32-   يكی از آياتش كشتيهای مثل كوه هستند كه در دريا روانند.     

33-   اگر خدا بخواهد باد را از حركت باز ميدارد تا آنها روی دريا بيحركت بمانند.

      در اينكار آياتی برای صبوران سپاسگزار وجود دارد.

34-   يا آنها را بسبب كارهائی كه كرده‌اند غرق ميكند.

      خدا از بسياری از كارها گذشت ميكند.     

35-   افرادی كه در مورد آيات ما بگومگو ميكنند بدانند كه راه گريزی برايشان نيست.      

36-   آنچه بشما داده شده وسيله زندگی دنياست و آنچه پيش خداست  

      برای مؤمنانی كه به خدايشان توكل كنند  بهتر و ماندنی تر است.    

37-   مؤمنانی كه از گناهان بزرگ و كارهای زشت اجتناب ميكنند *  و وقتی عصبانی شدند گذشت ميكنند.      

38-   افراديكه دعوت خداوندشان را اجابت كردند و نماز را بپا داشتند و كارشان را با مشورت بين خودشان انجام ميدهند

      و از آنچه روزی آنها كرده‌ايم انفاق ميكنند.      

39, 40-   كسانی كه وقتی ظلمی به آنها شد انتقام ميگيرند، (بدانند كه) جزای بدی، بدی مثل آن است،

      اما كسی كه گذشت كند و كار را اصلاح كند پاداشش با خداست.  

      چون خدا كسانی را كه ظلم ميكنند دوست ندارد.    

41-   بركسانی كه مورد ظلم قرار گرفتند و انتقام گرفتند ايرادی نيست.     

42-   كسانی بايد ملامت شوند كه بمردم ظلم مينمايد و در زمين بنا حق تجاوز ميكنند.

      آنها عذاب پردردی دارند.    

43-   مسلماً كسی كه صبور باشد و گناه ديگران را ببخشد كارش از كارهائيست كه اراده‌ای قوی لازم دارد.     

44-   کسی را كه خدا گمراه كند (مطابق قانونش بی راه گذارده)، بعد از آن برايش ياوری نيست ** و كسانی را كه ظلم ميكنند

      در وقتيكه عذاب می بينند می ‌بينی كه ميگويند آيا راهی برای بازگشت ما هست؟