18-  او فكر كرد و محاسبه نمود.      

19-  مرگ بر او، چه محاسبه ای كرد.      

20-  باز هم مرگ بر او چه محاسبه ای كرد.      

21  تا 24-  بعد نگاه كرد و ابرو در هم كشيد و روترش كرد و سپس رو برگرداند

     و تكبر ورزيد و گفت اين فقط سحری است كه نقل شده.  

25-  اين قرآن جز سخن انسان نيست.      

26-  او را وارد جهنم ميكنم.      

27-  چه ميدانی جهنم چيست.       

28-  چيزی را باقی نميگذارد و رها هم نميكند.       

29-  پوست را ميسوزاند.      

30-  مأمورينش  نوزده  نفرند.      

31-  و مأمورينش را جز فرشتگان قرار نداديم و

     تعداد آنها (عدد نوزده) را فقط برای امتحان كافران معين كرديم تا اهل كتاب ايمان بياورند و ايمان مؤمنين زيادتر شود

     و اهل كتاب و مؤمنين ديگر شکی نداشته باشند* و بيماردلان و كافران گويند خدا با اين مثل چه خواسته است؟

     خدا هر كس را بخواهد گمراه ميكند (مطابق قانونش بی راه گذارده) و هر كس را بخواهد هدايت ميكند. **

     سپاهيان خدايت را جز خودش هيچكس نميداند.

     اين فقط تذكری برای بشر است.      

32  تا 34-  اينطور كه فكر ميكنند نيست. قسم به ماه و وقتی كه شب رو به پايان است و صبح وقتی كه روشن شود.       

35-  اين يکی از نشانه های بزرك است.      

36-  هشداری برای بشر است.       

37-  برای آنكه بخواهد جلو رود يا عقب.       

38-  هر کسی در گرو كاريست كه كرده. ***      

39  تا 41-  مگر اصحاب دست راست كه در بهشت ها از مجرمين ميپرسند.        

42-  چه چيزی شما را وارد جهنم كرد؟       

43-  ميگويند ما نماز نميخوانديم.      

44-  و به بينوايان غذا نميداديم.        

45-  و با كسانی كه افكار باطل داشتند همفكر بوديم.       

46-  و منكر روز جزا بوديم.      

47-  تا مرگ ما رسيد.