126-  خداوند ميفرمايد: همانطور که وقتی آيات ما برای تو آمد، آنها را فراموش کردی، امروز هم تو فراموش ميشوی.

127-  ما کسی را که زياده روی کند و به آيات خداوندش ايمان نياورد اينطور مجازات ميکنيم.

      قطعاً عذاب آخرت شديدتر و پايدارتر است.

128-  آيا برای هدايتشان کافی نيست که متوجه شوند اقوام زيادی را پيش از آنان نابود کرديم.

       اقوامی که حالا اينها در خانه آنان راه ميروند.

       در اينکار نشانه هائی برای خردمندان است.  

129-  اگر سخنی که خدا قبلا گفته بود نبود و مدت معينی قرار داده نشده بود، عذاب لازم ميشد.  

130-  بر آنچه ميگويند صبر داشته باش و

       قبل از طلوع خورشيد و قبل از غروب آن و قسمتی از شب و اطراف روز با ستايش خداوندت او را تسبيح کن،

       شايد خشنود شوی.   

131-  به نعمتهائی که به عده ای از آنها داده ايم چشم ندوز، اينها زينت زندگی دنياست تا آنها را با آن بيازمائيم.

       روزی خدايت بهتر و بادوام تر است.     

132-  خانواده ات را به نماز امر کن و بر آن پايدار باش.

       ما از تو روزی نميخواهيم.

       روزی ترا هم ما ميدهيم.

      عاقبت خوب مال پرهيزکاران است.    

133-  گفتند چرا پيغمبر برای ما معجزه ای از جانب خدايش نمی آورد؟

       بگو آيا در کتابهای گذشته دليل روشن برای آنها نيامد؟     

134-  اگر ما قبل از فرستادن پيغمبر آنها را نابود ميکرديم، حتماً ميگفتند خداوندا،

       چرا پيغمبری برای ما نفرستادی تا قبل از اينکه ذليل و خوار شويم از آيات تو پيروی کنيم؟     

135-  بگو همه منتظرند پس شما هم انتظار بکشيد.

       بزودی خواهيد دانست که چه کسی اهل راه راست است و راه صحيح را شناخته است.