131-  وقتی وضع خوبی برای‌ آنها پيش ميآمد ميگفتند نتيجه كار خودمان است و اگر بلائی به آنها ميرسيد

       آن را به نحسی موسی و افرادی كه با او بودند نسبت ميدادند.

       آگاه باشيد كه پيش آمدهای بد آنها از جانب خدا است ولی بيشتر آنها اين را نميدانند.       

132-  گفتند هر معجزه‌ای بياوری كه ما را جادو كنی (باز هم) بتو ايمان نخواهيم آورد.     

133-  پس ما بر آنها طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون را كه هركدام از آنها معجزه‌ای بود فرستاديم،

       ولی آنها تكبر ورزيدند، چون قوم گناهكاری بودند.    

134-  وقتی عذاب بر آنها وارد شد گفتند ای موسی، خداوندت را بر اساس عهدی كه با او داری بخوان،

       اگر عذاب را از ما برطرف كردی حتماً به تو ايمان می‌آوريم و بنی‌اسرائيل را با تو ميفرستيم.     

135-  چون عذاب را تا وقتی كه بپايان مهلتشان برسند از آنها برطرف كرديم، عهد خود را شكستند.      

136-  بنابراين ما از آنها انتقام گرفتيم و آنها را در دريا غرق كرديم چون منكر آيات ما شدند و از آن غافل بودند.  

137-  و شرق و غرب زمينی را كه به آن بركت داده بوديم به قومی كه تضعيف ميشدند واگذار كرديم.

       وعده خوب خداوند تو به بنی‌اسرائيل بخاطر استقامتی كه بخرج دادند عملی شد

       و آنچه را فرعون و قومش می‌ساختند و ساختمانهائی را كه بالا ميبردند نابود كرديم.