11-  پيغمبرانشان به آنها گفتند ما فقط آدمهائی مثل  شما هستيم.  

     ولی خدا بر هر كس از بندگانش كه بخواهد منت ميگذارد.

     سزاوار ما نيست كه بدون اجازهُ خدا برای شما معجزه‌ای بياوريم.

     افراد باايمان بايد فقط به خدا توكل كنند.  

12-  چرا ما به خدا توكل نكنيم، در صورتيكه خدا راه‌های ما را به ما نشان داده است.

     ما بر اذيتی كه به ما ميكنيد صبر ميكنيم.

     توكل كنندگان بايد فقط به خدا توكل كنند.      

13-  كافران به پيغمبرانشان گفتند: شما را از سرزمين خودمان بيرون ميكنيم يا به آئين ما بر ميگرديد.*  

     در نتيجه خداوندشان به پيغمبران وحی كرد كه كسانی را كه ظلم ميکنند حتماً هلاك ميكنيم.     

14-  و شما را بعد از نابودی آنان در زمين سكونت ميدهيم.

     اينكار برای كسانی است كه از مقام من بترسند و از تهديد من هراس داشته باشند.     

15-  پيامبران از خدا طلب فتح كردند و هر زورگوئی كه با وجود شناختن حقيقت با آن مخالفت كرد، نااميد شد و زيان كرد.     

16-  جهنم پيش روی او است و آب چركين به او نوشانده ميشود.     

17-  آن را جرعه جرعه ميخورد و آسان فرو نميبرد.

     مرگ از هر جا به طرف او می‌آيد اما مردنی در كار نيست و پشت آن عذاب سختی دارد.     

18-  كار كسانی كه منكر خداوندشان شدند شبيه خاكستری است كه در روزی طوفانی باد تندی به آن بوزد.

     قادر به بهره‌ وری از كاری كه كرده‌اند نيستند. اين گمراهی زيادی است.