18-  کسيکه دنيای زودگذر را بخواهد، خيلی زود هر چه را بخواهيم به او ميدهيم.

     بعد جهنم را برای او مقرر ميسازيم كه سرزنش شده و رانده وارد آن شود.          

19-  كسانی كه آخرت را بخواهند و كوشش لازم را برای آن بكنند و ايمان داشته باشند،

     از كوشش آنها قدردانی ميشود.

20-  ما هم اين دسته و هم آن دسته را با عطای خداوندت كمك ميکنيم.

     عطای خداوندت از كسی منع نميشود.         

21-  نگاه كن چگونه بعضی را بر بعضی برتری داده‌ايم.  

     مسلماً آخرت درجات و برتری‌های بيشتری دارد.*           

22-  با خدا معبود ديگری قرار نده (غير خدا را ارباب و سرور خود نگير)

     چون سرزنش شده و بدون ياور به گوشه‌ای خواهی نشست.              

23-  خداوند تو حكم كرد كه فقط او را بندگی کنيد ( بنده و مطيع محض و بی چون و چرای هيچکس جز او نباشيد)

     و به پدر و مادر نيکی کنيد.  

     اگر يکی از آنها يا هر دوی آنها پيش تو به سن پيری برسند به آنها اف هم نگو

     و با آنها تندی نكن و با آنها با احترام حرف بزن.           

24-  و از روی مهربانی بال فروتنی و كوچكی را در مقابل آنها بگستران و بگو خداوندا،

     آنها را مورد رحمت قرار بده همانطور كه وقتی من كوچك بودم آنها مرا پرورش دادند.         

25-  اگر درستكار باشيد خدا آنچه را در دل شما است بخوبی ميداند. او توبه كنندگان را می‌بخشد.           

26-  حق خويشان و تهيدستان و در راه ماندگان را بده و اسراف ( ريخت و پاش) نكن.**           

27-  چون ريخت و پاش كنندگان برادر شيطان هستند و شيطان نسبت به خداوندش ناسپاس بود.