109-  آنچه در آسمانها و زمين است مال خدا است و كارها بسوی او برگردانده ميشود.      
110-  شما بهترين امتی هستيد كه بنفع بشريت بوجود آمده،
       چون امر به معروف (مردم را به كارهای نيك تشويق) و نهی از منكر (از كارهای نادرست منع)
       ميكنيد و به خدا ايمان داريد.
       اگر اهل كتاب هم ايمان بياورند برای آنها بهتر است.
       عده‌ای از آنها ايمان دارند ولی بيشترشان خلافكارند.
111-  جز مقداری اذيت هرگز بشما ضرری نميزنند و اگر با شما بجنگند فرار ميكنند و بعد هم كسی به آنها كمك نخواهد كرد.
112-  هر جا كه باشند دچار ذلت هستند مگر اينكه به رشته الهی يا رشته‌ای از اتحاد مردم متوسل شوند.
       آنها سزاوار غضب خدا و دچار فقر شدند.
       اين امر بخاطر اين است كه منكر آيات خدا ميشدند و پيغمبران را بناحق ميكشتند.
       اينكار هم بعلت اين بود كه سركشی و تجاوز ميكردند.     
113-  آنها با هم مساوی نيستند.
       عده‌ای از اهل كتاب شب بلند ميشوند و در دل شب آيات خدا را ميخوانند و سجده ميکنند.       
114-  به خدا و روز آخرت ايمان دارند و امر به معروف و نهی از منكر ميكنند و در كارهای خير عجله دارند.
       آنها از درستكاران هستند.      
115-  هر كار خوبی كه بكنند ناديده گرفته نميشود.
       خدا افراد پرهيزكار را خوب ميشناسد.