30-  و هنگامی كه خداوند تو به فرشتگان گفت من در زمين نماينده ای قرار ميدهم.  *

       فرشتگان گفتند آيا كسی را در زمين قرار ميدهی كه در آن فساد و خونريزی كند؟!

       در صورتيكه ما با ستايش تو، تو را تسبيح ميگوييم و تقديس ميكنيم.

      خدا گفت من چيزی ميدانم كه شما نميدانيد.    
31-  و خدا تمام اسم ها را به آدم ياد داد، بعد آنها را به فرشتگان نشان داد

      و گفت اگر راست ميگوييد اسم اينها را بگوييد.   

32-  فرشتگان گفتند خدايا تو پاكی، ما جز آنچه بما ياد داده‌ای چيزی نميدانيم. تو دانا و حكيم هستی.      

33-  خدا به آدم گفت اسم‌های آنها را به ايشان بگو.

      چون آدم اسم‌های آنها را به ايشان گفت،

      خدا گفت آيا به شما نگفتم كه من غيب آسمانها و زمين و آنچه را آشكار و مخفی ميكنيد ميدانم.    

34-  و وقتی را يادآوری كن كه به فرشتگان گفتيم به آدم سجده كنيد

      و تمام فرشتگان سجده كردند بجز ابليس كه از سجده كردن خودداری كرد و تكبر ورزيد.

      او از افراد قدر ناشناس بود (قدر علم را نمی شناخت).        

35-  و به آدم گفتيم ای آدم، تو و زنت در بهشت ساكن شويد و از آن هر قدر و از هر كجا كه خواستيد بخوريد،

      ولی به اين درخت نزديك نشويد كه از ستمكاران ميشويد.      

36-  ولی شيطان آنها را دچار لغزش ساخت و از آنجا بيرون كرد. گفتيم پايين (به زمين) برويد.

      بعضی از شما دشمن بعضی خواهيد بود و در زمين محل استقرار و وسيله زندگی تا پايان عمر برای شما وجود خواهد داشت.       

37-  بعد آدم از صاحب اختيارش كلماتی ياد گرفت  ** و خدا توبه او را پذيرفت چون او توبه پذير مهربان است.