114-  عيسی‌ ابن ‌مريم گفت خداوندا، سفره غذائی از آسمان برای ما نازل كن

        تا برای اول و آخر ما عيد و نشانه‌ای از تو باشد.

        و بما روزی بده و تو بهترين روزی دهنده هستی.           

115-  خدا فرمود: من آن را برای شما نازل ميكنم و اگر بعد از آن كسی از شما كافر شود او را عذابی ميكنم

       كه احدی از افراد بشر را چنان مجازاتی نكرده باشم.     

116-  و هنگامی كه خدا فرمود: ای عيسی‌ ابن ‌مريم، آيا تو به مردم گفتی من و مادرم را غير از خدا دو معبود بگيريد؟

       عيسی گفت تو پاكی، سزاوار نيست كه آنچه حق من نيست بگويم.

       اگر گفته بودم، تو آن را ميدانستی.

       تو آنچه در دل من است ميدانی و من آنچه در دل تو است نميدانم.

       (خداوندا)  تو همه غيب‌ها را ميدانی.       

117-  من فقط چيزی را كه تو بمن دستور دادی به آنها گفتم.

       گفتم كه خدا را كه سرور من و سرور شماست بندگی كنيد و تا وقتی در بين آنها بودم مواظب آنها بودم،

       و وقتی جان مرا گرفتی تو مراقب كار آنها بودی.

       تو شاهد هر چيزی هستی.           

118-  اگر آنها را عذاب كنی بندگان تو هستند و اگر گناه آنها را بيامرزی تو توانا و حكيمی.       

119-  خدا فرمود: امروز روزی است كه راستگوئی راستگويان برای آنها فايده دارد. 

       آنها بهشت‌هائی دارند كه از زير آن نهرها روان است وهميشه در آن خواهند بود.

       خدا از آنها راضی است و آنها از خدا راضی هستند.

       اين پيروزی بزرگی است.      

120-  فرمانروائی آسمانها و زمين و هر چه در آنها است، مال خدا است و او قادر به هر كاری است.