15-  وقتی آيات روشن ما بر آنها خوانده ميشود، كسانی كه اميد ديدار ما را ندارند،*

      ميگويند قرآنی غير از اين بياور يا آن را عوض كن.

      بگو من حق ندارم از طرف خودم آن را عوض كنم.

      من فقط از آنچه به من وحی ميشود پيروی ميكنم. * *

      من از عذاب روز بزرگ ميترسم كه كاری بر خلاف دستور خداوندم بكنم.     

16-  بگو اگر خدا ميخواست من قرآن را بر شما نميخواندم و خدا شما را به آن آگاه نميكرد.

      من قبلا سالهائی بين شما زندگی كرده ‌بودم، آيا نمی‌ فهميد؟!    

17-  چه كسی ظالم‌ تر از كسی است كه به دروغ به خدا افترا بزند يا منكر آيات خدا شود؟

      مطمئناً گناهكاران رستگار نميشوند.     

18-  غير از خدا چيزی را بندگی ميكنند كه ضرری به آنها نميزند

      و نفعی به آنها نميرساند و ميگويند اينها شفيعان ما پيش خدا هستند. ***  

      بگو آيا خدا را از چيزی خبردار ميكنيد كه در آسمانها و زمين از آن اطلاعی ندارد؟

      او دور از اين حرفها و بالاتر از چيزهائی است كه شريک او ميسازند.   

19-  مردم امت واحدی بودند بعد با هم اختلاف پيدا كردند اگر وعده خدا قبلا داده نشده بود،

      بين آنها در آنچه اختلاف نظر داشتند داوری شده بود.  

20-  ميگويند چرا به پيغمبر معجزه‌ای از طرف خداوندش داده نشده؟

      بگو غيب متعلق به خدا است.

            پس انتظار بكشيد.  منهم با شما انتظار ميكشم.