خدا طلب آمرزش كنيد چون خدا آمرزنده مهربان است.      
200-  وقتی آداب حج را بجا آورديد، خدا را همانطور كه پدرانتان را ياد ميكنيد يا بيشتر از آن ياد كنيد.
      عده‌ای از مردم ميگويند خداوندا، در دنيا وضع خوبی بما بده چنين افرادی در آخرت نصيبی ندارند.    
201-  و عده‌ای از آنها ميگويند خداوندا، در دنيا و آخرت وضع خوبی بما بده و ما را از عذاب آتش جهنم حفظ نما.    39
202-  آنها بهره‌ای از آنچه كرده‌اند دارند.
       حسابرسی خدا سريع است.
203-  خدا را در روزهای معينی ( در ايام حج )  ياد كنيد كسی كه دو روز جلو بيندازد گناهی ندارد
       و كسی هم كه عقب بيندازد گناهی ندارد، البته برای كسی كه پرهيزكار باشد.
       از نافرمانی دستورهای خدا حذر كنيد و بدانيد كه شما پيش او جمع ‌آوری خواهيد شد.    40   
204-  از مردم کسی وجود دارد که سخنش درباره زندگی دنيا تو را به تعجب وا ميدارد و خدا را در مورد
       آنچه در دلش ميباشد گواه ميگيرد در صورتيکه او سرسخت ترين دشمن است.     41
205-  وقتی از پيش تو برود ( يا برياست برسد) در فساد كردن در زمين كوشش ميكند و زراعت و نسل را از بين ميبرد.
      خدا فساد را دوست ندارد.      
206-  وقتی به او گفته شود از خدا بترس، تكبر او را بيشتر به گناه وا ميدارد.
      جهنم برای او كافی است، جهنم بد جايی است.    
207-  در صورتيكه عده‌ای از مردم جان خود را در راه كسب رضای خدا ميدهند و خدا نسبت به بندگانش مهربان است.    
208-  ای افراد با ايمان، همگی تسليم فرمان خدا شويد و از راه شيطان پيروی نكنيد چون او دشمن آشكار شما است.
209-  اگر بعد از اينكه دلايل روشن برای شما آمد دچار لغزش شديد؟
       بدانيد كه خدا توانا و حكيم است.    
210-  آيا انتظار دارند كه خدا و فرشتگان در سايه ‌بانی از ابر پيش آنها بيايند و كار تمام شود؟!
       همه كارها به خدا برگردانده ميشود.
211-  از بنی ‌اسرائيل بپرس چه مقدار آيات روشن به آنها داديم؟
       كسی كه نعمت خدا ( دستورخدا) را بعد از اينكه برای او آمد تغيير دهد، بداند كه مجازات خدا شديد است.
212-  برای افراد بی ‌ايمان زندگی دنيا زينت داده شده و افراد با‌ايمان را مسخره ميكنند.
       در صورتيكه روز قيامت افراد پرهيزكار از آنها بالاتر هستند.
       خدا به هر كس كه بخواهد بدون حساب روزی ميدهد.      
213-  مردم امت واحدی بودند.
       خدا پيغمبران را برای بشارت دادن و بيم دادن فرستاد و كتاب را بحق به آنها نازل كرد
        تا بين مردم در مواردی كه اختلاف داشتند حكم كند.
       كسانی كه به آنها كتاب داده شده بود بعد از اينكه دلايل روشن برای آنها آمد
       فقط از روی حسادت و تجاوز درباره آن دچار اختلاف شدند.
       خدا افراد باايمان را در مورد حقی كه در آن اختلاف نظر داشتند مطابق قانون خود هدايت كرد.
       خدا هر كس را كه بخواهد به راه راست هدايت ميكند.   
214-  آيا خيال كرديد كه وارد بهشت ميشويد؟
       در صورتيكه هنوز امتحانی كه از افراد قبل از شما شده بود از شما نشده.
       آنها دچار سختی و رنج شدند و متزلزل گشتند بطوری كه حتی پيغمبر و افرادی كه با او بودند گفتند
       پس ياری خدا كی خواهد بود؟       42
       آگاه باشيد  كه ياری خدا نزديك است.       
215-  از تو ميپرسند چه چيزی انفاق كنند.
       بگو هر چيز خوبی كه انفاق ميكنيد اختصاص به پدر و مادر و خويشان و يتيمان و تهيدستان و در راه ماندگان دارد.
       هر كار خوبی كه بكنيد خدا آن را ميداند.

216-  جنگ بر شما واجب شده در صورتيكه شما از آن بد تان ميآيد.
       ولی خيلی چيزها است كه شما از آن بدتان ميآيد در صورتيكه بنفع شما است
       و خيلی از چيزها است كه شما دوست داريد در صورتيكه بضرر شماست.
       خدا ميداند ولی شما نميدانيد.       
217-  از تو درباره جنگ در ماه حرام ميپرسند.
       بگو جنگ در ماه حرام گناه بزرگی است
       در حالی كه گناه جلوگيری از راه خدا و كفر به او و مسجدالحرام و بيرون كردن اهل آن از آن بزرگتر است.
       فتنه از قتل بدتر است.
       دائماً با شما ميجنگند تا اگر بتوانند شما را از دينتان برگردانند.      43
       كسانی از شما كه از دينشان برگردند و در حال كفر بميرند كسانی هستند
       كه اعمالشان در دنيا و آخرت از بين رفته است و اهل جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود.   
218-  مسلمانان و مهاجران و مجاهدان راه خدا اميد رحمت خدا را دارند و خدا آمرزنده و مهربان است.
219-   درباره شراب و قمار از تو سؤال ميكنند.
       بگو در آنها گناه بزرگی وجود دارد و منفعت‌هايی هم برای مردم دارد ولی گناه آنها بزرگتر از نفع آنها است.      44

       از تو ميپرسند چه چيزی انفاق كنند بگو آنچه را كه بيشتر از مخارج زندگی است.

       خدا اينطور آيات را برای شما بيان ميكند شايد شما درباره دنيا و آخرت فكر كنيد.
220-   از تو درباره يتيمان سئوال ميكنند.
       بگو اصلاح كار آنها بهتر است
       و اگر با آنها معاشرت كنيد برادران شما هستند.
       خدا افراد خرابكار و اصلاح ‌كنندگان را ميشناسد.
       اگر خدا ميخواست شما را دچار زحمت ميكرد چون خدا توانا و حكيم است.      
221-   با زنان مشرك تا ايمان نياورند ازدواج نكنيد،
       بدون شک ازدواج با كنيز باايمان بهتر از ازدواج با زن مشرک است،
       اگر چه دل شما را ببرد و به مردان مشرک تا وقتی ايمان نياورند زن ندهيد.
       مسلما بنده باايمان بهتر از مرد مشرک است، اگر چه او باعث تعجب شما شود.
       آنها افراد را به آتش جهنم دعوت ميكنند و خدا با قوانين خود شما را به بهشت و آمرزش دعوت ميكند
       و آياتش را برای مردم بيان ميكند تا متوجه شوند.      
222-   درباره قاعدگی زنان از تو سؤال ميكنند. بگو آن ناراحت كننده است.
       در زمان حيض (قاعدگی) از زنان كناره جويی كنيد و تا وقتی كه پاك نشوند با آنها همخوابگی نكنيد.
       وقتی هم كه پاك شدند از جائی كه خدا به شما دستور داده با آنها همخوابی كنيد (نه از جای ديگر).       45
     چون خدا توبه كنندگان و پاكان را دوست دارد.      
223-   زنان شما كشتزار شما هستند (برايتان فرزند می‌آورند).
       هر وقت كه خواستيد وارد كشتزار خود شويد و برای خود كار صحيح بكنيد
       و از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد كه او را ملاقات ميكنيد و به افراد باايمان مژده بده.     46
224-   نام خدا را دستاويز قسم‌های خود قرار ندهيد كه نيكی نكنيد و پرهيزكار نباشيد و بين مردم را اصلاح نكنيد.
       خدا شنوا و دانا است.  

225-   خدا بعلت قسم‌های بيهوده از شما بازخواست نميكند ولی از شما بعلت آنچه در دل داريد بازخواست ميكند.
       خدا آمرزنده و بردبار است.          

226-   كسانی كه قسم ميخورند كه با زنانشان همخوابگی نكنند تا چهار ماه انتظار ميكشند.

       اگر بازگردند خدا آمرزنده مهربان است.         

227-   و اگر تصميم طلاق گرفتند، خدا شنوا و دانا است.          

228-   زنانی كه طلاق داده شده‌اند بايد سه بار از قاعدگی پاك شوند و اگر به خدا و روز آخرت ايمان دارند

       حق ندارند كه آنچه خدا در رحم هايشان آفريده كتمان (مخفی و پنهان) كنند

       و شوهرانشان اگر بخواهند آشتی كنند در اين مدت به باز آوردن آنها، سزاوارترند.
       زنها حقوق شايسته‌ای دارند مثل وظايفی كه دارند و مردان بر آنها درجه‌ای برتری دارند.     47
       خدا توانا و حكيم است.      

229-   طلاق دو بار است.
        يا آنها را بخوبی نگه داريد يا آنها را بخوبی ترك كنيد و جايز نيست كه ذره‌ای از آنچه به آنها داده‌ايد از آنها بگيريد.

        مگر اينكه بترسند كه حدود خدا را اجرا نكنند و اگر ترسيديد كه حدود خدا را اجرا نكنند اشكالی برای آنها وجود ندارد

        كه زن پولی برای طلاق خود بدهد.

        اين حدود خدا است بنابراين از آن تجاوز نكنيد.
        كسانی كه از حدود خدا تجاوز كنند ستمكارند.         

230-   اگر مرد زن را باز طلاق بدهد جايز نيست كه دوباره با او ازدواج كند تا وقتی مرد ديگری با آن  زن ازدواج كند.

       اگر شوهر دوم او را طلاق داد اشكالی ندارد كه شوهر اول دوباره با او ازدواج كند.

       البته به شرط اينكه فكر كنند كه حدود خدا را اجرا ميكنند.
       اين حدود خدا است كه برای مردم آگاه بيان ميكند.
231-   وقتی زنان را طلاق داديد و به پايان عده رسيدند يا آنها را بخوبی نگه داريد يا بخوبی از آنها جدا شويد.
       آنها را برای ضرر زدن به آنها نگه نداريد كه به آنها ظلم كنيد.
       كسی كه چنين كاری بكند بخودش ظلم كرده.
       آيات خدا را مسخره نكنيد و نعمت خدا را بر خودتان بياد آوريد
       و كتاب و حكمتی كه خدا شما را بوسيله آن موعظه ميكند بياد داشته باشيد.
       از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد كه خدا همه چيز را ميداند.      

232-   وقتی زنان را طلاق داديد و به پايان مدت رسيدند (عده آنها تمام شد) اگر با شوهر خود بطور شايسته موافقت كردند،
       آنان را از ازدواج با شوهر سابقشان باز نداريد.
       اين حكم خوبی است كه به كسی از شما كه به خدا و روز آخرت ايمان دارد سفارش ميشود.
       اينكار برای پاكی و پاكيزگی شما بهتر است.
       خدا ميداند و شما نميدانيد.      
233-  مادران به بچه‌هايشان دو سال كامل برای كسی كه بخواهد شير دادن را كامل  كند شير ميدهند،
       و خوراك و پوشاك مادران بطرز شايسته بر عهده پدران است.
       هيچكس جز به اندازه توانائيش موظف نميشود.
       مادر بخاطر فرزندش ضرر نبيند و پدر هم بخاطر فرزندش ضرر نبيند. همين وظيفه بر عهده وارث است.
       اگر پدر و مادر خواستند بچه را از شير بگيرند اشكالی بر آنها ندارد، البته با رضايت هم و مشورت با هم.
       و اگر تصميم گرفتيد كه برای فرزند خود دايه بگيريد، اشكالی ندارد بشرط اينكه حق دايه را بطور شايسته به او بدهيد.
       از نافرمانی خدا بترسيد و بدانيد خدا كارهايی را كه ميكنيد می بيند.
234-  كسانی از شما كه ميميرند و همسرانی بجا ميگذارند بايد همسرانشان چهار ماه و ده روز انتظار بكشند
       و وقتی به آخر اين مدت رسيدند، بخاطر كاری كه آنها بطرز شايسته درباره خود ميكنند،
       اشكالی بر شما وارد نيست.
       خدا از كارهايی كه ميكنيد خبر دارد.      
235-  اشكالی برای شما ندارد كه به كنايه از زنان خواستگاری كنيد يا آن را در دل مخفی كنيد.
       خدا ميداند كه شما بياد آنها ميافتيد.
       ولی پنهانی با آنها قرار نگذاريد مگر اينكه بطرز شايسته‌ای با آنها صحبت كنيد.
       تا مدت چهار ماه و ده روز تمام نشده تصميم به عقد ازدواج نگيريد و بدانيد خدا آنچه در دل شما است ميداند.
       بنابراين از نافرمانی خدا حذر كنيد و بدانيد كه خدا آمرزنده بردبار است.       
236-  گناهی بر شما نيست كه زنانی را كه با آنها همخوابگی نكرده و مهريه‌ای برای آنها تعيين نكرده‌ايد طلاق بدهيد.
       آنها را بهره ‌مند سازيد. توانگر به اندازه توانائيش و فقير به اندازه توانائيش.
       اين وظيفه افراد نيكوكار است.      
237-  و اگر آنها را قبل از همخوابگی طلاق داديد و برای آنها مهريه‌ای تعيين كرده‌ايد، نصف مهريه را به آنها بدهيد.
       مگر اينكه خود زنان يا كسی كه عقد ازدواج در دست او است آن را ببخشد.
       اگر ببخشيد به تقوی نزديكتر است و فضل ( بخشش ) را بين خودتان فراموش نكنيد،
          چون خدا كارهايی را كه ميكنيد می ‌بيند.
238-   مراقب نمازها و نماز ميانه باشيد و با فروتنی برای خدا قيام كنيد.        
239-   اگر در خطر و ترس بوديد پياده يا سواره نماز بخوانيد
        و وقتی خاطر جمع شديد خدا را آنطور كه بشما تعليم داده و شما آنرا نميدانستيد ياد كنيد.       
240-   مردانی از شما كه مرگشان فرا ميرسد و همسرانی بجای ميگذارند،  
           بايد برای همسرانشان مخارج يكسال را، بدون بيرون كردن آنها، وصيت كنند.
       اگر خودشان خارج شدند درباره كارهايی كه بطرز شايسته ميكنند اشكالی بر شما وارد نيست.
       خدا توانا و حكيم است.      
241-  وظيفه شوهران پرهيزكار است كه موقع طلاق دادن هديه‌ای مناسب به زنان خود بدهند.       
242-  خداوند آياتش را اينطور برای شما بيان ميكند تا تعقل كنيد ( وظيفه خود را تشخيص دهيد).       
243-  آيا كسانی را نديدی كه در حالی كه هزاران نفر بودند از ترس مرگ از سرزمين خود خارج شدند؟
       خدا به آنها گفت بميريد بعد آنها را زنده كرد.
       چون خدا به مردم لطف دارد ولی بيشتر مردم سپاسگزاری نميكنند.      
244-   در راه خدا مبارزه كنيد و بدانيد خدا شنوا و دانا است.       
245-   كيست كه به خدا قرض نيكو بدهد تا خدا آن را چند برابر كند.
       خداست كه بر مردم تنگ ميگيرد و گشايش ميدهد و بسوی او برگردانده ميشويد.
246-   آيا آن دسته از بزرگان بنی ‌اسرائيل را بعد از موسی نديدی كه به پيغمبرشان گفتند
       فرماندهی برای ما تعيين كن تا در راه خدا بجنگيم.
       او گفت آيا امكان دارد كه اگر جنگ بر شما واجب شود نجنگيد؟
       گفتند چرا در راه خدا نجنگيم؟
       در صورتيكه ما را از سرزمين خود و از پيش فرزندانمان بيرون كرده‌اند.
       ولی وقتی فرمان جنگ برای آنها صادر شد همگی، بجز عده كمی از آنها سرپيچی كردند.
       خدا ستمكاران را خوب ميشناسد.      
247-   پيغمبرشان به آنها گفت خدا طالوت را فرمانروای شما ساخته.
       گفتند چگونه او فرمانروای ما باشد در صورتيكه ما به فرمانروايی از او سزاوارتر هستيم، به او ثروت زيادی داده نشده.
       پيغمبرشان گفت خدا او را برگزيده و به او از لحاظ دانائی و توانائی برتری داده است.
       خدا فرمانروايی را به هر كس كه بخواهد ميدهد.
       خدا وسعت دهنده دانا است.        
248-   پيغمبرشان به آنها گفت نشانه فرمانروايی او اين است كه تابوت كه در آن آرامشی از خداوند شما
       و باقيمانده چيزهايی است كه خانواده موسی و هارون بجا گذاشته‌اند، برای شما می ‌آيد و فرشتگان آن را حمل ميكنند.
       اگر افراد باايمانی باشيد مسلما در اين كار نشانه‌‌ای برای شما وجود دارد.
249-   چون طالوت لشكريان را بيرون برد گفت خدا شما را با نهری امتحان ميكند.
        كسی كه از آن بنوشد از من نيست و كسی كه از آن ننوشد يا فقط يك مشت آب بنوشد از من است.
        همه آنها از آن آب خوردند بجز عده كمی.
        چون او و افراد با ايمانی كه با او بودند از آن رودخانه عبور كردند
        گفتند ما امروز توانايی برخورد با جالوت و لشكريان او را نداريم.
        كسانی كه گمان داشتند كه خدا را ملاقات ميكنند     48
        گفتند  چه بسيار گروه‌های كوچكی كه بخواست خدا بر گروه‌های بزرگ غلبه كردند.
        خدا با افراد با استقامت است.      49
250-   چون در مقابل جالوت و لشكريانش قرار گرفتند گفتند خداوندا، به ما صبر عطا كن
        و قدمهای ما را ثابت نما و ما را در مقابل افراد بی ‌ايمان پيروز گردان.      
251-   در نتيجه آنها را به خواست خدا شكست دادند و داود جالوت را كشت و خدا به او فرمانروايی و حكمت داد
       و هرچه ميخواست به او ياد داد.
       اگر خدا بعضی از مردم را بوسيله بعضی دفع نميكرد، زمين خراب ميشد ولی خدا به افراد بشر لطف دارد.
252-   اين آيات خداوند است كه بحق بر تو ميخوانيم و بدون ترديد تو از پيغمبرانی.
253-   ما بعضی از پيغمبران را بر بعضی ديگر برتری داديم.     50
       از آنها كسی بود كه خدا با او صحبت كرد و بعضی را درجاتی برتری داد.
       به عيسی پسر مريم معجزات روشن داديم و او را با روح ‌القدس ( روح پاك ) تاييد كرديم.
       اگر خدا ميخواست، مردم بعد از آمدن پيغمبران و دلايل روشن برايشان،
       با هم نميجنگيدند، ولی دچار اختلاف شدند.
       بعضی از آنها ايمان آوردند و بعضی ايمان نياوردند.
       اگر خدا ميخواست با هم نمی ‌جنگيدند ولی خدا هر چه را كه اراده كند انجام می ‌دهد.          
254-   ای افراد باايمان، قبل از اينكه روزی بيايد كه در آن خريد و فروش و دوستی و شفاعتی وجود ندارد،
       از آنچه روزی شما ساخته‌ايم انفاق كنيد.
       كسانی كه قبول نكنند ظالمند.          51   
255-   معبودی ( كسی كه شما در مقابل او احساس و ابراز كوچكی كنيد و او را عامل برآوردن آرزوهای خود بدانيد)
       غير از خدا وجود ندارد.
       زنده و پاينده است.
       نه چرتش ميگيرد و نه ميخوابد.
       آنچه در آسمانها و زمين است مال اوست.
       چه كسی بدون اجازه او ميتواند پيش او شفاعت كند؟  
          خدا آنچه جلوی آنها و آنچه پشت سر آنها است ميداند در صورتيكه آنها از ذره‌ای از علم خدا اطلاع ندارند،
       مگر تا آنجا كه خدا خواسته.
       عرش (حكومت) او آسمانها و زمين را فرا گرفته و از نگهداری آنها نميرنجد و او بلند مرتبه و بزرگ است.      52
256-   در دين اكراهی (اجباری) نيست.  
       راه صحيح از غلط روشن شده.
       كسی كه طاغوت ( طغيان كننده‌ای كه دستوری بر خلاف دستور خدا بدهد) را نپذيرد
       و به خدا ايمان بياورد به دستاويز محكمی چسبيده كه پاره شدنی نيست و خدا شنوا و دانا است.
257-   خدا پشتيبان افراد باايمان است. آنها را از تاريكيها بيرون می ‌آورد و به طرف نور ميبرد.
       در صورتيكه ياور افراد بی ‌ايمان طاغوتها (طغيانگران) هستند
       كه آنها را از نور بيرون آورده به درون تاريكيها ميبرند.
       آنها اهل آتش جهنم هستند و هميشه در آن خواهند بود.       
258-   آيا آنكسی را كه با ابراهيم درباره خداوندش بگو‌مگو می ‌كرد نديدی كه خدا به او فرمانروايی داده بود؟
       آنوقتی كه ابراهيم گفت خداوند من آن است كه جان ميدهد و جان ميگيرد.
           او گفت من هم جان ميدهم و جان ميگيرم.
       ابراهيم گفت خدا خورشيد را از مشرق در می ‌آورد، تو آن را از مغرب درآور.
       فرد بی ‌ايمان مبهوت شد.
       خدا كسانی را كه ظلم ميكنند هدايت نميكند.       
259-   يا مثل كسی كه از شهری عبور ميكرد در حالی كه سقف خانه‌های شهر فروريخته بود.
       با خود گفت خدا چگونه اين شهر را بعد از مرگش زنده ميكند؟!
       خدا جان او را صد سال گرفت بعد او را زنده كرد و به او گفت چه مدت در اين حال ماندی؟  
           گفت يك روز يا قسمتی از روز.
       خدا گفت صد سال در اين حال ماندی.
       به غذا و نوشيدنی خودت نگاه كن كه نگنديده و به خرت نگاه كن (که چگونه  متلاشی شده است) تا تو را برای مردم نشانه‌ای
       برای رستاخيز بسازم و به استخوانهای خرت نگاه كن كه چطور آنها را دوباره سر هم ميكنيم و به آن گوشت ميپوشانيم.
       وقتی مطلب برای او روشن شد گفت حالا ميدانم كه خدا بر هر كاری قادر است.
260-   وقتی را يادآوری كن كه ابراهيم گفت خداوندا، بمن نشان بده كه مرده‌ها را چگونه زنده ميكنی.
       خداوند فرمود آيا ايمان نياورده‌ای؟
       ابراهيم گفت چرا، ولی برای اينكه دلم اطمينان پيدا كند.
       خداوند فرمود چهار پرنده بگير و آنها را تكه ‌پاره كن و سر هر كوهی قسمتی از آن را بگذار.
       بعد آنها را صدا بزن تا با سرعت پيش تو بيايند و بدان كه خدا مقتدر و حكيم است.     
261-   حكايت كسانی كه اموالشان را در راه خدا انفاق ( خرج) ميكنند
       مانند يك دانه است كه از آن هفت خوشه در بيايد و در هر خوشه صد دانه باشد.
       خدا آن را برای هر كسی كه بخواهد چند برابر ميكند.
       خدا وسعت دهنده دانا است.      
262-   اشخاصی كه مالشان را در راه خدا خرج ميكنند و دنبال آن منتی نميگذارند و اذيتی نميكنند،
       پاداش كارشان پيش خداوندشان محفوظ است.
       نه ترسی دارند نه غصه‌ای.      
263-   زبان خوش و طلب آمرزش، بهتر از انفاقی است كه دنبال آن اذيتی باشد.
       خداوند بی ‌نياز و بردبار است.      
264-   ای افراد با‌ايمان، انفاق خود را با منت گذاشتن و اذيت كردن از بين نبريد.      53
    مثل كسی كه مالش را برای اينكه مردم ببينند خرج ميكند و به خدا و روز آخرت ايمان ندارد.
       وضع كار او شبيه سنگ صافی است كه روی آن خاكی باشد و باران تندی بر آن ببارد
       و آن را بدون ذره‌ای خاك باقی بگذارد.
       اينگونه افراد از كاری كه كرده‌اند بهره‌ای نميبرند.
       خدا افراد بی ‌ايمان را هدايت نميكند.
265-   داستان كسانی كه مالشان را در راه رضای خدا و برای آرامش قلب خود خرج ميكنند،
       مثل باغی است كه روی تپه‌ای باشد و باران تندی بر آن ببارد در نتيجه ميوه‌اش را دو برابر ميدهد
       و اگر باران تند بر آن نبارد همان باران كم هم كافی است.
       خدا كارهايی را كه ميكنيد می‌بيند.     
266-   آيا كسی از شما دوست دارد كه باغی از خرما و انگور داشته باشد كه در آن نهرها روان باشد
       و هر نوع ميوه‌ای در آن داشته باشد و به سن پيری برسد و بچه‌های كوچكی داشته باشد و
       در چنين حالی گردبادی كه در آن آتش است به آن برسد و باغ آتش بگيرد؟
       خدا آياتش را اينطور برای شما بيان ميكند شايد فكر كنيد.       
267-   ای افراد با‌ايمان،
       از چيزهای پاكی كه بدست آورده‌ايد و از آنچه برای شما از زمين بيرون آورده‌ايم انفاق (در راه خدا خرج ) كنيد
       و از چيزهای بدرد نخور انفاق نكنيد، چيزی كه خودتان آن را با اكراه ميگيريد، و بدانيد كه خدا بی ‌نياز و ستوده است.      
268-   شيطان شما را از فقر ميترساند و به شما دستور كارهای بد را ميدهد.
       در صورتيكه خدا بشما وعده آمرزش و لطف خودش را ميدهد.
       خدا وسعت دهنده دانا است.      
269-   خدا دانش حقيقی را به هر كسی كه بخواهد ميدهد و به كسی كه دانش حقيقی داده شد، خير زيادی داده شده.
       فقط افراد عاقل متوجه اين حقيقت ميشوند.
270-   خدا هر انفاقی (خرجی) و هر نذری كه كرده‌ايد ميداند و كسانی كه ظلم ميكنند ياوری ندارند.     
271-   اگر انفاق را آشكارا بكنيد خوب است و اگر آن را مخفی كنيد و به فقرا بدهيد برای شما بهتر است.
       قسمتی از گناهان شما را از بين ميبرد.
       خدا از كارهايی كه ميكنيد خبردار است.       
272-   هدايت آنها به عهده تو نيست ولی خدا هر كس را كه بخواهد هدايت ميكند.
       هر چيز خوبی كه انفاق كنيد بنفع خودتان است،
       و فقط برای بدست آوردن رضای خدا انفاق كنيد.
       هر چيز خوبی كه انفاق كنيد بطور كامل بشما پس داده ميشود و به شما ظلم نميشود.       
273-   انفاق اختصاص به فقيرانی دارد كه در راه خدا درمانده شده‌اند و توانايی مسافرت را ندارند.
       كسی كه به وضع آنها آشنا نيست آنها را به علت آبرو داری بی ‌نياز می ‌پندارد.
       آنها را از علامت و صورتشان ميشناسی.
       با اصرار از مردم تقاضای كمك نميكنند.
       هر چيز خوبی كه انفاق كنيد خدا از آن اطلاع دارد.    
274-   كسانی كه مالشان را شب و روز، پنهان و آشكار انفاق ميكنند پاداششان پيش خداوندشان محفوظ است.
       نه ترسی دارند نه غصه‌ای.
275-   كسانی كه ربا ميخورند فقط مثل كسی كه شيطان او را ديوانه كرده باشد برميخيزند.
       اين حالت بخاطر اين است كه گفتند خريد و فروش هم مثل ربا است.
       در صورتيكه خدا خريد و فروش را حلال كرده و ربا را حرام نموده.
       كسی كه وقتی نصيحت خداوندش برای او آمده از رباخوری دست كشيد،
       سودهای قبلی مال خودش و كارش با خدا است.
       و كسی كه رباخواری را تكرار كند اهل جهنم است و هميشه در آن است.      
276-   خدا ربا را نابود ميكند و انفاق را رشد ميدهد.
       خدا افراد بی ‌ايمان گناهكار را دوست ندارد.      
277-   كسانی كه ايمان آوردند و كار درست و صحيح كردند و نماز را بپا داشتند و زكات دادند،
       پاداششان پيش خداوندشان محفوظ است.
       نه ترسی دارند نه غصه‌‌ای.     
278-   ای افراد با ايمان، از نافرمانی خدا بترسيد و اگر ايمان داريد باقيمانده ربا را ترك كنيد.      
279-   اگر اين كار را نكنيد اعلام جنگ به خدا و پيغمبرش داده‌ايد و اگر توبه كرديد ( دست از ربا خواری برداشتيد)
       اصل مالتان مال خودتان است.
       ظلم نميكنيد و به شما هم ظلم نميشود.     
280-   اگر بدهكار تنگدست باشد به او مهلت داده شود تا وقتی كه پرداخت آن برای او ممكن شود.
       و اگر دانا باشيد ميدانيد كه اگر آن را ببخشيد برای شما بهتر است.        
281-   از روزی بترسيد كه در آن روز پيش خدا برگردانده ميشويد.     54
       بعد هر كسی جزای كارهايی را كه كرده ميبيند و به كسی ظلم نخواهد شد.      55
282-   ای افراد باايمان، وقتی قرضی را برای مدت معلومی به هم ميدهيد آن را بنويسيد
       و بايد نويسنده آن را با عدالت بنويسد و نويسنده نبايد از نوشتن آن،
       همانطور كه خدا به او ياد داده، خودداری كند.
       بايد بنويسد و كسی كه قرض ميگيرد بايد بگويد تا او بنويسد
       و بايد از خدا كه فرمانروای او است بترسد و ذره‌ای از آن را فروگذار نكند.
       اگر قرض گيرنده كم عقل يا صغير باشد يا نتواند حرف بزند بايد سرپرست او بعدالت بگويد تا نوشته شود
       و دو نفر از مردان خود را شاهد بگيريد.
       اگر دو مرد نبودند يك مرد و دو زن از شاهدهايی كه مورد رضايت شما هستند شاهد بگيريد
       كه اگر يكی از آنها گمراه شد يا فراموش كرد ديگری يادآوری كند.       56
     وقتی شاهدها برای شهادت دعوت شدند از آن خودداری نكنند.
       از نوشتن آن، چه كم باشد چه زياد و نوشتن مدت آن خودداری نكنيد.
       اين كار پيش خدا عادلانه ‌تر و برای شهادت بهتر است و برای اينكه شك نكنيد مطمئن ‌تر است.
       مگر اينكه تجارتی حضوری باشد كه پول و جنس را دست بدست ميكنيد.
       در اينصورت بر شما گناهی نيست كه آن را ننويسد.
       وقتی خريد و فروش ميكنيد شاهد بگيريد. به نويسنده و شاهد نبايد ضرری وارد شود.
       اگر ضرر بزنيد از اطاعت خدا خارج شده‌ايد.
       از نافرمانی خدا بترسيد.
       خدا بشما ( طرز كار را ) ياد ميدهد.
       خدا هر چيزی را ميداند.

283-   اگر حين سفر هستيد و نويسنده‌‌ای پيدا نميكنيد، گرويی بگيريد.
       اگر كسی از شما به ديگری امانتی سپرد، كسی كه امانت به او سپرده شده بايد امانت را بصاحبش برگرداند
       و بايد از نافرمانی خدا كه فرمانروای او است بترسد و شهادت را پنهان نكنيد.
       كسی كه شهادت را پنهان كند قلباً گناهكار است.  
       خدا كارهايی را كه ميكنيد ميداند.     

284-   هر چه در آسمانها و زمين است مال خداست.
       اگر آنچه در دلتان است آشكار كنيد يا پنهان كنيد خدا شما را مطابق آن محاسبه ميكند.
       هر كس را كه بخواهد ميبخشد و كسی را كه بخواهد عذاب ميكند.
       خدا قادر به هر كاری است.      

285-   پيغمبر به آنچه از خداوندش به او نازل شده ايمان دارد.
       همه افراد با‌ايمان به خدا و فرشتگان و كتابها و پيغمبرانش ايمان دارند.
       ميگويند فرقی بين هيچكدام از پيغمبرانش نميگذاريم و گفتند شنيديم و اطاعت كرديم.
       خداوندا، آمرزش تو را ميخواهيم. بازگشت همه پيش تو است.      
286-   خدا كسی را جز به اندازه توانائيش موظف نميكند.
       هر كس هر كار نيكی بكند بنفع خودش است و هر كار بدی بكند بر عهده خودش است.       57
    خداوندا، اگر فراموش كرديم يا اشتباه كرديم ما را مجازات نكن.
       خداوندا، تكليف سنگينی، آنطور كه بر عهده کسانی که قبل از ما بودند گذاشتی بر عهده ما مگذار.
       خداوندا، چيزی که طاقت آن را نداريم بر عهده ما مگذار.
       گناه ما را ببخش و ما را بيامرز و بما رحم كن.
       ( فقط) تو مولا و سرور ما هستی، پس ما را بر افراد بی ‌ايمان پيروز گردان.

 

اين سوره را بشنويد

Home Page

سوره قبلی

سوره بعدی

فهرست سوره ها

پاورقی های اين سوره