260-   وقتی را يادآوری كن كه ابراهيم گفت خداوندا، بمن نشان بده كه مرده‌ها را چگونه زنده ميكنی.
       خداوند فرمود آيا ايمان نياورده‌ای؟
       ابراهيم گفت چرا، ولی برای اينكه دلم اطمينان پيدا كند.
       خداوند فرمود چهار پرنده بگير و آنها را تكه ‌پاره كن و سر هر كوهی قسمتی از آن را بگذار.
       بعد آنها را صدا بزن تا با سرعت پيش تو بيايند و بدان كه خدا مقتدر و حكيم است.     
261-   حكايت كسانی كه اموالشان را در راه خدا انفاق ( خرج) ميكنند
       مانند يك دانه است كه از آن هفت خوشه در بيايد و در هر خوشه صد دانه باشد.
       خدا آن را برای هر كسی كه بخواهد چند برابر ميكند.
       خدا وسعت دهنده دانا است.      
262-   اشخاصی كه مالشان را در راه خدا خرج ميكنند و دنبال آن منتی نميگذارند و اذيتی نميكنند،
       پاداش كارشان پيش خداوندشان محفوظ است.
       نه ترسی دارند نه غصه‌ای.      
263-   زبان خوش و طلب آمرزش، بهتر از انفاقی است كه دنبال آن اذيتی باشد.
       خداوند بی ‌نياز و بردبار است.      
264-   ای افراد با‌ايمان، انفاق خود را با منت گذاشتن و اذيت كردن از بين نبريد. *
    مثل كسی كه مالش را برای اينكه مردم ببينند خرج ميكند و به خدا و روز آخرت ايمان ندارد.
       وضع كار او شبيه سنگ صافی است كه روی آن خاكی باشد و باران تندی بر آن ببارد
       و آن را بدون ذره‌ای خاك باقی بگذارد.
       اينگونه افراد از كاری كه كرده‌اند بهره‌ای نميبرند.
       خدا افراد بی ‌ايمان را هدايت نميكند.