62-  مسلمانان و يهوديان و  مسيحيان و صابئين، بطور كلی كسانی كه به خدا و روز آخرت ايمان داشته باشند
        و عمل صحيح و درست بكنند، پاداششان پيش خداوندشان محفوظ است و نه ترسی دارند و نه غصه‌ای.*
63-  و وقتی از شما تعهد گرفتيم و كوه را بالای سرشما برديم.
     و گفتيم دستور‌هائی را كه به شما داديم با قدرت تمام حفظ كنيد
        و آنچه در آن است بخاطر داشته باشيد تا پرهيزكار شويد.       
64-  ولی شما به پيمان خود پشت كرديد. اگر فضل و رحمت خدا نسبت به شما نبود حتما‍ً از زيانكاران ميشديد. 
65-  حتماً كسانی از خودتان را كه در روز شنبه تجاوز كردند ميشناسيد كه به آنها گفتيم ميمون‌های رانده شده باشيد.
66-  آن را مجازاتی قرار داديم كه درس عبرت برای كسانی كه در آن زمان
     و زمانهای بعد از آنها بودند و پندی برای افراد پرهيزكار باشد.       
67-  و زمانی كه موسی به قومش گفت: خدا به شما دستور ميدهد كه گاوی بكشيد، گفتند آيا ما را مسخره ميكنی؟
     موسی گفت به خدا پناه ميبرم از اينكه از افراد جاهل باشم.      
68-  گفتند از خداوندت بخواه كه مشخصات آن را برای ما بيان كند.
     موسی گفت خدا ميگويد آن گاوی است كه نه از زايمان افتاده باشد نه بكر است.
     بلكه گاو ميان سالی بين اين دو حال است. بنابراين دستوری كه به شما داده ميشود انجام دهيد.      
69-  گفتند از خداوندت بپرس كه رنگ آن چطور است.
     موسی گفت: خدا ميگويد: گاوی است زرد يكدست كه بينندگان را خوشحال ميكند.