88-  سران متكبر قومش گفتند ای شعيب، تو را و تمام كسانی را كه با تو ايمان آورده‌اند از شهرمان بيرون ميكنيم

      يا به دين ما برميگرديد.

      شعيب گفت حتی اگر از اين كار بدمان بيايد؟      

89-  بعد از اينكه خدا ما را از شرك نجات داد اگر به دين شما برگرديم دروغی را به خدا افترا زده‌ايم.

      سزاوار ما نيست كه به آئين شرك برگرديم مگر اينكه صاحب اختيار ما، خدا بخواهد.

      دامنه علم خداوند ما شامل همه چيز ميشود بر خدا توكل كرده‌ايم.

      خداوندا، بين ما و قوم ما بحق داوری كن تو بهترين داور هستی.      

90-  سران كافر قومش گفتند اگر از شعيب پيروی كنيد زيانكاريد.     

91-  زلزله آنها را فرا گرفت و در خانه خودشان از پای درآمدند.       

92-  افرادی كه منكر شعيب شده بودند مثل اينكه اصلا در آن شهر نبوده‌اند.

      منكرين شعيب زيان كردند.      

93-  شعيب از آنها رو گرداند و گفت ای قوم من، من پيغام خداوندم را بشما رساندم

      و شما را نصيحت كردم پس چگونه و چرا بر نابودی افرادی كه كافرند افسوس بخورم.     

94-  هيچ پيغمبری به شهری نفرستاديم مگر اينكه اهل آن شهر را دچار فقر و قحطی كرديم، شايد متواضع شوند. 

95-  بعد رفاه را بجای فقر آورديم تا اينكه زياد شدند و ما را نديده گرفتند و گفتند رنج و راحتی به پدران ما رسيد.

      ما ناگهان بدون اينكه توجه پيدا كنند آنها را دچار عذاب كرديم.