091-  و مريم را ياد کن که ناموس خود را حفظ کرد و ما از روح خود در او دميديم

       و او و پسرش را برای افراد بشر نشانه ای (عبرتی) قرار داديم.     

092-  اين امت شما است، يک امت و من خدای شما هستم،

       بنابراين فقط مرا بندگی کنيد ( بنده و مطيع محض و بی چون و چرای هيچکس جز خدا نباشيد).     

093-  ولی مردم دينشان را بين خودشان قطعه قطعه کردند ( بين آنها تفرقه ايجاد شد).

       همه آنها پيش ما برميگردند.     

094-  هر کس کار درست بکند و مومن باشد  از کار او قدردانی ميشود و ما آن را برای او می نويسيم.     

095-  و ممکن نيست مردم شهری که نابود کرديم دوباره برگردند.     

096-  تا وقتی که سد ياجوج و ماجوج باز شود و از هر ارتفاعی بسرعت حرکت کنند.      

097-  وعده حق نزديک شد و چشم کسانی که ايمان نداشتند خيره گشت و گفتند وای بر ما، از چنين روزی غافل بوديم.

       ما ظالم بوديم.

098-  به آنها گفته ميشود که شما و هر چه غير از خدا عبادت می کرديد سوخت جهنم هستيد  و وارد جهنم ميشويد. 

099-  اگر اينها خدا بودند وارد جهنم نميشدند، همه آنها تا ابد در جهنم خواهند بود.    

100-  آنها در جهنم فرياد ميکشند و جوابی در آن نمی شنوند.    

101-  کسانی که قبلا به آنها نيکی کرده بوديم ( ايمان آورده بودند) از عذاب جهنم دور هستند.