|
191 |
فقط خدا - فقط قران |
سوره توبه - سوره 9 |
27- خدا بعد از آن توبه هر كس را كه بخواهد می پذيرد.
خدا آمرزنده مهربان است.
28- ای افراد باايمان، مشركها ناپاك هستند،* از امسال به بعد به مسجدالحرام نزديك نشوند.
اگر از فقر ميترسيد ( بدانيد كه) اگر خدا بخواهد شما را از فضل خود بی نياز ميكند،
چون خدا دانا و حكيم است.
29- با كسانی از اهل كتاب كه به خدا و روز آخرت ايمان ندارند و چيزی را كه خدا و رسولش حرام كرده،
حرام نميدانند و متدين به دين حق نيستند بجنگيد، تا با خواری و حقارت با دست خود جزيه (ماليات سرانه) بدهند.
30- يهودیها گفتند عزير (عزرا) پسر خداست و عيسويان گفتند مسيح پسر خداست. **
اين حرفيست كه زبانی ميگويند.
حرف آنها شبيه حرف افراد بیايمان قبلی است.
خدا آنها را بكشد، چگونه از حقيقت دور ميشوند؟
31- دانشمندان دينی و زاهدان تارك دنيای خود و همينطور
پيغمبرشان مسيح ابن مريم را صاحب اختيار (ارباب) خود گرفتند.
در صورتيكه به آنها دستور داده شده بود
كه فقط معبود واحد (خدا) را بندگی (اطاعت محض و بدون چون و چرا) كنند.
معبودی ( كسی كه انسان در مقابلش احساس يا ابراز كوچكی بكند و از دستورهايش بدون چون و چرا اطاعت کند)
غير از خدا وجود ندارد.
او بالاتر از اين چيزهائيست كه شريك او ميسازند. ***
* كلمه نجس (ناپاک) فقط در اين آيه بكار رفته است و بس . آنهم همانطور كه می بينيم در مورد مشركين است .
آنهم برای اين است که وارد مسجدالحرام نشوند نه اينکه اگر به آنها دست زديد بايد دست خود را بشوئيد.
مشركين اسم خاص بوده برای مردم عربستان كه بت می پرستيدند و نه يهودی بودند و نه عيسوی.
** شماره 14:1 تثنيه به يهوديان ميگويد: "شما پسر خدا هستيد."
ولی شماره 25:55 لاويان ميگويد: "بنی اسرائيل غلام اند ايشان غلام من ميباشند."
ظاهرا (پسر) کلمه ای بوده که معنی (غلام، بنده، برده) ميداده.
چون در شماره 3:13 و 3:26 و شماره 4:27 و 4:30 کتاب اعمال رسولان (کتاب پنجم عهد جديد) آمده که "بنده خود عيسی" و
"بنده خود عيسی" و "بنده قدوس خود عيسی" و "بنده قدوس خود عيسی" در سابق اين کلمه (بنده)، (پسر) ترجمه ميشد. نشان ميدهد
که پسر کلمه ای بوده که معنی (بنده) ميداده. و شماره 23:9 ميگويد: "هيچکس را بر زمين پدر خود نخوانيد زيرا پدر شما يکی است
که در آسمان است."
مسلما اين پدر همان رب (ارباب و فرمانفرما و صاحب اختيار) است نه پدری که پسر از نطفه او بوجود آمده.
منظور از عزيز همان عزرا است که در خدود 1000 (هزار) سال بعد از موسی تورات را نوشت.
شماره 7:11 کتاب عزرا (کتاب پازنزدهم عهد عتيق)ميگويد:
"اين است صورت مکتوب (نامه ای) که از تخشستا (خشايارشا) پادشاه ايران
به عزرای کاهن و کاتب داد که کاتب (نويسنده) کلمات وصايای خداوند و فرايض او بر اسرائيل بود."
***(خالق ميلياردها كهكشان كجا و بشر محتاج روی زمين كجا؟)