82-  و عده ای از شياطين برای او غواصی ميکردند و کارهائی غير از آن انجام ميدادند و ما مراقب آنها بوديم.

83-  ايوب را ياد کن وقتی خدايش را به کمک خواند که من بيمار شده ام

     و تو رحم کننده تر از تمام رحم کننده ها هستی.    

84-  ما دعای او را اجابت و بيماری او را رفع کرديم و خانواده اش را به او داديم

     و از روی رحمت خودمان، مثل آن را باضافه آنها به او داديم.

      اين برای عبادت کنندگان عبرتی است.     

85-  و اسماعيل و ادريس و ذوالکفل را يادآوری کن همه آنها از افراد صبور بودند.     

86-  ما آنها را مشمول رحمت خود کرديم. آنها افراد درستکاری بودند.     

87-  و يونس را ياد کن وقتيکه با عصبانيت ميرفت و فکر ميکرد که ما هرگز بر او سخت نميگيريم

     و در تاريکی صدا زد که  معبودی غير از تو وجود ندارد.

       خدايا تو والا و پاکی. من ستمکار بودم.      

88-  ما دعای او را اجابت کرديم و او را از غم نجات داديم.  

     ما افراد باايمان را اينطور نجات ميدهيم.     

89-  و زکريا را ياد کن وقتی که خدايش را صدا زد و گفت خدايا، مرا تنها نگذار.

       در صورتيکه تو بهترين وارث هستی.      

90-  دعای او را اجابت کرديم و يحيی را به او عطا کرديم و وضع زن نازايش را برای او اصلاح کرديم.

     آنها در کار خير عجله ميکردند و با ميل و ترس ما را ميخواندند و در مقابل ما متواضع بودند.