135-  گفتند: يهودی يا عيسوی باشيد تا هدايت شويد.
       بگو بلكه آئين ابراهيم يكتا پرست برای هدايت كافی است. او مشرك نبود.     
136-  بگوييد ما به خدا و آنچه بما نازل شده (يعنی قرآن)
       و آنچه به ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش نازل شده
       و آنچه به موسی و عيسی داده شده (يعنی به تورات و انجيل)
       و آنچه به پيغمبران از خداوندشان داده شده ايمان داريم.
       فرقی بين هيچكدام آنها نميگذاريم و ما تسليم خدا هستيم. *    
137-  اگر آنها هم به آنچه شما ايمان داريد ايمان آوردند، هدايت شده‌اند و اگر رو گرداندند، فقط قصد مخالفت و جدايی دارند.
       خدا تو را از آسيب آنها حفظ ميكند.
       او شنوا و دانا است.      
138-  اسلام دين خدائی است چه دينی بهتر از دين خدا (يعنی تسليم دستورهای خدا بودن) است و ما او را بندگی ميكنيم. **  
139-  بگو آيا درباره خدا با ما بگو مگو ميكنيد؟
       در حاليكه او خداوند ما و شما است.
       كارهای ما مال ما و كارهای شما مال شما است (هر كس مسئول اعمال خودش است) و ما دين را برای او خالص ميكنيم.
140-   يا ميگوييد: ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و فرزندانش يهودی يا عيسوی بودند. بگو شما بهتر ميدانيد يا خدا؟
       و چه كسی ظالم ‌تر از كسی است كه شهادتی را كه از خدا دارد پنهان ميكند؟
       خدا از كارهايی كه ميكنيد غافل نيست.     
141-  آنها عده‌ای بودند كه از دنيا رفتند
       هر كاری كه كردند مال خودشان است و كارهايی كه شما ميكنيد مال شما است
       و درباره كارهايی كه آنها ميكردند از شما باز‌خواست نميشود.