44-  وقتی مأموريت را به موسی داديم.

      تو در قسمت غربی كوه طور و شاهد نبودی.      

45-  ولی نسل‌هائی بوجود آورديم و مدتی طولانی بر آنها گذشت

      و تو ميان مردم مدين ساكن نبودی كه آيات ما را بر آنها تلاوت کنی.

      ولی مائيم كه پيغمبران را ميفرستيم.      

46-  آنوقت كه موسی را صدا زديم، تو كنار كوه طور نبودی ولی اين رحمتی از خداوند تو است

      تا قومی را كه قبل از تو پيغمبری برای آنها نيامده از عاقبت كارهای خلاف بترسانی، شايد متوجه شوند. 

47-  اگر بعلت كارهائی كه ميكردند مصيبتی به آنها وارد ميشد ميگفتند خداوندا،

      چرا پيغمبری برای ما نفرستادی تا از آيات تو پيروی كنيم و از افراد باايمان باشيم؟       

48-  ولی وقتی حق از طرف ما برای آنها آمد گفتند چرا معجزاتی كه بموسی داده شده به او داده نشده؟

      آيا قبلا منكر معجزاتی كه بموسی داده شده بود نشدند؟

      گفتند (تورات و قرآن) دو جادو هستند كه از هم پشتيبانی ميكنند و گفتند ما هيچكدام را قبول نداريم.        

49-  بگو اگر راست ميگوئيد كتابی از طرف خدا بياوريد

      كه از اين دو كتاب (تورات و قرآن) بهتر راهنمائی كند تا من از آن پيروی كنم.

50-  اگر حرف تو را قبول نكردند، بدان كه آنها از دلخواه خود پيروی ميكنند.

      چه کسی گمراه ‌تر از کسی است كه بدون هدايت الهی از دلخواه خود پيروی كند؟

      خدا ستمكاران را هدايت نميكند.